8759 resultaten.
Origineel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 Probeer niet origineel te dichten
Je bent niet steeds een ander mens
Want achter al je clownsgezichten
Gloeit nog steeds die ene wens
Die geen pen kan achterhalen
En die altijd verder uitgediept
Enkel helderder gaat stralen
Of je nu huilt, of stil geniet
Je kunt geen poëzie bereiken
Door het nieuwe toverwoord
Niet door geëngageerd te lijken…
engelenspel
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
707 ze in kinderlijk handschrift
op de achterkant van de rekening
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze
ik kijk weg
zie regen door een maanschacht
sluimeren oneindige kringelingen
in engelenspel
heb je dat ooit gedaan
vraagt ze nog een keer
dwingender nu
voel haar ogen
als lekkende tongen
van slangen
wil je dat ik het uur
dit uur stil…
dood
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
914 laat hunkering blijven
en de zon keren opdat
de gletsjer smelt en warm bloed
de koude verjaagt uit een kerker
waar het monotone ritme
van een omfloerste trom
de tijd wil overstemmen
laat de klokken zwijgen
zet wekkers stil
want je wilt ze niet horen, niets mag
herinneren aan het moment
dat de toekomst verdwijnt
en het licht plaatsmaakt…
Je bent de weg naar huis verloren.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.050 Ja, dat is mooier dan de dagen tellen
de dagen tellen maakt alles zo stil.
En dan ben je dood, wie wil dat nou?
Dan kan ik eeuwig naar een foto staren
dan nog krijg ik je niet terug.
Was je maar niet dood maar gewoon even weg
om later te lachen met mij-
maar het is te laat...voorbij.
Je bent de weg naar huis verloren
- ik mezelf ook.…
VERZEGELDE FONTEIN
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.221 Stil-bekommerd, dicht-verzegeld,
Ziel in 't donker, woordeloos, híjgt gij?
Zie de purperen bloemtros bengelen
In 't geblaarte. Hóor de lente,
Zoet als 't lief in Kedars tente,
Loof- en vogelstemmen mengelen.
Moet uw hof nog langer wachten?…
Bekleurenswaardige herfst..
netgedicht
4.3 met 67 stemmen
1.858 Nu de dagen breken met lommerrijk groen,
de zon haar immense kracht verliest,
verkleuren bomen pronkend hun fatsoen,
de wind die stil aan hun bladeren briest.
Oneindige kleuren komen in beeld,
pracht glinstering door ochtenddauw,
roodbruine warmte dat wijds aanbeveelt,
tegen de horizon in hemels lichtblauw.…
Toekomst door doop
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
677 En zal nu tijd van sterven komen
van lijden en zo veel verlies
van troosteloos mijmeren en staren
in doelloze gedachten zwijgend stil
de toekomst reeds passeren
hoop voor komend leven bannen
hullen in koude en opstandigheid
alleen sombere herinnering
aan schone warmte die ijlings ging
waarop wij nu niet kunnen teren.…
Het eiland
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
773 Leven op een eiland
Stil en verlaten
Omgeven door golven
Tranend nat
Door isolatie
Niets in de gaten
Alleen met je medicijn
Pil van bittere smart
Als ineens op
Een zondagmorgen
Het zon dag licht
Aan jou laat zien
Voel jij je verbonden
Helen de wonden
De bron geeft
Het vergezicht bovendien
Langzaam aan
Begin je te beseffen
Komt…
kerstmis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.042 vroeger hadden we een groene boom
met engelenhaar op alle takken
daar tussen door daar hingen kransjes
door moeder zelf gebakken
en 's avonds werd het even stil
als vader dan ging staan
voorzichtig lichte hij de kaarsjes
die glanzend branden gaan
vrede op aarde zong dan mijn moeder
vrede toch voor iedereen
zij geloofde echt dat het zou…
Zachte dood
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
965 Hier ligt een bewusteloos korps, daar
roerloos en stil een Siamese tweeling,
onderop een kloppend hart van steen.
Ja, t'is niet zonder wroeging
dat ik naar dit sterfhuis staar.…
Stilte
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
616 Moeder Aarde houdt van zichzelf,
maar even sterk van haar bewoners;
daarom is ze daar stil
ze bewaart haar geheim,
haar kracht,
een enkeling die haar ontsluiert,
die haar tegenkomt.…
Intellectueel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
837 Iemand tussen boeken in gezeefd groen licht
Bedaard en wat verlegen
Had ik maar over zijn kaalhoofdigheid gezwegen
Hij is kaal
Hij is vrij stil en snel bezeerd
Geleerd
Ik maak zijn papieren zoek
want ik kan niet woelen in zijn haar
Zo dan maar
-Wat zoek je toch?…
MISBRUIKT
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.129 Het meisje aan de waterkant
zag wolken, grauw en hoog
Het grassprietje in haar hand
bevatte het nat van haar oog
De hemel, stil in avondlicht
rustte van een zware dag uit
In haar hart klonk ’t gedicht
haar stem was zonder geluid
Door ‘t riet zuchtte de wind
alsof hij gelijk ‘t meisje leed
O, waarom was zij zo blind
toen hij haar had uitgekleed…
Gered
gedicht
3.0 met 1 stemmen
12.342 'k viel in slaap onder stil geschrei,
was bevreemd toen het ochtend werd.
angst begon later te tanen,
vooral toen de meester eens zei:
bekeringen gaan gepaard met tranen.
Ik had gehuild, was dus gered.
-----------------------------------------------
uit: ' Wat blijft komt nooit meer terug', 2002.…
Richting zuiden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
597 In de regen liep ik stil over een plein.
De druppels gleden zacht van mijn hoofd,
gingen over in mijn tranen. Zo klein
tegenover het beeld. Door kou verdoofd
bleef ik daar staan. Heel vast had ik geloofd
alleen te zijn. Dat was ook zo misschien.
Nergens op straat liet een mens zich nog zien.…
schoonrijders
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
565 (in zijn koude mantel hangt nog
een winter van toen)
nu vorst de aarde dekt-
wit en stil rond vogels waadt, laat ik niets na
de ijsdans van een glijdend paar
draait achten boven water
sierlijk als een kleinood in vergeten glans
hun wals smelt weg
waar ik herinneringen leg, leg jij
het beeld van nu
zwierend, zwevend tot bevroren lof…
bladbeginsels
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
493 tere bloem
de rokjes stijfgesteven nog
maar toch
zelfs een bij heeft het gewaagd
haar stugge slippen op te lichten
het doet goed zoals het gaat, voorzichtig nog
maar toch
wijdt een glimlach zich aan nieuwe tijd
ze danst subtiel door licht verleid
en welt al tussen bomen
waar de eerste klokjes komen
luidt het leven voorjaar in
een stil…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 (ik zag kraaien witte vlinders vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze…
Dezelfde tegenpolen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
806 maar tegelijkertijd haalt het je naar beneden
Jij maakte mij zo blij,
maar soms zo ongelukkig
Zo’n sterke band,
maar toch verschillend
Jij hoort bij mij,
maar ik weet dat het niet zo is
Waarom ben ik zoals ik ben
en ben jij gewoon jezelf
Jij las mijn ziel zonder woorden
en begreep mij zo verkeerd
Toch ga ik verder,
soms sta ik stil…
WINTERSTILTE
poëzie
3.5 met 2 stemmen
3.952 De boom houdt zich behoedzaam stil,
Dat niet het minste takgetril
't Kristallen kunstwerk breke,
De klank zelfs van mijn schreden wil
Zich in de sneeuw versteken.
De grond is wit, de nevel wit,
Wat zwijgend toverland is dit?
Wat hemel loop ik onder?
Ik vouw de handen en aanbid
Dit grootse, stille wonder.…
Voor mijn Zoon
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
4.953 Met trots vervuld, hoe jij het doet,
sta ik hier stil, heel even.
Er zijn geen woorden die beschrijven,
wat jij voor mij betekent.
De liefde die ik krijg van jou,
wel op gehoopt, niet op gerekend.
Niets is vanzelfsprekend toch,
als vader mag je dromen.
Dat kinderen als ze groter zijn,
graag bij je willen komen.…
Vanuit mist...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Al wat ik zeggen wil
mijn woorden vallen hierbij stil
ik ben niet meer jouw spil.
Maar jouw naam
staat gekrast in mijn ziel
dieper dan ik ooit bedoeld had
als een blad
aan een tak
die maar nooit losliet
in welke storm dan ook
jij bleef,
in die aanhoudende mist
onzichtbaar werd ik
...waardoor je dit niet wist...…
woorden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Wetend dat er meer goede woorden zijn
Neem ik met praten niet een groot risico
Een risico woorden te laten muteren in pijn
Totdat iemand echt mijn woorden wil
Is voor nu het beste.., ja ik hou me stil
Ik kan me altijd nog verwoorden op papier
En ja.., daarom vind je dit hier…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 ik wis nog niets van de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken…
IJkpunt
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
531 Aan mijn vrienden in de Open Hof
Jezus kun je niet volgen
Door stil te blijven staan
Je geloof in Hem kun je niet
Alleen met de mond belijden
Mijn ijkpunt is Hij,
Die ik vond in de huiskamer
Van ontheemden en verdwaalden,
Medemensen zonder huis, zonder dak,
Zwervers in de volksmond genoemd -
Hen mocht ik dienen, met koffie,…
Rechtop in het gras
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
534 ik wilde springen
maar jij hield me tegen
om alles nog een keer te overwegen
jij spiegelde ons leven
terwijl ik stil bleef staan
liet jij de caleidoscoop van jaren gaan
de affiniteit was weg
ieder detail was al eerder gezegd
in perspectiefloos constateren
in confronteren konden wij
elkaar niets meer leren
jij bleef de tunnel waar ik…
Haat me niet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
539 Haat me niet, dat doen anderen me wel,
ik haat voetbal, ben bijna gediscrimineerd
ben zo goed als uitgeprocedeerd,
begin niet aan provocatie,
het is zo, zoals ik het zelf zie,
ik mag haten wie en wat ik wil,
zeg niks hardop, blijf liever stil.…
Eigenwijze fluitketel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
696 Op een dag is het stil
hij kan koken zoveel hij wil
er komt geen geluid
De fluit is plots weg
niemand die iets zegt
zijn spel is uit.…
Eigenwijze fluitketel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
729 Op een dag is het stil
hij kan koken zoveel hij wil
er komt geen geluid
De fluit is plots weg
niemand die iets zegt
zijn spel is uit.…
Verrassend nieuws
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 Dan laat zij de foto zien,
golven grijzig wit
tonen ons een stippellijn,
contouren van het kindje klein,
het hartje is een stip,
in mij springt het open wat ik nu al
voor dit jonge leven voel,
stil ontluikt een omahart,
liefde overspoelt.…