17693 resultaten.
Mensenvrees
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.224 Mijn handen zweten
en mijn vingers trillen.
Het is gewoon bezeten
hoe ik sta te rillen.
Altijd maar alleen.
Eerst vergelijken,
en dan weer meteen
mensen ontwijken.
Door ieder mens
komt angst tot leven.
Dat is mijn leven.
Maar niet mijn wens.…
dit moment
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.266 mijn hand kruist
de vier windstreken
terwijl mijn
stramme benen
op de versleten plank
pijnlijk wenen
de ogen
verstard gericht
op een beeld
van verbeelding
aan wie ik mijn
verloren hoop
met droge tranen
schenk
de geur van een
gedoofde kaars
is als balsem
voor mijn pijn
in dit moment
van alleen zijn…
zag het sikkeltje maan
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
913 ik was
aan het strand
zag het sikkeltje maan
om twaalf uur doven
de zee golfde traag
spoelde de eerste
seconden op zand want voor
eeuwig is er niets aan de hand
het land fonkelt en
brandt in de hoogte van vuren
zij feesten nieuwjaar dat
slechts twaalf maanden gaat duren…
Avond
gedicht
3.3 met 37 stemmen
16.801 Seconden lopen driftig achteruit
de dag is uit de tijd gekanteld
ik word zo stil als een strand
in een winternacht ik word
zo leeg als een uitgebrand
huis het leven staat verder
van mij af dan ik kan vertellen
leg je gezicht in je handen
en probeer je dit voor te stellen.
------------------------------------
uit: 'Tegenspeler tijd…
Diep
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.221 Zijn handen zijn verstard
in uitvergroot verdriet.…
Ik mis je zo
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.413 Op kousenvoeten
Kleurt ze haar dromen
De melodie van zilverglanzende
Klanken zo zacht
Zo warm…..zo teder
Zijn haar handen
Als vingers
Rozenplukkend
Haar levensboek bespelen
In de morgen dauw
Van pril ontwaken
Met een blos op haar wangen
Spreken haar ogen
De taal van haar hart
Zelfs als ze glimlacht
Fluistert ze
“ik mis je zo”…
dan is er nog de nacht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
721 ik laat achter
slechts een stilte van tijd
heel even
zal de zee zich openen
en uren dragen in donkere handen
geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond
of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet
het moment is kort
zo beiden
nooit meer geweest dan dit
ik voel wind tussen de rotsen
en dan niets meer
het maakt me niet bevreesd…
In rood van bloed
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
867 daar waar
grenzen zijn
beton en prikkeldraad
onoverkomelijke pijn
graaf ik mijn gat
in het zwart
van aarde dat alles
heeft gehad in rood
van bloed het weten en
toch alles weer vergeten
reik mij je de hand
aan de ander kant
die ik kon bereiken
maak me vrij dan gaan we
samen voor een nieuw kans…
verlangend verleden
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.074 in de storm van jong
breng ik je terug
naar het meisje van weleer
maak je geen zorgen
blikkend in atlas van vroeger
beginnen we weer
op de eerste bladzijde
die tijd wil ik omhelzen
waarin ogen wentelden
in liefdesvuur - in
de onbestendigheid
van verlangen
over de randen
van mijn handen
tastend naar het
geluk van toen…
Het wonderkind
gedicht
2.5 met 12 stemmen
6.962 Hij schreeuwde naar de maan, hij sloeg
zijn vuist stuk op de muur;
het hielp niets:
ze trokken met miljoenen handen
aan zijn naam.
------------------------------------------------
uit: 'Jubileum en andere gedichten', 1997.…
Preludium
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
1.087 dorstig lik ik de woorden van jouw lippen
eet vol zinnen uit je hand
het vraagt me niets
maar geeft
een uitgesproken kans
om licht uit donker te zeven
heel even, geborstelde woorden
te bewegen in vervoerende klank
de luister van het ritme proeven
kloppend aan mij flank…
warm verlangen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.998 lakens verward
en in de lucht
vibrerende tederheid
eenheid van wulpse vreugde
handen, kussen gevuld
met een zoet aroma en smaak
jij, een geopend geheim
ik beken:
wit helder
straalt jouw lijf
in warm verlangen
mijn hart beschermt
de nacht.…
de oude dame
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
579 gekluisterd aan haar zitplaats
weet ze de wereld kleiner dan voorheen
het park, net over de kade, onbereikbaar
ze weet nog van vroeger
aan de hand van haar vader
de kinderboerderij, lammetjes
en een kalfje, moe van het geboren zijn
rest slechts een raam,
voorbijrazend verkeer
en de postbode
de oude dame is moe…
springweides
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.179 Soms waan ik mij
in springweides
met schapen en dat soort
liefdesdieren
Of gevaarlijk ingeklemd
op jubeltribunes
juichend, juichend
voor wie weet ik niet
En dan het zwenken
van goud omlijst
naar zwarte gronden
zonder randen
En daar het houvast
weggerukt
uit mijn handen
uitgeblust
Of het leven
houdt zich dood
en nee
ook geen…
Nog is het laken wit
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
669 nog is
het laken wit
de handen aan
mijn bed zijn bruin
zie zon in
lach en woorden zij
dansen rustig zomer
in bezig zijn met mij
maar als ik
wakker word zijn
vele bladeren gevallen
gestorven in hun herfstpijn
mag dan na al
dat gaan de eerste
sneeuw weer even smetteloos
als mijn laken zijn…
Je dicht in mijn oor
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
912 deze kant op, zeg jij
en ik volg je lijf
in liefde voor later
en slierten
vol licht
voortdurend
openen handen
en ik vind je adem
voel je huid
weet het antwoord
meer dan zwijgend
zonder zwaarte
ook als de dag herbegint
volg me, zeg ik
en je streelt
mijn ziel
het dichtstbijzijnd…
Zoete blues
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
988 daar zit ik dan
en mijn hart
drumt de blues
hand aan de voet
van een glas
bloedrode wijn
die bij elke slok
zoeter smaakt
net als je afwezigheid
het zijn de laatste
-niet de glazen- katers
die ik verdronken heb
om, ja om wat
om de gedachte
dat ik je missen zou
in de vierkwartsmaat
waar ik zo van hou
maar ik vergiste me
er was…
Het Strijdveld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
778 De laatste strijd gestreden,
We hielden ons niet meer groot,
We zijn voor altijd verloren,
In de handen van de Dood...…
VERBORGEN DAGLICHT
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
842 Het licht verschuilt zich
per dag,per uur
Reden hoef je
'm niet te vragen
Verbergt zich achter
de donk're rug van winter
Zijn stille handen
diep in de zakken
Keert pas op z'n schreden
terug op januaridagen
Met het blozen
van het nieuwe jaar.…
O n d e r w e g
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.701 geeft zij handen ogen
voor houvast in de morgen
vogels vluchten niet
maar strijken vermoeid neer
waar nevel geen laatste adem
meer schouwt maar traant
wordt verlangend samen
eindelijk gekist
twintig rode rozen spreken
eeuwenoude taal
ik heb je lief
zij kijkt niet meer om…
bloed
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.094 bedeesd
voor een te grote toevoer
blijf ik een blokje snoepgoed van eerst harde, dan taaie en zoetige substantie, veelal in een papiertje gewikkeld
zoals een vlinderbloemige plant
met de hand gewogen wordt
is de beslissende vraag
wat iemand doet
ofwel men voost
ofwel men vreet
lieveling
van een oogspiegelonderzoek…
Op scherp
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
719 Zwarte krassen luid kermend
getekend door genagelde klauwen
welke de huid in het duister
machteloos de volle laag geeft
smeken sereen glimlachend
doch inwendig woedend
om waanzinnig tedere handen die
gebroken lijnen verbinden
eer zij haar waarheid vermoordt…
van gene zijde
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
915 er is zuchten van gene zijde
ze stuurt klanken
die ik nog nimmer hoorde
vrije taal naar eigen hand
ze legt haar bloot in
duistere onbekende driften
evolutie kent geen stilstand
in de trein van creativiteit
scheppend in kansen
laat zij de wereld vollopen
in wijsheid van krachten
zo zal het zijn……
verleden
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.509 plaatsen waar ik niet meer kwam
waarvan ik dacht dat ze
voorgoed versleten waren
ze spleten mijn gedachten open
vreemd als oude bloemen
in kleuren die ik eigenlijk niet kende
van een tijdperk van bittere stilten
en mijn hand die ik nu steek
in verborgenheden van rijkdom
pluk ik de herinneringen
langs de bermen van heimwee…
om te dichten
netgedicht
4.4 met 25 stemmen
1.144 ik herkende het niet, het had geen naam
het was licht en windstil
vol van zang en dagen
en het bleef liggen
op mijn wang
er viel geen regen
ook geen schaduw, het was zoiets als
eeuwigheid in een gedicht
ik kon het niet optillen
niet in woorden of met handen
ademwarm en zo dichtbij
jij gaf het me, net voor het afscheid
liefde…
De versmoring (januari 1968)
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.143 De nacht legt haar hand
op het vertrouwen van de dag,
de oude man
voor de flapbrug van de dood,
- bleek, een vergeelde krant -
scharrelt in de vaas van gisteren.
Op het deksel van de duisternis
bonken de honden, en monken;
maar de nacht houdt stram
haar grafieten, haar loodgrafieten palm
op de warmte van het licht.…
Veertig rond
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
853 Houvast snijdt mijn handen,
bloedt mijn bloed,
verliest mijn blaren.
Rauw glijdt langs de wand
mijn bast.
Touw is strohalm,
is mijn angst die beter past.
Ik blijf dus hangen
zeker van de afstand
die ik nauwelijks durf te klaren
want dat touw...
hoe houd ik dat in godsnaam vast.…
Het schrijvertje
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.307 Wij konden op water lopen
mits licht genoeg, twee
kinderen die elkaar schreven
en voorlazen want het schrift
was alleen ons bekend
Wij keken naar de tekens
groot en zwart in de krant
Voor jouw handtekening
koos jij een zonnebloem
ik tekende een hand…
Meisje
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
967 Van een afstandje kijk ik toe
hoe een meisje
zachtjes zit te huilen
op een bankje in het park
Stilletjes staart ze naar
de strakke waterspiegel
van de vijver en dikke tranen
rollen over haar wangen
Ik heb medelijden met haar
ze ziet er zo
kwetsbaar uit
Wat zou er aan de hand zijn?…
als je haar verliest
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.726 als je haar verliest
dan doet dat pijn
je voelt je helemaal anders
zonder haar te zijn
steeds meer zónder haar
je kan dat niet goed aan
je voelt je een zonderling
zo'n zonder-haar bestaan
je krijgt hier en daar advies
of een verwijzende hand
je gelooft niet wat ze zeggen
je zoekt het in de krant
je hebt haar verloren
dat knaagt aan…