1435 resultaten.
Een zeemeeuw vloog
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
763 onverwacht in mij
vond ik jou
en luchten vol licht
ik wil de dag achterna
dichtbij de kust
zomaar wat dromen
over geluk
het wordt later
ver van de stad
en op het strand
vegen witte wolken
de stilte bij elkaar
golven groeten
ook een kind
met een zoen
in haar wijde haar
net op dat moment
verdwijnt het zicht
en ik besef
dat…
Echt hemel
netgedicht
2.2 met 9 stemmen
1.282 Nog de groeten van
een ster gedaan.
Thuisgekomen
van het feest
riep ze mama, mama
ik ben in
de hemel geweest.…
Nacht-stilte
poëzie
3.8 met 16 stemmen
3.830 Stil, wees stil: op zilvren voeten
Schrijdt de stilte door de nacht,
Stilte die der goden groeten
Overbrengt naar lage wacht...…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 In deze stilte zingt
plots de merel zijn
mooiste lied, als een
laatste groet aan haar.
Heel even komt de
hemel naar de aarde
warme zonnestralen
drogen onze tranen.…
Een vermoeid gebaar
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
569 je handen wuiven
een vermoeid gebaar
je bent wel klaar
met het pro forma groeten
je oogt mat
maar vindt de rode loper
nog het pad
om op te strijden
elkaar die plaats benijden
houd je op de been
ambitie telt want om
talent geven ze geen cent
een marionet
het liefst nog knettergek
zij trekken aan de touwtjes
jezelf zijn is vallen…
koud water
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
468 de wind komt van zee
brengt druppels mee, vermengd met zilt
gewild en ongehoord versmolten
met het duren van vandaag
er schuilt belofte in, een groet
een lichte glans voor mijn gemoed
een ongestelde vraag
vol weerloos beter weten
nooit ben ik vergeten hoe het bloedt
als elke dichtgesmeten deur zijn
uitspraak doet
en oordeel
zich…
De roep van de toren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 in het korrelig breken
van eonenoude steen
schikken mensen
de woorden die komen
naar eigen dromen
in allah’s wereld
werd het schisma geboren
in de roep van de toren
generaties scheiding
hebben het pad verhard met
de scherpe rots van orthodoxe trots
misschien is de hadj
een plaats van ontmoeten
om elkaar weer als broeder te groeten…
Het lichtjesfeest
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
584 ik vier
het lichtjesfeest
met een reis naar boven
dans vlammetjes
wieg op warmte
vloeiend omhoog
in ontvouwen
voel ik vertrouwen
hun handen in groet
het is heerlijk
ze bij me te houden
spiritueel samen doet goed
familie en vrienden
weer daar bij elkaar
dat ervaren is bijna volmaakt
ben zachtjes geland
toen de lichtjes waren…
Land van de haoge baomen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.601 hier
op dit
mooie eiland
voelt alles al vertrouwd
pas
verhuisd
toch vanaf het begin
niet als vreemden beschouwd
een ieder
groet ons spontaan
als kenden we elkaar
en woonden wij al tijden hier
samen
hopen wij
op dit eindstation
de tijd die ons rest te genieten
toch
zo af en toe
missen wij bij tijd en wijle
een lijvig woordenboek…
Lomp in de omgang
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 Altijd met zichzelf in de weer
de fraaie dichters van weleer
en ook de dichters tegenwoordig
zijn soms behoorlijk slordig
ze groeten nooit op straat
want hun trein komt vaak te laat
de hoed gaat niet meer af
dagelijkse leven heeft hun straf
tijdens het eten zijn ze stroef
hun blote benen op de poef
tijdens het poepen zijn ze saai
maar…
Gegroet
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
619 Ineens was daar die vrolijke zwaan,
die mij met een hoge stem
vriendelijk groette.
Het was menselijker dan menselijk
en het leek wel een sprookje.
Nu weet ik zeker dat reïncarnatie
inclusief het dierenrijk is.…
Bestaan
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
655 Je probeert de bezinning te begrijpen
nu het vallen van de herfst op zich laat wachten
de zon zich niet laat kennen, soevereine hemelplaneet
en je wandelt in het park met die gedachten
op een bankje sluit je de mijmeringen af
met een groet aan de werkelijke dingen
van het dagelijkse leven, zoals ze worden besproken
in het dagboek van de zomer…
q.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
521 Ik woon in een half thuis
uren van de stad
in een steenslagdorp
waaruit de jeugd verdwijnt
en waar ik geen taal hoor
die mijn pols versnelt
Ik ken de jassen
van mijn buren en denk
dat ze nette mensen zijn
vreemden die ik groet
en van wie ik niet meer wil
weten dan van mezelf
Het is allemaal duidelijk
een vraag naar vriendschap
of er…
Op Mark
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
727 (Met knipoog naar ‘Marc groet ’s morgens de dingen’
Paul van Ostaijen)
Dag ventje met de fiets ploem ploem,
met pet noch pijp dus doodgewoon
weer koffie morsend, weer met phone.
Een goeie daa-ag vaas en bloem.
Dag tafel, stoel en Haagse vijver.
Een visselijn teemt: zittenblijver!…
De prelude
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
463 ik zag je
stappen staan
waar de waterige
dauw zijn druppels
liet gaan in de
pirouettes waarmee
jij de ochtend groette
nog was er
geen muziek tot
de eerste zonnestraal
noten kristalhelder
kleurden in de
prelude die de dag
voor ons in petto had
het was jouw lach
die vogels deed
ontwaken zodat zij
hun dialogen
konden maken en…
De Regenboog
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
273 Kleuren dansen in de hemel,
als een vrolijke groet.
Rood en oranje stralen samen,
geel en groen staan zij aan zij.
Blauw en paars maken het af,
een prachtig schilderij.
Maar de regenboog blijft niet lang,
voor je het weet is hij verdwenen.
Toch laat hij een glimlach achter,
zoals mooie herinneringen.…
De weg vooruit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
37 Zonder drank en wiet,
of hoe je iemand groet.
Leef simpel, zegt zij mij,
langzaamaan in 't leven.
Dus doe gewoon als hij,
zonder angst of beven.
Met spijt en veel verdriet,
kom ik hier niet verder.
't Is donker wat je ziet:
schaapjes zonder herder.
Klooi nu maar wat aan,
't maakt toch niks meer uit.…
van gisteren voor later
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
816 ik zie je in de vloed
het opkomende water
mijn voetstap was een groet
van gisteren voor later
witte huiver kleurt
je jagen op het grijsgroen
van de golven net als wolven
die hun prooi belagen
je stroom wordt trager
als je strandt op zand
de duinrand is je horizon
een schepping van Gods hand
met wisselen van tij
maak je me blij,…
zilvergrijs
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
1.072 als het zilvergrijs van parelende tranen
waarin zich de kleur van liefde bevind
je laat vergeten wat is geweest
en doet verlangen naar het zijn
zal de wereld in vreugde ontwaken
de dag je groeten met een lach
waar vlinder en bloem elkaar raken
in een dans om rozen heen
zo wil ik verglijden in dromen
een wereld niet enkel grijs
waar het…
Neem me mee
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.102 Kus de avond
begroet de nacht
kleur naakt de kim
geef mij weer kracht
geelgoud zand
raakt onze voeten
pak mijn hand
laat golven groeten
voel het helmgras
zie de kleuren
proef hoe het was
ruik de geuren
wil mij laven
bevecht onze zee
wees mijn haven
toe neem me mee…
judas
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
753 hij verraadde zijn vriend
deed hem de laatste groet
bij fakkellicht in de tuin
nog een keer voelde hij
de man van Nazareth
keek schuw langs hem heen
hoorde het zachte verwijt
dat zijn ziel zou verteren
zijn lichaam zou breken
de gekruisigde stierf
omgeven door spotters
vrienden familie en moordenaars
heb erbarmen met de verrader…
Pasen 2006
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
972 Een tuinman, bezig aan de heg
groet onverwacht, en weet een naam te noemen.
De steen al weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
Stille zaterdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 in hun handen
en gekerfd hout eeuwen oud
sprokkelden keien
aarzelend blauw
waar tongen smolten
en duistere kelen beklemming
zonder ontzag kreten
gingen grenzen gebukt
onder langzaamaan verlaten
ik hoorde aan
maar sprak Uw taal niet
ik luisterde
maar kon U niet verstaan
genageld
liet ik Uw hand voorbijgaan
opstaan
groeten…
Soms woon ik nergens
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.035 Ik groet
de nieuwe morgen en je stille lach
omdat alweer een dag
ik nergens woon en toch echt thuis ben.…
oktober 2009 1-7
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
716 kerken
prijzen zich beierend
uit de markt
balletdansend
snoepen de groenlingen
van ons plantsoen
de oude man
schoont de randen van de sloot
ruisend valt het riet
ik hoor de zeis
langs de provinciale weg
een brullend monster
kastanjes
roffelen de jaguar
op zijn kop
onder mijn ogen
sterft het gebladerte
in schoonheid
ik groet…
Dit einde
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
661 Een tuinman, bezig aan de heg,
groet onverwacht en weet een naam te noemen.
De steen is weggerold, de engelen gezeten.
Wie had dit uit geloof geweten
of zijn het beelden uit een droom?
Reeds bloeit de levensboom
en welt het licht uit waterbronnen.
Dit einde is het einde niet,
de wereld niet genezen,
maar Jezus is verrezen.…
blauwe cirkel
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
601 omdat ik, al jaren ouder
heel diep slaap
met licht
uit ogen
zal ik de wereld niet meer horen
geen groet voorbij aan jonge knoppen
in het klokraam van het water
hoog
of grijs gerand
zoals een rivier die reizend wrijft
tegen de ochtend
en het gewonnen gezang bundelt
tot woonst van wijsheid
veelstemmig en gevleugeld
diep…
Kerkbodedag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
680 Ik klepper met de brievenbus
en steek een hand omhoog
soms wordt mijn groet beantwoord
zag men wat ik overwoog?
toch loop ik door, er wachten meer
op hun vertrouwde post.
In stilte neem ik me iets voor
maar ’t wordt niet ingelost...…
Omdat leven leven is
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
741 als klein gekriebel op mijn armen
toen jij me aardig vond
blauwe vogels
klapwieken nu heen en weer
met mijn transparantheid
en stilte
misschien was daar het wachten op
dat ik de juiste stappen zet
in de pas van ademhalen
omdat leven leven is
in duizend anderen dingen
wat ik even was vergeten
op een Friese bodem
voor het oor wat groet…
in het huis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
580 al het werkelijke dat ik je gaf
is geworden tot overbodigheid
en nu ik mezelf kleed
met gedempte wind, de uren van herfst
overhoop haal
verliest elk geluid een naam
mijn naam
die als een afgewezen groet
tussen houten lippen hangt
verzwakt
door de duizend splinters
van huiverige gezichten
ik val, onzichtbaar, uit dit geheel…