7673 resultaten.
WINTERBOMEN
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
867 Blauw van de kou
staan stenen bomen
naakt te dromen
In de fletse zon.
Na een ijskoude zucht
glijden willoos de vlokken
als piepschuimbrokken
uit de grauwe lucht.
Geruisloos
koos
’t sneeuwkristal
de waterdood.
't Is AL!
Er gebeurt nooit iets.…
Het houtrapertje
poëzie
3.3 met 49 stemmen
5.605 De winterwind blies feller
Uit 't woeste noordenwest,
En wiegde in hoge bomen
't Verlaten eksternest.
De knaap kroop in de abelen,
Bij d'enggevroren vliet,
De laatste blaren zonken
In 't suizend oeverriet.…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Zwijgend langs het schimmige pad
in een schier eindeloze rij
schuiven ze langs mijn flanken
vol scheuten, takken, ranken
diep droevig druipend nat
soms ook weer vrolijk stralend blij
zien ze op mij neer, geen besef
van mijn groeten en mijn danken
voor al het stilzwijgend leven
geen woord over mijn gedachten
geen glimlach uit hun kruin…
Het gras heeft de nacht al begonnen
poëzie
3.8 met 6 stemmen
3.892 Bomen wit als boekweit
hangen neer stil in schoonheid,
maar de losse kastanjebladen
zijn schichtig en overladen
van wind.…
[ Het bos wordt gekapt ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Het bos wordt gekapt,
erg jammer, ik ga de boom --
op het plein redden.…
B o s s e n
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
732 bossen klotsen een riviertje over rotsen
ontvouwen houten lommer boven
waar echo's op stilten botsen
in kruinen schuilende schaduwen
fluisteren schrikverhalen
van wezens die klaarte schuwen
alsof bij het tijdloos verblijven
onder een hemel van blaren
wolven sluipend thrillers schrijven
in een mantel van fruitig kruid
loop ik de boomtunnels…
Lentezuchten
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
716 lome bomen
langs de sloot
hangen jong
te lanterfanten
onderlijvig
zwiert het mee
om er liefde
voor te planten…
Autistisch boompje
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
837 Van zaadje tot windvanger
in koolzuurgassige luchten
vanaf het maaiveld de lucht in vluchten.…
Knoppen en koppen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
451 je lach ging
als een zucht
door het woud
van gedachten
lieflijk geneuzel
onder gepeuzel
aan de info
van alledag
zij openen
hun bladeren om
knoppen en koppen
te proportioneren
zij schudden
nog geen nieuws
uit bomen die in
het zomerse dromen
maar onder het
bladerdek driften
gekleurde sappen
hun al heerlijke oogst
waar…
's Winters tel ik de bomen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 's Winters tel ik de bomen
in mijn tuin,
nauwkeurig,
ik doe alsof het belangrijk is
als ik eenentwintig stammen tel
wis ik de namen uit mijn geheugen
ik maak plaats
want de lente komt
met vogels
en scherpe geluiden,
ze zullen de tuin innemen,
hoog en bijna oorverdovend
zullen takken zich opnieuw
in nesten steken.…
Wij vergroenden
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
478 wij vergroenden
stilletjes in
bomen raken
zelfs fluisteren
kleurde opzichtig
wat bast
het warme contact
was liefdevol
zacht op de tast
samen zijn
groeide in openen
voor elkaar
waar onze
woorden misten
leerden wij taal
op verkenning
van vaten van
wortels naar top
wij het mobiele
lopen en knielen
een doorbraak in bos…
Vernichtung
snelsonnet
3.1 met 15 stemmen
2.895 Army onder 't mom
Van vijandondermijning aan een bom
Die leidt tot homofiele lustopwekking
Nooit doorgegaan. Geen man-tot-man gevecht
Zal omslaan in een man-aan-man-gehecht…
Grote ogen
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.918 het vogeltje in de kerstboom
klaagt over zere poten zonet
op een groene sparrentak gezet
kent het enige beginnerschroom
het engelenhaar waait in de ogen
van de kabouter die al jarenlang
op dezelfde plek hangt totdat
de doos met kerstspullen weer
op de zolder wordt geschoven
boven in de boom heerst de piek
schreeuwlelijk van formaat en…
De Levensboom
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
982 Zoals een boom haar wortels vat,
in rulle aarde vastgeklonken,
verbeeld ik mijn bestaan,
soms door een watervloed welhaast verdronken,
en toch, het water zakt, de lucht klaart op,
een nieuwe knop
zoekt naar de zon
vanuit haar schrale top.…
verzilverd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
897 daar stond je, stijlvol
tussen al dat donker in
de zon omarmde jou
en gaf je die zilveren glans
voor mij ben jij
de koningin onder de bomen
daar in hartje winter
sta je kaarsrecht te wachten
tot de bladeren weer komen
het zal nog even duren
maar tot die tijd
straal jij iets heel bijzonders uit…
Begraafplaats
gedicht
3.8 met 43 stemmen
34.173 De mannetjes die hier wat werken
doen alles maar op hun gemak,
ze harken de paden en perken
en scheren de sierheesters strak.
Ze weten van elk van de zerken
het nummer, de rij en het vak;
ze zouden het zeker bemerken
wanneer er een dode ontbrak.
Dat zal ook wel nooit meer gebeuren.
De mannetjes kennen hun plicht,
het hek met de ijzeren…
Consciëntieplein
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
931 Het water ligt zo stil tussen de wallenkanten
de hoge boom, die met zijn kruin de sterren raakt
-de onderkant van het talud beslaand
met imposante stam in zwarte aarde-
begroet ik als een goede vriend
hij is er altijd, vast en zeker
en elke dag en nacht weer anders
nu kijkt hij peinzend naar de verte
een wachter op een aarden wal
bejaard…
dresseren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
692 als dichter laat ik mij dresseren
door hartstocht, passie misschien
bestaan er geen rechte of kromme lijnen
onschuld kan zichzelf verzinnen
fantasieën om later te bedekken
met bladen van de vijgenboom
de natuur velt geen oordeel
het laatste prefereer ik maar…
Onder nieuw gebladerte
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
3.245 Onder nieuw gebladerte
de sombergroene boom
trekt krom zon stuift
gele bloesem rode velden
bekleden oevers met je naam
fluisterend zal fris zaad
de regels van jouw hand
met witte zinnen kleuren
bevrijden zal de pen
zoals velen wacht ik
aan de overkant…
ontbossing
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
754 een boom houdt zich afzijdig van commentaar
staat veelal gemoedelijk te relaxen
welke zucht, welke drup is daar
ach, het is de wind en de regen
of toch niet
de vele wegen en complexen ontnemen
vele liefhebbers de lust om te leven…
Ontkleding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
817 Wiegende bomen
knielend voor de gure wind
langzaam ontmanteld…
nu tellen wij
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
785 nu tellen wij de
ringen in het hart van de
omgevallen boom…
De kunstschilder
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
877 In de verte
Wijds aan de horizon
Blauw en gejaagd grijs
Dichtbij, door de natuur
Vormgegeven grillige rotsen
Een rijzige gestalte, jij
Loopt over de onbetreden paden
Langs met mos begroeide aarde
In een mist van onbehagen
Zocht je naar monumentale bomen
In de schaduw schilderde jij ze ijzig
Voor jou waren ze het verband
Op de wonde,…
Het zwarte moeras
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 ik ken de
witte wieven en
het zachte gepruttel
van het gas uit
het zwarte moeras
de vage zuchten
van oude bomen
als de wind is
gaan liggen en takken
vrij kunnen dromen
toch is in de jaren
het donker verdiept
omdat onbereikbaar
bezit heeft genomen van
ruimte ten koste van licht
waar vroeger het bos
zich transparant opende
met…
Koor van ongehoorde waaibomen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.494 Nu we kozijnen zijn
in deze keuken, kijken
ze wel naar de leuke
overbuurvrouw op haar
balkon of een bescheiden
lijnvlucht die over komt,
maar niet naar ons,
die alles omlijsten.
En nu we planken zijn
in deze vloer, horen ze
ons voor geen meter,
terwijl we bij de minste
beroering vervaarlijk
kraken en zij tijdens
koken of woorden tal…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 De bronzen bomen krommen, nors geschaard,
Hun donkre wortels diep in donkere aard,
En kronklen zwart hun takken, ijzer-kaal,
Langs loden hemel. Broos als brokklig staal
Slaan ze elkaar stuk, waar kil de wind er vaart.
Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.…
Kerstboom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Wim Overweg heeft kerstverlichting opgehangen in een hulstboom met stekelige hulstblaadjes, en in een meidoornheg met uiterst gemene stekels.
De stekels dringen diep door in mijn huid,
Alsof ik met een tijger heb gevochten.
Ik wring me in onmogelijke bochten,
Het kerstfeest werpt zijn schaduw weer vooruit.
Elk jaar als ik de buitenboom versier…
Mijn vrouw is een boom in een park
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.041 Mijn vrouw is een boom in een park
waar we samen vroeger wel kwamen
Mijn linkerhand rust op haar bast
en voelt haar trillen van de pijn
als mijn rechterhand er een hart in krast
met twee verkeerde namen…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.
Een huivrende angst bevangt me en jaagt…
Woudreus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
701 jaarringen vertelden de sage
verbonden zijn levensverhaal
gegeven in acht blinde lagen
zij droegen die zwijgende taal
waar dromen je ogen bedekken
doolt eenzaam de roep van zijn geest
vertrekken stil scheurende takken
daar zijn koude uren geweest
toch laat hij zich huiverend zakken
achter het lied van de maan
schuifelen op bebloemde paden…