782 resultaten.
Stille getuige
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
1.716 met voorbedachte rade
heeft de dood
het schaduwnaakt
van uitgebraakt bloed
op de grond geworpen
longen spuwen gal
en gif op haar lijf
haar minnaar breekt
haar tong, ze is
de schaamte voorbij
hij snijdt het spreken
uit haar mond
martelt de woorden
in haar schoot waar ze
zwijgt in de kelder
ontkleed en beroofd
ik schreeuw barsten…
Graan en druiven (sonnet)
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.003 Als ik je niet met voeten stamp en plet
tot in de perskuip barst je gladde huid
en 't sappig vlees uit buiken opentuit
dan word je nooit in wijnsap omgezet.
Als ik je korrels in de molentred
niet ongenadig maal tot meel waaruit
de bakker brood en koeken bakt dan sluit
je leven uit en sterf je onverlet.…
Luchtbewoners
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.241 met de luchtbewoners
tussen onbekenden en ontwijkten
zoek ik vrienden die mijn zorg begrijpen
boven wijsheid rijpe vruchten dragen
konden ze hun werkelijkheid bewijzen
bomen groeiden midden op de straten
water stroomde opwaarts in de bergen
en de mensen ademden het weten
nu verliezen mooi geworden spiegels
heldere weerkaatsing dat ze barsten…
dromen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 hij ware je misschien te groot
mij te klein of omgekeerd
want zien heeft iets van horen
staat er niet geschreven
ze hebben oren en ze horen niet
ze hebben ogen en ze zien niet
ik heb het op dromen gezien
dromen is zalig
dromen een genot
ik hoor je al komen
dromen zijn bedrog
het leven een droom
een droom van een droom
een zeepbel die barst…
Herfst
hartenkreet
3.4 met 13 stemmen
973 De regenwolken barsten open
Het bos blijft achter, kil en verzopen
Maar dan wordt het intens stil
Het woud bekent weer kleur
Er is iets op til
In die rood-bruin-gele geur
Eikenblad weet niet goed wat het wil
Nog even lekker pronken aan zijn tak
Of slapen, want het wordt wel kil
De zon is al gaan lopen
De anderen in hun slaapzak gekropen…
Een kind
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
1.950 versnelling
waar vertraging is
in het verdwijnen
van mijn ijdelheid
Ergens huilt een kind
het geluid zo iel nog
begint een eigen spel
en verfrommeld
de verharde plooien
van verbetenheid
Dan danst met luister
de ontwaakte variatie
van het grote plan
dat zich ontvouwde
in de verborgen hoeken
van onzichtbaarheid
Ontdaan van de barsten…
Vlinderzacht
hartenkreet
4.5 met 38 stemmen
2.549 Plots verandert mijn leven
Ingrijpend en onbedoeld
Als teder strelend vlinderzacht
Er nieuw leven in mij woelt
Soms blijft er liefde achter
Is nooit meer uit te wissen
Te laat en onontkoombaar
Om nog anders te beslissen
Soms barst ik uit in tranen
Emoties lijken over de top
Gedachten zo in en in triest
Kosten dan bijna mijn kop
Soms…
De heupbroek
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.664 is mij niet ontgaan
Goddank is de legging
Uit het wereldbeeld verdwenen
Maar wat er voor terug is
Doet lijf en leden beven
De heupbroek met
String en 't korte hemd
De nachtmerrie van
Elke potente vent
Want elke buik
Blubbert nu voorbij
Met piercing, tattoo
De hele gallerij
En met een beetje pech
Wordt je getrakteerd
Op de barst…
Café Eijlders
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.678 Ik tel daar mijn barsten en de scheuren,
zwelgend in grote glazen bier.
Bitterballen, kaas en ossenworst,
zorgen voor gesprekken met volle mond.
Voor de sprekers met de grootste dorst,
maakt het niet uit of iemand het verstond.
Met open ogen en nuchter hoofd,
beschouw ik de mensen om me heen.…
Mijn eigen weer- pakje
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
892 Dus of ik nu in een dip zit,
of ’t valt allemaal een beetje tegen
’t doet me geen barst,
die enorme plens regen
Want wat ik bij me heb,
in mijn eigen zakje
Is mijn eigen weertje,
dus wie weet pak je
Een beetje zonneschijn
van mij op als ik dat over heb,
of een druppel regen,
’t is maar net
Wat ik in mijn bagage zitten heb!…
roerloos wacht de schaamte
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
715 net toen het licht
een lichaam kreeg, mij streelde
barstte het kind terug in de muur
en tekende marmeren pijnbomen, als herhaling
van losgehaakte dromen
ik zal je blijven zoeken
zei het licht
met bloemen en tederheid
in ieder verlangend hart, in iedere vrouw
die jou met druppels bloed ontvangt
waar schaduwen bewegen
weer dichter…
Morgen, is alles anders
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.100 Hoorde ik dat jij ernstig ziek bent
Hoorde ik dat het allemaal waardeloos gaat
Ging door de gladheid mijn kind op d’r gezicht
En barst ik van de kou
Vandaag had ik niet eerder wakker moeten worden
Dan tijdens de avondspits of zo
Om vervolgens mezelf weer te verstoppen in mijn dekbed
En morgen met frisse moed der wanhoop
Weer op te staan.…
Paaslente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
554 En elke dag komt God mij tegen,
ik mag tussen ontluikend leven lopen,
de bloesemknoppen barsten open,
de bomen groenen langs de wegen,
ik adem het vervuld verlangen,
het dartelende vee raast door de weiden,
ik zing met bloemen lentezangen,
't geboortelied van nieuwe tijden,
hemelzon verwent mijn winterhuid
en laat de warmte in mijn vezels…
katarsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
460 toon me het ontleedmes
vlijmscherp en ongebruikt
en lees de hardheid in mijn ogen
eer je meedogenloos
met vaste hand
een kerf snijdt
door de verweerde korsten
op mijn wonde
de etterbuil barst open
plotse pijn
scheurt door het netvlies
witgrillig en meertakkig
als een bliksemstorm
wijl uit de snede
braakselbloed en etter
opfonteinen…
Op voorhand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 Geen tackle of zij kunnen hem weerstaan
al barsten ze ook nog zo van de pijn.
De mannen van Van Gaal, neem dat maar aan
die krijgen ze voorlopig nog niet klein.
Al brandt de zon het vocht uit ze vandaan,
het deert hen niet, ze lopen als een trein.
De mannen van Van Gaal, neem dat maar aan
die krijgen ze voorlopig nog niet klein.…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Maar in de schaduw
van dat pad
bloeide iets blauws
zo vol van leven
dat zelfs een naam
gekregen had,
die anders deed vermoeden
daar barstten rotsen open
zodat de wereld
nieuw gestart
gewoon weer door kan lopen.…
Van winter naar lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
551 De Kerria barst van de gele knoppen,
de Prunus bloost zacht roze in haar kleed.
De vlinders kruipen eerdaags uit hun poppen,
geleden is weer alle winterleed.
En ik pak zo mijn rijwiel uit de schuur
en ga een stukje om in Gods natuur.…
Sorry, maar
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
606 Sorry, maar mijn denkvermogen gaat achteruit,
ik zoek steeds vaker naar wat ik wilde doen,
ik heb mijn carrière vast en zeker verbruid
en alleen in mijn dromen barst ik van de poen.…
Aan wie het aandurft:
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
595 mij ruw te onderbreken
als ik eloquent voorbijpraat
aan het rotgevoel waar ik mee opstond;
mijn ego eindeloos opwrijf
om de barsten te verbergen.
Mijn masker af te breken,
dat ik never nooit meer loslaat,
omdat het rust over de hoofdwond;
ik durfde niet te kijken
naar het argeloze kerven.…
Verdwalend in Gods huis
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
757 ik zag ze staan
ogen hemelwaarts
schouders rondjes afgezakt
afgegleden als je buigt of barst
bot de koppen
op de dikke nek
met starheid ingebed
stijf staand van gebeden
vingers friemelen aan het kruis
meiden dromen schurkend
duivels ongerechtigheden
graag verdwalend in Gods huis
handen graaien zacht en wit
beesten smakken mond en…
Voor altijd kwijt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
620 Want alles aan jou
Dat is gewoon perfect
Een stap dichtbij
Maar het lukt me niet
Ik ben gewoon niet dapper
En ik keer in immens verdriet
Jij ziet mij treuren
En komt bij me staan
Jij troost me met je stem
En haalt weg elke traan
Ik wil je omhelzen
Je bedanken voor het troosten
Maar jij loopt al weg
Richting het oosten
Mijn hart barst…
Eenduidig
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
324 Misschien zegt mijn
huis het ook, maar
stiller, zonder strijd
in dozen op de overloop,
in spullen verzamelt
in de loop der tijd
een stoel iets van
zijn plaats, mijn
boek met ezelsoren
de geur van oude
kamers waar dagen
telden als verloren
de mok met barsten,
de sleutels zonder
deur, soms noem
ik het herinnering
maar meestal…
STIL GEMOED ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
2.2 met 6 stemmen
3.310 So ook die mat
waaroor my naakte sole
gierts-gierts gaan
vandag is hier niemand op die Sondagmôre
en ek voel hoe
die kriekies, barste in die mure,
die kraak in die meubels
met my gaan
my lewe is so onstuimig woes
my liggaam voel oud gedaan
soos ‘n sinkplaat wat
teen die herderson lê en roes
hierdie kalm stilte
wat nou hier heers…
Toe blijf
hartenkreet
3.4 met 15 stemmen
1.483 tegen
Geen harde hand en ook geen traan
Alles gezegd, alles gezwegen
Ga maar ver hiervandaan
Iets van jou blijft in me leven
In mijn eenzaamheid bestaan
Liefje, ik weet je hebt geen ander
Toch vind jij dat jij moet gaan
Geen woorden houden jou meer tegen
Geen harde hand en ook geen traan
Een kruik gaat zolang te water
Totdat een barst…
Non omnis moriar
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.449 Soms, als een distel door dik asfalt,
barst er een regel poëzie
de taal van mensen in.
Zo werd de Dapperstraat een plek
van hoge adel en duurt de Mei
al meer dan honderd jaar.
Zo wijs ik soms mijn kleine zoon
des avonds op een fonkelend verschijnsel
en roep: O Venus, felle star.…
een gouden hart
hartenkreet
3.9 met 26 stemmen
4.433 Is er dan niemand die het ziet,
dat ik barst van verdriet.
Maar jij geeft me de kracht,
had niet anders verwacht.
Om door te kunnen met m'n leven,
heb jij me alle liefde gegeven.
Hoop dat eens m'n kinderen zo zullen denken,
want liefde is het mooiste wat je kunt schenken.
Rust zacht je hebt je strijd gestreden.…
Twijfel
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.324 Mijn hoofd barst bijna uit mekaar,
alles in mij wil niet meer.
Het hele leven doet pijn,
alles is zo gecompliceerd.
Ik word moe van mezelf,
en iedereen die me weert.
Ik word onuitstaanbaar,
kan mijn eigen grenzen niet meer vinden.
Leef in mijn eigen wereld,
en kan mijn vriend niet meer beminden.…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
Sterrenstof .....
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
830 laat wat stof dwarrelen
langs ijzige zinnen,
letters ontdooien langzaam,
ik puzzel wat en vorm zo
maar wat kleine woordjes,
ik voel dat een zachte lach
mijn ogen bereikt, terwijl
een eenzame traan verdwaald
lijkt te zijn op mijn wang,
vind ik plots de grens van
pijn, tegelijkertijd zie ik
de spiegel van mijn leven,
zucht de barsten…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom de dromen die jij mij hebt beloofd
dit kale kille oord, ik barst…