7675 resultaten.
GROTE LIEFDE
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
984 Samen kijken naar de hemel
een ster uitzoeken
die boom past bij jou
dat jaargetijde hoort bij jou
dat eten maak ik voor je klaar
dat land is echt jouw land
dat landschap is jouw favoriet
de zee heeft aantrekkingskracht
samen filosoferen over alles
die steen hoort bij jou
die vogel trekt jou aan
dat gerecht hoort bij jou
jouw aantrekkelijkheid…
aire
gedicht
4.0 met 2 stemmen
2.914 Laat in het najaar tot stilstand gekomen
is het nog niet te laat
het gegeven bos dat uit bomen bestaat
de gelezen steil oplopende akker daarachter
die de verte opheft
uitstappend loopt het verhaal
vast in een komma: windschaduw, sela, wit
regel tussen aankomst en weggaan
de betrapte brief op het pad een pad
tussen bladeren, echo noch…
CONNEXXION
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
482 Hij reed de lanen met de fiere bomen,
beluisterde het kraaien van een haan,
-die net als hij ook vroeg was opgestaan-
druk doende om zijn kippen in te tomen.
Maar bij de kruising liep het uit de hand.…
Mijn stad
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
659 De straten hebben namen
van mensen en betekenis
en anderen anoniem
zijn zonder stem geboren
de pleinen staan vol bomen
‘t volk heeft daar haar dromen
en vrienden zonder geluid
gaan onbemind verloren
de buurten zijn net dorpen
maar zonder sterke schouders
de schooiers die verliezen
die hebben vaak geen ouders
de parken zijn weemoedig…
Onmetelijke rust
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
605 't Is als de lucht die boven groene bomen
door blaadjes vluchtig wordt gekust.
Soms hecht ik nog aan wat ik heb gedacht;
ik merk de warboel die het sticht.
Dan, als een vogel die de dag verwacht,
verwelkom ik het helder licht.…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 We hoorden het Liefdeslied
van bomen en vogels,
gezongen door licht-kogels.
De kus op je wang: vol eerbied.
Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in dolende bossen
vakanties verzwinden in het laatste uur.
Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.…
Alles is Kapot te krijgen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
515 Niets of niemand is onverwoestbaar
Zo als we ooit het leven hebben gekregen
Zullen we ooit tot stof vergaan
De bergen die al duizenden jaren intact bleven
Worden nu met treinen doorreden
mensen hebben relaties met elkaar
Maar door een kleine fout is het over en klaar
Hele bossen worden omgekapt
Maar jij heb je lucifers op zak
Al had die boom…
Intieme handelingen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
577 Daar gaan ze fluisterend in de wind
in nieuwe jurk of broek op pad
om de lente te proeven in een bed bij een boom
en ze nemen ons mee langs vergeten geheimen
de verloren momenten in hartstochtelijk verdriet
alsof ze even intiem zijn tussen ons en wat er gebeurt
om ons heen in de ruimte, die handelingen
ze zijn als lucht happen, door de wolken…
VAST& ZEKER...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 Je handen
hield ik
om beurten vast
Met je voeten
zocht je
zelf houvast
Het pad
grillig en spekglad
zelfs soms onderwater
Je zette
met je nagels
sporen in de bast
van bomen
met hun wortels
ankers aan 't smalle pad
Het water
klonk door 't bos
van ver en dichtbij
Het ruisen
en het kolken
als ware het 'n lied
Waaraan…
Met paarse streken
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
491 ik heb het bos
achter me gelaten
nog groenen drogende
bomen of ik terug wil komen
leg net de laatste hand
aan de bosrand in zijn
overgang naar hei met
herten spiedend op een rij
oplichtend wit
met paarse streken
geven lucht zijn horizon in
weidsheid en vrij perspectief
ik zoek het zand
de kaalheid van de droogte
waar de scheve…
Willy Alberti
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
729 en je kijkt dan naar
de blauwe lucht met haar
op je arm, kijk schatje
dat is de lucht en zie
daar komen de donkere wolken
maar dat is alleen maar regen
kijk eens hoe mooi de regen is
en al die natte rode bladeren
van de bomen die maar staan
te ruisen in de regen en de wind
en ja een wollen balletje met
een rinkelbelletje op de…
Vijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Vlijtig plukken handen
de vijgen van de boom.
Het Turkse fruit dat
zonder schaamte geen
blad nodig heeft voor
openbaar vertoon.
Weldra verhoogt de vrucht
zijn suikergehalte wanneer
het gedroogd wordt onder
een Anatolische zon. Een
proces dat onveranderd twee
duizend jaar aan ervaring
winnen kon.…
Verkenning
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 In de wenkende tuin
van 't kasteel Drakesteyn
wandelt peuter Alexander
aan de ouderlijke hand
eigenzinnig maakt hij zich los
speurt zelfstandig
bij verleidelijke bloemen
tussen bomen en struiken
wijdt hier zijn koninkrijk
van verbeeldend ontdekken
maar
daarbuiten roept de wereld
het prinsje wordt meegenomen
naar de woelige verte
speelt…
Zalig kerst, ja me zolen!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.047 Dus voor mij, geen boom,
geen versiering
Geen cadeaus, geen kerst
Maar bovenal
GEEN VREDE.
WANT DIE TWEE DAGEN
WIL IK SLAPEN EN
VERGETEN…
In de tuin van de oude pastorie
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
580 mijn hand in grootvaders hand
ik ben het kind uit stille dagen
in de tuin van altijd zomer
bomen groeien naar de hemel
uit andere eeuwen zal ik woorden horen
die ik ken en voel en schrijf.
ben ik het kind met oude verhalen
geborgen in de stille dagen
in de tuin van altijd zomer.…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
Bodem
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
755 waar nuchter de gesloten noorderlingen
totaal doorweekte klei amechtig knechten
en kale kromgebogen struiken vechten
aleer een trage dood ze zal bedwingen
de bodem van het verre wingewest
wordt door verblinde hoge Haagse heren
met ogen vol afstandelijk begeren
geplunderd als een weerloos vogelnest
en elders groeien nu de hoogste bomen…
mijn wandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
665 ( als antwoord op het gedicht Wandeling van Rutger Kopland )
we wandelden, verwondering alom
deze schoonheid die bloeit hadden we niet
verwacht, dat groen zo groen kon zijn
en dat de wereld lacht in het fluiten
van de bomen
we praten niet, dit zou de rust kunnen verstoren
ik vang haar blik, het lijkt alsof de liefde
groter wordt als de aarde…
dronken van liefde
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
825 tevreden
op stap met wat vrienden,
een dagelijks tafereel
we dansten en lachten
en speelden toneel
we renden door bossen,
beklommen steile rotsen,
kampeerden in tenten
of in donkere grotten
niets of niemand op dat moment
kon die vurige hartstocht bederven,
onze wil om te leven
was groter dan sterven
dronken van liefde
kerfden we in bomen…
Geef je bloot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
510 jij hebt het
helemaal gehad
aait je boeddha
zacht over zijn bolletje
doet aan zen
prevelt mantra’s om
nu eindelijk eens
te weten wie je bent
hebt met bomen
gefluisterd was lang
in jezelf gekeerd maar
het heeft je niets geleerd
alles krijgen en
bereiken biedt geen
enkel perspectief als je
niet van je eigen ik geniet
geef je…
de visarend
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
646 schicht
raast
sneller dan het
licht
Om dan even te zweven,
beter dan
een vliegtuig
enkel wat wolken
belemmeren zijn
zicht
als jager geboren,
hangt hij hoog in
de lucht
Om plots dan
in zee te vallen
echt doelgericht
na weinige tellen
schiet hij omhoog
met tussen zijn
klauwen
een levende
prooi
vliegt hij terug
naar zijn boom…
Vogelmelk
gedicht
4.5 met 2 stemmen
9.286 Van de boom zal ik leren
om je ruimte te bezetten
met wat boven mij verrijst.
De laatste graankorrel is voor de vleugels.
Het is mijn vliegen in mij
als ik zeg:
‘Ik bemin je.’
------------------------------------------------
uit: 'Liever niet, antwoordt de liefde', 2013.…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?
Ik weet het niet, zoals ik veel niet weet
en gaat de wetenschap zo snel vooruit,
er blijft toch eenzaamheid en het niet
kunnen troosten van wie echt verdrietig is.…
In de jaren zeventig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
568 wijs me minzaam
op de ruisende bomen van toen
de rubberen bootjes op de meren van Ossiach,
bereikten wij ooit de overkant ?
In de jaren zeventig werd de melancholie geboren,
groezelig als een nageboorte die ons
om de hals geworpen werd.…
De lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 Nu staan de bomen nog bladloos
met hun arme armen in de winterlucht.
Diep van binnen hopen ze met mij mee
op veel groen en de lentezon.
Nog enkele weken en de wintertijd is voorbij.
We beginnen weer met een schone lei.
De vogels kijken al uit voor hun habitat.
Verkennen in huisjes het kleine gat.
Zouden ze daar een nestje bouwen.…
Subjectieve ogenblikken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
634 Huizen, bomen, tuinen, mensen -
ze glippen je ogen binnen
als vissen in een hongergrot.
Aan jou de nobele keuze welke
indrukken zullen gaan zingen
voordat ze worden opgeslokt.
Recht vooruitkijkend ontgaat je
wat er zijdelings vliedt.
Wolken blijven in rijen drijven.
Je droomt hardop... en doet teniet.
Inwendig roeren zich draken.…
Groenendaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.005 Maar ik keek steeds tussen de bomen door.
Midden juni geloof ik dat het was.
Iemand zwamde over de Ilias.
Maar ’t was of daar, ver weg, een feest begon.
God, dacht ik, als ik daar nu zitten kon,
fosco drinken of zo op dat terras
tussen mooie mevrouwen in de zon.…
Robot Poëzie
gedicht
3.6 met 11 stemmen
3.651 Poëzie, wrede machine
Stem zonder stem, boom
Zonder schaduw: gigantische
Tor, schorpioen poëzie
Gepantserde robot van taal—
Leer ons met schavende woorden
Het woekerend vlees van de botten schillen
Leer ons met nijpende woorden
De vingers van ’t blatend gevoel afknellen
Leer ons met strakke suizende woorden
De stemmige zielsbarrière doorbreken…
Natuurlijke stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
535 grint knarste
sprak luid zijn
onvermogen uit mij
ongestoord te laten gaan
ook wind
deelde dit decor
waaide strak tegen
op het zelf bemeten pad
jij zat op een bankje
vlak bij het water
te midden van druk
snaterende eenden
die natuurlijke stilte
wel een heel eigen
invulling verleenden
met hun hongerig gekwek
toen ook de boom…