9929 resultaten.
KLEIN VERMAAN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 deze welbekende kreet
uit dagelijks leven
is een korte uitspraak
in simpel ander gewaad
van Jezus' gebod
God met heel zijn of haar
wezen lief te hebben
de medemens als zichzelf.…
Gewoon hier
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
715 Beminnen is een werkwoord
Wanneer heb je lief? Als je wakker wordt,
iemand graag ziet, kust, streelt ?
Liefhebben is niet zozeer iets van doen of laten,
maar er zijn om iemand te beminnen,
dag liefje zeggen, zijn en jouw kleren neerleggen.…
Ritornel 2
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
334 Wat was ik dwaas vandaag:
daarom wil ik met liefs
wat mensen groeten.
Wat was ik dwaas vandaag
en wil wat wijzer zijn
en minder zuchten.…
Een veeg van een duim
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
19 Een klein lief poesje,
een kind met een geweer.
Geen tijd om te voelen,
het scherm vraagt om meer.
Het beeld vervaagt,
nog voor het ons raak
Waar is onze moraal
in dit verhaal?…
Het Dagboek.
hartenkreet
4.6 met 25 stemmen
1.580 Anne kon niet
zoals alle andere kinderen en ik
Vrij en fris de lente ruiken
en ze was pas twaalf
net zoals ik
en toen moest ze onderduiken.
Anne had haar Kitty
en ik heb mijn Anne
en vandaag schrijf ik haar:
Hoi Anne,
kom maar tevoorschijn met je mooie haar
want de oorlog is afgelopen,
al veertig jaar...…
een bui bij volle maan
netgedicht
3.3 met 98 stemmen
31.715 het vriest maar in de
sneeuw zie ik je dansen
een bui bij volle maan
je sluiert geel in witte kansen
ik hoor stilte
in het ruisen van de stad
de bomen wachten af, weten
van mijn tasten op hun bast
samen op bevroren
grond die wortels voedt uit
vele levens, ik laaf me aan
je lach die ook op lente wacht
dwarrel maar met mij
en…
contouren van je schoot
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.626 liefde sluieren
ontbloot maar
toch verhuld, in rood
contouren van je schoot
in maagdelijk geduld
je wist dat ik je wilde
weerstond de vingers
op je huid met een blik
die jaren honger stilde
je ogen openen mij
handen gaan het heden
veel te snel voorbij
laten toekomst zuchten
ik ga in je verdwijnen
zal jou aan hemel
eeuwig lente…
Tarwe
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
1.259 De zotte glimlach hief de
tederheid naar een verzakte plank
bedwelmd door handgewassen stank
Voorbij, te snel voorbij, gleed de lente
heldhaftige haver groette het gerst
dat weelderig opschietend het verst
in wasdom was gevorderd. Hij ventte
het ruwe tarwebrood langs elke deur
in een roes van bedwelmende tarwegeur.…
in lichte toets
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.045 in zachte tonen
wil ik bij je wonen
jij bent mijn muziek
je klankt mijn kleur
mijn antwoord is de geur
waarin het voorjaar danst
in lichte toets
laten we lente komen
genieten elkaars dromen
we gaan niet voor finale
allegro en adagio zijn te speels
we hebben vele jaren in te halen
nu roffelen de pauken en het
slagwerk is gedaan…
vlinderbloemenblad
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
798 ik ben een heel klein blaadje
tuimel langs tranen
naar de grond
blijf hangen bij de lente
in de stilte van de velden
aan de haren van een kind
ik ben een krokus vlinder
dwarrel met de wind
op broos geloof
in een zomer vol frambozen
waarin ik stop met zwerven
op de wangen van een kind
ik ben een rozenknopje
geur…
bloemen om je hals
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.212 net voorbij het struikgewas
de vijver en de oude eik
daar groei ik in mijn bomenrijk
ik ben de bloemen in het gras
en elke dag kom jij voorbij
een sluier vlinders in je spoor
als ik je zie of ruik of hoor
dan is het lente in mijn wei
en elke keer dat ik je zag
er kwamen steeds meer vlinders bij
O schoonheid, wanneer pluk je mij…
dat naar vrolijk rook
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.764 anjers in het cellofaan
grote stappen en ruim
met zijn armen wapperen
je hebt hem nooit
gekend die grote vent
een glimlach van niet weten
veel vergeten om zijn mond
je wist nooit waar hij
stond als je hem nodig had
hij koos ook geen partij
als jij verloor in het debat
hij had iets luchtigs
dat naar vrolijk rook
het vluchtige dat lente…
het wordt zomer
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
1.445 Maar als daarna de lente gaat ontluiken,
De bloemen weer gaan ruiken,
Dan voel ik mij voldaan.
Ik weet, het beter weer komt aan.
Als ik dan naar de bloemen kijk,
Dan word ik warm en stil,
Dan weet ik dat het zomer wordt,
En dat is wat ik wil.…
sterf in rood de herfstdood
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.272 ik ben een blad
en dwarrel wat
viel zomaar van de tak
omdat mijn steeltje brak
ik spruitte uit toen lente
mij het groen liet zien
ik voelde me zo pril
zoals een maagd die wil
de zomer kleurde mij
in lange dagen zon
het tere groen verdween
ik draaide langzaam om
bezag het avondrood
en ruiselde gebeden in
een afscheid van het heden…
Kleur
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
823 Plotseling maar heel voorzichtig
Verandert er iets in de lucht
Je kunt het zien, je kunt het voelen
De winter verlaat ons met een zucht
De mensen worden vrolijker
De aarde ontdooit en verspreidt haar geur
De eens zo vreselijk bleke snoetjes
Krijgen eindelijk wat meer kleur
Maar de lente de schuld geven
Heeft in dit geval geen zin
Mij ertegen…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.109 Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de verse blommen kommen,
laat weerom de lente, alhier!
Dan ja, zal ‘k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ‘t een klare snare ware,
dichten ende deunen wel!
---------------------------------------
uit: Tijdkrans
februari 1888…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Winterslaap is nu gedaan
lente kan weer dromen.
Zomer in de lucht
terrasjes schuimend blond.
Zwaluwen in vlucht
een blauw wit achtergrond.
Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.…
Gevallen blad
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.620 De lente komt voorzichtig kijken,
al lijkt het soms op niks.
Treurnis zal nu langzaam wijken;
toch blijft er het gemis.
De zomer treedt als laatste aan
en daarmee ook de zonneschijn
Je mag weten, van nu af aan,
dat hij bij Hem mag zijn.…
Geknakt .....
netgedicht
3.4 met 40 stemmen
11.092 papier herinneringen,
bedrukt, slaan letters
een leven over, ooit
geleefd, tot de dood
ons scheidt, haalde
de man met de zeis
mijn leven eerder in
dan het graf gedolven
kon worden, bedolven
onder gehuilde tranen
zal de diepste kuil niet
het vertrouwen opgraven
dat verloren is in het zout
der aarde, al komt er ooit
een nieuwe lente…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
Mijn vader sloeg planken mis
gedicht
3.5 met 31 stemmen
23.641 planken mis
mijn broers glimlachten,
schreven elke misslag in een schrift,
mijn moeder deed de was
of lakte haar nagels
mijn vader
die zich in leven hield met schaamte, spijt en ongemak,
die zich dagelijks gewonnen gaf,
die hijgde
en onwerkzaam en achterstallig was,
die niemand iets te vertellen had,
die een spin was zonder web en zonder lente…
Een latente voorbijgaan
hartenkreet
1.8 met 9 stemmen
2.130 Eerbiedig doch stevig
ligt mijn hand
op het laatste restje leven
*
de lente met moed gepasseerd
kwam de zomer attent
met vroege warme dagen, de wolken
droegen sluiers op het moment
dat het zou gaan regenen, neen
geen hemelwater uit den hoogte
maar tranen van angst dus geen
genezing waar jij op hoopte
het gezicht met bril
de ogen…
De achterkant van Rome
gedicht
2.3 met 22 stemmen
8.653 Hier klinkt in mei een oude lente
met in de ochtend oud geluid
van duiven, terwijl de nacht blijft kleven
aan de stenen; er grauwt alleen
wat dag doorheen. Vanuit de kamers
is de hemel dicht; pas als je
uit het raam buigt, kiert hij
licht.…
sprokkeltijd
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
966 wintervelden
met sneeuwschapen bezaaid
en krimpt in kille dagen
die voor de helft in donkerte verzinken
als aan de kim opnieuw
een witte zon gaat glimmen
en 't eerste licht wellicht
de eerste krokus laat ontspringen
smelt binnenin het winterschild
kiemt weer 't kinderlijk verlangen
buiten kleedt zich in tientallen tinten
prille lente…
Anders
gedicht
3.4 met 57 stemmen
17.587 de landen
steeds vroeger
worden bossen blauw
de laatste takken breek je
minder graag
en minder gauw
dat wat de handen doen
smaakt bitterzoet
in de verleden tijd
vervoegen zich de dromen
de laatste bloesem
heeft de kleur van tederheid
en in je lijf stolt het verlangen
tot vruchtbegin
van eenzaamheid
de laatste jaren ruikt
de lente…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.153 Ik geef mijn stem mee aan de wind
Langs de dagen en de nachten
Langs een droom en werkelijkheid
Ik geef mijn warmte mee aan de winter
Langs lage wolken en vederlicht gemijmer
Langs witte dekens en roerloosheid
Ik geef mijn bladeren mee aan de herfst
Langs de lente en de zomer
Langs een traan op papier
Ik geef mijn liefde mee aan de nacht…
Hoog in de lucht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
981 Jij kleine slaper met je stille ogen
De lente is je vriend
Sprankelend zijn je dromen
Jij wilde vogel met je schalkse lach
Onstuimig in je zomer
Krachtig in je vleugelslag
Jij mooi mensenkind met je eigen lied
Helder in de herfst
Zoekend naar je eigen stem
Jij lieve, kleine engel
Als sterren in de winter
Meedragend in mijn hand…
de koele stilte van toen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
703 zon
jouw licht verwarmt me
omdat een ander dat niet kon
je laat me dansen en spelen
met woorden die in een vorig
leven niemand konden bekoren
geef maar je liefde die
verder reikend is dan
de koele stilte van toen
waarin niemand wist
van wie of wat te doen
om het ijs weer te breken
vergeten, verleden tijd of dromen
jouw lente…
onder de essen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
655 luchtige dag
vol van blauwe weemoed
zachtkens glijdt zij daar
zonder dat ze hem ziet
blauwe waanzin
zomer vol witte hoop
glans maar raak, zon
blonde haren
onder de essen
laat zij gras vliegen
de witte handekes
vol van lente
lichtblauwe dag
een oude man in waanzin
zijn dag met haar
zonder dat ze hem ziet
de blauwe oogjes
vol…