1471 resultaten.
Generatiekloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Het water onder de brug
schildert een tafereel
het tafereel van twee mensen
van een opa en een kind
Het kind ziet de eendjes
kwakend rond het brood
wijst zijn opa op het hert, de vos,
op de wonderen der natuur
Maar Opa ziet slechts het tafereel
het schilderij van wijsheid en dromen
een traan spat op het water uiteen
"Kijk eens Opa!…
Kapel Mercy-center Madison (U.S.A.)
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
870 Zaal vol stilte
maar voelbare aanwezigheid
waar de zee ruist
en de golven breken
en waar het brood
als sprekend teken
de band is die alles vereent.
Vogelenzang en eeuwig water,
altijd weer ebbe en vloed
maar diep besef van de Ene
die allen in allen begroet.…
Een oorlogsscène
netgedicht
3.3 met 25 stemmen
969 In een veldtent
lag zij bijna levenloos
en keek naar
haar dertiende levensjaar
onder de hijgende stank van
buskruit, wodka en zweet
tot bloedens toe beet zij op de rand
van haar eigen omhoog getrokken hemd
en vloog weg, ver weg
dromende over vrijen met een jongen
uit liefde, uit liefde, uit liefde
en nooit, nooit meer,
voor één brood…
Etensgast
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.091 Terwijl wij kruimelend
ons brood opeten
zien we zijn borstje
rood vooruitsteken
kleine kraaloogjes
houden ons in de gaten
hij wacht minutenlang
vliegt dan weer op
van struik naar tak
steeds in de buurt
als we omkijken
na het weggaan
zit hij op onze plek
kijkt nog steeds
alsof hij zeggen wil:
loop nu maar verder
ik ruim hier wel op…
afknotten en beknotten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
513 maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode ,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...
soms zijn
voor die heren
in moderne kastelen van schilde,
de middeleeuwen
lang nog niet voorbij!…
Vertrek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 je was hier
binnen totaalmuren
ter herschikking van
aankomsttijden
we hebben bestaan,
schroeiplekken achter
ons gelaten, laten gaan,
van bed gewisseld
in een ontboste kamer
geurend naar roest en olie
gedoofd brood en
schemerplanten, vaag
wegens verlaten van
stemmen, avondschimmel
onder de radar
achter de horizon
we hebben…
Onderdak.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
614 zij, die 'hun oorlog'
.....zijn ontvlucht
Je rijke tafel
wil je delen
het versgebakken brood
......breken
papieren dagen
worden weken
weken...maanden
van geduldig papier
er is geen uitweg
rest alleen: haag of heg
enige beschutting tegen
Hollands snijdende wind.…
Onze vrije meningsuiting?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
446 Honden lusten er geen brood van.
Als paardenvoer is het veel te ruw.
Katten zijn kritisch en kieskeurig.
Het voedsel dat de media ons bieden
is uitzonderlijk.
Media willen ons doen geloven
dat urgent nieuws de kern is
van ons dagelijks bestaan.
Ze hebben groot gelijk.
Geef ze dat maar. Glimlach.
Trek je er maar niets van aan.…
De vlucht uit Egypte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
674 Ze zag ze nog klitten, ze hoorde ze nog vitten,
de kinderen van het magere brood.
Met lichte tred ging ze,
frivool maar vastberaden nu,
de nacht in die verhullen en vergeven kan,
wat losse noten en één schamel dekentje
nam ze met zich mee.…
knotten en beknotten
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
436 maar nog erger zijn die bazen,
die hun werkvolk , omwille van den brode,
nu nog beknotten,
onderdanig laten buigen,
ja en amen doen zeggen,
monddood maken...
soms zijn
voor die heren
in moderne kastelen van schilde,
de middeleeuwen
lang nog niet voorbij!…
mijl op zeven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
468 er ligt een lange weg te gaan
die honger met brood verbindt
langs stadslicht, hemelbogen
en schaduw, ter aarde geworpen
een kalf huilt als een geit
geen omtrek in de verte te zien
soms waait tederheid voorbij
op de tast, zoals dat hoort
de omstandigheden moeten hun
samenloop nog vinden
op afstand maar onafwendbaar
zoals hop en bier…
het aangebroken moment
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 het achtergelaten spoor
blijft roerloos liggen
afwendbaar maar voorlopig
toegankelijk
tussen napalmbomen
en andere imperfecties
tot woord, brood om aan te spreken
voor als honger definitief gebeurtenis is
er vormt zich eiwit
verstrengeld en vergrendeld
niets is genoeg
waar levenslicht begint
en tunnelangst eindigt
hoe het serieus…
Auschwitz
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
827 soms overleef je
door het
toegeworpen
brood nadat
je op commando
voor hem danst
soms ontsnap je
aan de dood
door te doen
alsof
je dood bent
tussen de doden
soms loop je
radeloos in
prikkeldraad
vast
omdat je
wilt vluchten
soms heb je
je verstopt
op de
onderduikplek
waar
niemand zoekt
soms bezwijk je
wat…
Ontologisch Crisisbewijs
snelsonnet
3.5 met 8 stemmen
769 De twee zijn dagen aan het overleggen,
Want één partij houdt aan het standpunt vast,
Dat Nederland een ongenode gast
Zelfs al het minimale mag ontzeggen.
Niet vreemd dat als je zoiets denken kunt,
Je ook je kabinetsgenoot niks gunt.…
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Ik kom uit mijn dorpje: ik kom om wat brood;
Ik dool door het slijk en de slibber der straten;
Mijn kleed is gescheurd en mijn voeten zijn bloot;
Mijn moeder is krank en mijn vader is dood:
Wij schreiden zo luid, maar het mocht ons niet baten.
Heb meêlij, heb deernis, mijnheer en mevrouw!…
twee mussen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
781 je prachtig grijs in vele tinten
zo onopvallend maar zo mooi
je zwerft de hele wereld rond
zo grenzeloos in vrolijkheid verstrooid
je neemt wat brood van mijn terrasje
je van geen kwaad bewust
vrij van elk dilemma
want je doet het voor de kost
lief klein wezentje wat ben je mooi
jou grijsheid is een trotse sluier
diep vanbinnen ongekooid…
Vooral genieten
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
2.066 ogen te lezen
ontspannend genieten
Niets doet mij weerhouden
snel een geluksgebedje te schieten
Hoe kan een mens leven zonder dit
het besef van liefde te ervaren
Het geluk te proeven
valt toch door niets te evenaren
Daarom wil ik je bedanken voor dit alles
je trouw beloven tot aan de dood
Voor je vechten
en zorgen voor ons dagelijks brood…
Geen leven
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.532 Het is toch geen leven zoals ze daar ligt
Maar officieel is ze niet dood
Een oud ziek lijf, gevuld met slangen
Een zakje vocht vervangt het brood
Het is geen leven om zo te lijden
Als de chemo het vertikt
Is het ethisch iemand te bevrijden
Als je ziet dat ze haast stikt
Het is geen leven zoals zij ligt weg te teren
Paniekerig kijkt door…
liefelijke
hartenkreet
3.8 met 26 stemmen
4.498 verscheurdheid komt met de liefde
wandelt zoet hand in hand naar
een plaatsje bij de warme stoof
gut, ze kruipen dicht in een ander
vinden de zachte schoot van elkaar
bakgeur vervult de keuken
in de oven rijst het brood
jij, mijn lief, slaat jouw armen
kust me gulzig, bijt me rood
zoent me, zoent me heel lichtblauw…
van gevoel ontheemd
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
809 indien ik mij slechts ken
als schaduw van de dood
geen weet heb
van een levend ven
of gedesemd brood
en mijn armen
niet kunnen reiken
naar de hoop
van een nabije oase
dan zwem ik
in troebel water
of vecht mij uit
een zuigend moeras
er is dan geen later
of nieuw groen gras
de ander is mij vreemd
met telkens weer
die angstige…
Nectar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
3.017 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die,
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Nectar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
964 Ochtendnevel in de velden
bloemen drinken nieuwe kleur
insecten laven zich als ware dit
een nectar voor de goden
niet gemaakt voor dode helden
wiens messen en gebroken botten
vage geesten nooit gewijd
in de diepte wijlen
door de insecten niet vergeten die
geen dorst meer nu; gaan eten
een lang verhaal van dood en brood,
van as en…
Verwantschap
poëzie
3.3 met 6 stemmen
2.680 Een roos ontluikend en een druif die berst,
In zwellende aar de volle korrels gerst,
Van sparren ’t hars, die traan uit overdaad,
Een vogelgorgel waar het lied in slaat,
Dit dringen voelt de dichter zich verwant,
Daar ’t wordend wonder, dat hém stuwt en spant,
Ook tuinen bloemen zijn en glanzend fruit,
Blank brood en wierook en een blij…
Verlaten
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
588 Verlaten dier, treed
uit je schaduw,
wat zit je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij achterna, je
verlangen versleten tot
schrander dier, wat doe je
nog hier, het is om even
hoe je mag heten, toch
zal ik je strelen, om
zovele dromen met
je delen, de zwakheid
van je kracht, tot mij zal
blijven…
Lieverd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
875 lieverd wees niet bang
in je witte houten bedje
ik heb de bijen horen zoemen
wie jou honing brengen zou
de zomer is veel beter om te sterven
hij is warm en al je vrienden zijn bij jou
kijk de eekhoorn brengt je noten
en de mussen strooien brood
ze zullen zeer goed voor je zorgen
en alleen ben je vast nooit
kon ik maar naast je komen liggen…
Wantrouwen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
544 Aangezien ik niet sterven wil
nu nog niet, wellicht later
verlang ik naar water met droog brood
zet mij maar vast, dan ook mijn geld.
Tijd zal leren hoe een hart klopt
hoe bloed stroomt in het denken van je ziel
en als ik dan weer vrijkom
zul je zien, ben ik rijk en homofiel.…
panis angelicus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
578 de hemel huilt op
de tere witte rozen
een zachte deken
daaronder zwijgt hij
zijn glimlach blijft
en verzacht de pijn
veelvuldig waardig nijgen
een laatste blik in de aarde
waar deze moedige man rust
zo ver weg van de wereld
en zo dichtbij in ons hart
teruggegeven aan de aarde
die nu triomfantelijk deelt
in het brood der engelen…
Rijp voor...?
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
701 Het sluipt nabij, ik leef
maar door, wacht af wat
komt, wat nader kruipt
grijpt naar de keel, waarmee
de klop verstomd, de dood
in eindigheid vermorst, komt
na het dagelijks brood, groeit
liefde aan tot aangename korst,
bloesemkuur in late jeugd, waar
in wolken adem van de vreugd
de aangeboren rijp ontdooit
in het vuur van ouderdom…
Oude zaken
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
722 Ik heb mijn oude schoenen
buiten bij het grofvuil gezet
de gaten zaten er al in
mijn oude kleren heb ik weggegooid
zelfs het Leger des Heils
zag er geen brood meer in
mijn oude boeken heb ik keurig in een doos bewaard
misschien om nog eens in terug te kijken
naar de kennis die ik er mee heb vergaard
ik heb nu alles opgeruimd
en ik denk…
Het doodspapier
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.019 De herfst treedt weer toe
in mijn belevingswereld
‘t vergankelijke seizoen
van jouw trieste dood
het doodspapier wordt weer
opnieuw gelezen, en tranen wellen
uit bron van innerlijke nood
een doodsgedicht
door jou geschreven
over passie, sterven
en dagelijks brood
de laatste uren
van jouw beklemmende leven
onze gezamenlijke waarheid…