923 resultaten.
Für Elise
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
1.549 Het was al middernacht - een volle maan
Scheen door de ruiten op een boek vol noten
-Aan Ludwigs muzikale brein ontsproten -
Hij sloeg het slotaccoord nog eenmaal aan.
Ging daarna voor het open venster staan
En dacht: Wat heb ik van muziek genoten,
Mijn luistertijd is bijna afgesloten,
Maar 't componeren is nog niet gedaan.…
ode aan het Haagse hopje
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
831 (het enige echte hopje, van Rademaker)
het is nog Haagser dan de ooievaar,
Couperus, Binnenhof en Lange Poten
de witte wikkel zit hem als gegoten
het is de trots der ware Hagenaar
zo’n prachtig bruingebakken exemplaar
wordt wereldwijd en zeer beschaafd genoten
de receptuur is aan het brein ontsproten
van Jahweh of een duivelskunstenaar…
ultraviolet lokt in letterbak.
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
595 woorden niet betekend
ongehouwen nog te hakken
rots uit steen voor beeld
alles is ooit
uitgesproken voorzegd
tot oren steeds gesloten
onvrij gemaakte hoofden
ongezegd opgeslagen
ordeloos in breinen
zoekend naar verwoording
in dichters gisting
van Dale stort goed
bergen woorden schuren wrijven
in vermaledijde brij
waar oh hoe waar…
Bokito
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.516 in hun wereld toegelaten
gevangen op een eiland, door een gracht
gescheiden van de bruid die naar je lacht
die elke dag als mens met jou wil praten
je wilt haar en je raakt in alle staten
ontsnappen zal je, nu, je moet op jacht
je toont een veel te lang verborgen kracht
en snel heb je de mensaap in de gaten
het oerwoud neemt bezit van brein…
de ommekeer
netgedicht
0.7 met 3 stemmen
701 Waar en wanneer zal ik aan
de eenzaamheid ontkomen
Het heldere brein zal verschroeien,
het ongenoegen zal groeien.
Alleen ikzelf heb het in handen
Alleen ikzelf leg het aan banden.
Misschien wordt alles weer goed,
verdomd nog aan toe… het moet.…
Zaligheid
poëzie
4.2 met 16 stemmen
3.760 Daar klinkt een machtig toverwoord
Vol zoete melodie,
Maar wat het uitdrukt, wat het meldt –
’t Is ons een profetie.
’t Vat alles goeds en zuivers saam
Wat brein ooit heeft gedacht,
En ’t spreekt van ’t edelst en fijnst genot,
Waarnaar verbeelding smacht.
Een Hemel, die ’t slechts voeden kan,
Een Hemel, die ’t bereidt.…
Geheugen
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.181 't Heeft met 'ik weet het weer' te maken,
oh, wat kan dat nu toch zijn,
'k ga het schreeuwen van de daken
als het terug komt in m'n brein.
'k Probeer met allerhande zinnen,
ik pieker mezelf half dood,
ja! daar schiet het mij te binnen,
't piekeren hielp mij uit de nood.…
Opstaan van het beest
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
483 Verstand heerst en voorkomt
dat ‘t gevoel escaleert, maar
soms staat hun ziel in brand
gaan gevoelens - sterker als
de leer - in hun brein te keer
Even zijn ze weer het beest
-dat wij lang zijn geweest-
zonder besef van tijd en van
vergankelijkheid, primitieve
toestand van redeloosheid
Hun wankele geest
overgeleverd aan gevoelens…
Te gek voor woorden IV
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
622 slot voor slot
hij rammelt in zijn ransel
je moet verkassen
fluistert de gek in zijn oor
de onbekwame en gegeselde
spugen de vloek
op muren en getraliede ramen
je moet verkassen
je moet verkassen
het zweet breekt uit de kieren
van zijn klamme huid
angst laat de kamer krimpen
en keren en keren
hij wordt er horendol van
en in zijn brein…
De achterkant van de schaduw
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
798 ik zie mijn schaduwkant
zo duidelijk terug
in woorden van
duistere figuren
zij wonen aan de leugenkant
spelen in het brein
bejubelen daar hun kuren
afdwalend van de rechte lijn
hun spiegelreflex herkent enkel zwart
dat lijkt op een hemelse troon
echter de balk in de ogen speelt hen part
genoeg om de waarheid te bedekken;
het geweten…
Van je wicht.
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
785 Mijn ziek brein maakte hem tot mijn grootste vijand
De grijze, vervormde nevels trokken op en ik werd iemand.
Hoog tijd om van elkaar te genieten en te kirren als duifjes
Weer lopen lachen om onze stiekume pretjes en fuifjes.
Dat wicht van de eerste zoen
Bemint hem, meer dan... toen.…
Gezichtsbedrog*
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
2.601 Een leegte zo leeg als leegte kan voelen
in niets gelijkend op de barste woestijn
teistert mijn zwaar getormenteerde brein
en doet mij dorstig in mijn bed woelen.
Met droge keel schreeuwt zich een schor refrein
van een klaaglied met vergeefse doelen
raspend naar buiten, niet weg te spoelen
met de beste rode of witte wijn.…
Maakbare wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
495 Najagend de onwaarschijnlijke
Snelheid waarmee ons brein
De wereld van vandaag steeds
Maakbaarder maakt en opstuwt
In de waan van elke nieuwe dag
Waarin grenzen worden verlegd
- En vooral overschreden -
Is daar de geboorte van
Zo maar een bijzonder kind
Dat in een voerbak te vondeling
Wordt gelegd voor het heil
Van alle mensen…
Voordeel van nadeel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
425 Waarom schrijf ik nog de woorden uit mijn brein
dat die mij na mijn leven nog verraden
de dagen uit mijn vroege jeugd mij schaden
herinneringen aan toen groot of klein.
Ach was ik nog zo in geluk geborgen
een jonge knaap nog in zijn vaders huis
gekleed in spijkerbroek en wollen buis
geheel frank en vrij en zonder zorgen.…
De man met de schaar
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.096 In zijn domein bevraagt hij zijn brein,
hier werkt hij de vreemdste registers
naar binnen, de krankzinnigste lijsten.
Langzaam maar zeker stikt het verhaal
in de taal en wat blijft is
een ijzig soort zwijgen.
-----------------------------------
uit: 'Het stilteregister', 2006.…
Sonnet Jezus als klankbord
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 knieën en tranen zijn er niet voor niets
Jezus leeft in jouw twijfelachtig brein
geloof in hoop kan niemand beletten
abstract, als personificatie zijn
verbondenheid kan niemand ontzetten
wederzijds begrip nimmer een breuklijn
Jezus zijn kunst kan bergen verzetten…
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 dat ik fantasie ontmoet in wolken
feitelijk vergeet dat het wolken zijn
ligt het aan mijn brein en de volle wijn
welke overdag de lucht bevolken?…
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 Onder het drinken door van sterke koffie welk
mijn brein doet openen naar hen die gevlucht
zijn naar bloedhete bergen en snikkend waken
of daar het sterven wacht door het hakmes
van religieuze goddelozen die bezeten zijn
door duivels die in hun vuisten lachen
en ik mij bij het laatste nieuws maar steeds
weer afvraag, waar zit God nou weer?…
lente in november
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 als ik in de dood het verderf niet
kan vinden en klokken luiden
verdoemenis dan weet mijn oude jas
dat de huid geborgen is in een vals gelaat
patronen liggen stil te wenen tegen
de werkelijkheid waarin ze zijn gelegd, het zwart
overheerst het rectale brein dat van onrust
zich bevuilt met dagen die schrijnend
het lot willen bepalen
toch…
Aansporing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
604 Kom tot bezinning en toef langer niet
‘Uw Heiland’ kwam er in mijn jeugd na tot
We zongen in verzuilde tijden, spot
Was kwetsend en gemeen op elk gebied
Met ‘heerlijk, heerlijk, klinkt de vreugdetoon’
Begon altijd blijgeestig het refrein
Het komt zomaar tevoorschijn uit mijn brein
Daar lag het blijkbaar al die tijd gewoon
Er waren zaal’gen…
Niemandsland?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
390 nooit volbracht
om vermoedens niet verlegen
niet gerijpt om niet te delen
cognitief begrip van lijdzaamheid
het oude inzicht te laten helen
verloren in beetje eenkennigheid
verkend op veel te vlakke wegen,
opgeteld in elke stap, hopend
op het verbeelde stipje weer aan
de grenzen van de horizon verschijnt,
uit de nevel zichtbaar in het brein…
Vaderdag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.171 Ze staan gebeiteld in mijn brein, alleen er komt geen letter meer bij.
Vader je tijd voor mij die je had ging snel voorbij. Maar het schiep een band.
Wat we aan elkaar gegeven hebben, is onoplosbaar van vader en zoon, en andersom.…
Huiselijke twist
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 buitenmuren ziet als beloning
de hal doet ze het liefste aan het begin
want daar liggen de meeste problemen
niet alles wat er is kan ze wegnemen
alleen een paar klappen en slechte zin
haar leven moet weer zoals vroeger zijn
toen ze zonder vrees de wereld bekeek
en nog niet vast zat aan innerlijke last
ze opent langzaam de luikjes van haar brein…
Bladzweijmeltael
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
620 Op elke Bladzij wemelt het van tael
Ontsproten aen zijn eng negativisme
De linker Bladzij van zijn hemisfeer
Ontbeert elk Inzicht; wat lyriek vermag
Verstaet hij niet, hij walgt van elke lach
Een kwinkslag maeckt hem kwaed en maladiek
De rechter Bladzij is zijn wet - niet meer
Zijn kritisch brein spuit nooit constructivisme
Begrip, dat…
Stille handen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
416 Moeder ademt haar verlangens binnen,
opent mijn brief en haar gesloten brein;
ze is er nog, vrij van wrok en venijn,
haar eerlijkheid probeer ik te winnen.
Haar handen omcirkelen mijn gezicht,
toen ze aan het subtiele bouwwerk rook;
met mij de talrijke vragen indook,
en haar adem walsde in het zwakke licht.…
Eigen wanen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
558 zij sloeg
de maat als
een metronoom
waardoor haar
opstandig brein
zich voegde
rust structureerde
in het simpele
spel van heen weer
zij leed aan
de groeipijn van
krankzinnigheid
die zonder naam
en diagnose
doodeenvoudig
niet bestond
uitbehandeld
zonder mond
toch wist zij
in de haar
toegemeten tijd
tussen heen en weer
haar…
Nachtmerrie 'Sonnet'
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.934 Soms schaam ik me om mens te zijn
word ik door diens handelen beroofd
van elk begrip, kan slechts verdoofd
me verschuilen in mijn mistig brein
Zo dacht ik starend in de rollende ogen
van een oude merrie die in`t weideveld
slachtoffer werd van zulk bruut geweld
dat niet past in gangbaar denkvermogen
een zielloze gek, ziek, geobsedeerd…
Zeeklacht
gedicht
3.9 met 55 stemmen
25.157 Daar helpt geen moederlief, geen vaderstout,
Geen bokken, dokken, knokken of gekscheren,
Geen brein van boterkoek, geen hart van goud:
Of men voor dames voelt of meer voor heren,
Het water van de zee blijft altijd zout.
----------------------------------------
uit: 'Het mes op de gorgel.
Gorgelrijmen en andere gedichten', 1960.…
Ogenschijnlijke stilte…
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
928 Geuren en beelden vormen een bevestiging
van de ongerepte natuur…
Alles wat leeft,
groot en klein
Een woord dat zweeft
in de put van mijn brein.
Zoveel seconden in een uur
het gaat om de invulling
van het ‘zijn’.
Het woord wat is zocht is:
Overweldiging……
Zonnetje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
271 Maar zonder zon was er geen ademzucht
Geen liefde haat geen lente in de lucht
Geen hier of nu geen overkant of ginder
Beloftes bloeien op in onze breinen
Maar krijgen zelden vaste voet aan grond
Belijden loopt gesmeerd met volle mond
In weemoed ziet men ze alras verdwijnen
Ons streven is een godgegeven wonder
Ons falen is hermetisch ingebed…