5178 resultaten.
Spreektaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Zij vindt haar klank,
haar taal in een andere dag
dan ik, maar toch
vindt zij de woorden
in mijn nevels, die ik
woordenloos aanstaar,
want ik zie geen begin ?
zij zet de paden uit de nevels in.
Elke dag hetzelfde uitzicht,
ik ga het nog geloven,
maar het nachtzwart kent ook
kometen in hun baan
langs mijn herinneringen,
die oplichten…
LIEVEHEERSBEESTJES
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
454 Mijn God waar zijn ze
lieveheersbeestjes of houdt
hij ze liever thuis…
Jean Paul Sartre
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
685 Als leergierig adolescent
begon ik je te lezen.
Ik voelde me een hele vent
en vond: jij mag er wezen.
Het existentialisme,
legde je onnavolgbaar uit,
is pas écht humanisme -
en dat bleek filosofisch fruit,
vitamine, voor mijn denken.
Ik bleef je lezen, telkens weer -
maar zag verwantschap slenken.
Jij koos soms averechts; dat deed zeer…
STAMELEND
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
648 (n.a.v. Lucas 24,11/ 12jan022/Hardenberg)
Een heerlijk banket en kus op zijn wang
Klaas van der Veen dacht aan een vrouwenstem en zang
De eik met takken als blonde lokken
die hadden ze omgezaagd en weggetrokken
Klaas hield zijn pas in en stamelde verbeten
maar t'was laat, hij moest zich haasten voor het eten
In Tongeren marcheert op het…
[ Romans zijn ontleend ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Romans zijn ontleend
aan mensen, die zich vormen --
naar personages.…
IJse IJsinga
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
581 Bij eerste lezing zag ik in de ouderwets traditionele
oerfriese oubolligheden
een eenheidsworst van kneuterige ijsbaantent
met koek-en-zopie
in de weidse vlakten tussen Tjeukemeer en Bartlehiem
Doch bij nader inzien bleek het een reïncarnatie
van Eise Eisinga met doorlopers,
en IJ in plaats van Ei
in de persoon van Maarten…
Achilles' pijl
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
589 de powertower die een halve mijl
door 't zwarte goud het luchtruim heeft gekozen
staat ongenaakbaar als achilles' pijl
al zinderend te trillen in de vlakte
van het onneembaar muuromzoomde troje
een mini-universum op het zand
reflectie van het oude babylon
na drieëndertig eeuwen weer herrezen
millennial van puur titanium
het middenoosten…
De dragers van stilte
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
280 Er zijn kinderen
die geboren worden met open huid,
met poriën die luisteren,
met harten die de adem van hun ouders voelen
nog vóór ze woorden kennen.
Zij drinken spanning uit de lucht,
vrede uit gebaren,
ze vangen de echo’s van wat niet gezegd wordt
en bouwen er werelden van.
Hun drukte is geen stoornis,
hun storm geen tekort —
het is…
Doe het toch maar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
740 Doe het toch maar
zet je hart open
zegt de soldaat
als hij de kittens
in zijn loopgraaf
in de watten legt.
Doe het toch maar
schrijf onder de littekens
zegt de poëet
woorden van liefde
eet de bitterheid
wordt tot op de draad één met je lied.
Doe het toch maar
lach veel en heel hard
zegt het kind
open alle ramen en deuren
zet…
Stiefgedrag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Ik wilde je vergeten
nu jij om mijn liefde
niet meer kunt vragen
maar ik ben weerloos
tegen gedroomde kussen
en oude scènes
van de ene dag per jaar
dat je mijn vader was
en met mooie woorden
zonder mij aan te kijken
over mijn gemis
heen praatte
en dat ik je stoorde
en moest gaan spelen
en die keer onder aan de trap
dat ik je…
Tot ooit, lieve Danboy
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
84 Twaalf jaren mocht je bij ons zijn,
veel te kort, veel te vroeg voorbij.
Een kind nog, met je eigen lach,
maar voor altijd: onze Danboy, jij.
Al tweeëndertig jaren zonder jou,
maar nooit werkelijk ver weg.
Want waar de stilte soms het hardst klinkt,
is het jouw aanwezigheid die iets zegt.
Je leeft in duizend kleine dingen,
in een herinnering…
PLECHTIGE MENGELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
17 De maand November zet
zijn eerste grijze schreden op
Breda 's Begraafpark Zuylen
onder het dichte wolkendek
tonen bomen hun bont lover
geel en bruin verdringen elkaar
zelfbewust prijkt het felle rood
wazig oranje omhelst
half verscholen zacht roze
grafstenen glanzen kleurrijk
ontelbare bloemen
noden tot rondwandeling
met ruimte…
Tuinfantasie - Inleiding
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
561 Mijn tuin, ach zo reusachtig is hij niet,
’t Heeft weinig weg van de Oostvaardersplassen,
de kanten zijn wel dicht begroeid met riet.
Wat daar niet leeft in ’t water, kruid en grassen.
Toch voel je dat de boel is aangelegd,
ondanks de reiger die stil staat te vissen.
En aan de krulwilg kleeft een bonte specht;
de pimpelmees speelt lustig in…
verdwaald in de natuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 waar anderen wandelen
voor plezier en vertier
zoeken dak- en thuislozen
in de rust van de natuur
draagbare dagen
de stad te luid en te snel
te benauwd ook vaak
hun werk en huis verloren
vindend zij dwalend
schuil in de natuur
psychisch gebroken
verloren of vervreemd
vertoeven zij onbegrepen
in schaduw van het lover
een winkelwagentje…
Stolpersteen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
465 Ternauwernood
aan de bijna dood
ijzerenheinig
ontkomen
struikelt de witte
met het zwarte hart
als het hijgend hert
over de stolpersteen
op het Pieterplein
of over z'n eigen
Damocleszwaard?
Vesuvius' as
stijgt ten hemel
uit een bijna
dode vulkaan
de laatste adem
vaart in Paradisum
uit de krochten
van het Vaticaan…
Xantippe en Aspasia
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
421 Velen van ons, onder wie u en ik, hebben weleens, ooit op school wellicht, die ene naam aan de klepel van de grote klok horen bengelen
jengelend, als een eeuwige wederkeer speeldoos, die jardino armonico van unico speelt en arvo's stomvervelende spiegel im spiegel
tot het geluid uiteindelijk deo volente dempend nolens volens wegsterft in de…
Lieve Jan
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
922 Ik wil al zo lang iets schrijven naar jou.
Je bent nog steeds iemand waar ik zielsveel van hou.
Je was mijn vader maar alleen niet van vlees en bloed.
Toch altijd wijze raad en een hartelijke groet.
Ik voelde me thuis kon goed met je praten.
Soms leek het wel alsof je de vulling was voor al mijn gaten.
Wil je graag zeggen dat ik je vrouw…
kanker
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 we noemen het bij de naam
het monogame in de klank
heeft werelden verwoest, zon
op schemerlicht doen
lijken
links en rechts
komt het verhaal van die- en die
maar hier betreft het jou
en ons in alle staten
elke dag ja
is er één, de tweede kijkt naar
morgen
waarheen je gaat
ik weet het niet
ik kan slechts voor je zorgen…
Vierus
snelsonnet
3.7 met 3 stemmen
568 Al uitgescrabbeld en -geganzenbord?
Verpieterd door de strenge regelgeving
van anderhalvemetersamenleving?
Behoefte aan een nieuwe hersensport?
Probeer het taalspel 'Vierus'! Onweersprekelijk
gezellig, enerverend en aanstekelijk.…
Koningsdag 2020 en de tranen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Wat is dat nou, vraag ik mij af
dat gevoel, die emotie door
het Wilhelmus, ons volkslied
de Koning, ons staatshoofd
om 10 uur, op zijn Koningsdag
‘t Concertgebouworkest speelt digitaal
en digitaal kent geenszins akoestiek
het maakt me even heel nuchter
dat dit niet zo had gehoeven hoor
ik hou m’n mond dicht, zing niet mee
met zijn vrouwen…
Matten en Rammen met Hari
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
561 MATTEN
De dag der dagen knalt ons
in het lijf,
Wee al de krijg, die ram-spoed met de benen
Wee al degenen die zich daarvoor lenen
Waar moet dit heen, dit holle tijdverdrijf
Ik ben pro forma maar weer
eens gezwicht,
Geïnspireerd op Coenraedts snelgedicht
...zie het snelsonnet van vandaag...
_________________________________
HARI…
Bezonken in social media
hartenkreet
1.5 met 84 stemmen
591 Iedereen zit onderwater.
De ene wat dieper dan de ander.
Hoe dieper, hoe meer geïsoleerd
van de prachtige wereld aan het oppervlak.
Boven water leer je pas echt te lopen,
kun je jezelf duidelijk zien in een spiegel,
je kunt elkaar eindelijk verstaan,
en je kan pas echt ademhalen.
Onderwater leef je in de onzekerheid van je bestaan,
je kunt…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 De moord
Op een duizend zielen
Rukt mijn vingers los
Van de kern.
Nu graaf ik
Met gekleurde botten
Om hun wortelen
Een plek te geven.
Ik schreeuw
Gebroken scherven
In lange tonen
Tot een nieuwe dans.
Wij oogsten lente.
Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
[ Geloof niet langer ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
443 Geloof niet langer
in wat je jezelf wijsmaakt --
Houd op met lijden!…
de kop boven ’t krachtenveld
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
381 zie mij als die ene tandeloze tijdmachine
vertragend in de zon staren naar ‘n bij
knagen op ’n kiertje in de werkelijkheid
om te schrijven met ’n levensbrede hand
zie mij als ‘n kraker van besloten loze verzen
om ze bewoonbaar te maken voor derden
zonder ayatollige bouwvoorschriften, door
ze over de kaders van voorvaders te liften
zie mij…
OPSCHONEN VAN LICHAAM EN GEEST, EEN HARTE-SMARTEKREET VAN DE JORDAANDICHTER ________________________________________
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Onze gedachten, onze gevoelens
van lief en leed, verlangen en bange
kortstondige, even of langer
je weet je soms geen raad
voeg het woord bij de daad
metterdaad en schiet maar raak
op het droevige, het verlatene
of op het fijne van blijfschap en blijdschap
want ze, we houden van elkaar
daar hoort dan ook dankbaarheid bij
dat wil…
Amoureus liedeke
poëzie
4.2 met 10 stemmen
4.573 verdriet)
* wassen = groeien
* wat..mij verslaan = waarom zal ik mijzelf de put in praten
* verzoeken = proberen
Ik koos een meisje aardig,
Van minnelijk gelaat,
Van leven heel eerwaardig,
Van middelbare* staat,
Beleefd en heus* van praat,
Oprecht, vriend’lijk en trouw,
Maar buiten vriendenraad*
Zij gans niet doen en wou,
En ’t was* haar zin…
Brief naar God
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 hangen, Het was MIJN straf
Het was omdat U zoveel om mij gaf
Dat Uw eniggeboren Zoon moest sterven
Zodat ik het eeuwige leven kon erven
U zou verlossing brengen verlichting van ons hart
Maar het leven bracht mij alleen maar smart
Diepe dalen ging ik door
Dalen waarin ik alles verloor
Mijn kinderen en mijn gezin
Wat had het leven nog voor zin…
Baarlijk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Barse barbaren braden bewaarde bejaarden in hun harde haarden,
druk gebarend, ook starend, naar de barende arend,
in het kraaiende koekoeksnest van de zwalkende Barend,
met zijn bastaards aan boord een bar end varend:
Van Carthago naar de bewaarde bar aan de harde haven,
waar het laven het leven weer zin zal geven.…
LOFZANG DER GEESTELIJKE MAAGDEN.
poëzie
3.0 met 12 stemmen
4.291 Zo wint het kuis onthouden
Der maagden d’ eerste kroon,
Veel hooger dan getrouwden,
Gezeten op de troon,
Gelijk de maagd en moeder
Ven elks Hoeder.
’t Is weinigen gegeven,
Van hart en zin besneên,
Dien kruisberg op te streven,
En, door de wolken heen,
Aartsenglen, die God kennen,
Na te rennen.…