Alle inzendingen over brein

923 resultaten.

Sorteren op:

Für Elise

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.549
Het was al middernacht - een volle maan Scheen door de ruiten op een boek vol noten -Aan Ludwigs muzikale brein ontsproten - Hij sloeg het slotaccoord nog eenmaal aan. Ging daarna voor het open venster staan En dacht: Wat heb ik van muziek genoten, Mijn luistertijd is bijna afgesloten, Maar 't componeren is nog niet gedaan.…

ode aan het Haagse hopje

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 831
(het enige echte hopje, van Rademaker) het is nog Haagser dan de ooievaar, Couperus, Binnenhof en Lange Poten de witte wikkel zit hem als gegoten het is de trots der ware Hagenaar zo’n prachtig bruingebakken exemplaar wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten de receptuur is aan het brein ontsproten van Jahweh of een duivelskunstenaar…

ultraviolet lokt in letterbak.

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 595
woorden niet betekend ongehouwen nog te hakken rots uit steen voor beeld alles is ooit uitgesproken voorzegd tot oren steeds gesloten onvrij gemaakte hoofden ongezegd opgeslagen ordeloos in breinen zoekend naar verwoording in dichters gisting van Dale stort goed bergen woorden schuren wrijven in vermaledijde brij waar oh hoe waar…

Bokito

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.516
in hun wereld toegelaten gevangen op een eiland, door een gracht gescheiden van de bruid die naar je lacht die elke dag als mens met jou wil praten je wilt haar en je raakt in alle staten ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht je toont een veel te lang verborgen kracht en snel heb je de mensaap in de gaten het oerwoud neemt bezit van brein…

de ommekeer

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 701
Waar en wanneer zal ik aan de eenzaamheid ontkomen Het heldere brein zal verschroeien, het ongenoegen zal groeien. Alleen ikzelf heb het in handen Alleen ikzelf leg het aan banden. Misschien wordt alles weer goed, verdomd nog aan toe… het moet.…

Zaligheid

poëzie
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 3.760
Daar klinkt een machtig toverwoord Vol zoete melodie, Maar wat het uitdrukt, wat het meldt – ’t Is ons een profetie. ’t Vat alles goeds en zuivers saam Wat brein ooit heeft gedacht, En ’t spreekt van ’t edelst en fijnst genot, Waarnaar verbeelding smacht. Een Hemel, die ’t slechts voeden kan, Een Hemel, die ’t bereidt.…

Geheugen

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.181
't Heeft met 'ik weet het weer' te maken, oh, wat kan dat nu toch zijn, 'k ga het schreeuwen van de daken als het terug komt in m'n brein. 'k Probeer met allerhande zinnen, ik pieker mezelf half dood, ja! daar schiet het mij te binnen, 't piekeren hielp mij uit de nood.…

Opstaan van het beest

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 483
Verstand heerst en voorkomt dat ‘t gevoel escaleert, maar soms staat hun ziel in brand gaan gevoelens - sterker als de leer - in hun brein te keer Even zijn ze weer het beest -dat wij lang zijn geweest- zonder besef van tijd en van vergankelijkheid, primitieve toestand van redeloosheid Hun wankele geest overgeleverd aan gevoelens…
Custor1 maart 2010Lees meer >

Te gek voor woorden IV

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 622
slot voor slot hij rammelt in zijn ransel je moet verkassen fluistert de gek in zijn oor de onbekwame en gegeselde spugen de vloek op muren en getraliede ramen je moet verkassen je moet verkassen het zweet breekt uit de kieren van zijn klamme huid angst laat de kamer krimpen en keren en keren hij wordt er horendol van en in zijn brein…
Hanny14 oktober 2010Lees meer >

De achterkant van de schaduw

netgedicht
4.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 798
ik zie mijn schaduwkant zo duidelijk terug in woorden van duistere figuren zij wonen aan de leugenkant spelen in het brein bejubelen daar hun kuren afdwalend van de rechte lijn hun spiegelreflex herkent enkel zwart dat lijkt op een hemelse troon echter de balk in de ogen speelt hen part genoeg om de waarheid te bedekken; het geweten…

Van je wicht.

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 785
Mijn ziek brein maakte hem tot mijn grootste vijand De grijze, vervormde nevels trokken op en ik werd iemand. Hoog tijd om van elkaar te genieten en te kirren als duifjes Weer lopen lachen om onze stiekume pretjes en fuifjes. Dat wicht van de eerste zoen Bemint hem, meer dan... toen.…
sweetje16 november 2011Lees meer >

Gezichtsbedrog*

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.601
Een leegte zo leeg als leegte kan voelen in niets gelijkend op de barste woestijn teistert mijn zwaar getormenteerde brein en doet mij dorstig in mijn bed woelen. Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein van een klaaglied met vergeefse doelen raspend naar buiten, niet weg te spoelen met de beste rode of witte wijn.…

Maakbare wereld

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
Najagend de onwaarschijnlijke Snelheid waarmee ons brein De wereld van vandaag steeds Maakbaarder maakt en opstuwt In de waan van elke nieuwe dag Waarin grenzen worden verlegd - En vooral overschreden - Is daar de geboorte van Zo maar een bijzonder kind Dat in een voerbak te vondeling Wordt gelegd voor het heil Van alle mensen…

Voordeel van nadeel

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Waarom schrijf ik nog de woorden uit mijn brein dat die mij na mijn leven nog verraden de dagen uit mijn vroege jeugd mij schaden herinneringen aan toen groot of klein. Ach was ik nog zo in geluk geborgen een jonge knaap nog in zijn vaders huis gekleed in spijkerbroek en wollen buis geheel frank en vrij en zonder zorgen.…

De man met de schaar

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.096
In zijn domein bevraagt hij zijn brein, hier werkt hij de vreemdste registers naar binnen, de krankzinnigste lijsten. Langzaam maar zeker stikt het verhaal in de taal en wat blijft is een ijzig soort zwijgen. ----------------------------------- uit: 'Het stilteregister', 2006.…

Sonnet Jezus als klankbord

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
knieën en tranen zijn er niet voor niets Jezus leeft in jouw twijfelachtig brein geloof in hoop kan niemand beletten abstract, als personificatie zijn verbondenheid kan niemand ontzetten wederzijds begrip nimmer een breuklijn Jezus zijn kunst kan bergen verzetten…

Sonnet ontpopt

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 444
dat ik fantasie ontmoet in wolken feitelijk vergeet dat het wolken zijn ligt het aan mijn brein en de volle wijn welke overdag de lucht bevolken?…

BESCHOUWING

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Onder het drinken door van sterke koffie welk mijn brein doet openen naar hen die gevlucht zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken of daar het sterven wacht door het hakmes van religieuze goddelozen die bezeten zijn door duivels die in hun vuisten lachen en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds weer afvraag, waar zit God nou weer?…

lente in november

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
als ik in de dood het verderf niet kan vinden en klokken luiden verdoemenis dan weet mijn oude jas dat de huid geborgen is in een vals gelaat patronen liggen stil te wenen tegen de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart overheerst het rectale brein dat van onrust zich bevuilt met dagen die schrijnend het lot willen bepalen toch…
elze1 november 2015Lees meer >

Aansporing

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 604
Kom tot bezinning en toef langer niet ‘Uw Heiland’ kwam er in mijn jeugd na tot We zongen in verzuilde tijden, spot Was kwetsend en gemeen op elk gebied Met ‘heerlijk, heerlijk, klinkt de vreugdetoon’ Begon altijd blijgeestig het refrein Het komt zomaar tevoorschijn uit mijn brein Daar lag het blijkbaar al die tijd gewoon Er waren zaal’gen…

Niemandsland?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 390
nooit volbracht om vermoedens niet verlegen niet gerijpt om niet te delen cognitief begrip van lijdzaamheid het oude inzicht te laten helen verloren in beetje eenkennigheid verkend op veel te vlakke wegen, opgeteld in elke stap, hopend op het verbeelde stipje weer aan de grenzen van de horizon verschijnt, uit de nevel zichtbaar in het brein…
Pama26 juni 2019Lees meer >

Vaderdag

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Ze staan gebeiteld in mijn brein, alleen er komt geen letter meer bij. Vader je tijd voor mij die je had ging snel voorbij. Maar het schiep een band. Wat we aan elkaar gegeven hebben, is onoplosbaar van vader en zoon, en andersom.…

Huiselijke twist

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 456
buitenmuren ziet als beloning de hal doet ze het liefste aan het begin want daar liggen de meeste problemen niet alles wat er is kan ze wegnemen alleen een paar klappen en slechte zin haar leven moet weer zoals vroeger zijn toen ze zonder vrees de wereld bekeek en nog niet vast zat aan innerlijke last ze opent langzaam de luikjes van haar brein…
Wijnand Raben19 augustus 2023Lees meer >

Bladzweijmeltael

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 620
Op elke Bladzij wemelt het van tael Ontsproten aen zijn eng negativisme De linker Bladzij van zijn hemisfeer Ontbeert elk Inzicht; wat lyriek vermag Verstaet hij niet, hij walgt van elke lach Een kwinkslag maeckt hem kwaed en maladiek De rechter Bladzij is zijn wet - niet meer Zijn kritisch brein spuit nooit constructivisme Begrip, dat…

Stille handen

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 416
Moeder ademt haar verlangens binnen, opent mijn brief en haar gesloten brein; ze is er nog, vrij van wrok en venijn, haar eerlijkheid probeer ik te winnen. Haar handen omcirkelen mijn gezicht, toen ze aan het subtiele bouwwerk rook; met mij de talrijke vragen indook, en haar adem walsde in het zwakke licht.…

Eigen wanen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 558
zij sloeg de maat als een metronoom waardoor haar opstandig brein zich voegde rust structureerde in het simpele spel van heen weer zij leed aan de groeipijn van krankzinnigheid die zonder naam en diagnose doodeenvoudig niet bestond uitbehandeld zonder mond toch wist zij in de haar toegemeten tijd tussen heen en weer haar…

Nachtmerrie 'Sonnet'

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.934
Soms schaam ik me om mens te zijn word ik door diens handelen beroofd van elk begrip, kan slechts verdoofd me verschuilen in mijn mistig brein Zo dacht ik starend in de rollende ogen van een oude merrie die in`t weideveld slachtoffer werd van zulk bruut geweld dat niet past in gangbaar denkvermogen een zielloze gek, ziek, geobsedeerd…
sacrajewa24 september 2004Lees meer >

Zeeklacht

gedicht
3.9 met 55 stemmen aantal keer bekeken 25.157
Daar helpt geen moederlief, geen vaderstout, Geen bokken, dokken, knokken of gekscheren, Geen brein van boterkoek, geen hart van goud: Of men voor dames voelt of meer voor heren, Het water van de zee blijft altijd zout. ---------------------------------------- uit: 'Het mes op de gorgel. Gorgelrijmen en andere gedichten', 1960.…

Ogenschijnlijke stilte…

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 928
Geuren en beelden vormen een bevestiging van de ongerepte natuur… Alles wat leeft, groot en klein Een woord dat zweeft in de put van mijn brein. Zoveel seconden in een uur het gaat om de invulling van het ‘zijn’. Het woord wat is zocht is: Overweldiging……

Zonnetje

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 271
Maar zonder zon was er geen ademzucht Geen liefde haat geen lente in de lucht Geen hier of nu geen overkant of ginder Beloftes bloeien op in onze breinen Maar krijgen zelden vaste voet aan grond Belijden loopt gesmeerd met volle mond In weemoed ziet men ze alras verdwijnen Ons streven is een godgegeven wonder Ons falen is hermetisch ingebed…
Nino23 maart 2026Lees meer >