Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Herinnering

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.174
De Cerf is de maan, ik hun schaduw. Zij zijn de zee, die mij op het droge hielpen. Zij zijn het eten, ik de smaak. Wij zijn aan elkaar gewaagd. De Cerf heeft mijn leven veranderd. Een andere dementie gegeven. Ik was vroeger de wind, nu de orkaan niet meer te stoppen!…

Alter Icarus

hartenkreet
2.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.476
inspireren, misschien Als we vallen, vallen we samen Als gelouterde druppels in de oceaan Waar we eindelijk gelijk zijn Maar groeit voorbij de golven gras Dan zoeken we de hoogste berg En baden ons in ambrozijn Uitkijkend over de archipel Met zijn veel te hoge horizon Daar zul je het voelen Eindigheid, sterfelijkheid En in de schaduw…

TE ZWAAR TE LICHT

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.442
Opzij van haar weegschaal zat ‘t meisje ineengedoken Trillend met ‘t gezicht vaal leek ‘t meisje wel gebroken In haar ogen blonk ’t zwart als viel schaduw van de ziel Had ze in feite wèl een hart ‘t voelde echter niet stabiel Zwaarder leek zij vandaag doch ze kon ’t niet geloven Niets raakte in haar maag toch ‘t gewicht naar boven…
Ton Rijkers7 november 2010Lees meer >

ik wil

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
dag een marteling waarom kijk je niet om in spiegels die de waarheid zien is jouw verdriet dan zo verstoord wil je nog meer misschien ik wil zon ik wil zee ik wil strand frisse lucht ik moet er echt uit heel relaxed met een groot glas koud bier in m'n hand lekker onderuit ik verdring het gevoel want de volgende dag werpt z'n schaduw…

Bij het krieken…,

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 587
Kan nog steeds niet zwemmen, eb en vloed vloeien mij te vluchtig, vermijd dat ik staar naar de navel van de onvoltooide tijden, waaruit mensen hun kansen haakten uit de lentezon, schaduwen getooid met gekleurde linten, geschetst in aquarellen van hun vragen, waarin schade en schande ballancerend werd gedragen op een zilver blad, in…
pama23 april 2011Lees meer >

Aan een gevallen makker

gedicht
2.2 met 164 stemmen aantal keer bekeken 27.623
Een witte roos bloeide op het vale veld, roos van de dood te midden der gewonden een jong gezicht had in zijn laatste nood de vage schaduw van een lach gevonden.…

ZIJ (SHE)

hartenkreet
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
hel zij kan de spiegel van mijn dromen zijn haar lach reflecterend in een beek zijn kan zijn wat niet zo leek, heel in zichzelf Zij, die altijd zo gelukkig leek bij iedereen haar ogen zo gesloten en zo trots niemand mag ze zien als ze vol tranen zijn zij kan de liefde zijn, die hopelijk blijft bestaan en naar mij toe kan komen uit de schaduwen…
HANS UDING4 augustus 2011Lees meer >

Hoor alleen die stilte

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 782
beseffen dat je echt bent weggegaan Verder met je leven zonder dat ik naast je loop Ik heb zolang gehoopt dat eens de dag zou komen Dat wij voor altijd bij elkaar zouden zijn Zonder grenzen, zonder alles wat ons tegenhield Zonder afstand, zonder pijn om alles wat ons dierbaar is Maar die dag is nooit gekomen, het is al nacht geworden Een schaduw…
Arjen22 november 2011Lees meer >

Agathe

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 540
wie van jullie herinnert zich Agathe donker springhaar grote bruine ogen een oh zo zachte mond welvend buikje ingesnoerd en handen die almaar bewegen langs de lijnen van elke schaduw met ieder geheimzinnig woord kom op wees eerlijk wat maakt het nu nog uit na al die jaren wie van jullie hield echt van haar of ergens liefde vluchtig op…
kornelis30 december 2011Lees meer >

Zolang jouw hart de hemel draagt

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 748
I Karbonkels* spreiden zich als gloeiende kolen over een schuivende aardkorst Jouw tere hand morst schaduw in genadeloos zonlicht te fel voor jouw geopende ogen En droogte schuurt mijn mond waarbij mijn gekloofde lippen jouw overvloedige tranen drinken II Het gekir van jonge krekels weerkaatst in het nachtelijk ruim dat geen…

altijd alles

netgedicht
4.4 met 41 stemmen aantal keer bekeken 2.166
achterliet de - in de loop gestuite - passen hoe rekbaar vraag ik je in dit gekmakend refrein zwem ik wanhopig rond verken ik andere oorden waar niets wordt beantwoord niets meer aangeraakt niet onder mijn huid noch aan mijn zilte ziel aan de rand van die afgrond slaan gedachten dood en duizendmaal duizend pluk ik jouw naam uit schaduwen…

deze wijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
een prachtige dag vol van zon en wolken een witte streep hoog in de lucht, zweet op mijn rug gewerkt en gezwoegd, geharkt en geploegd zwarte aarde op de schop, vieze handen mijn hoofd vol met plannen die rijpen als ik handel ruimte hier, een varen daar het begint al wat te lijken, schaduwen worden minder het licht komt op plaatsen waar…

De storm der gedachten

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 602
daar schend ik het zere been de tere wonde en iets van waarde torn ik aan de gulheid van de drukkende kracht der zwaarte Hier keert het tij, hel ik tegen slagzij aan Woest en ledig vlammen de golven een rijzige macht waaraan ik niet kan ontsnappen en spuwen ziltige zinnen over de doden die dolen en eeuwig schimmen in de schaduw…

Maatbeker van herinneringen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
Waren het mijn oude vrienden of de schaduwen van ongrijpbare taferelen uit het verleden die mij de rust niet gunnen om uit de zwarte veren van nacht het jeugdig elan te herbeleven?…
Pama30 april 2013Lees meer >

Oog in oog met de Bouwer/ Vernietiger

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 659
standbeeld staat hij daar, ongeschonden als een Omen in de tijd Zijn ogen ruig, maar overtuigd van oeroude wetten over goed en kwaad over pijn en strijd O, zo nietig sta ik daar, vermorzeld door zijn aanblik die oneindig priemt in m ‘n zwakke lijf Door zijn alles vernietigende macht daar waar ik eens stond, rest slechts een smalle schaduw…

Land waar ik van droom.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 620
'k Droom van een land dat geen schaduw kent waar een wolkenloze hemel de dag tot aan de avond brengt. 'l Droom mij een land waar iedereen gelijk is waar men zonder vrees als vrienden leeft. 'k Droom van een land waar de zon altijd schijnt waar een wolkenloze hemel de dag tot aan de avond brengt.…

Wiegelied

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.018
In uw schaduw strek ik mij neer in de kille lucht. Mijn armen, mijn armen rek ik tot haar, die mij is ontvlucht... Ruist zacht, ruist droef, mijn bomen, ruist, gij, mijn smart in slaap. Zweeft neer, weeft rond, o dromen, weeft mijn arm hart in slaap. Mijn hart kent geen ruste: dat is als een heel klein wicht.…
Pol de Mont21 oktober 2013Lees meer >

Appelboom

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 649
's Zomers zorgde je voor schaduw, zodat ik onder je kon lezen en ook je appels groeien zag. De waslijn wurgt, en ied're kat doorkrabt je bast toch gaf je manden vol en veel, en deelde 'k je vrucht met vogels. Van je valappels maakte ik azijn, van de grotere een appeltaart en sap.…

GEËTSTE PRENTJES.

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.059
. — Als 'k etsen kon zou 'k van dat vrouwsgelaat En van die waaier in de slanke hand, Van rode wijn en van wat zomerwarmte, Met schaduw van een etsnaald schetsjes maken Op koper — zo, mijn vriend, wie etsen kan, Beproev' te vatten wat ik vatten zou.…

Als zout kristallen worden

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Dan stap ik dapper uit de schaduw Durf te tonen wie ik werkelijk ben Niet louter leven maar béleven Wat ik van mezelf, stiekem, al wat langer ken. En toch lijkt nu alles anders Gevoel alsof ik leef voor twee Béleven tot de diepste bodem Draag ik voortaan met me mee.…

Vakantie-ontmoeting

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 646
Op de heuvel, in de Waldecker Hof van weleer, gelegen in de schaduw van de burcht, vertoeft nu Moeder Meera en geeft darshan in deze fel geflipte era. Zij vaart als een Avatar, zij mint als een Godin en geneest van ieder zijn gekrenkte snaren. Zij ontwart de knopen, zodat alles kan verlopen. Zij heelt mijn hart dat heftig klopt.…
René Roumen24 november 2014Lees meer >

Heel ver.

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.440
De avondster Zou wel onze vriendlijke leidsvrouwe wezen, Als over dagmoede landen rezen Avond- en nacht- Schaduwen zacht. Ik zou je voeren langs rozenheg En vogelwoning.... heel ver weg....…

Het is een blijde dag

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.206
Het is een blijde dag: wij twee Gaan dicht en veilig naast elkaar, Met ogen hel van één geluk, En onze schaduws zijn vereend Een wazen koude blauwte, waar De sneeuw in glinstert fel en vreemd. En onze stemmen zijn gebenedijd, Zo klaar en zacht en zoet en vol van zaligheid.…

Voortschrijdende Kerst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 850
Ergens in het winterse duister der ruige Lage Landen warmt een knapperend houtvuur de gerieflijke aarden hut van een gezellige stoere Germaan hoopvol kijkt het hele gezin naar de kleine spar die trots glimt in het kleine vertrek waar licht kringelt en schaduw danst de frisse groene takken beloven voorspoed en vruchtbaarheid voor het…
Han Messie6 december 2015Lees meer >

Moeder bij der wiege.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 985
‘Ons zijvertrek is alree door de zonne verguld, Hier zijn we nog zacht in schemer en schaduw gehuld, Mijn zoontje rust in zijner wiege zo stil, Dat ik het lieveke liefst nog niet wekken wil. Vandaag is mijn dromerke jarig. Een keurig tooitje Omgeve en siere mooi zijn schommelend kooitje.…

Plataan in Catalonië

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
Naar stam en takken ging de aandacht uit dragers van schaduw in de zomer een koele plek voor rust, of bij avond, feest te vieren. Mensen, van jong tot oud somtijds groot en sterk, de boom hij zag ze, gaan en komen. Seizoenen daarentegen keerden weer, door zonnetijd bevolen.…
Evert de Boer26 augustus 2016Lees meer >

tien voor tien

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 474
in een natuurlijke ovaal tussen dikke beukentakken beweegt een houten mast met vage wimpel zonder vlag waarschijnlijk een toeristen tjalk die voor even in de haven mag in het zonlicht, in de schaduw van de vol gegroeide kronkeltak door het ritme van de rode pannen en het hangend groen gebladerte ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
willem jacobs29 augustus 2016Lees meer >

DODENMARS VOOR ROTERDAM (Aan Gerard Zalsman)

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.774
Daar staat de dood nog op de brug, een zwarte schaduw, recht van rug. Och broeders, hij bleef ongedeerd terwijl uw schim hier langs marcheert. Links, rechts...…

Gebed van een godsloochenaar

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.693
Ik huilde in de nacht en beet de ketting die me had gebonden uit vrees voor eigen schaduw waarin mijn beestig hart was opgebrand. Ik geloof niet dat w’uit Uw melkachtige hand werden geschapen, ik ben een zwarte duivel die een valse vrome Vastenavond speelt.…

Uit twee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 783
in de zon van de zomer in Rome in de zachte lenteregen te Parijs langs de Seine Ik ben door jou verlokt, een weemoedige vrouw het opgestoken haar ros en lijf rank van bouw maar jij kunt altijd langer zonder mij dan ik, ja ik zonder jou, ja jou Deze vrouw betekent minder dan nul blijft een bron van voortdurende zorgen Zij zwerft als de schaduw…