34441 resultaten.
De gestrafte nieuwsgierigheid.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.747 Kloë, laat hij ons verachten,
Daar hij schimpend op ons ziet!
Zich verr' boven ons verheffen!
Waarlijk.... ik benij' hem niet.
1786.…
De gevallen vrouw
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.320 de verkeerde kant op
Als manlief dan thuiskomt zegt ie, niet zeuren
Maar jij ziet qua pijn, allerhande kleuren
Je strompelt je verbijt je pijn
Je ramen nog vies, tja alsof het zo moest zijn.…
Onze gemoedstoestand
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
492 Ga eens een wandeling maken in het bos
en adem eens diep de geur op van de bomen en het mos
Je humeur gaat verbeteren wanneer je de bladeren ziet in de kleuren van de regenboog.
Van die mooie bomen met hun kruinen zo hoog.…
Aan pijn berust
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
525 Aan pijn berust,
zie ik geen licht,
noch zon of regenboog.
Bleke dagen dalen
in mijn ziel.
Een mooie droom die me bedroog.
Nu,
wil ik van 't leven scheiden,
vertrekken uit dit droevig oord.
Geen liefde, vriendschap
kan me nog verleiden.
'k Heb teveel geleden,
en geloofd.…
KRUISACHTIG
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 in Duitsland maken ze een scherpe dolk
en aan de hemel staat een witte wolk
ach, dat ik eens zo sterk en zo wit was
dan zou ik echt kunnen leven, dan pas
En in Frankrijk, daar schenken ze bloedrode wijn
in kristallen glazen en zo wil je zijn
Zoals een eikenboom, die zijn takken spreidt
een gelukkig leven dat je leidt
een valk die prooi ziet…
Reizen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
553 Omdat ik aldoor zou denken dat
het de laatste kan zijn, maak ik
geen grote reizen meer.
Ik doezel dicht bij huis wat rond,
te voet of op de fiets. Naar de
boswachter en terug. Meer niet.
Misschien betrap ik de waarheid nog,
die immers niet ver verborgen ligt,
alhoewel oneindig diep.…
Hemels internet
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
632 Toen ik bij de hemel kwam
na een heel verkwikkend
over lijden heengaan:
er was niet veel meer over
om door te leven, dus dood
toen ik dus bij de hemel kwam
werd ik direct doorgelaten
geen enkele belemmering
de deur stond wijd open
het licht in de hemel was gedempt
maar van alle kanten flikkerde wel licht op
licht van beeldschermen van…
Anna
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
363 Zij ziet hoe woorden langzaam
beslissingen worden.
Hoe noodzaak zich aandient
als een nette jas.
Hoe rechtvaardig klinkt
wanneer niemand nog weet
wat eerlijk was.
Zij volgt hoe schuld van richting verandert,
hoe herstel een lijn wordt op papier,
hoe een land kan verschijnen
in een zin
nog voordat iemand het betreedt.…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
Sterk gebroken
netgedicht
4.2 met 268 stemmen
29.353 die loodzware last wel dragen
onhoorbaar gilt, nee krijt ze het uit
moeizaam gaan haar beide benen
slepen het gekneusde lichaam mee
ineengekropen wil zij wenen
toch moet zij door, vecht nu voor twee
stap voor stap, het gaat steeds trager
langs het pad van gestold verdriet
wordt het zicht grijs, almaar vager
niemand die haar droefheid ziet…
Op eigen benen staan
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
2.048 ontladen
de blijvende verbanning
is iets wat steekt in haar
want woonde hij niet opnieuw samen
nog binnen het half jaar
schrijnend is de trots
van het verborgen kind
in een succesvol man, die alles heeft
maar zichzelf niet vindt
wie was toch dat meisje
was ik het of toch niet
het is wonderlijk hoe de jaren
vervagen hoe je de dingen ziet…
Dichtersleed
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
921 Wanneer je even het verband niet ziet,
Helpt een woordenboek meestal niet,
Geen verband in zinnen die je wilt plakken,
Dat doet de moed soms aardig zakken.
Je wikt, je weegt, je krast, je streept,
Met klankgelijke woorden wordt gedweept,
Maar het is het net niet, en dat blijft knagen,
Soms is dat een proces van meerdere dagen.…
Rakker .....
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.278 Wandelen doe ik nu zonder hond, alleen
geen doel, zo maar lopen, nergens heen
Zoveel jaren met Rakker, onze hond
door weer en wind, lekker en gezond
De dagen duren nu wel heel erg lang
het hondloos zijn maakt me soms bang
Niet meer even een straatje om
eigenlijk is dat toch wel stom
Elke dag weer dat verdriet
niemand die mijn tranen ziet…
Liefde
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.645 En zijn zelfs tot alles bereid
Een liefde die geen doorgang mag vinden
Ze is zo veraf en ook zo dichtbij
Toch zijn er zoveel dingen die ons binden
Het maakt ons verdrietig en toch ook blij
Liefde is iets dat kun je niet kopen
Het wordt je gegeven of je wilt of niet
Je kunt alleen maar wachten en hopen
Totdat je misschien een oplossing ziet…
De last van verlangen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.161 Je ziet een voorland in je hoofd, een filmzilveren denkblad
in lichtringen, sierstof in stormzicht, vlamflarden, fluwelen
denkwee wat je handen niet kunnen vatten, dundoek over
je ogen om je nog blinder te stemmen, woorden, die, uitgesproken,
bruisend als natrium opgaan in het verlangen naar de heimwee
die je nog nooit gevoeld hebt, naar de chromatiek…
Liever tranen
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.328 Ik zit hier opgesloten in mijn kamer
Gordijnen dicht, niemand die me ziet
Zacht huil ik mijn warme tranen
Een dag overladen met verdriet
Mijn maag bepaalt de verkregen gedachten
Mijn brein heeft zich te ruste gelegd
De wereld door betraande glazen
Ik besta er niet, hoezeer ik ook vecht
Door eigen achterdocht werd ´k afgestompt
De wereld…
In de trein
gedicht
3.2 met 101 stemmen
38.943 Ziet ge de boer de vredesakker ploegen?
Mijn moeder heeft Jans foto op de kast gezet.
Mijn vader geeft in 't graf 'n antwoord aan die vroegen:
'En de oude man, hoe draagt hij het?'
---------------------------
uit: Fabriekswater.…
De wolken
gedicht
4.2 met 32 stemmen
26.025 - Nu ligt mijn jongen naast mij in de heide
En wijst me wat hij in de wolken ziet,
Nu schrei ik zelf, en zie in het verschiet
De verre wolken waarom moeder schreide -…
Weerzien
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.924 Nu ziet hetzelfde station ons hier weer staan:
de reis voorbij, het leven - gedaan.…
Wie mij gevonden heeft, kan niet vergeven
poëzie
3.8 met 18 stemmen
2.872 Wat spokig sloop door zieleschemergangen,
Tracht hij in lichtnet van begrip te vangen,
En 't angstig-weif'lend zwichten voelt hij mee;
Vergeven 't eeuwige in and're bestaandheid
Ziet hij als onzelfkundige verwaandheid -
Dat dacht 'k, toen 'k zei: comprendre est pardonner.
-----------------------------------------------
uit: Brahman…
Schoonrijden
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.428 In alle files ziet men heren
(en tevens dames) transformeren,
want wat een net persoon niet mag,
vertoont zich in hun rijgedrag.
We constateren zelfs, dat zulke
personen zo in neuzen pulken,
dat 't neusgat tot een gokhol wordt,
alsof men zo de tijd verkort.
Al is het rijden soms ondoenlijk,
het neusgepulk is onfatsoenlijk.…
nieuw leven
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.570 een liefde kapot
na bijna 6 jaar
is het einde dan daar
ik voel me rot
en toch ook niet
allang was ik bang
dit duurt niet meer lang
ik weet dat hij het ook ziet
en nu, weken later
ben jij ineens daar
al jaren bevriend
er zijn voor mekaar
maar nu is het anders
gevoelens voor mij
ik vind je geweldig
jij maakt me nu blij
maar moet…
Zwarte nacht
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
766 nacht verdonkert en kleurt mijn gevoel
als gedachten vertranen in nachtelijk dauw
en staar wezenloos, verlamt voor me uit
bevangen door sterke innerlijke kou
Een eenzame traan zoekt langzaam haar weg
schurend door een ijzig landschap van bitter verdriet
Mijn gelaat verkrampt, gehard als kristal
en toont versleten trekken die niemand ziet…
Ontmoeting met Anne
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 Haar oude pen schrijft traag
Een handvol woorden op een blad
Je ziet: ze doet het graag.
De wind wiegt zacht de takken
En ze verschuift nu wat,
Laat traag haar handen zakken
In een flits lees ik haar naam
Voor ze van de bank afwipt
Om weer naar huis te gaan.…
Gebed
netgedicht
4.0 met 37 stemmen
2.193 U ziet toch hoe ik worstel door de uren van de dag.
Ik heb een klein verzoekje Heer als ik het vragen mag.
Geef mij Heer, deze nacht een keertje vrij.
Ontneem mijn angsten heel eventjes van mij.
Heer wilt U alstublieft een beetje voor me zorgen?
Ik kan het niet meer zelf en ik vraag het maar tot morgen.…
Ouders
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
4.256 Ouders zijn leek helemaal zo moeilijk niet,
Maar na alles wat je tegenwoordig zoal ziet...
Is die taak toch beduidend moeilijker dan ik dacht,
Mijn excuus hiervoor is nog te zacht.
We hebben jullie duidelijk nooit genoeg gewaardeerd,
en zelfs hebben we vaak jullie harten bezeerd.…
Ik hou van mij
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.881 gaan
schudt mijn wapperende haren
glimlach mijn tranen naar de maan
Ik fluister de letters in de zinnen
straal de gedachten uit mijn geest
stamp met voeten, knars met tanden
verlang naar wat ooit is geweest
roep de lach weer in mijn leven
laat geluk lopen langs verdriet
schudt verleden naar het heden
glimlach naar wie mijn toekomst ziet…
Contact
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.347 Slechts in gedachten ziet de vent 'r bloot.
'Je morst je ijs,' zegt neven hem z'n bruid.…
TRANEN OM JOU
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
2.002 niet eten
en tranen stromen over mijn gezicht
Lieveling ik had toch kunnen weten
dat jouw liefde altijd te kort bestaat
om werkelijk liefde te kunnen heten
maar intussen weet ik mij geen raad
Lieveling ik heb ‘t je niet verweten
dat jij mij destijds plotseling verliet
maar hoor nu toch m’n hartenkreten
terwijl je tranen op m’n wangen ziet…
Onrust
poëzie
3.3 met 17 stemmen
3.003 Dichter die uw laatste vragen
Stellen zult wanneer gij sterft,
Antwoord zonder zelfbehagen
Welk een leed uw geest doorkerft
Dat gij nooit tevree kunt zwijgen -
Of ge uit iedre schemering
Bleke maan van angst ziet stijgen
Die uw mond tot klachten dwing'.…