6269 resultaten.
Bedzucht
poëzie
3.1 met 11 stemmen
4.012 Moet ik eens alle daag ter wereld zijn gebracht,
Ter wereld, waar 't zo raast, alsof ik in de baren
Gestort werd uit de kooi? Ei, beddeke, uw baren
En komt mij niet te pas. 't En waar de scherpe pijn
Die honger heet, ik wou wel ongeboren zijn.…
ALIQUANTULUM
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
892 Zij keek mij aan
alsof ik Chinees sprak.
Men verricht
het ochtendlijk gebed
terwijl men richt
op hen die raketten
en gebeden richten.
ZONNELEEN
De episoden van Amos 2006.29…
Ik ben er ingelopen!
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.541 Ik ben er ingestonken als de eerste de beste
Ik ben er ingelopen alsof ik niet beter wist
Ik ben er ingetuind met open ogen
En ik deed het allemaal zelf.
Gewoon een simpel spelletje met je telefoon
Probeer om de vierde beller te worden
heel gewoon,
en als je dat dan eenmaal bent toets dan je
nummer in.…
Eigen strijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.275 De strijd om waar doe je goed aan, een schuldgevoel dat je bekruipt,
minpunt in het bestaan, het is alsof je in conflicten verzuipt.
Al sluit je de ogen voor het leed, en gaat het je niet aan,
klinkt luid een kreet, hier ver vandaan.
Kun je het aan, of is het niet te behappen,
Koel, neutraal of met een traan, er valt niet aan te ontsnappen.…
schouwburg.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
684 niksvermoedend ging ik zitten
naast het net geklede gezelschap
op een houten stoel in de halfronde
zaal, de muziek begon:
het leek alsof ik door een vloedgolf werd
geraakt, ik kon nog net op tijd mijn benen
schrap op de grond zetten, mijn handen
versteend op mijn knieën, jammer
ik werd toch weggeblazen de ruimte in
en onder mij bewogen…
zandloper
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
991 Ik lees op jouw vel
het verschijnen
van een schittering
als een pleister
op het drama dat de man heet
altijd al waarde het schuw rond
onder de vermomming van krachtige potentie
ik verman me in jouw blauwe putten
ze boren in mijn ziel en in mijn moordzucht
alsof ik je de doodsteek zou kunnen toebrengen
maar zo
zou ik uit je mond ademen…
De glimlach in de morgen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
577 Net ontwaakt, slaapdronken ogen
vouwtjes en kreukels
in wangen, een half verborgen gaap
achter de hand
de tuindeur open
blote voeten dansen in het vochtige gras
nog wat bedauwd
de morgen zon piept door de wolken
had hij net de maan gekust
de rozen zo juist ontloken
waarvan de doorns stekelig
en uitdagend staan
alsof ze haar zeggen
raak…
De moloch van Muk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 Goed dat het in de lucht van wolken wemelt
om hem te schragen, anders viel hij om,
alsof een dikke sisser uit de hemel
ter aarde stort en inslaat als een bom.
Een bom ja, want hij blijkt bizar reusachtig
De kerktoren van Muk, die reikt maar net
tot aan zijn knieënknoest.…
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.814 Koelte doorstreek haar stem, alsof een glas-
Kralen gordijn klaar ritselde in ’t verlegen
Bewegen van een hand; dan beefde tegen
De vochte grijsheid plotseling een ras
Pooplen van gouden licht; wie heeft ons armen
Een blik gegund tot waar de liefde waakt?
Ons dood hart voelt zich koesteren en warmen.…
Zout
gedicht
2.6 met 44 stemmen
11.793 Pleuren je overal maar op, alsof je geen prins
bent, maar kanonnenvoer. Alles smaakt goed door jou.
Wie jou niet waardeert, waardeert zichzelf niet.
-------------------------
Uit; 'Panacee', 2006.…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 De blaren laten los en op de wind
drijven ze donker langs de grijze lucht,
alsof een vlucht verlate vogels wegtrok.…
- Ik wil zo graag bij jullie behoren -
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
935 Ik wil zo graag bij jullie behoren
als mijn dag ontwaakt, het leek
alsof ik niet verder mocht komen,
mijn gezichtsveld duidelijkheid kreeg.
Naar de grote mallemolen
van het leven wilde ik stromen,
wist dat ik niet mocht verstoren
dit ontzettend mooie natuurtafereel.…
Boom zonder blad
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
862 toch wel
even mee naar buiten
ze is het al vergeten
maar ik heb het haar
eigenlijk wel beloofd
in de rolstoel ging je tekeer
samen met een vloek
en een zucht zijn we
naar buiten gevlucht
ze weet echt niets meer
dreunde nog na
ik was verdoofd
de natuur was omkleed
met herfsttooi
je wees naar een boom
met een stralend gezicht
alsof…
Kalme zee
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.857 We deelden in de haven nog een kade
maar dan is elk een eigen koers gaan varen
alsof de trossen nooit verstrengeld waren.
Nu mijden we elkanders breedtegraden
en schrijven in ons logboek: kalme zee.…
ik wacht op de dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.693 Het is alsof de bomen zachtjes troostende woorden fluisteren.
Ik wandel door het park,
Mijn lichaam neemt de geuren in zich op.
In de verte stroomt het water van de rijn.
Ik vind een schaduwrijke plek,
Onder een bloesemboom.
Mijn deken spreid ik uit over de grond,
Ik lig en sluit mijn ogen.…
Mijn dochter
gedicht
2.7 met 36 stemmen
13.978 Kees)
mijn dochter hupt op haar skippy door de tuin
voedert de eendjes en de beesten in het hertenkamp
alsof zij alles in de hand
mijn dochter zegt: papa, maak je geen zorgen
spoken bestaan niet noch heksen niet noch tovenaars
en morgen breekt een nieuwe dag weer aan
mijn dochter wenst me welterusten
in het donker, kust me op mijn wangen…
De dubbelganger
gedicht
3.9 met 11 stemmen
6.754 Maar hun vrijgevigheid maakt dat deze dubbelganger
groter dan hij is en daarom anders gebouwd
(bredere beenderen om meer gewicht te dragen)
en voor hem wordt hij een toegevoegde bekende
die doet alsof hij bij hem in de schuld staat.…
Raad eens wie we tegenkwamen
gedicht
3.6 met 22 stemmen
10.979 Een oude vrouw,
al in zichzelf gekrompen, half voorover, hoofd
onder de takken door en kin vooruit geschoven alsof alles haar
was overkomen, alles voor haar was gemaakt
zo was dat ook, zo keek ze je aan als je langskwam met je gewrichten
nog nauwelijks krakend, met blakend van gezondheid
je kinderen met liedjes zoekend naar eenden
en ze…
Ik ben laf!
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 Jaren gedaan alsof iedereen ertoe deed,
jaren gedacht, voorkom dat leed
Wil ik dat wel?
Kan ik de wereld beteren,
kan ik de mensen laten begrijpen dat dingen
niet goed zijn
Wil ik dat wel?
Kan ik de mensen laten weten,
dat dingen slecht zijn?
Wie ben ik dan, dit te bepalen
Wil ik dat wel?…
Tedere liefde
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
1.025 TEDERE LIEFDE
Jouw lichaam, ‘t doet mij wat
zoals je hier nu voor mij staat
Zo naakt en zonder vijgenblad
en erboven je blozende gelaat
Jouw benen, ze voelen zo teer
zo zacht is heel je schone huid
Het lichaam dat ik echt begeer
en daarom in mijn armen sluit
Jouw borsten zo heerlijk rank
alsof ik droom zie ik jou gaan
Heel je…
KERST 2010
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.327 Alsof het de eerste keer is
beleef ik de geboorte van een kind
waarom is het zo byzonder?
waarom is dit wereldwijd?…
MAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
569 Man
van stof en as
die tot me kwam
en met blinde vingers
mijn vlees beschreef
alsof je de liefde
in brailleschrift bedreef
nog hoor ik je stamelen
in oerkreten witheet
hoor ik je gegrom
dat in zacht snikken vergleed
hoe zal ik je zeggen
dat ik stierf en leed
terwijl jij als een Hunnenkoning
mijn lendenen bereed
en lichaam aan lichaam…
Kunstgreep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
559 Arme jongen van saffraan
de kunst is om weg te gaan
ooit eeuwig voorgesteld aan het stof
maak je nu eens los en doe alsof
vertrek en zie het dan gebeuren
het vergaan van alle kleuren.…
Foto met mij
gedicht
2.6 met 51 stemmen
16.005 Je hand knijpt in de leuning
tot het bot, alsof je zoekt naar het gevoel
dat in je eigen arm ontstaat. Je grondvesten
een stoel, die jou natuurlijk niet begrijpt.
Ik til een glas tot halverwege, dat ik al
was het leeg niet eens kon legen.…
Bedrogen gedachten?
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
762 Vandaag leek weer de dag,
Alsof ik je voor het eerst weer zag.
Ik stond helemaal stijf,
Mijn hart bonkte uit mijn lijf.
Om jou liet ik een laatste snik,
Tenminste dat dacht ik.
Hebben mijn gedachten me dan bedrogen?
Heeft mijn hart tegen me gelogen?
Ik weet het niet meer,
Wat voel ik de volgende keer?…
Moederliefde
gedicht
2.4 met 63 stemmen
11.989 Niets beweegt erin, alsof de tijd besliste
om even een korte rustpauze te houden.
De moeder zit nog steeds op dezelfde stoel.
Haar gezicht kun je dichterbij halen.
Dan zie je hoe over haar ogen
een dun laagje vocht ligt en trilt,
nog geen echte tranen, maar toch,
iets als een pril begin van verdriet.…
Ontsprongen kracht van zonsverduistering.
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
601 Waar stilte tijdelijk is, zonder ommekeer,
gaf de maan een gedwongen aardatmosfeer,
een moment van rust, verborgen kracht,
alsof men zweeft in constante nacht.
De zon in heel haar pracht verschijning,
stralende warmte, minachtende verdwijning,
donkerte in kilheid vervalt het gemoed,
schijnbaar uitzichtloos, bevangen voorspoed.…
Krokussen van Hoop
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
799 Krokussen in bloei
omcirkelen de stam
alsof ze tot de dromer
willen zeggen:
wordt toch eens wakker
heb je ons al gezien
we vieren hier
het voorjaar,
zie onze gele hartjes
geopend naar de Zon
die ons ontvouwen heeft
als teken van de Hoop,
wij zijn wel even
dood geweest
maar kijk ons toch eens leven.…
Dromen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
533 Dromen brengt ons in zuivere passie vergetelheid,
doe alsof enkel wij zijn, om steeds te blijven,
niets kan ons weerhouden, de kracht van liefde,
de tijd, jij daar en ik hier, laten wegdrijven.
(Dromen kennen geen afstand of tijd..)…
Zacht ei
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
545 Onnozel bloed ik leeg door zwaarmoedigheid
heb niet de veerkracht van Clint Eastwood
heb wel twee pistolen langs mijn dijen
maar die richt ik liever op mijzelf
doe alsof ik mijn geliefde geheel afwijs
maar in mijn hart droom ik het tegendeel
hoe meer ik de mensen eerlijk tegemoet kom
hoe meer zij mij met de nek aankijken
en het liefste…