Alle inzendingen over nooit meer terug

25228 resultaten.

Sorteren op:

Ontsluimeren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
langzaam kruipt de zon uit haar schulp als zij zich uitrekt over wegen en landerijen om in alle schoonheid de mist te verjagen de bladeren hun kleuren terug te geven genieten de dieren in de duinen nog van geruisloze stilte voordat de stad werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
LadyLove8 oktober 2008Lees meer >

Oogwenk

netgedicht
1.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 452
Soms is het plotseling stil zomaar stil héél stil je kijkt luistert en hoort niets helemaal niets dan een aanzwellend geluid het landschap lijkt open te scheuren de natuur doet voorzichtig een stapje terug dan is het weer stil plotseling zomaar stil héél stil…
metha26 oktober 2008Lees meer >

suites voor Annemieke L -de genen-

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
laat degenen die zonder genen zijn op gaan in vervorming op reis door scholen en musea in tijd terug totaal overweldigd welkom in de wereld van wonderlijke pijnen met slagroom en ijs ik denk al niet meer boom bij de lantaarnpaal elke dag aan jou vergeten weten pers je lippen ook maar eens zo op elkaar -…
robflipse27 oktober 2008Lees meer >

Daarom

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.957
geef me mijn hart terug! ze zei je hart is niet van mij ’t is van mijn vader die in de hemelen zit. harteloos heb ik het vogeltje gekruisigd.…

Stil verlangen

netgedicht
4.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 846
De leeftijd verstrijkt maar soms wil je door omstandigheden even terug naar kindertijd stiekem zieker simuleren warme handen van moeder genezen strelend door jouw haar langs je rode wangen en pa onbetwist de sterkste liefste man kus op linkerwang kindertijd stil verlangen.…

opa

hartenkreet
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.629
mijn lieve opa, kom je nog terug? mijn lieve opa, zo ver van me vandaan. mijn lieve opa, kan ik je nog zien. mijn lieve opa ik hou van jou!…
yvonne4 november 2006Lees meer >

Niets

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 569
Ongehoorde woorden lawaai dat er op volgt Diepte in de duisternis gedachten worden verzwolgd Een ongemerkte pijn in diepe lagen verborgen Ze mogen toch niet zijn dus het gaat verloren De liefde die er was is nergens meer te vinden Niet meer te bekennen om je te verblinden Dus alles is hier kwijt om niet meer terug te keren Overal vind…

Het spraakwatervallenpad

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
zwijgend is de stiltebloem geplukt haar blaadjes drogen sprakeloos op stenen van geluk het groen monologenblad rust zacht met rode dialogen en stemloze woorden op het spraakwatervallenpad ze was uitgebloeid en geeft de vrucht van rust weer terug aan het geheel waar decibellen groeiden in de chaos van teveel…
wil melker19 januari 2010Lees meer >

Verdwaald in de tijd

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.346
Langzaam verdwijn je uit je lijf In vage reizen door het verleden beleef je angsten opnieuw Op de wand tegenover je bed zie jij taferelen die voor ons verborgen blijven We zoeken je in een enkel woord dat je af en toe ontglipt En vinden je als een in de tijd verdwaald kind terug…

De brug

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 853
Ik geef de wereld opdracht te bouwen aan een brug waarover iedereen kan lopen zowel heen als terug. Die brug moet gaan over de wereld van de Noordpool tot de Zuid en wie er over heen gaat dat maakt gewoon niets uit. Hij moet alles overbruggen de geloven en gebeden de kleuren die de mensheid draagt dát is de brug naar Vrede!…

Tot aan het voeteneinde…?

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 597
Het diepe ademen in zovele nachten, wat naakt en ontspannen in haar droom de mijne onderzoekt, te lezen in een zucht wat liefkoost het avontuur van ziel, en zaligheid, genezen van rug tot aan het voeteneinde en terug, voel me ik bevoorrecht, angstwekkend kwetsbaar, wonderbaarlijk, tegelijk dan wel zonder bijkomend gevaar te worden…
pama23 juli 2010Lees meer >

Geloven en misdaad

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 789
Eeuwen terug! En nu zijn de nagels vervangen door kogels, nu is ’t hout vervangen door aarde, is een leven niets waard en zijn er massa’s die niks geleerd hebben van de nagels en het kruis! NU!…
Johanna29 juli 2010Lees meer >

Muziek van het Eeuwige

hartenkreet
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 624
‘Laat het leven zo mooi zijn als deze avond’ zingt de zomeravond terug. Het zingende duet op deze prachtige avond dringt door tot diep in mijn hart en wordt muziekleven van het Eeuwige.…

Oude man met plastic tas

gedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.619
Keert hij tevreden terug? ------------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Eb

gedicht
3.7 met 26 stemmen aantal keer bekeken 21.386
Ik trek mij terug en wacht. Dit is de tijd die niet verloren gaat: iedre minuut zet zich in toekomst om. Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door 't ogenblik. Zuigende eb van het gemoed, dat de minuten trekt en dat de vloed diep in zijn duisternis bereidt. Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd?…

In alle onschuld

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 547
wij hebben de handen gekust haar voeten gewassen ons geweten gesust een dag per jaar geven wij terug van wat in pijn is gekomen de andere dagen hebben wij als kind in alle onschuld genomen een natuurlijk gegeven maar de realiteit geeft vaak een andere kijk op dat samen leven…

Voorzichtig

hartenkreet
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Voorzichtig en stil vind ik mezelf terug. De tijd was zwartgallig, alles rondom windstil. Stoppen met de hunker naar hartswarmte, boeken sluiten, de woorden zijn zoek. Dat vertel ik mezelf! Mijn hart zet ik nu maar wijd open, het verhaal... Mijn verhaal is nog niet compleet! Dus leef ik verder.... Voorzichtig en stil.…

Niets

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 463
De koelkastdeur staat open het water druppelt er drup voor drup uit ik kijk naar dit schouwspel het doet mij niets eerder op de dag zag ik een man op zijn fiets hij reed in een gat in de weg en viel het deed mij niets de viooltjes in mijn tuintje staan er mooi bij één voor één lachen ze naar mij ik lach niet terug want ze doen me niets…

Verloren tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Dromen deed ik Vannacht dat ik Oeverloos en - Vooral vergeefs - Mijn weg probeerde Te vinden in de Doolhof van mijn Verloren tijd - Nimmer zeker meer Of ik deze ooit Nog naar vandaag Terug kan halen Titel te danken aan de roman A La Recherche du Temps Perdu van Marcel Proust.…

wie ben ik

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 693
Als ik in de spiegel kijk zie ik een ander mens ik wil weer van mijzelf gaan houden het lichaam dat ik vroeger vertrouwde brengt mij nu in emotionele banen van binnen zitten heel wat tranen dit maakt mij kwaad en dan krijg je een verkeerd resultaat ik wil terug naar mijn eigen ik voordat ik in mijn gevoelens stik.…

Mijn groene droom

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
ik loop van boom naar boom cirkels uit mijn groene droom voel hun verbondenheid in ondergronds netwerken de kroon heeft hemel in bereik met zonne-energie groeien zij harmonieus tot bos er is plaats voor struik en mos zij geven terug wat wij gedachteloos verkwisten hun dood zal ons ooit kisten…

nazomer

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 568
't Was zo'n mooie zomer een zomer met zon zoals zomers horen te zijn Herfst sluipt in de dagen de zon heeft haar afspraak met de nazomer gemist Ik fiets tussen regenvlagen door van thuis naar werk en weer terug Zou zo graag nog wat zon zien en haar warmte voelen in mijn rug…

Parkieten in een kooitje

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
Twee oude mensen een man en een vrouw gerimpeld door de jaren maar die elkaar nog steeds de liefde verklaren op de vloer een oude krant die hun vertelt wat er jaren terug gebeurd is in het land ze kijken elkaar aan kijken naar beneden als parkieten in een kooitje en weten wat hun nog rest is al lang geleden.…

Aardig

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.503
Ik kam mijn haar, versier het met een frutsel en denk terug aan wat de jongen zei tussen de pubers voor de buurtsuper, opnieuw ontroert het mij. "Mevrouw, ik ken u niet maar vind u nu al aardig en wat u in uw haar draagt vind ik ook heel chique".…

Enkelspoor

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 531
een onbewolkt landschap rukt zich los van bodem en ziel, als een naaldhak door de eindeloze rij uren van het bos zaterdag, zondag, of voor het gemak oneven of verweven met alle dagen; droge aarde berooft zich van schatten ontdoet zich van antwoord op vragen die reizen zonder weg terug bevatten…
Iniduo24 april 2014Lees meer >

de componist van tijd

netgedicht
4.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 641
ik wil de merel zijn tussen nacht en dauw die dromen loslaat zich wendt naar het zaad van een volle dag zou ik dan weten wie ik ben de dagen terug, hart en honger 't vervreemden van het mooiste de lage tonen, moe gewaakt door het ontwarren van oude wind om dan alles weer in hetzelfde lied te herhalen…

strijd

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Ik ben de grip kwijt Mijn lichaam is een strijd Waarom is het in gevecht Als mens ben ik toch echt niet slecht Waar heb ik dit aan verdiend Lichaam ik wil je weer tot vriend Geef mij mijn vrijheid terug Het hoeft echt niet vlug Maar ik ben het zat En wil weer gewoon op pad Zonder te denken of het wel gaat Dat is wat ik ontzettend…

Samen, sterker in de wind

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 661
Laat mij die engel zijn voor jou en mij, laat me toe vraag niet waarom en hoe maar voel dat ik dit wil zijn als een warme deken voor jou wil ik jouw mantel der liefde zijn ik schilder liefde over jouw gelaat zodat je sterker staat sterker dan de wind waarin ik mij en jij jezelf weer terug vindt.…
Blond21 februari 2015Lees meer >

wachtend tot het niet meer kan

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 643
angstaanjagende nu staat de radeloze moeder aan gesloten poorten in haar wanhopig wachten omhelst ze verbeten het ongewisse rekt ze de tijd verder en verder uit schuift ze het noodlot voor zich uit tot het kantelende ogenblik waarop niets meer hetzelfde is zwijgend torst ze de droefheid van het leven met zich mee trekt ze zich terug…
J.Bakx30 april 2015Lees meer >