1035 resultaten.
Oplopende spanning ~ Duo Gedicht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
731 woorden worden weggeslikt
gedachten blijven hangen
slaat de klok gestaag
even irritant als toen
tikt de pen harder
dwaalt de rook in cirkels
korte nagels afgekloven
tot op het randje
langzaam verdwijnen in het niets
als donderslag bij heldere hemel
het hart doet overslaan
wat zijn adem doet stokken
~* Duogedicht met Martien Montanus…
Bomenlandschap
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
570 Op ’t oeverland staan de wilgen
nu vrijwel zonder blad, zwijgend
langs de oevers van het spiegelmeer
een zwaan zwemt in grote cirkels
golven verspreiden in afstand
een visser neuriet zacht een lied
je bent niet meer bij me
in liefde of vertrouwen
hoop maar dat je dat inziet
het bomenlandschap
heeft nu behoefte aan stilte
winter aandachtig…
Fragment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 tijd tussen tijdingen in
de noordwesterstorm zwijgt
westenwind is geweest
in het oog van de tijd
schijnbare rust
maar aan de grenzen van de cirkel
beloeren ons roeringen
klaar om toe te slaan
als wij na laten…
ondertussen dans ik
de victorie als overlevende,
aandeelhouder van het leven
ik kan
ik mag
de zwarte omlijsting is even ver…
Ver(lost)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
863 al rennend en vliegend
kleurt mijn leven
in alle snelheid
dezelfde donkere cirkels
na iedere hoek komt
weer die identieke straat
als net tevoren
het zweet verdwaast
in de verte kleurt het groen
waaraan ik me vastklamp
doch blijkt het 'n doolhof
van dorre bladeren
waardoor mij niets anders rest
dan mijn eigen lot in handen te nemen…
In extremiteit gespreid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
500 de armen wijd
winterweer en zomerwarmte
in extremiteit gespreid
jij hebt het in de hand
voelt en proeft heel
lijfelijk causaal verband
want lente kruist
en herfst huist
diep in je hart
nog dragen benen
de seizoenen in hun
gaan van jaar naar jaar
maar als de cirkel ooit
zal sluiten komen de gespreide
armen in balans weer bij…
Vliegen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
527 Ik wil vliegen
zonder vleugels
hoog
en onaantastbaar
treed ik uit mijzelf
Ik wil zweven in vreugde
rakelings scheren langs verdriet
wijde cirkels trekkend
om het leven
doe ik de dood teniet
Ik wil muisstil leunen
leunen op de wind
hangen
in het luchtledige
als een onbedorven kind
Als een onvermoeibare zwaluw
vertoef ik in de…
gisteren spookt door mijn hoofd
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
687 uit de cirkel
van minuut
tel ik langzaam
de seconden af
ze vallen ongebruikt
in het graf van
de verleden tijd
maar in
het wenden-keren
rijgen zij herinnering
in kleur en geur
ontstaan de beelden
alsof dat heden
niet verloren lijkt
ik zie me staan
laat jaren
langs me gaan
want gisteren spookt
door mijn hoofd
er is mij…
het schitterde als wijn op dronk
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
6.082 je zag kans om
cirkels te doorbreken
die je boeiden maar
je vrijheid snoeiden
je hebt het goud
dat in de verte blonk
met beide handen aangegrepen
het schitterde als wijn op dronk
je jeugd deed pijn
en is verweven met
afhankelijk zijn, bouwen
zonder enig stuk vertrouwen
je ogen glanzen weer
dagen lijken uren
je nieuwe baan heeft…
Auw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
880 Ik stik niet
Ik verdwijn er voor eeuwig in
En blijf beseffen dat ik zwevend zwem in een
zwart zwevende donkere plakkerige benauwende verstikkende zee van misselijk draaiende roodoranje cirkels
Er komt geen einde aan
Ik blijf eeuwig verdrinken…
Vlinderdans
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
241 Ze cirkelen tussen zon en
schaduw, een spel van kleuren en lichte
aanrakingen, waar elke gracieuze, zwevende beweging
een geheim fluistert, en ik voel hoe subtiele harmonie zich ontvouwt.…
SNEEUW
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.487 Je wilt dagenlang genieten
maar er cirkelen al meeuwen
voorbode van storm en regen
laat het nog maar éven sneeuwen.…
Doolhof der Eenzaamheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.072 Steeds maar weer lopende in cirkels,
in dat doolhof waar geen eind aan komt
en waar het begin van zoek is;
verdwaald in het doolhof van eenzaamheid.
Koortsachtig zoekende naar een uitweg,
een zij-route of rustplaats ... maar
niets van dit blijkt te bestaan daar,
daar waar ik ben, helemaal alleen.…
Jaarringen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
457 Rechtstandig, de armen
uit de mouwen geheven,
of in cirkels zonder aanvaring.
Immer op dezelfde plek gebleven,
ontvangen zij de seizoenen
in onvergankelijke aanvaarding.…
Op blote voeten
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
712 je adem rust
en me geef
waar ik geen antwoord weeg
op witte muren of letters
verzameld in de lucht
wil je in me wonen
morgen
waar je innige stilte spreekt
met geen enkel onbeduidend woord
of zinnen over Liefde
zelfs niet over een zuivere dood
mag ik zijn
vederlicht
voltooien wat nooit werd voltooid
in de ruimte van je cirkelende…
Eindeloos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
598 Er is geen toekomst meer
Geen heden of verleden
De mensheid heeft zijn taak volbracht
Zijn laatste strijd gestreden
Wat overblijft is alles wat hen rest
Gedachteloze stilten, in oneindig grote cirkels
De macht, door de mensheid nooit aanschouwd
Heeft door wraak, hun toekomst omgebouwd
Het leven zoals wij dat kennen, zal noot meer bestaan…
Het vrouwelijk rond
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
438 in haakse hoeken
steekt het leven
altijd scherp af
zij hebben nooit
mijn voorkeur gehad
ik rond zaken
liever met een
harmoniemodel
waarbij we stekels
niet meer tolereren
de cirkel laat ik
dan ook prevaleren
in zijn eeuwig gaan
begin en einde
sluiten naadloos aan
rechte lijnen
zullen ooit verdwijnen
het vrouwelijk rond
heeft al…
Ingesloten,
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
647 trekt de muts nog meer
over zijn bevroren oren
er hangt 'n ijspegel aan zijn neus
zo koud was het nog nooit te voren
baant hij zich 'n weg
door het vergeten oude bos
waar niets meer groeien kan
op het bevroren groene mos
vervreemd van donkere bomen
koud de rilling over z'n rug
uren lopend in foute cirkels
vergeten hoe de weg terug…
Aer mea arena est
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
630 ze kijkt me recht in de ogen
de vrouw draait zich om
haar mond valt open
teken is hetzelfde
de cirkel met de vleugels
en de initialen zijn gelijk
als die van ons
s r
onder de roos
zal je schuilen
in de lucht
beschermen zij ons
met de schilden van bliksem
en de vuisten van water
heel mijn wonden
voor later
kijk naar beneden
het is…
Bloedverwant
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
719 Als een wolk verregent
en de zon tegelijkertijd brandt,
dan cirkelen druppels Rood, Oranje,
Geel en Groen, vervloeit Blauw
van Indigo in Violet.
Dan licht dit spectrum onverlet
vloeit kleur hand-in-hand.…
Toch herboren
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
441 Doch telkens bij het ochtendgloren
mogen we voelen, mogen we bekoren
en wakker worden
uit het donker naar het licht,
weer in de cirkel worden herboren
nooit wetend wanneer het einde in zicht,
de kadans van tijd en dood
die dit spel nog nooit hebben verloren.…
IK draai jouw single
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
765 het plaatje dat ik van jou heb
danst in cirkels jouw quick step
jij bent het die mij danig imponeert
zo in mij telkens wederkeert
respect, waardering, adoratie
je draagt jouw kleed met gratie
het maakt echt iets in mij los
jouw prachtige mooie blos blogs
ik strooi voor jou rozenblaadjes
op mijn lievelingspaadjes…
mijn droom in…
Queeste
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
456 ik leen een pen van de wereld
schrijf verhalen in de wolken
dans pirouettes in de sneeuw
kus het ijs met rode lippen
stel vragen aan de vlokken
die ontdwarrelend neerstrijken
hoezeer ik ook zoek en vraag
blijven ze mij antwoorden schuldig
breekt mijn hart in duizend stukken
daar gedraaide cirkels doodlopen
stuitend op een grote leegte…
Kroop schaduw omhoog
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
509 ik wist
met een handvol mist
je blik te omfloersen
nog scheen de zon
maar tussen bomen
kroop schaduw omhoog
wij liepen niet meer
maar dansten los van de aarde
verloren gewicht zwevend op lucht
samen liefde uitstralend
in de cirkel van leven
geven smolt ons tot één
zag in je ogen
de wereld veranderen
in landen liftte geluk met…
zonder woorden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
530 we liepen
al wisten we
het niet
in een fuik
we wilden
het wezen
van onze taal
uit de kindertijd
ontrafelen
het verlangen
lag in onze
vragen besloten
de weemoed
bleef vasthoudend
aan ons kleven
we hingen
vergeefs en verlamd
over de rand
van onze cirkels
verdwaalden in
de verloren
verdwenen kindertijd
een zachte landing…
overeind
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
785 overeind
een spoor van licht
op zwarte bodem
verandert bruusk in
een cirkel van steen
op afstand kleurt
verbrokkeld licht
de vlakken vierkant
aan de witte wand
oranje, blauw en geel
duizenden driehoeken
steunend op twee spanten
doen me danig duizelen
vele verwarde vormen
figuren op het fotofeest
doen mijn zinnen dansen
houden…
zont zomer in jouw sierlijkheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 ik zie je vlinderzacht
weer wieken
vleugels van fluweel
je pauwenoogt
in stil genieten
terwijl je tong
de bloemen zoogt
je droogt nektar
uit hun kelken en
de kleur verschiet
bladeren verwelken
als de herfst
zijn oogst
in vruchten biedt
weer is de cirkel rond
zont zomer
in jouw sierlijkheid
voortbestaan
is de cocon
van komen…
Spelenderwijs
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Reinheid en regelmaat
een weldaad van rust
die me energie geeft
waar ik van ga springen
"in spin, de bocht gaat in
uit spuit, de bocht gaat uit"
Ik spring uit de band
in het tuinfeest der lusten
naar het fruit, rijp en groen
elke dag opnieuw, het kan
niet op, zolang het duurt -
tot ik onder de capriolen
steeds kleinere cirkels
schrijf…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Schuimende cirkels kruipen over onmetelijk zand,
met onvoorspelbare regelmaat.
Zijn dit de cirkels waarin ik gevangen zit?
Twee natte voeten, de scheidslijn is slechts een schelpenstreep,
waarop vast in vloeibaar overgaat,
waarover houvast transformeert naar oneindigheid.…
Het lot beslist...
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
2.127 De visuele cirkel
Blijkt steeds weer rond
Wat bestond dat bestaat
En wat bestaat dat bestond...
Misschien is het dit keer anders
En zijn wij bevrijd
Van het spelende lot
En de moedeloze onzekerheid...
Maar opnieuw moeten wij wachten
Op haar die het antwoord brengt
Op haar die ons geluk toezegt
Of ons lijden verlengt...…
Onafgemaakt sterven
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.892 De gedachte nooit compleet te zijn
om onafgemaakt te moeten sterven,
te groot voor losbandig zwerven
voor een oplossing te klein,
spint cirkels in mijn hoofd.
Als een boom die wel de bloesems draagt
maar zijn vruchten ziet bederven
aan de takken reeds verwerven
zij de verrotting die het eind aandraagt.…