1075 resultaten.
Een tikje herfst
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 ik zag
een tikje herfst
in je anders
zo zomerse lach
een vaag
en broos verkleuren
van ogen waarin
vermoeidheid bodem had
nee geen
fragiele breekbaarheid
maar ook in jouw leven
herken jij de tijd
in wisseling
van momenten
sprankel je in
pure vitaliteit
maar in een
rustige achtergrond
raak jij die lijn
soms even kwijt
nog…
mijn bevalling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 daarom ben ik verslonden
door de nawee die haar
bekken samentrok, terug-
geslokt door de vertering
van haar ziel
het had een vertaling
van de bijbel kunnen zijn, dan wel
testament loos en zonder
nachtelijk geschreeuw
het water reeds gelost, de
sloep stond droog op de
bodem van het hiernamaals,
de klei gekneed in de vouwen
van het gezicht…
Het is wel te rusten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
484 Alleen bewustzijn luistert nog,
terwijl de liefde neerdaalt,
tot op de bodem van de ziel.
Wanneer onzinnig verzet staakt.
Wanneer toeval bedoeling wordt.
Wanneer slaap ons overmant.
Wel te rusten.…
Zeemacht (Domburg)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
467 Maar als zij met haar golven en hun kracht
het blubbernatte strand bestormt
het nu bedolven
land weer bodem vormt
bewijst de zee weer eens haar macht.…
Moeder
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Jouw pijn
is de mijne niet,
zij is onbegrensd
je adem stokt
en slaat het verweer
in je vel
op deze dreun
dansen je engelen
sluiten zich
tot een cirkel
zonder bodem
in de damp van die krater
tekent zich een bloem
wel tien
wel duizend
elk blad
streelt je wonden
je hebt ze zelf geschilderd
je kon niet anders
je bloesems zijn de schreeuw…
LAISCCLXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 Het water waar de maan in straalt en lacht
de bleke bodem lokt, maar 't licht is koud:
LAIS is huiveringwekkende pracht,
de mens die haar aanroept, is vuil en oud.…
de overkant gevierd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 aan de overkant van tijdelijkheid
in een warme schoot verborgen
huist ons verleden in de verhalen
van hen aan wiens stam wij wortelen
een tijdloze schatkist zonder bodem
vol van de herinneringen en sporen
die hen in onze geschiedenis bewaart
aan de eeuwige overkant van het nu
dierbaar verscholen in hoofd en hart
leven de mensen en momenten…
Thuiskomst
netgedicht
4.5 met 14 stemmen
542 Verdriet raakt aan schoonheid
als een witte stilte naar de bodem zweeft.
Alles is er. Bitterzoet kom je thuis.…
Doorgeefjas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
675 De symbiose tussen hema
en sas reparaz
is de taal die zij als eerste
teruggaf aan de oerhollandsche
eenheidsprijzenmaatschappij
nog immer in de hoofdstad zetelend is zij niet enkel meer
die rode in de winkelrij
van eigen bloed en bodem
rookworst en tompoucen vrij
zij propageert refurbished
maar geen kaasschaafmethodiek
met meegroeirompertjes…
Verblekend in het licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 We maken radslagen
de omstanders roepen
om meer, maar mijn maag
draait om en het plafond
draait mee
Haar gezicht trekt wit weg
ik omhels haar van achteren
we duiken de diepte in
het duizelt me, met een bons
voel ik dat er een bodem is
en dan zwemt zij weg
Waarom ga je nu?…
omnis responds
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
302 Labyrinten of
driedubbele bodems
smeltkroezende gevoelens
tenen zo lang als grafstenen
allen wenen zij
gepasteuriseerde tranen
Dwalingen
als eenrichtingsgaande
kruisdragingen op steroïde
geïdealiseerde preken
doorgesnoven streken
even leken ze
getraumatiseerde goden
door zelfkastijding
onderdrukte vreugde
als deugneuzen schijnen…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 Op de bodem openen zich bloedbloemen,
rood en wonderlijk zonder gevaar.
Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer.
Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.
De dagen worden niet merkbaar korter,
en zwartigheid strijkt zich vanzelf glad.…
Papa / In de auto
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
3.487 Ik hoor niet meer de stemmen
Van hen, voor mij druk pratend
Ik reis alleen, graaf dieper
De bodem achterlatend.
Dan een vraag, aan mij gericht
Ik antwoord snel en stug
Wanneer men zegt: "Vertel dan meer!"
Keer ik hen al de rug.…
vleugels gespreid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
818 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
handen raakten muren
voeten klommen
geleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
Natuuromslag
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
985 De vorst
aan grond, bodem
in berusting
hier begint
de natuuromslag
te groeien in het
najaarslicht.
Sneeuw wuift,
stuift doorheen
de witte stilte.…
De weg terug
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.500 -
minder verder zinkt hij
doelloos naar de bodem.
De brandnetels wijken niet meer
bijten brutaal naar mijn benen
machteloos en verdort kijken
de gouden bloemen toe.…
het opengaan der dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.144 door nachten dicht de klei
het opengaan der dagen
verzonken liggen zij
geluidloos zonder klagen
seizoenen die
hun kleur bekenden
jaren die voortschrijdend
zich tot eeuw bestemden
zie de lagen
lees de vragen
voel emoties die elkaar en
generaties moesten dragen
ingekapseld zonder lucht
want ook de laatste zucht
heeft de bodem al verlaten…
onbeDOELd
netgedicht
1.8 met 10 stemmen
696 de kerk in het midden
van af te breken huizen
staat er doelloos bij
wees in een drooggevallen zee
waar geen mensen zullen blijven
dan wel opnieuw het water
onder haar spiegel later
het onderwater onderzoek
schatteneiland op de bodem
van wat politieke beslissingen
telkens weer rechtvaardigen
de wandeling door het verleden
doet vandaag…
Dit is wat ik mis
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
728 Wat ik mis vult mijn leven
Ik eet me vol bij de vleet
Doch geen boterham extra
Voldoet me meer dan dat gevoel
Geen tweede huis
Geen nieuwe auto
Doet me het vergeten
Alles blijft me er aan herinneren
Dat ik iets niet heb
Iets ook nooit (meer) zal hebben
Iets onvervangbaars
Het is een blijvende leegte
Een kuil zonder bodem
Waarin ik val…
Vaardigheid
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
601 Verdronken letters vinden geen rust
op de bodem van de prullenbak
of in het verstrooide hoofd van de schrijver.
De schipper manoeuvreert zijn strofe
door een zee van schuimend wit
en schrijft zich een haven, een punt
waar elke klinker zich veilig weet.…
Vloeibaar goud
netgedicht
3.7 met 36 stemmen
1.280 Storm in een glas verwaterd ongeluk
Eerste provocerend brandend
tweede nonchalant ontvankelijk
Tijd voor een automatische piloot
probleemknoppen uitgeschakeld
En zie ik vlieg
en stijg tot eenzame hoogten
Ik dans ik zing
ik huppel ik spring
speel luchtgitaar of Sax
Ademnood draait zwarte vlekken
Vliegend op lucht
bereik ik de bodem…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 en als we vannacht de ogen sluiten
laat bodem voetvast zijn, liefste
hard het zand
uit "Amor en de Zee"…
Cupido?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.014 zijn peilen quasi feilloos
komen soms terecht
in weggekwijnde harten
waar de bodem dor en droog
hem en haar toch doet stranden
als volleerde schipbreukelingen
die ondanks eindeloze wandelingen
maar geen haven kunnen vinden
dan een verlaten vissersdorp
met alle huizen in de as gelegd
zonder water, zonder voedsel
waar ze dan toch samen…
Op pad
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.193 Bodem in beroering, nacht maakt plaats voor dag
en dauw geeft de ochtend weemoed. Een brede gloed
rolt zijn oranje loper uit en kleurt een nieuwe morgen.
Onder het treurgeboomte twee vroege zielen
de hond voorop, geestdriftig in galop
en hij – misschien een dichter – vol gedachten
door het park.…
Alles is gedaan......en toch
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
986 Daar zit ik dan en alles is gedaan
Midden in een puinhoop
Op de bodem van mijn bestaan
Ik sluit Mn, ogen en gedachten komen
Verlangens vermengen zich met stoute dromen
Mijn lijf is moe, m'n hart klopt snel
Maar mijn ogen kijken nog steeds fel
Ze schitteren zacht blauw groen
En zien nu zoveel meer als toen
Toen ik nog blind kon vertrouwen…
Ondraaglijke lichtheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
801 meisje, jong nog en vrijwillig
machteloos, overtollige zwaarte heeft ze
vrolijk naast zich neergelegd: want zij is licht
en vluchtig, in essentie een uitgehold raadsel
dat moeiteloos de kunst verstaat van het verdwijnen
in de alledaagsheid: zij is de fluisterstem,
de vogelvlucht, het trillen van het spinnenweb,
het licht dat uitdooft op de bodem…
November
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
722 De bodem is zwaar
zuigt de voeten zeer.
De bomen kennen geen troost
in de bladval van verdriet.
De takken kaal en willoos
stijf de stam die ze torst.
Woest walst de westenwind,
de lucht geplet door donker dreinen.
November kent geen genade
alle zielen sterven zich dood.…
schizofrenie, ik en mij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
813 wanneer de wortels worden gesnoeid
en ik ontdaan mij verschans achter de
bladeren van mijn schizofrenie
Twee gezichten hand in hand
het sterven als een mokerslag
dichtbij, noem mij de snelheid
van het uur als ik voorbijraas
en me verkijk op de dichtheid van de muur
Dwaas maar onafhankelijk
behang ik huiden met bezigheden
waarvan de bodem…
stadsparkvijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
686 het park kijkt geharkt
naar het vale water
verdwenen liters plezier
voor de verdorde stedenmens
de tijd heeft niet stilgestaan
hier loopt de stad mondiaal vooruit
op wat eenieder te wachten staat
dorst en dorst en ook wel dood
de bodem van de vijver staart
groen in opperste vijandigheid
naar de verdwaalde toerist
- voor water moet je…
het salland van de ijssel
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
853 de fundamenten waren goed
geheid met houten palen
in een bodem die massief
verweven was met bijna
legendarische verhalen
de familie voette al
in grond van middeleeuwen
eenvoudige komaf maar heeft
toch een gezel en zelfs
een meester voortgebracht
de franse revolutie bracht
geen zekerheid de generaties
werden niet benijd maar
overleefden…