7704 resultaten.
Ware Wanen
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
1.454 Wie is er nu het bangst
Voor zijn eigen angst
Gekronkelde gedachten
Die realiteit verkrachten
Wie voelt zich gekeeld
Zwart in eigen spiegelbeeld
Gebroken verwarde ziel
Verwaarloosd zwak fragiel
Wie gaat door diepe dalen
Blinde angst om te falen
Weggezakt in het duister
Enkel nog triest gefluister
Wie leeft in ware wanen
Vlucht in…
zie mijn vriend
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
756 zie mijn vriend en meester
daar staan in ‘t licht
lijdzaam onder bespotting
en verbijst’rend venijn
doodsbleek en zwijgend
tussen valsheid en leugen
in deze zwarte nacht
smeult het vuur van haat
verraad en achterdocht
de mens daar ken ik niet
waarachtig nooit gezien
ik zweer het bij god
de zon ontwaakt bloedrood
en de haan kraait…
Mijn Achterliggende Boodschap
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.186 Onder een dikke zwarte pluim rook
Als de tijd er rijp voor is zul je het zien
Twijfelend zal ik zeggen: “Dit is voor jou”
Wat ze ook van mij zal denken,
ze zal nooit lezen dat ik van haar hou…
Dag lange kale lieverd...
hartenkreet
4.4 met 18 stemmen
1.167 van het volk
die jij als enige zo prachtig kon verwoorden
Elk jaar schrijf ik een gedicht voor jou
gewoon, omdat ik 6 mei niet kan vergeten
Je had ons land zo lief in zijn oorsprong
Waarom die kogel…ik zal het nooit weten
Je liefde voor ons Nederland draag ik bij mij
want ook ik ben trots op ons cultuur erfgoed
In stilte herdenk ik die zwart…
Rorschach
gedicht
2.6 met 29 stemmen
14.578 Toen ik aan een brief begon,
een zware, zwarte brief om 's nachts
te posten in een regenbui,
liep alles uit tot inktpatronen.
Lange zinnen dreven samen
tot een donkerblauwe brij.
Woorden vielen uit elkaar.
Letters gingen kopje-onder
en verdronken in de kantlijn.
Vlekken stolden tot jouw ogen.…
Elias Recht
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
1.036 Kronkelend zijn glibberige
armen om het hart
slaakte hij een laatste zucht
toen Elias hem vedreef
tot in het git zwart
Ik hoor hem nog brullen
“Dat God zo rein en zoet als bronne water
niet zou bestaan”
kwijnend in het zout
waarin hij was vergaan
De schelpjes en kraaltjes op de bodem
liggen daar zo vredig
in een lijn van hand…
In pijn geboren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
856 ik dacht je harder
dan een steen
je bent er geen
je hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood…
Rozen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.347 Een paar stenen verder,
pikt een troepje kraaien,
zwart en onverschillig,
in de verse aarde.…
sterren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
633 ‘t zwarte hongerschip
zeilen in bloed gedrenkt
waart over onze wereld
in grauwe doodsnevelen
boven de drie stille masten
schaduwen duistere harpijen
ze sturen het vliegend spooksel
doods en stil door de tijd
ziekte onheil uitbuiting en vervuiling
koude blikken minlachend gericht op
slagvelden en starende misdeelden
verdoemd in vuilrood…
Stemming
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.074 Zijpelregen,
Zonder zegen,
Langs de wegen
Neergezegen,
Ruis in ’t harte
Van de zwarte
Linden langs de laan.
Regenvlegen
Die, als narren,
Komen sarren,
Ruist nu vege
In het lege
Van mijn hart,
Moederstille smart.
Filterregen, zijpel zacht
In mijn hart uw klamme klacht
Mei 1914…
kerststal
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.714 kerststal
nacht
heldere hemel
een stralende ster
schijnt op het herderspad
aandacht
geboren
jezuskind gelegen
in geel stro
jozef, maria, trotse ouders
dankbaar
god
de vader
vanuit verlichte hemel
geeft graag zijn zegen
liefde
koningen
drie stuks
waarvan een zwart
komen uit het oosten
geven
stal
heel intiem
geeft gouden…
winterzotheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
831 in de hal hang je tegen mij aan
voor de spiegel oog je mooier
de zwarte hoed verbergt mijn
omhelzing, het landschap lokt
ons naar buiten, witte bruiden
staan uitbundig te wuiven in de zon
het is stil..…
Vuur en hout
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
761 Het is tijdens
het laatste donker
dat elke seconde telt
en oudjaarskou gesloten
vitrage laat dansen
op een enkele vuurpijl na,
die nacht en gezicht verlicht
terwijl knieën stuk en blauw
knielen in oneindig jou
en slag twaalf de cirkel
weergeeft in zeven witte rozen,
blijft de lucht zwart
in de grote glazen vaas kan zij
sterke groene…
Valsheid in geschriften
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
650 Wanneer zij vals met woorden slaat
de redelijkheid de taal verlaat
zullen dolgedraaid zachte zinnen
niet meer leiden tot bezinnen
nooit zal het zwart meer kunnen schuilen
achter vuige roddels of marmeren zuilen
de val die met kleine letters wordt gezet
bevuilt alleen het eigen twijfelbed
is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd
als…
dat verenschuddend fluit
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
807 jij pluizenbol
een handvol zwart
dat verenschuddend fluit
af en toe het nest af duikt
in woeste lentevluchten
kijkt me aan uit groen
dat pas ontloken is
vliegt en flitst naar
prooien die zich levend
plooien in jouw bek
je schaart de wind
knipt in lucht je vleugels uit
probeert een steile klim
hoogte zit er nog niet in en
duikelt…
Langs verleden .....
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.065 Zwart van de regen kleuren de straten
stampende passen door donkere plassen
laat geen glimlach mijn ogen meer verrassen
elke stap maakt een groot spoor van gaten
Geplaveide woorden ben ik gaan haten
wat ik wil zijn lijkt niet meer te passen
simpele scheuren kun jij niet lassen
de kracht om te leven heeft mij verlaten
tijd en ruimte zullen…
DE MOOISTE, DE LIEFSTE
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
5.376 Hij heeft zwarte korte haartjes
en alles zit erop en eraan
ook bij dit groot wonder
van dit kindje klein
blijven we verwonderd staan.…
Lief, klein meisje
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
1.160 stem heeft zoveel geleden
trage dagen verdrinken in pijn,
het heden lijkt alleen maar schijn,
de duisternis omhelst je heel broos,
rusteloze beelden schreien meedogenloos
tenger wordt de toekomst
ze sluit je op in de nacht,
de angst blijft aan je knagen,
losgewoeld door zwarte…
Kleine orchidee
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.675 Lief kindje mijn
je tere lach parelt dauw op orchideeën
klinkt als het klateren van de waterval
zingt zonnestralen in het helder kristal
laat golven ruisend spelen in de zeeën
je ogen glanzen als zwarte granaten
schitteren sterren in oneindige nacht
blozen de zon met ‘n stralende pracht
beantwoorden vragen zonder te praten
je mond als…
ik fluister storm in je zwijgen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.012 ik zag de buien komen
wolken groeiden wit gezicht
grijze randen, zwarte kanten
meegenomen op hun snelle drift
ik zag je takken breken, zwaaien
in een schamel evenwicht
meegaan en nog verder buigen
doodgaan zonder tegenwicht
ik fluister storm in je zwijgen
toch ben je door de wind geveld
we hadden samen kunnen blijven
als jouw stilte…
Voor eer en glorie
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
2.217 Ik overzag het slagveld met een enkele blik
Met naast me een toren en een paard van zwart hout
En zag hoe mijn mannen de vijand bestormden
En mijn dame zich roerde voor ons beider behoud.
Ze vocht strijdlustig om mijn eer te beschermen
Maar een helwitte loper doorkruiste haar pad.…
VERGOTEN TRANEN.
hartenkreet
3.6 met 30 stemmen
2.108 Het grijs dat weer donker kleurt
wordt dan weer nachtelijk zwart.
Dan zal ik mijn tanen stilletjes huilen
bloedgekleurde tranen in mijn hart.…
gezwollen borsten
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
1.863 zij vlecht heur haar,
lang van eeuwig groeien
en zwart van jeugdig genot,
tesamen met gretige vingers
uitzwermend over een
gulzige boezem in mei
zo. zocht zij mij te boeien
ik, de oude heer
in een overjarig krot
met reeds één been in klei
geen blik gunt zij mij
weet toch wel de man
te verleiden
haar gratie vraagt mij
een onbevredigende…
Verdriet een plekje geven
hartenkreet
4.9 met 12 stemmen
1.283 genieten van het leven
Maar als ik dan al die graven zie
waaronder mijn familie begraven ligt
dan komen heel spontaan de tranen
en biggelen zacht over mijn gezicht
Verdriet moet je een plekje geven
maar dat plekje is er nu nog even niet
ben zo emotioneel de laatste tijd
en heb zo'n onnoemelijk groot verdriet
Ik zie alles nog eventjes zwart…
muren en glazen
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.356 Mijn lach is een leugen
het hart gebroken
als nooit tevoren
niets is nog lief
niemand is thuis
het is het geluid
van duister
dat kruipt onderhuids
vannacht wou ik dood
geen kleur meer
zo verdoofd
niemand is thuis
enkel nog zwart
leeg is mijn hart
hard is de steen
dat vastzit
aan het been
zo ziet de dag eruit
de dag
alleen
nooit meer…
Wit krijt
hartenkreet
3.5 met 51 stemmen
4.328 Op het zwarte schoolbord
krast de griffel van verwijt
blouse op onkreukbaar schort
omlijst gezicht als krijt
de mond zich opent en woorden
gedoopt in bitterheid
de kleurloosheid ten top
somberheid bleekt witter
beperkt zich niet tot de vingertop
een schoolse jufferfrik,
saai, sober en formeel, maakt
de eerste jaren top of strop
aangesteld…
kronkeling
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
764 ik heb de tijd weggegooid
niet omdat ze wit was
of zwart
of kapotgewaaid tegen het
raam
dat steeds weer gedichten uitstootte
in de kamer, koud en eentonig
tegen het nachthout
van mijn lijf
wanneer ik schimmen droeg
naar beide spiegels onder
mijn schedel
en mezelf haastig aan de stilte
ophing; het zwijgzame van
een woord…
Telraam
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
562 dagen
oh nee, je telde ze niet
vliegen wilde je
alleen maar vliegen
ademloos brak jij met
het aardse en dacht
dat deze ene vlucht
vergeten vrijheid bracht
de bomen konden niet hoog
genoeg zijn, jij vloog er
wel langs of onderdoor
blad of geen blad
voor eeuwig gebekt
sloegen vleugels
in het wilde weg
de diepe val was zacht
zwart…
PAASMORGEN
poëzie
3.3 met 26 stemmen
4.238 Een zwarte leegte in de zon
Gaapt de spelonk mij aan.
O wát ik hoopte in mijn verdriet,
Hij kwam mijn ongeduld nog vóór.
Maar, Die ik door de dood verloor
Vind ik ook levend niet.
De olijven met de lichte wind
Verzilvren in de zonneschijn,
Waar 't hart niets dan zijn oude pijn
langs alle paden vindt.…
Deze stad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
985 Deze stad als mijn vader
Hier waar ik mijzelf nader
Harder dan elke andere plaats
Voel ik hier de stenen grond
Hieronder is het niets
Waarin de stad zijn oorsprong vond
Stukken van achter mij
Zijn hier nabij
Hier staan gebouwen van voor mijn tijd
Deze stad die langzaam slijt
Zoals het leven van een ieder
In een zwart gat glijdt
Over…