9587 resultaten.
Gele roos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
653 Beide handen gaan langzaam
naar het opgestoken haar
verdrietige blikken proberen
het venster te ontwijken
wanneer een spiegel een glimlach
om de vele herinneringen laat zien
speelt een gele roos aan een struik
met de eerste druppels ochtenddauw
haar handen gevouwen bidt zij
in stilte om niet meer vergeten
kijkt zuchtend naar het album…
Wolken donkeren
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
560 de wind
fluistert niet meer
maar vlaagt de bomen kaal
wolken donkeren
tot het diepste zwart
regenen leeg uit een vol hart
en ik trotseer
de dovende kleuren
van de herfstgloed
accepteer
verrotting en de dood
met hoop op verder leven
laat de witte deken
van de schepping
mij met rust en stilte dekken
ik zal wachten
tot een nieuwe…
Onaangenaam verdoofd.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 Een stilte heerst alom en mensen lijken
Als dingen doofstom.
Hun zintuigen zijn verdoofd en gedachten
Slokken hen op.
Het beloofde land is een illusie voor
Iedereen...
Terwijl hun sporen vervagen tussen het
Kille steen.…
Dodenherdenking.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
756 Stilte voor
alle mensen
en het leed
dat zij
hebben moeten dragen
en nog voelen
na zoveel jaar.
Vier mei
nooit voorbij
want hen
is eeuwig zwijgen
opgelegd.…
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mijn heelal
de echo al van morgen
ze telt nu ook…
Trofee
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Door jouw stilte.
Door jouw bezieling.
Leef ik mee.
Het is een berusting.
Onze verbinding.
Mijn eeuwige trofee.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 Met jouw ademtocht in werkelijkheid
vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied
om het schaduwland te betrekken
innemend door dappere drift
in mijn dromen vertolk jij stilte
van afscheid nabij de landsgrenzen
tegen de horizon herschreven
niet uit te wissen in bezinning
door de ruimte van jouw eenvoudige komaf
laat jij de schaduwstilte zwijgen…
Waanweten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
898 stille dagen, aarzelen
door de zwangere zomer
velen hebben ons al verlaten
naar verre nieuwe oorden
fonkelende nachten
waar sterren schuiven
wetend dat Orion dra
de avondhemel siert
deuren van najaarsdagen
zal ontgrendelen met
eendere troosteloze uren
en een huiverend klagen
stilte niet te verdragen
dagen niet te vertragen
en zomers…
of was het vier
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
630 wordt
althans in mij
ik pluk appels
uit een boom, leg ze
rond de stam
wrijf met een zakdoek
over hun huid
het dwingt tot geschreeuw
dat niemand mag horen
dan schik ik ze naast elkaar
jaar na jaar
vanaf wanneer wil ik dood
ik begin vanaf zes
en til alles op, eronder
liggen kindergebedjes
alsof het memoblaadjes
zijn
van stilte…
Goud
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.886 en vol goud riet
de wilg door 't zonlicht goud
en alles in het kreupelhout
is goud beschenen,
dit is de plek,
de koepel
hierin ben 'k vaak verdwenen
met dichte ogen zit ik dan
geniet nog na
van alle kleuren
en van alles wat er zomaar kan gebeuren
tot er niets is
meer, geen lust, geen must,
wel bewust dat iets me sust:
de leegte, stilte…
Voorgoed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
511 ik had je hand in hand willen betreden
je kinderen thuis willen brengen
toch liep 't anders, anders dan gedacht
'heilige' grond verzadigd met verdriet
in de loop der tijd overwoekerd
overwoekerd met al er groeit en bloeit
zingen vogels er in 'gepaste' stilte
gelijk begraven verhalen die nooit meer
'n luisterend oor zullen vinden…
Zag ogen vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
482 hij beet
ik hoorde botjes kraken
zag ogen vragen
om nog meer
uiteengerukt
tot een behapbaar stuk
werd zij verdeeld
onder de dragers
in snelle mars
trok de kolonne
dwars door het land
stilte kreeg de overhand
uit alle richtingen
kwamen de stromen
naar de hoge heuvels
van hun dromen
zij zijn klein
maar boordevol venijn
mijn termieten…
De verte in je ogen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
616 natuurlijk droom ik
over zon en grazige weiden
maar altijd met jou bij me
over zee en strand
op een subtropisch eiland
wandelend hand in hand
maar het liefst
zie ik de verte in je ogen
reizen we de stilte door
naar plaatsen waar
woorden onnodig zijn
door het schitterend decor
omdat leven
de hoofdrol speelt
in het geven aan elkaar…
Zag je oogopslag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
503 de stilte
kwam hard aan
de muziek
was uitgedaan
een zachte stem
vroeg ons om
weg te gaan
buiten
keek ik je aan
jouw hand
al in de mijne
nog onbeslist
wist ik de richting
van ons gaan
wij draalden
de nacht was zacht
een afscheid hier
bepaalde waar en
hoe het morgen was
ik zag je oogopslag
wachtte op je lach
wil melker…
Korte hymne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 iemand overzag een schaduw
in plotseling besef, helder
zo duidelijk dat woorden
onnodig waren, alles werd denkbaar
overbodig, zonder overtuiging
alleen tastbaar door blindheid
verbaasd door non-woorden
maar niet genoeg om te blijven
binnen de kring van elk zwijgen, dit
moet de stilte zijn, zo dacht iemand
snijlijnen van verveling…
Die ochtend
gedicht
3.7 met 9 stemmen
3.932 Die ochtend was zij doodgewoon van huis gegaan
in een metallieke limousine met een rozenkrans van schedels
en trompetten stekend uit edele delen, om ze te bedekken tevens;
en ’s avonds was zij nog niet thuis
Ik heb die nacht in onze gemeenschappelijke stilte rondgewaard
maar ditmaal bleef zij zwijgen
Ze was er wel, ze was zelfs overal
maar…
wat als
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 de aangeslagen snaren
verdwijnen in de stilte
het ingesneeuwde leven
onvindbaar blijft
de voorjaarswind het
prille niet wiegen kan
de camera de dief is
die de zielen steelt
het vloeibare voorgoed
overgaat in het vaststaande
de ondoorzichtige vensters
niet open gaan
het huis geen pad heeft
om naar toe te lopen
de tak afbreekt…
Ruimte en rust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
595 Ik snak naar stilte in mijn denken,
ik verlang naar rust.
Ik smacht naar kalmte in mijn gewoel,
ik verlang de kust.
Die mooie plek waar zand
en zee zich scheiden,
daar waar uitzicht is,
waar ik mijn sores van
me af laat glijden,
daar waar ruimte is.
Het lijkt wel alsof ruimte
mijn drukte sust,
ruimte keert drukte
in vrede en rust.…
Perspectief van vrijheid
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
556 in het zwart
dat ik de muren gaf
zat de dief van
mijn perspectief
hij reflecteerde
geen oeverloze mantra’s
waarop ik vroeger al
mijn hoop had gezet
in eindeloos herhalen
dacht ik de toekomst
te bepalen door rustig
mijn eigen weg te gaan
maar stilte kwam
oorverdovend binnen
met een carrousel van
ongekende mogelijkheden
ik heb…
Mei
gedicht
3.3 met 19 stemmen
6.443 Prachtig en langzaam bloeit de tuin,
in jong gras ligt de stilte,
een handvol bloesem, een handschoen groen
om takken van de winter.
Het raam staat open, het gordijn
beweegt, de wind gluurt binnen,
zijn armen om de schaduw van
de nacht die hem moet tillen.…
Magische kracht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
634 ik heb je contouren
zien bewegen in
diffuse achtergrond
je stem deelde muziek
niet iets specifieks maar
wel met leading beats
toch trok de
voorgrond jou
met magische kracht
je profileerde steeds
meer de power die jij
van nature in je had
voor het voetlicht
zo de zaal beheersen
met ogen woord en hand
stilte dwingen met
een vocaal…
Door ontkenning tot geloof
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
528 Kunnen we met Hem in stilte
overleggen in een gebed
heel spontaan.
Ingedachte staan wij bij
een ruw houten kruis.
Zien wij de mensenzoon
voor onze zonden lijden.
Hij legt de basis voor
de toekomende tijd.
Door ontkenning tot geloof
kan ieder mens zich van
een bitter hart bevrijden.…
tuin
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.959 wimper het boek dichtslaat
hoor hoe de roodstaart onzichtbaar
zich in de bruidssluier opwindt en ontzeg
het potlood het doodgaan
de hond die opkijkt naar de verbazing
zijn licht dat blind op iets nieuws wacht
de boom waaruit langzaam
een slang valt, steeds langer
tot hij ophoudt -
-----------------------------------
uit: 'Vallende stilte…
Een schalkse lach
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
390 ik weet dat
jij niet zingen kan
maar toch vertolk
je het lied met een
fantastische mimiek
maakt dat tranen
glinsterend
stromen uit de
diepste emoties
van ons warme hart
speelt in een
schalkse lach
met tonen die van
deze heerlijke stilte
zelden kunnen dromen
je performance houdt
de toeschouwer gevangen
met het akoestisch spel…
Klok
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
697 Toen ik jouw klokje in stilte hoorde tikken
Besefte ik nog niet
Dat het de aardse tijd weg tikte
Die wij nog samen hadden te beleven
Jij bent nu allang verdwenen
Jouw klokje staat als een herinnering
Hoog op de kast
Steeds als ik het weer hoor tikken
Weet ik met het diepste weten
Dat jij daar ergens op mij wacht
En mij niet bent vergeten…
Cees
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
565 en de zin
Ben je bereid
Om net zoals Jim
De realiteit te verleggen
De zin
Om de waarheid te verkennen
Er zijn geen complottheorieën
Eerlijke verkiezingen
Afgeleid door simpele fouten
Niet iedere schilder kan houten
Valt het publiek wat tegen
En de elite blinkt er vooral veel uit
Luister dan nog eens goed naar de regen
Want stilte…
G-d
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 Vormen het liefdesweefsel
dat G-d in stilte voor ons vlecht.…
Haiku 5#5
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
535 Er woont een stilte
in dit afgelegen huis
totdat een schip komt.
In het open veld
staat een vogelverschrikker
moederziel alleen.
Nachtbloei
De nacht is zo zacht
als de vacht van een eekhoorn
die zijn droom penseelt.
De opluchting
Ik laat mijn wind zacht
en geluidloos ontsnappen
als een lente-ui.…
Cabin Fever
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Beladen stilte,
woorden wegen zwaar,
worden zwijgend
uitgeschreeuwd.
Dierlijke spanning,
de fysieke nabijheid
is onoverbrugbaar
zonder te klauwen.
Onmacht regeert,
frustratie volgt,
woede verdooft;
ik wil vluchten.
Weg van hier,
van jij, van ons, van mij;
maar de muren grijnzen
pijnlijk grimmig.…
Voor mij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
537 Hoe vaak al schreef ik troost
als klank voor andere stemmen
dropen mijn woorden langs wangen
van gezichten die ik niet ken
nu mijn ziel gebogen ligt
in schaduw van zichzelf
zoek ik de kracht van balsem
diep in mij
dieper dan gedachten gaan
ver achter herinnering
waar gevoel het lijden sust
een onberoerde stilte rust
die ik versta…