9587 resultaten.
LAIS CCXCV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ik laat mij door uw leden leiden, scheid
hemel van aarde, hel van ons zijn, lik
de tong van het bestaan: stilte, waarheid.
Kilte in uw klaarte, mijn woord ben ik.…
De zon van al mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
444 En de zon van al mijn dromen
bloedt in stilte langzaam dood.
Om herboren op te komen
in een blauwe lucht van hoop.
Een dag lang zal ze stralen
op het land wat mijn leven is.
Maar er is niemand die echt weet
hoeveel ik 's nachts haar stralen mis.…
Vacuüm klappers
netgedicht
5.0 met 91 stemmen
524 de motor
scheurde geluid
in de lucht
die dichtsloeg
met een serie
vacuüm klappers
de blinde helm
het patserpak
met stoere laarzen
pasten niet bij de
frêle gestalte met
bedeesde lach
hij heeft
de motor maar
laten staan
is via de achterdeur
in alle stilte
weggegaan
aandacht en
bewondering zijn niet
zijn deel geworden
was…
Het opperste geluk
netgedicht
5.0 met 47 stemmen
426 ik heb jou
voor even het
leven los zien laten
om het opperste geluk
te kunnen smaken
daar in de stilte
van de spaanse
nacht waar jij los
van alles eindelijk
jezelf gelukkig zag
nog voelde jij
de warmte van het
dakterras uitstralen
naar een nog helder
kleurende sterrenpracht
toen was er die nacht de
wens bij het verschieten…
Slaande ruzie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik zag
het rollen
van ogen
vingers die
wringend
kraakten
begeleid door
kreten uit
mond en kaken
in de
oplaaiende
stampende
drift was het ikke
volledig zoek
toen agressie
procesgetrouw
de slaande ruzie
ging verstikken
het ging
om niks waar
stilte viel
won rust
terrein
kreeg gezond
verstand
langzaam weer
de overhand…
A-M-O-U-R 3.03.2023
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
585 met licht gekanteld hoofd
verbreekt hij de stilte na de dood
het lichaam iets voorover gebogen
zijn lege armen vouwen zich
als zwarte vleugels om haar heen
je ne repartirai pas
zwijgend danst hij haar naam
Agnès in de laatste liefdesdans
buiten op het plein
l’amour est tout ce que
je peut te donner
ne me quitte pas…
Dans der dagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
773 De nacht zal ik als zacht benoemen,
stilte wordt steeds langzamer.
De fijne tierelantijnen van de liefde
wil ik bewaren, de lokkende rust
warm omarmen. Ik zal verdwijnen
met de noorderzon en merken
dat de dagen niet meer jagen.
Er zullen geen antwoorden zijn
op nooit gestelde vragen.…
zinvol zinloos
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 Als volle zinnen zinvol zijn,
De lege antwoorden zinloos lijken,
Dan slaat de twijfel wel eens toe
In mijn kleine leven
Heb ik meestal geen antwoorden gekregen
Zinloze woorden
De stilte die dan zal komen,
Ongevulde bladen
Afgevallen bladeren,
Onherkende paden
Netwerken die stil vallen,
De zender die begint te sputteren,
De ontvanger…
Existentieel samen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
560 ik zag je
met een lach
naar de
bloemen kijken
in het hoge gras
vingers streelden
de tere kleuren alsof
je de aarde ontmoette
in haar dagelijks
draaiende beweging
ik smolt om
bij je te zijn in
dat intiem samen
onder zomerluchten
zonder namen
in die stilte
van het leven
schoonheid te
horen in het lieflijk
kleuren wiegen…
Schaduw in de nacht
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
610 Er ligt een stille schaduw
in de uren van de nacht
op de plek waar je zweeg
ik voel me nu zo leeg
misschien kom je ooit terug
op een koude winterdag
om te communiceren
over liefde en waarheid
en de dag dat de lente komt
als een vers in het vooruitzicht
er zwijgt een stille schaduw
op de plek waar ik nu lig
de stilte is onveranderlijk…
Naakte waarheid
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
462 stilletjes terug aan een toen
een vroeger uit een ver verleden
de woorden-zwerver in zijn onderbroek
zijn oude bril beslagen voor zijn ogen
een brok verwijten in zijn stille denken
nu de zilveren spiegel boeken schrijft
hij niet langer kan ontkennen
dat de waarheid meer beklijft
dan het toneelstuk van beminnen
zijn antwoord is deze stilte…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 ik brak
maar niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe…
Ode aan selder
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
338 O, bleke selder, stengel smal en teer,
Gij groeit in stilte, fris en altijd rein.
Geen rijke kleur, doch zuiver in uw zijn,
Een knapperend genot, begeerd zo zeer.
Bescheiden siert gij 't maal, keer op keer,
Uw eenvoud charmeert, uw smaak is fijn.
Een ode aan u, in klassieke lijn,
Uw pure kracht, de tafel maakt u meer!…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 een vonk valt in het donker
niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien…
Bodembedekker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
433 Het lag er aan
of hij er tegen kon
hoe lang de stilte
nu weer zou bestaan
Hij wilde regen
én de zon
als bodembedekker
geslagen in de orde
der kameleons
Zijn ironische tronie
in oneindige gladheid
standvastig
zo gestreken dat
zij hem onderschatte
De bekende woorden
die zouden vallen
voordat zij de deuren
wederom liet…
Jagen en jachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
197 ik snak naar ruimte en rust
en spreek over lijf en leden
ook voor in mijn hoofd een must;
ik heb te lang de stilte vermeden
.
natuurlijk is dat aan mijzelf te wijten
maar tevens stuurt het leven mede mijn weg
kan zijn dat het een kwestie is van slijten
het is maar net waar ik de nadruk op leg
.…
In doorzichtigheid van denken
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
153 In mijn troebele gedachtewereld
ben jij de onoverbrugbare afstand
naar toekomstig diep verlangen
en ik wil je niet liefhebben
met een overbodige woordenschat
nu de stilte hier zo teder wordt
ik weet, er is geen bomenlandschap
op die dwaze maan hier ver vandaan
maar het licht is zo zuiver en zacht
dat het lijkt alsof je voor langere tijd…
Niets
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.051 Bereiken we de grote stilte. Het grote sterven. Eindelijk.…
weer dendert de trein
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.331 jij woont in
de stilte van thuis
danst in de stofjes
die dwarrelen in de zon
kleed je in passende
kleuren spreekt
zonder stem een welkom
in jouw zoete geuren
zacht zijn je handen
vol passie je tanden
als je bijt en je nagels
mijn lijf doen ontsporen
weer dendert de trein
vol liefde in mij want
jouw huis is mijn laatste station…
Requiem voor de wachtende
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
2.119 De stilte breekt,
de overkant blijft in zicht
sterven was nog nooit zo licht.…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Je kneedt uit de klei
In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels…
paddestoelden snel ons huis
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
815 zekerheid en al
mijn liefde schenken
dat is vertrouwen
tussen twee
in ontmoeten las ik
meer dan groeten
je warmte nam me mee
we paddestoelden snel
ons huis en voelden
ons er eindelijk thuis
nu hangen er gordijnen
die slechts de late
avondzon laat schijnen
de bosrand wordt te druk
want als wij liefde delen gaat
onze stilte…
Anne Frank
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.086 Kinderstemmen galmen
de stilte voorbij
vullen gapende gaten
van pijn en gemis
niet langer
nacht in de stad
kijkend naar de zonsondergang
wacht ik op mijn droom
een dans van vrijheid
die engelen naar de aarde zond
Mijn dochter zingt in een kinderkoor.…
De lente was nog nooit zo mooi
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.057 De zon schijnt aan de hemelsblauwe hemel
en laat de mensen genieten van haar warme stralen
De vogeltjes zingen luid hun eigen lied
en toveren de stilte om in prachtige muziek
De wind waait zachtjes door de bomen
en laat de bladeren dansen op haar ritme
De vlinders vliegen voortdurend rondom mij
en doen me denken aan de liefde die ik voel…
zout water
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.008 het nat van zijn verdriet
vegen lieflijk glimmende tanden
tot strepen van gefrons
en alle geluiden verdrinken
tot een schreeuwend modder
hij tracht als een egel
onder de koplampen van het leven
in zichzelf te vluchten
de pels stijft tot pinnen
in het brandend warme gal
schenk zijn bloemen de nacht
in wiens zwarte zon en stilte…
vervaagt de middag in siësta
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
987 de zon verdampt
de mensen op het plein
en blakert het gesteente
ze rusten peinzend
aan de schaduwkant
gelooid op het gebeente
de huizen hoog
de straten donker smal
warmte ademt traag verval
de luiken zijn gesloten
binnenplaats met groene rust
koelte die de warmte kust
stilte spreidt de zomer uit
vervaagt de middag in siësta
de…
Bericht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
945 Over mijn kleine schermpje zag ik je woorden gaan
Tussen je verhaal zag ik nog even Ik hou van je staan
Ik begon te lachen en voelde de draai in mijn maag
Een opwelling van kriebels, een echte vlaag
Ik was weer zo blij wat van je te horen
Die stilte begon me behoorlijk te storen
En nu, nu moet ik heel even die traan van mijn wang halen
Waarna…
Nergens heen ...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
907 Ondergaande zon
kleurt de lucht
zachtrood
omhoogkijkend
gaan mijn gedachten
nergens heen
Het gezang
van 'n merel
bereikt
mijn oren
het geluid gaat
nergens heen
De nacht valt
't is donker
lantaarns
gaan aan
het licht gaat
nergens heen
De stilte
om me heen
geeft mij een
innerlijke rust
ik hoef
nergens heen ...…
Depressie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.846 Mist trommelt op
de banden van geluid
hees gefluister knaagt
aan het behang
Met mijn gemoed
lijken de velden te smelten
volkomen rust begeleidt
het lijdzaam vergaan
De kras van de kraai
staat in mijn ziel geschreven
de roep van de uil
is waarnaar ik verlang
De avondzeis slaat wreed
mijn ogen neer
stilte schuilt in tastend wit
ik…