Alle inzendingen over zwarte handel

7704 resultaten.

Sorteren op:

wintertelg

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 589
zal lente koude verjagen zwarte knopen lichter maken metaforen in vraag stellen weer en steeds wanneer transparante rozen onverteerbaar illusies bouwen op een horizon zoals het meisje dat met roze plastic emmertjes een vochtig huis naar zich toe praat verdorde bloemen plukt uit lijf en leden kringsgewijs lintjes knoopt rond…

Blijf bij me

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
een ballon herhalingen in het doolhof van bestaan zoekend naar de allemooiste dagen ik vond ze waar ik het niet verwachtte terwijl ik verstrikt was in mijn eigen vragen maar die dingen lijken niet meer belangrijk wanneer mijn adem gelijk loopt met die van jou en er is geen betere manier om dit te zeggen dan met de geborgenheid van inkt, zwart…

Slapende vrouw

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.548
kruin en peluw — en dekens die haar slaap bedekken welven het maanlicht tot een landschap, een keten die zijn tere bekkens van zilverglans doet overstromen — hoe lieflijk droomt het hoofd daarboven: de mond, die vlinders niet zou wekken is vaag geopend en de ogen die overdag het leven vingen liggen behoedzaam nu geloken tussen de ijle zwarte…

Duister

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
In het zware zwoele duister doet de zwarte nacht zijn intrede. Hij gaat gepaard met 'n warm gefluister hunkerend naar 'n ontmoeting,naar wat vrede. En in het duister dat wordt beantwoord door de lichte adem in serene sfeer. Is het zuiver verankerd in de hunkering naar meer.…

Tweezijdig ontleed

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 511
ik staar naar de letters die stemmingswisselingen beschrijven, de snelheid is een raadsel want mijn pas is louter traag verheugd euforistisch, ontdaan van alle moed de schans te hoog de hemel zwarter dan zwart soms in mij een chemiepark weliswaar zonder witte pakken maar het beeld ervan splijt mijn spiegelbeeld in twee, hoe verder draagt…
elze18 mei 2011Lees meer >

Boven alles uit

gedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.500
Totdat 's avonds alles achter een zwarte wolk verdwijnt, wegdommelt met de doden mee. Dat boven alles uit schoonheid ontbrandt, het uitgestrekte, noordelijke land, doordrenkt met duizeling van eeuwen, zo innig hier omhelsd.…

Het mooie wandbord

gedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.857
Maar als Noorderlicht straalde daar het wandbord, bol als een drinkend oog, blauwe en rode bloemen op zwart hout. Ik zweer niet zo bij wandborden, maar deze ernstig op hout geverfde verbeelding toonde een samenhang die voorheen ooit bestond. blik van 't innerlijk oog en van de bergen. --------------------- uit: 'Vuur', 2008.…
H.H. ter Balkt16 september 2011Lees meer >

Draad

gedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 5.284
ik loop op de weg die zich doorknipt, mijn been leest het zwart. Al het zien zien zien, waar is het goed voor, wat is er dat ik zie dat ik niet weet, wat ik niet zie vul ik in, ik merk geen verschil. Ik loop op de weg die zich doorknipt, ik dek één oog af.…
Eva Gerlach11 november 2023Lees meer >

Een brug te ver*

netgedicht
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.546
Ik zie een stad, een stroom, de zwarte spijlen van overspanning, die oevers verwant doen zijn aan vlakken van een diamant, glansrijk ontsnapt aan separaat verwijlen. Een bliksemschicht onttrekt het vergezicht aan naderbij komen: mentaal spervuur schermt de toegang af: een giftige muur van kruitdamp schuift voor het volle zonlicht.…

Lage streken*

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.526
De zwarte wolken waarvan het krioelt, verdrijven zicht. Onaanhoorbaar de klank van mijn coryfee, die zo rank en blank de zee met tranen van onschuld doorwoelt. De waterspiegel die daardoor stijgt, toont omkijkend wat de machtigen niet baat.…

Is vergeving óók vergeten?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
Daden in verleden bedreven misschien zwart of ook wel grijs ze vragen deemoedig vergeven vergeten als menselijk bewijs. Vergeven zal zo moeilijk niet wezen maar doen of er niets is gebeurd terwijl in vele ogen nog is te lezen dat men om de wonden treurt.…

Waarom ik hier ben.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Om hoe mijn vader me leerde fietsen op die zwarte tweedehands, voor twaalf gulden vijftig gekocht van Flip, verderop in de straat Om hoe mijn vader me leerde de wormen op het haakje te doen en me zei niet te praten bij het vissen met de dobber Om hoe mijn broer me leerde mijn handen met zand te wassen om zo de palingen die we vingen…
Peterdw.6 augustus 2012Lees meer >

Sphagnum

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 466
Te midden van ontginningen der woeste gronden liggen kanalen van vloeibaar zwart als primaire aderen aan geboortegrond gebonden. Nauwelijks hoorbaar zijn fluisterende verhalen over een week gedempt hart gelegen op de waterscheiding langs de palen.…
Iniduo23 september 2012Lees meer >

Houden van mensen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Mensen groot of klein In een dorp of in de stad, de bus of in de trein Mensen zwart of wit In alle werelddelen, een mens waar pit in zit Mensen slecht of goed, in de zon of in de regen Wie goed doet, goed ontmoet Mensen jong of oud In de wieg of in bejaardenoord, voor beiden geef ik goud Mensen lelijk of mooi Van binnen en van buiten…

Tegen de afgrond

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.101
Dat betekent: een sterrennevel, drijvende paddesnoeren, een parcours d'accidents een zon die in het zwart verkeert, napalm, Reihung, een nevengeschikte wereld en we schrijven entropie. Het is een woord, hart, tegen de wereld.…

Venus en Mars

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
Hij lokte haar met sterrendromen en vuurwerk in een leeg heelal tot zij tenslotte viel voor zijn komeet en hem verlustigd traag besteeg nu baart zij daaglijks sterrenregens en voedt hen onderweg met altijd verse melk hij bewaakt zijn kleine sterren spreekt hen vermanend toe als zij uit hun baan willen gaan blijf altijd weg van het zwarte…

droeve schimmen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
op pijnlijk in onrijpe uitdrukken tot bloedens aan toe snijden onze woorden de ziel kapot en al wat rest is een teruggetrokken fragment jij wordt de foetus en ik de ongesteldheid het spijt mij de liefde zo te misbruiken het houden van in de mond te nemen we spugen het uit en troosten het wanneer de twijfel kalmte wordt en het zwarte…
Claire19 september 2013Lees meer >

Jouw lege plek

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 511
je bloeide aan de beek in een flauwe bocht wat hoger op de kant tegen het groene mos zag je altijd spiegelen in bewegend rood en zwart nooit was er rust en stilte op de lange zomerdag het oogstseizoen heb jij niet meegemaakt in zware regen zijn de oevers los geraakt zag hoe je wortels werden ondergraven terwijl jij trachtte jouw…
wil melker29 september 2013Lees meer >

toch aanwezig

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 849
wij liepen traag de wereld achterlatend jouw gebaar latent aanwezig in het samen zijn van jouw laatste tred, jij als molen ik als steen, halfzijdig het blik gericht naar waar het noorden jouw einde kruist het natte aan onze voeten speelt met de jonge snuit, harig zoals ons geweten spelt deze aarde de waarheid op haar zwarte kraag wij met…
elze26 december 2013Lees meer >

Gif

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
- de oude vrouw zucht - Nu is een flits door het heden, een geldversnipperde levensmoeheid die zwart niet meer onderscheid van wit. - haar wandelstok tikt langzaam - De straat maakt geluiden die niemand verstaat. - op een kruispunt staat ze stil - Uren zijn te klein voor woorden en lossen op in een lege ruimte.…

OM JOU HUIL IK NIET MEER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.036
Om jou huil ik al lang niet meer dat ben jij waarachtig niet waard Van jou kreeg ik een maagzweer dus liggen je brieven in de haard Mijn tranen zijn nu opgedroogd ik schrapte je naam uit mijn hart Verdriet dat zich had opgehoogd kleurde mijn dagen louter zwart In al je brieven leek je de schat die voor mij ‘t einde moest zijn Een mooi…

Van onder as en stof

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Tenslotte is de teerling geworpen en is hij er overheen gesprongen om uiteindelijk te kiezen voor zichzelf de schepen nu echt te verbranden te wentelen in de resten puin en as de restanten van zijn wereld ziet hij in de spiegel achter zich geen kleur dan zwart en wit en grijs een keuze voor jezelf is nog maar het begin jezelf terug te…

Zonder haast

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
De bladeren bewegen traag als de wind even ruist een eenzame zwarte kraai krast schor zijn eigen lied achter de heg loeit een koe als antwoord op een andere met in zijn snavel een worm rent een merel hippend langs Lang staar ik naar de overkant van het beboste dal gehypnotiseerd door een roofvogel die zweeft met de stromen tot hij langzaam…

Dode wortels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
tijdens de ontmoeting van schaduwen blijft taal verborgen in onontwarbare kluwen het zwarte bloed sijpelt aderloos door de hersenpan het ego heeft er weet van weerstand is pijnlijk broos en het gaat aan niemand voorbij vaak al scherven voor het bakken in tere vormen of kleurloze brei men draagt het mee over de horizon heen zonder…

Zoektocht langs een rivier

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 586
huwelijken sloten, want daar verbonden aarde, lucht, water zich met het vuur van de hartstocht Een ijsvogel vloog in het blauw voorbij met een vis in zijn bek, opgeschrikt een forel plukte een vlieg uit de lucht viel in een cirkel van golvend water voor toeschouwers aan de kant Een vlinder met vier gekleurde ringen vlinders in blauw met zwarte…

Watergroeve

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 522
gratie, haar speelse beweeglijkheid is stilgezet, versteend en toegedekt als ijspegels hangen ze stijf en verkild in reflectie over de dekplaat van de watergroeve niets beweegt en elke tong is vastgeklonken met de ketens van het herinneren de uren glijden weg in het gebluste licht het water weigert elke beweging alle tinten op weg naar het zwart…
Kees Keizer22 augustus 2014Lees meer >

Bleek dat hij haar helemaal niet kende

gedicht
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 4.487
Was zij als afwezige wel bij te benen, met prioriteiten uit het ongerijmde waande hij zich in Atlantis, doof en blind - waar stilte leegte dekt en zwart straalt wit en niets rest dan ons te laten drijven tot het komen gaat als het gaan begint.…
Hans Verhagen19 september 2014Lees meer >

In het heelal

gedicht
3.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 5.213
Lekker ineens verdwijnen in zo'n sympathiek zwart gat: eeuwig geborgen. Maar dan..... Een twee drie supernova hoepla, daar ben ik weer. Daag. ----------------------------------------- uit: 'Aan het eind van het begin', 2001.…

Dichters leed

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 765
Wanneer zijn verzen zwart op wit, zijn diepste ziele roerselen in snippers vermalen tot pap verworden, om papier te leveren voor een andere dichter, wiens stem niet gehoord, wiens roerselen niet gezien en wiens verzen niet gelezen worden.…
Lisa Leyten7 februari 2015Lees meer >

Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Aan het einde van de route wacht het gapend, zwarte gat, Knaagt des werelds karkas kaal, ontbindt de Aarde in atomen: verwaait het stof, primordiaal tot afgestorven sterrenstromen Als doler over ’t dode zand, voorbij de weg geslonken tijd. Doelloos dwalend over ‘t strand langs grijze zee van eeuwigheid.…