1560 resultaten.
Lucide
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Een staat van wakend slapen
je bent er wel maar toch ook niet
je ziet wat je droomt
tegelijkertijd besef je:
dit kan niet.
Je slaapt in je droom
of was het net andersom
je weet dat het niet echt is
maar toch kom je niet bij
uit die woeste razernij.…
Zomerdag
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
830 Alsof de tijd, het besef ervan
kristaliseert,
tijdloos kort verstilt...
Ja, ik ben.…
regenboog
netgedicht
3.5 met 56 stemmen
7.504 het warme oranje van de
ondergaande zon
en de azuurblauwe zee bij
Heraklion
het frisse groen van een
beukenheg
en gele paardenbloemen langs
een binnenweg
rode klaprozen in het
graan
het indigo van een
pauwehaan
en het diepe violet van
lavendel
ja, ik besef het nu toch
wonderwel
dit alles valt mij nu
te beurt
dat kleurenspel, een lust…
werkelijk waar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
412 en worden we voorgelogen
is het leven een Sinterklaasfeest
waarvan we later misschien beseffen
het waren lieve leugens ter
verzachting van wat ons is gegeven
maar besef op het moment van
beleven dat het wel even een
ware werkelijkheid is geweest…
Niemand zal ons kunnen scheiden
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.016 Denk niet dat we jou vergeten,
je zit in ons, besef dat goed.
Niemand zal ons kunnen scheiden,
je zit voor eeuwig in ons bloed.
Denk niet dat je iets zal missen,
je zal nog steeds aanwezig zijn.
Bij alles wat wij mee gaan maken,
sta jij op de middellijn!…
het beeld van jou
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
het beeld van jou
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.745 even jouw lach niet meer te horen
in diepe tranen achterlaten
een kus ter afscheid willen geven
jouw warme stem
die stilte werd
zink ik weg
in het duister van dromen
tijdloos diep
besef verloren
neem ik jou mee
in gesloten ogen
het beeld van jou
gaat nooit verloren…
Dit is wat ik wil
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.931 Houdt van mij, vrienden
Ik hield van jullie
Geen trap na
Alleen maar het besef
Er is zoveel meer
Dan jezelf.…
Een Wonder, een Vlinder
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.910 Door de wet van de
zwaartekracht
opent hij zijn strakke jas
en dan als de metamorfose
een feit is, eerst nog verbaasd
over ’t feit dat de jas te ruim
is, komt het besef dat
zijn vleugels gelijk aan
die van engelen, zich
ontvouwen.
De bekoorlijke pracht van
de vlinder ontvouwt zich,
een wonder, een engel,
een vlinder?…
Alle scepsis
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
511 ik heb de ramen
stevig gesloten
wil alleen nog
het geluid van boven in
mijn ontvankelijke geest
alle scepsis
over religieuze zaken
heb ik overboord gezet
het negatief stramien
was al vroeg aangelegd
hebben is voor mij
geen optie meer
wij komen zonder iets
het levenslange vergaren
eindigt zonder het gespaarde
besef eindelijk…
Ogen-blik
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
885 Dan slaat de verstarring
weer toe
en lijkt het ogenblik
een fractie van vroeger
maar in datzelfde moment
besef ik dat vroeger in dat
ene ogenblik gekoesterd
worden moet.…
In de war
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
1.863 Hoe kan het zijn,
dat ik nu pas besef
dat het geen zin meer heeft
om te wachten.
Probeerde je het dan,
op de één of andere manier
een beetje
voor me te verzachten
Heb je dan gelogen toen je zei,
dat je ook zoveel hield van mij.
Ach ik weet best,
jij hebt ook jouw verdriet.
Maar me zo negeren,
dat doe je toch gewoon niet.…
Dromenfinish
hartenkreet
4.4 met 19 stemmen
1.021 Angstig besef ik dat mijn dromen bewaarheid zijn
en het zal moeten vinden in het kleine geluk.…
later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
799 later, later is terug kijken naar gister,
het besef dat je die dag niet meer terug kunt draaien.
later is terugkijken naar gister met een kater.…
Weer een lente
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
722 Als het donker van de nacht
door het morgenlicht
is weggekust
en ik de zon verwelkom
op m'n gezicht
de blauwe lucht zie
met witte wolkjes
die tot aan de horizon reiken
en de vogels hoor zingen
in met glanzende knoppen
gehulde bomen neerstrijken
Dan besef ik ineens
dat de lente
de winter heeft uitgeblust
en ik nog even
op de schoonheid…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Joint Strike Fighter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
517 .
-----------------------------------------------
Je kunt er beter laat dan nooit mee kappen,
Maar gaandeweg komt men tot het besef:
Een bodemloze put, die JSF,
We doen er goed aan om dat kreng te schrappen.
Politici, die rekenden zich rijk,
Maar theorie is lang niet de praktijk.…
Puzzelpijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 Verdreven door herinnering van pijn
verberg ik mijn hoofd onder kussens
wil ik een moment niet meer zijn
hoop ik weg te dromen
naar een wereld die niet bestaat
ondertussen besef ik wel
dat het leven gewoon verder gaat
zo moe gestreden
zou ik het uit willen schreeuwen
krijsen
in grote letters schrijven
maar in plaats daarvan
proef ik…
zo
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
410 de taal
zegt iets
je kunt zeggen
'ik zeg dit'
maar weet je wel
dat dit Nederlands is
besef je dat wel ?…
Stil verdriet
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
626 Ik voel me bedrogen
Voorgelogen
Voel me verlamd
Snap de greep er niet van
Ga dan weer verder
zonder discussie
want ik besef mij
de illusie
Ik zit en wacht
Wacht en zit
En omarm de kracht
van het stille verdriet…
Heel even
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
573 HEEL EVEN
Ik zit op een bankje
Op een duin op Ameland
Ik voel de wind
En vooral de zon
Ik zie de zee
Het strand, het zand stralen
Ik hoor het helmgras wapperen
Als een kuif op ‘n jongens-kruin
Ik ervaar het zoet en zout
Maar ook het zilt
Ik besef hoe mild
Ook de mens mag zijn
Ik ben nu die mens
Die dit beleeft
Heel even…
Zenit
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Besef van 't eindeloze
op onze planeet
is hemelwaarts gericht
in het zenit,
niet in oneindigheid
Niet in het grenzeloze
van het tijdloos eeuwig niets
der onzichtbare
fatamorganisch
oplossende uitgestrektheid
zonder horizonten
Noch in brahman's altoze
eeuwige sereniteit
der atmosferisch-
stratosferisch
peilloos diepe ijlten…
Hel of Hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
501 Dus de moraal van dit gedicht
Besef wat je hebt aangericht…
De erfzonde
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
677 Voor het eerst had hij een besef.
Het besef dat hij leefde.
Dat leven een waarheid was.
En de waarheid was mooi.
Voor het eerst zag hij
dat de leugen van de wereld
een schone waarheid was...…
Tijd is relatief
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
596 Net als geen mens weet van de geboorte
weet wanneer het precies op aarde kwam
net als het verlaten van de wereld
is er niemand die er het fijne weet ervan,
Besef dat!…
Honger naar leven en schoonheid (anorexia)
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.519 Nu ik weer zonder afschuw
in de spiegel durf te kijken,
niet meer achteruit deins
voor chocolade en ijs,
niet langer 'geen honger' veins,
en afkeurend naar mijn lichaam wijs,
besef ik wat ik allemaal gemist heb
door mezelf ziek te maken al die tijd.…
Afstand
hartenkreet
1.6 met 5 stemmen
1.088 Deze koude komt niet onverwacht
elke keer dat ik dit seizoen inga
besef ik dat ik deze koude weer tegenkom.
Door de wind uit elkaar getrokken voel ik de afstand
ik hou je hand vast
maar ik voel hem verstijven
hou me steviger vast, ik verlam
dat ik hierdoor keer op keer onder je ogen weg glijd…
Het antwoord
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.131 fluistert
het antwoord slaat neer
op uitgestrekte vlaktes
onbegrepen teruggekaatst
wolkenformaties drijven
het antwoord
van noord naar zuid
van west naar oost
het antwoord weerspiegelt
in de zee
ruist
in het kloppen
van het hart
het oor
legt zich te luister
het antwoord is wijs
en zwijgt
aan flarden gescheurd
wordt het besef…
de traagheid van dit uur
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
858 en in de traagheid van dit uur
het weten dat het licht zal winnen;
de kleine glimlach naar de rozen,
het diep besef dat alles gloeit
en dat geen leed ons klein kan krijgen
en laat ons verder dan maar zwijgen.…
als sneeuw voor de zon
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.063 want ik besef,
ze kunnen ieder moment
weer verdwijnen
als sneeuw voor de zon...
die momenten zijn soms
zo pijnlijk mooi
die mogen nooit
zomaar verdwijnen
als sneeuw voor de zon...…