Alle inzendingen

hoe naar was de droom de twist in mijn nachtgedicht letters ze smeulden in een grievend vuur nog voor het morgenuur daalde mijn bewoording neer als droesem in een glas onder sprankelende wijn in een roes was ik voor even weerloos klein maar mijn gezond verstand won het op het nipper...

De elzen lopen uit. De weg van alle vlees gegaan, dagelijks in godvergeten grijs. De wind hield ik niet tegen. Stuifzand dit leven, vliegend schuim. Het leek mij, versteende vogel in regenpak, niet wijs op het glasloos terras te blijven. De vrees voor strop en gas joeg mij het strand lang...

jij tikte het ritme bewoog handen om de melodie in je hart te doen landen danste met een lach op woorden die jij in zinnen hebt uitverkoren tot dit gedicht ogen knikten een feilloze choreografie in de ruimte waarover jij kon beschikken felle lampen belichtten de curieuz...

Ik heb het wel gehad met Al-Haddad. Ze moeten hem zijn handen maar afhakken, want hij probeert de rechten af te pakken van iedereen die afwijkt van zijn pad. Is er geen man/vrouw die hem wil versieren? Dan kunnen we zijn steniging gaan vieren.

Per stem wijzer. Ieder stem krijgt zijn eigen klank. In alle kleuren van bedanken; of van wanklanken met het rode potlood in de hand. Per stem wijzer. Het kiezen laat zich horen tussen jong en oud. Een verliezende kiezer heeft nooit definitief verloren. Zolang die stem heeft en hoor...

In de wandelgang van ‘t oude hoofd dwaalt de drang van schrijven dat blijft bovendrijven in de kabbelende stroom van leven een gedachte die bewoog maar niet keren wilde het grote kind met zorgen dat in ontroering mijn moederhart verstilde en wagenwijd ontsloot ik neem het altijd ...

ze draagt zijn woorden op de valreep van het leven soms zingt ze zwevend voorbij rondslingerende gedachten door een verrekijker zien ze de vervlogen jaren dapper weven ze een deken van wolkenkliekjes ze omfloerst het licht als zijn rusteloze ogen de duistere waarheid van de lang...

Wie ik was ben ik kwijt, het ik opgegaan in rook, Zelfs de naam die ik droeg vanaf 't begin is me ontschoten, Is ongemerkt vergleden in mistige vergetelheid. Alleen jou ken ik nog, jouw gezicht, jouw ogen, jouw naam zijn in mijn ziel gekrast - Kom naar me toe, kus me en vertel m...

Broos mentaal verdriet door een getekend hartstocht dooft zelfs de waakvlam.

ze staan daar maar en zullen nooit meer hijsen oude kranen dik onder het roest ongeordend terzijde geschoven in een weiland langs het spoor als verdwaalde giraffen die zich vertilden aan de zwaartekracht van de tijd en in blessuretijd nog even mogen blijven

De lente is in zicht de krokussen vertellen het met haar bloempjes hemelwaarts gericht in diep paars zacht lila wit en geel knus bij elkaar in het gras vormen ze een kleurrijk geheel ook het voorzichtig ontvouwen van de narcissen met hun kopjes op ranke steel wordt het weer genieten v...

De mist lost geleidelijk op. In het Zuiden valt soms regen. Elders valt in de middag een bui, en er is ook wat zon. Het wordt 11 tot 13 graden.

jouw kleuren nu de dood er met jou vandoor is kleur ik je levend iedere dag opnieuw om je niet op te laten gaan in grijze vergetelheid

Ga gezellig mee, zeven frisse eBikers, toch fiets ik alleen.

de lakens liggen losgewerkt zoals het zwijgen dat wakker wordt wanneer ik 's morgens in bed lig zou ik de gordijnen openschuiven om het gesprek te zien dat we nooit hadden je zien binnenkomen, de kleren op de stoel, weggegaan lach maar, want wat is groter dan de waarheid kleiner dan ...

De toekomst van gisteren, is heden vandaag geworden. Vandaag wachten nieuwe mogelijkheden, die gisteren onmogelijk konden bestaan. Mensen communiceren als nooit tevoren. Wanneer het straks licht wordt, wordt ook de nacht weer morgen. Ondanks alle sombere voorspellingen, krijg ik dan weer...

Na op U-Tube nog maar eens 'Don't Leave me this Way' van Bronski Beat te beluisteren en te bekijken, gaf één van mijn vele, negatieve stemmen mij te weten, dat de dood ook mooi is, maar die stelling betwijfelde ik ten zeerste en dat valt immers nog te bezien. Ik pakte mijn goudkleurige bie...

Bedenk wat je gedachten zijn het worden jouw woorden waar woorden zijn volgt actie in de droomwereld waar jij slaapt wat jij denkt kan ik dromen mij is hetzelfde overkomen ik ging naar de stad ik klom op een wolk ik viel in een gat en jij werd mijn tolk nu we samen muze zijn i...

je vliegt en fladdert dartelt dansend rond rust kleurrijk in de vroege morgenstond die rozerood jouw koude vleugels streept zijn warmte geeft tot zacht ontplooien je ademt goud schrijft lente in het hemels blauw met jouw pigmenten in speels aanwezig zijn benader jij de rust die ...

En is het daarbuiten ook donker en koud En droevige wintertijd, Mijn lief, 't is lente om mij heen, Nu ge in mijne armen zijt. En schijnt ook geen ster door de grauwe mist En huilt ook de storm door de nacht - Ik schuif de armstoel bij het vuur, De zetel van 't voorgeslacht. Blond meisje...

Ik won van Bob en Bert bij het biljarten En vierde dat met heerlijk helder bier, Maar kort daarna verdween mijn sportplezier Toen ik van Dick en Daan verloor met darten. Het sportplezier, zo kreeg ik in de smiezen, Hangt heel erg af van winnen of verliezen.

Ik heb verdriet Ik zal er niet om liegen Ik heb in dit leven geen zeggenschap Over een ziekte Maar ik geef je al mijn liefde Om te zeggen hoeveel ik van je hou Ik koester dat En ik stop mijn gevoelens niet weg Ik blijf van je houden Zoveel zelfs dat ik je eigenlijk niet kan missen En mijn...

Positieve tegenkrachten zijn als gouddraden geweven in het kleed dat ons omhult. Om wat protectie aan onze naakte kwetsbaarheid te geven. Niets verbloemend en meer dan verhuld. Positieve tegenkrachten willen niet louter klatergoud zijn. Zij zijn de draden door de beoogde naald. Een ontsna...

wat is overgebleven van weerzien en wederhoor   sinds grijze regen de periode die we 'voorlopig' noemden in hemelwater verdronk   het hart meer heeft gedragen dan 'n kinderhand aan knikkers   honger is gevoed met ontberen, eenparig in rechte lijn   volkomen voortdurend, nergens hal...

Begrijper van al mijn leed, Trooster van al mijn zeer, Toeschouwer van al mijn dwaasheden, Vaste vriend in mijn gezelschap, Luisteraar van mijn gebeden, Miauw toch nog eens een keer, Zoals je ooit zo vrolijk deed.

Veertig dagen, veertig nachten eenzaam dwalen door de woestijn op zoek naar een spoor van Jezus die daar nog moet te vinden zijn harde stappen liet Hij voor ons staan vereeuwigd in de zandwoestijn als wij de nacht van het leven ingaan voelen wij hoe zwaar die tocht kan zijn moeizaam wor...

Jaren gelee, hadden we een baaldag ingesteld door weet ik wie, dat is niet meer van nu, geen inhaalslag maar wanneer ik buiten zie: Wil ik subiet die baaldag weerom, want het weer, liegt er niet om het is kommer- en ook kwel dus geef op die baaldag- en doe 't snel want hier, word ik hume...

Uit een nachtmerrie is het perspectief te zien uit de winterslaap dat de rups ontpopt in kleur en de bloesem de vrucht leidt. Een rode appel bloeit als de verboden vrucht die verleidelijk in het dagelijks leven pronkt dat door de wind wordt verspreid. Het ...

De zon werd gebroken, door donkere wolken. De wind blaast uit volle borst, zijn adem in de bladeren van struiken en bomen. Het wordt onheilspellend donker ik tuur naar die botsende wolken. Plots een harde klap, had het licht voordien niet gezien, dus kwam het onverwacht. Buur...

Ocharme, heeft Rutte weer kiezers verloren? Bij Jinek en Pauw werd het liegbeest, heus waar een stotteraar. Groningers zaten er klaar om ‘t draaiende kopstuk de grond in te boren.