9635 resultaten.
Je Ziel Gekrast
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.031 Tranen vallen, in stilte
lijden ondragelijk
hoe moet het nu?
Je wordt geliefd
en je begrijpt het niet...
je voelt het niet
zal het ooit beter gaan?…
Storm geweld
hartenkreet
1.4 met 7 stemmen
1.393 Water kent haar grenzen niet
krachtige en woeste golven
dat de bemanning het schip verliet
voor ze met storm werden bedolven
Grootschalige redddingsactie
een paar overlevenden
ze leefden nog maar een fractie
verankerd in al die regen
In een moment van stilte
stormgeruis in verandering
de oceaan in luwe kilte
tot haar wederopstanding…
Zachtjes geschreven
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.136 In de kilte van de nacht
verlies ik mezelf,
gekneusd en onzeker,
in de stilte van een gedicht.…
Verloren stiltes, verloren woorden
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.662 Mager worden mijn vingers
wanneer ik de stilte verlies
en wat ooit ontnomen is, wordt verstoord.…
De taal van het verlangen
hartenkreet
1.9 met 11 stemmen
1.707 De stilte was onze taal.
En ons beider ademhalen.
Zij sprak de opgekropte verlangens
en nuttigt onze wensen dolend in de lucht.…
spiegeldans
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
876 dans nog even in mijn ogen
op deze bladzijde van
vochtig hout
weerspiegel mijn stilte
in een enkel beeld, blauwgestraald
boven dromen en dood
blijf nog even
waar ik wil wonen; van wind en zon
tussen papieren bomen
bewaar mij dicht
vòòr het vergeten
wanneer
de nacht met lucifers
raast
rond het oktoberkruis in
mijn…
Vrij zijn
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
777 Een vogel slaat zijn vleugels uit
Laat zich dragen
op de handen van de wind
Het enige van waarde
is dat hij zijn vrijheid vindt
De stilte kunnen horen
Zacht dansen met het leven
Heelt verdriet en pijn
Laat vergeten en vergeven
Niets meer willen
Alleen maar zijn
Zoals de vogel op de wind
Waarom moet een mens
vaak eerst hard vallen…
voor herfstgeliefden
netgedicht
4.0 met 26 stemmen
886 laat mij wonen
in deze novemberbolster
in dit blijvend onderkomen
waar stilte leeft, zich voortbeweegt
naar duizend middenpassagiers
en naar alles wat verder gaat
zoals wind en water
wierook
het allerheiligst
in een ongekend later
laat mij liefhebben
zoals ik besta, ik weet waarheen
dit is herfst, een reden tot sterven…
Weg
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.030 Zondagmorgen,
het slapen van de stad,
ik lig alleen in mijn bed,
de stilte overheerst,
maar toch blijf ik luisteren,
was ik maar ergens anders,
ergens ver weg;
ik lig te denken,
de stemmen in mijn hoofd,
ze zijn soms moeilijk te begrijpen,
luister maar, ze zijn er echt,
zonder te overdrijven;
neem een kijkje in mijn droom,
zie je die…
Mijn dagboek
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
1.430 M'n hart dat spreekt
de stilte doorbreekt
van duister naar licht
naar jou gericht
mijn stille woorden.
Mijn dagboek...
In jou schilder ik
mijn zuiverste gedachten
warm en oprecht
wat anders zou JIJ verwachten?
Mijn...
stille dagboek…
Jouw sneeuwse pracht
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
589 je groeide zacht
bloeide in stilte
op bomen en wegen
jouw sneeuwse pracht
zacht dalend in
duizenden vormen elkaar
ontmoetend begroetend
in de avond en nacht
haakte tot
kristallijnen maar
mocht in de zon je
bloem niet meer schijnen
het wit is vervaald
verdwaald in kleurloosheid
van water ooit zal jouw pracht
weer gestadig dalen…
Nacht
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
896 Staren met slapeloze ogen
die drinken wat ze vinden in de tere stilte
van wachtende dromen.
Gevangen in het web van de aarzelende tijd die
alle echo's vangt
en woorden bedekt als waren ze
eenzame boodschappen
en gebeden
van schimmen die elke droom stelen.…
poreus
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
606 poreus
hier in deze kamer
is stilte een ruimte
waarin we ons verschuilen
zo breekbaar als
de dunne doorzichtigheid
van haar schaal
veilig is niet het woord
verte ligt altijd op de loer
het verdwalen
in datumloze dagen
wachtend op het onheil
dat een plek zoekt
om te gebeuren
het uur waarop
de rui zich aankondigt
de vleugels…
Op de grens van diepte
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
604 kijk terug naar jouw woorden
die geen weg meer vinden bij mij
je aangesneden zinnen worden afgedaan
en als je duizendmaal blijft zwijgen
verstijf je door kilte
op de grens van diepte
in een soort ruimteloosheid, zinloze stilte
het zet mij aan het denken
lopen er rillingen over mijn rug
word ik teruggegrepen naar oude beelden
breek, sluiten…
Zo ver van dromen
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
910 gras
zelfs banken en bomen
wanneer ik je zacht
in de treurwind leg
hoe smal zijn je vingers
rond de wilgende vijver
en de witte vogel
van rozenhout
je verhalen zijn
zo traag en
haast vergeten
van dag tot dag
van zon tot zon
geen ster wekt
mijn dromen
zelfs de wolken
liggen dood
toch kan ik
niet verder gaan
het is de stilte…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.…
Tafel
gedicht
2.9 met 33 stemmen
16.232 Het verdriet twee keer de stilte.
De trots twee keer het verdriet.
De zijgevel twee keer de dikte van de huid.
Handen zijn het dubbele van de taal.
Het hemd is het dubbele van de tafel.
Het motorblok is twee keer het hemd.
De herrie is twee keer de geste.
-----------------------------------
uit: Parmentier jrg. 10, nr 3, 2001.…
Trappen met woorden
netgedicht
4.5 met 16 stemmen
1.797 Niet tussen de lakens
waar ik de stilte slik als medicijn
en mij meegeef met de laatste trein.…
Vang rail
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
609 Ik vang jouw lach
in bloesembermen
terwijl stilte
grote sprongen
maakt over bijna
rimpelloos water
verdrink ik
gedachteloos doch
rillend gevangen
in een rail van
wisselstroken
ademloos vouw ik
thuis open en zie
de laatste rimpel
verdwijnen uit het
zicht naar daar
waar morgen niet meer
bestaat maar nu kleur
geeft aan uren die…
Pijn
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.201 kapot gemaakt
vloeiende gedachten
snerpende angst
scheur in een wit blad
verwrongen
stroom van pijn
druppels verdriet
warm vocht
uit een koud hard
beschadigd
leven vol eenzaamheid
schreeuw zonder geluid
rode tranen
over je eigen huid
leeggestroomd
en langzaam
gaat alles wet
blijft er alleen nog stilte
en een litteken…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 22 stemmen
977 als oprechtheid
halfstok wordt gehesen
lijkt vertrouwen dood
ieder woord
ieder gebaar
iedere stilte
heeft aan oorspronkelijkheid ingeboet,
het delen is vermoord
of zal het zijn
als rouwen,
opstandige eenzaamheid,
woede bouwen
tranen die slijten aan hoop,
eindeloos,
in nog ongewenste dagen
blijven zij schaduwrijk
doch ongewijd…
En dat was het dan?
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
2.633 Zijn stilte zijn
gevecht?
Hij heeft er nooit
iets over gezegd
Hij heeft het leven
achter zich gelaten,
zal nooit zijn
weinige woorden
meer praten
En dat was het dan?…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Stilte geeft antwoorden
die je niet zonder meer
kan verstaan in de storm
van gevoelens die zwijgen
maar van binnen spreken.
Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.…
het verzenkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
847 het lijkt nog nacht
wanneer mijn woorden zich gaan
vertragen
om in het bekende te gaan slapen
want zij weten het, de woorden weten het
van elkaar, zij weten
dat binnen in dit gedicht
een kind smeekt om de dood
om god, om de dood, om god
om
nacht na nacht te mogen
sterven
in de stilte
van een stomme hoek
uitgebraakt…
Wachten in de leegte
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.713 Niemand wil het slot vinden
dat de stilte opent met een droom
die leeg dezelfde dromen vult.…
Mooi
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
534 Een stilte met de adempauze,
Maar hij vervolgt met zijn ‘wear sunscreen’:
“Soms brandt alles om je heen,
dat kun je niet vermijden,
maar laat dan desalniettemin de liefde met u vrijen.
In Almere, uiteraard. Vrijen in Almere.”…
mooie vervlogen dag
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.088 Een zonnige oktoberdag
Laat je zwevend in de lucht
Als de vogels in de stilte
En de bomen in een zachte bries
Dat wel in stukjes wil vallen
Met al zijn mooie warme stralen.…
verzadigd is de dag
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
497 De dag gesmoord in eigen stilte
verkwanselt haar vertrouwde beelden,
het onbereikbare komt dichterbij..
Deugdzaam draagt een schamel kleed
zacht neuriënd, om meer te verdragen
gaat 't door merg en been.
Half verzonken de maan,
zij levert haar schijnaandeel.…
vrijdagavond
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.016 meer en meer
verberg ik het overleven
in onduidelijke woorden
het zou
mijn stilte kunnen
verklaren en de zoveel anderen
in mijn hoofd geboren
ik scheld mezelf schuldig en teken
al de lichamen op mijn lijf, onherroepelijk van de liefde
gescheiden
uit onmacht, angstvallig
omdat tijd niet weg te slaan is
uit allerlaatste verzen en…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 het bos
heeft mij verlaten
ik boom in stilte door
na het ontluiken
onder struiken groeiden
wij naar ongekende ruimte
om later toch
te fluisteren met kruinen
samen te luisteren naar de wind
regen loogde grond
en storm velde de reuzen
waar ik bescherming vond
nog wortel ik maar
aan de rand zie ik
de wei en open lucht
het bos…