1036 resultaten.
jaarlijkse balans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 hij houdt zich stil
verborgen in de gordijnen
het zijn geen mensen
die hij vandaag wil zien
enkel het overleg met zichzelf
wil hij als geopend beschouwen
het is de tijd van het jaar
om achterom te kijken
hij wikt en weegt, hij oordeelt
of het goed genoeg is geweest
alleen, altijd hij alleen
de waarheid voor hem alleen
komt hij later…
Armoe
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.906 Verscheurde lakens voor gordijnen
Jarenlang dezelfde broek
Truien, versleten en met gaten
Een kamerplant staat dood in de hoek
Droge spaghetti met wat tomaat
Koffie van vooroorlogs fabricaat
Elke ochtend oud geroosterd brood
Voor de afbetaling van je 16 meter lange boot
Met zeilen, wind gebold
Vaar je over 't IJsselmeer
En geniet met…
Langer worden de schaduwen
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.204 Langer worden de schaduwen
en korter de dagen,
het licht dat je verheugt wordt zeldzaam,
de gordijnen gaan dicht
tot weer een lente je wekt
en doet herleven.…
porno of erotica
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
3.805 erotisch dicht
blijft hij droog
op zijn vlakte
thuis, de deur gesloten
zweept hij zich al eens
een spierscheur op zijn geliefde
die blijft vragen zelfs smeken
om ja, nog ja, meer ja, oh ja
en als de lichten dan
gedoofd, de wonden van die dag
gelikt
- ze kreunen soms met twee -
blijft alleen wat gehijg plakken
in de uitgehangen gordijnen…
De kant van de zomer 1
gedicht
2.4 met 30 stemmen
14.323 Ik heb het raam dichtgedaan om de zomer niet te horen
maar de zon brandt door de muren
en de vliegen draaien hun motoren klem in de gordijnen.
Een hond en een kind kunen blijven slapen
tot het gisteren wordt.
Auto's die nog stilstaan. Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.…
Parelsnoer
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
599 De wereld verkeert
In diepe stille slaap
Druilerige dauw
Sijpelt nat door
Loom, ze dwarrelen
Mijn gedachten
Voor jou wil'k rijgen
Een parelsnoer
Eén parel voor vertrouwen
Nog eentje voor de trouw
Eén parel voor de passie
Eentje voor; ik hou van jou
In het struikgewas
Achter mijn gordijnen
Door mijn lief geopend
In een royale wenk…
In dit groots decor
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
560 ik heb geluiden
buiten gesloten
gordijnen toe geschoven
nu mogen ze komen
de majestueuze beelden
uit mijn diepste dromen
uit ilias en odyssee
nam ik elementen
van de griekse oudheid mee
het romeins decadente
in amfitheaters en kampementen
gaf mij de massaliteit
in dit groots decor
keek ik naar ogen hoorde twisten
van leiders die…
Koude tijden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 Ooit gehoord in koude tijden
van gestoorde autocraten
en gestaalde sovjetkaders
ijzer van het warschaupact
smeltend in een lopend vuur
van ottomaanse donaurijken
timisoara ljubljana
vojvodina novi sad
dominosteen van de muur
achter smeulende gordijnen
mostar zagreb sarajevo
banja luka vukovar
ooit in koude oorlogstijden
glaznost…
Dwaalde in herinnering
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
463 tastbaar was
weer hoorde ik de stap
en vage woorden alsof
er iemand naar beneden ging
het kraken van de trap
verraadde hoe ver hij
van mij verwijderd was
er viel een gat van ongewis
gevuld met beelden
waarvan ik het bestaan niet wist
zij raakten mij met
klamme vingers van de tocht
en kou die uit de vloer optrok
ik opende gordijnen…
Alleen maar dansen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
705 Hij wil haar vragen
mee te gaan
en met hem te vrijen
tot de zon
gaten in gordijnen prikt.
Hij danst wat verlegen.
Tot de lichten branden
en het licht
met al haar schoonheid
weer de nacht verlaat.
Niets te praten.
Daar
blijft hij
gelaten.…
WOONSTEE
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 De labium deur
Van het huis van tingelingeling
En belle bel
Gaat voorlopig niet meer open
Het trappetje is opgehaald
De ziel van het huis stak de sleutel
Aan een ring en die ring aan zijn riem
Daarbij, de deur klemde toch al vreselijk
Voor het raam hangen gordijnen
Van het merk Retina
Het huis heeft wat je noemt een schedeldak…
Ik heb het raam dichtgedaan
gedicht
2.5 met 26 stemmen
7.795 Ik heb het raam dichtgedaan om de zomer niet te horen
maar de zon brandt door de muren
en de vliegen draaien hun motoren klem in de gordijnen.
Een hond en een kind kunnen blij en slapen
tot het gisteren wordt.
Auto's die nog stilstaan. Adem, zonder te bewegen.
Het glas in mijn hand bevat schommelend water.…
stil
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
590 de zon wekt warm de kille duisternis
die gehoorzaam doet wat hem bevolen wordt
en trekt zijn donkere gloed al schuivend terug
alsof gordijnen opengaan toont zich het landschap
in vroege vrolijkheid waarmee de dag begint
in zachte stilte en met ongestoord geluid
van blije vogels die elkaar begroeten
voorbijgaan in hun doelloos vliegen
als echte…
nachtgedachten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
552 mijn borst klopt lichter, nu
mijn bed de lakens spreidt- ronder rond
mijn omvang
breder langs mijn rug
er bloeien kleuren door het duister
altoos loopt de grens terug naar slaap
ik gaap
en leg mijn armen over zware zorgen
met de handen rond het gat dat zwart gekleed
al zwaar in de gordijnen hangt
een blik prangt dwars door sluimer heen…
Biertje?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.052 Zonlicht brandt voorbij gordijnen
zonder enig mededogen,
spijkert kleuren achter ogen,
hemels vuur vol helse pijnen.
Het licht vliegt aan. Nog uren later
op de bank in plaats van sponde,
met een kop als een rotonde
proef je nog die dooie kater.…
Vrolijk gedicht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.054 Ik wil het schreeuwen van de daken
ik wacht al zo lang
ik beloof het je, ik laat het zonlicht schijnen door onze gordijnen
tegen het vergeelde behang.…
Verkennen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
454 Ga de poort
maar door
Ik volg jou toch wel
op de voet
Verken ze maar
de verlaten stegen
De gaten en kieren
in een vervallen huis
Loop maar langzaam
door de miezerregen,
ook al was het daar
voor jou niet pluis
Kleine stappen
Voel ze maar
Het rafelig gordijn
en de oude barsten
in de vochtige ramen
'n verweerd kapot kozijn…
Ontspanning
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 Het is een ontspanning
om de gordijnen open te schuiven voor jou.
Die horizon raakt nooit van mijn netvlies
hoe ontspannen of rauw.
Het is leven voor en na het eerste licht
van oost naar west.
Het zijn ongeschreven geluiden van een compositie
uit een symfonieorkest.…
Koorts
gedicht
3.2 met 6 stemmen
3.387 . -
Zie door 't gordijn
De geesten in hun koude schepen!
De takken schaven aan de randen
Van 't venster. In de verte fluit
Het altijd helder langs de landen.
De dieren op de wanden
Verdwijnen. 't Licht gaat uit.…
En dan nog een keer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Halverwege kwebbel kwebbel
ik plagerig om je klein te krijgen
en dan opnieuw
je groot te likken en het genot
uit te smeren, gemengd
met het avondlicht
de wieken aan het plafond
de lange gordijnen, het geel
van de muren en de twee dikke
fauteuils van groenbruine aarde
Er zweeft een warme zucht over
ons zweet van bevrediging
en dan…
Reizen per Trabant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Snor van schuim
'k Had zeker geen idee van
het leven achter
de streep'rige horizon
lijngrens tussen hier en daar
De krant informeerde
met bewegende
beelden van an-
dere, gekleurd' media
Zoals eerder al met
Het Gordijn
dat Gorbatsjov snel deed slechten
daar ook Trabant wereld wilde kennen
Gorbatsjov gestorven
en beide Duitslanden…
Voorhangsel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 tafel
Het slotgebed begon
En toen daarna het kruis en ja
Ook minder veelbesproken spijkers
Langs scheurend voorhangsel ontglipten
Op weg naar nieuwe demoniemen
Toen werd God ons tafelkleed
Vader vraagt de rafels zegen
Het hemelse flankeert ons bord
En wij zijn uit de kip gelekt
Verstomd gestold tot smetje vet
Een vage scheur in de gordijnen…
de zwarte blik is zonder vuur
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
2.089 vlokken zweven
traag voorbij, weven
een gordijn uit stilte
de aarde ligt er
winters bij, slapend
in het wit van kilte
de wind is guur en
strakke lucht belooft
weer vorst van lange duur
sloten gaan bevriezen
vogels moeten wakken
kiezen om te overleven
een sneeuwpop met
de bezem in de hand
is koning van dit land
kooltjes zijn…
Echt winters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
413 siësta tijd
een balkonnetje
op het zuiden en
het voorzichtig
luiden van de
klokjes in de
ijle morgenstond
waar landarbeiders
al uren bezig zijn
met de aardbeioogst
waarvan smaak en geur
het knapperig stokbrood
feestelijk rood kleurt
hier schraalt nog steeds
de gure noordooster
met zijn sneeuwvlokjes
en regen geweven
koude gordijn…
Honderd dagen
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
399 Dick schoof het gordijn wat opzij
Keek naar buiten en zag de geraamten
Vertwijfelde oude platanen
Gedaanten bladloos op een rij
Doorschenen in rossige gloed
Met vóór zich gedoe en gedaver
De vuist met de vinger van klaver
Vergalde zijn ochtendgemoed
De marathonman met de hamer
Zag niets dan de paarsloze leegte
Geen bijval of steun in zijn…
In het vrolijke gezicht
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
424 streel door je
haar knetterden
de blonde vonkjes
het was geen
kleurrijk vuurwerk
de banen hadden
zo hun eigen vorm
en dikte van haar
in een heerlijke streep
hun zachtheid
bleef vaak aan mijn
handen hangen in
uitwisseling van
opgelopen
contactspanning
vaak waaide
de wind je
scheiding open
en keken twee
betrapte ogen
langs de gordijnen…
heimwee
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
342 straatbeeld na straatbeeld komen
voorbij achter de half gesloten ramen
waarvan de gordijnen zelfverzekerd
hun eerste wasbeurt hebben ondergaan
vroeger zetelde men in de zetel, nu
hangen stoelen op twee benen en
wankelen hoekige gedachten als
verweerde vaandels in de plooien
van een aftandse kokosmat
tijd voor tijd, het nemen ervan
is…
Prentenkabinet 1
gedicht
3.0 met 55 stemmen
15.617 Ik mat haar met een schildersblik: in 't licht
dat scheemrig overbleef uit de gordijnen
heerste bij duisternis en flikkerschijnen
nadrukkelijk en kwabbig haar gezicht.…
Juist in contrast
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
413 zinloos
die zwart witte toetsen
trachten te raken op
een piano die geen
muziek wil maken
niet eens een
melodie zonder
ritme en klank in
een zielloos slaan
zonder ooit noten
te kunnen kraken
zelden klinkt
genialiteit in de ijlte
van grote concerten
juist in contrast
geeft de meester gas
om uitmuntend te scoren
pas als het gordijn…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 ik ken teveel talen
en dus herinner ik me je niet
mijn plebeïsch bereik mist
woorden voor oogvocht en okselgeuren
in de deuropening
nemen haarverlies en dwangneurose toe
vreemd sta ik
in het gordijn van deze ontzielde morgen
als een blinde heb ik
leren spreken van dier tot dier
ik leid net bestaan van
een open autovenster op de…