1332 resultaten.
tranen
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
655 ik wil alleen nog huilen
maar 'k heb geen tranen meer
ik wil alleen nog huilen
want m'n hoofd doet zo zeer
zo zeer van alle pijn
die er in de wereld is
voor alle leed weer aangedaan
aan mensen,
'n kwetsbaar bestaan
van kinderen,
vrouwen,
mannen die zich wel
gedragen als een heer
ik wil zo vreselijk huilen
misschien
komen morgen…
LIEFDE HERSTELT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
590 Sterker wordt wie altijd kwetsbaar was.
Zo wordt duister, ondanks alles, licht.
Mijn artsen geven me hun beste krachten.
Mensen zeggen me dat ze van me houden.
Familie, op wie ik blind vertrouwen kan.
Ik leef nu in het middelpunt van liefde.
Geliefd, zoals een pasgeboren kind.…
Morgenster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
543 de geborgenheid
Van je hand op mijn schouder
Het oneindig vertrouwen
Dat jij er zult zijn
Wanneer straks de wolven komen
Om huilend aan mijn voeten te staan
Het is de menselijkheid
Van je ziel en je zijn
Met in je hart de ruimte
Voor hen die anders zijn
Met het oog voor de waarde
Van wat achteloos wordt weggezet
Het is de kwetsbaarheid…
Groen tussen het groen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
157 dauwdruppels
de ochtend is groen
tussen het groen
want wie de liefde toelaat
opent het hart voor dronken vlinders
die de schoonheid vertegenwoordigen
van de meest pure aardse natuur
nu al het denken
op het grasland
zwijgt
in breekbare stiltedromen
is de eenzame angst voor vlinders
te groot, ze zijn angstaanjagend
mooi, maar o zo kwetsbaar…
Winterkoning
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
1.068 17 gram botjes en veertjes, mooiste kleuren,
dit roestige kaneelbruin, zwart gestippeld,
een kleine winterkoning kleurt de struiken,
ik voel dit tere en slordige hoopje veren
oprecht leven, bruin en zwart gespikkeld,
kwetsbaar hoopje licht en lucht, donker asfalt,
dit vogeltje: teer, een zacht kloppend hartje,
grootste woorden helpen nu niet…
Sint Bernardino, een viervoetige vriend.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Bernardino, een vriend die een mens soms kent
in de engte van zijn kwetsbare bestaan. Een engte
die zich dan kan warmen aan een grote lobbeskop
op vier poten, die met niemand anders op de wereld
kan bestaan.…
Dans van de bloemen
netgedicht
2.5 met 23 stemmen
918 Ze staan stil, maar in hun
kleuren voel ik het leven, een dans van het moment, kwetsbaar maar vol belofte.…
jij zo mooi
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.444 maar o zo kwetsbaar
en ja, dan ben ik daar
ben bang voor wat gaat komen
maar ik blijf van je dromen
ik krijg je niet uit mn hoofd
het is de liefde die mij verdooft
echt, deze liefde is puur
vol met passie en vuur
ik heb je mogen beminnen
wist niet waar te beginnen
jij genoot met heel je hart
en toch blijft het apart
dat je het niet…
Ellips van "zijn"
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.671 kwetsbaar hun droom
doorprikt als vrucht
water gluiperig gen
toevallig verdwenen
tijdloos gevangen
liefde nu ver weg
noch fout noch goed
stop leven ga dood
prille prematuurtje
voorwaardelijk verstoten
of slechts cellenhoop
toekomstleeg gewist
wrange vervreemding
versteent zij die
nu in vragen verloren
ze straks ook doden…
Zichzelf ontmoet zichzelf
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
651 Terugblik op een tijd geleden
In een kwetsbaar wankel heden
Verledens zijn verdreven
Functies uit functies ontheven
Vanaf gisteren is het mooi geweest
Viering van een levensfeest
Een scherpe blik, een gulle lach
Vanaf morgen is er weer een dag!…
En niemand
hartenkreet
4.4 met 16 stemmen
1.621 En niemand begreep
Waarom ik hield van deze
Kleine, kwetsbare, in zich
Zelf gekeerde en slecht
Geklede man
En niemand voelde de
Kracht waarmee de aarde
In beweging werd gebracht
De wortels die als dwazen
Tekeer gingen
En niemand wist van de
Snaren, die hij had doen
Trillen, maar ook weer
Koelbloedig tot bedaren
Had gebracht
En…
Schreeuwen hun vergeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
453 steeds schroeit slecht nieuws
langs kwetsbare plekken
ik heb niets om ze af te dekken
mijn stenen schreeuwen
hun vergeten uit in
de woestijn van mijn leven
ik heb ze achter gelaten
omdat ik hun zwaarte
niet meer kon dragen
want de meute jaagt
de schaduwen na
van verblekende sterren
ik ben de eenling zonder taal
die stilte spreekt…
Afgeschminkt
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
564 achter coulissen lukte het tenslotte
de maskers te ontdoen
en van onzalig opgehouden schijn
de schoonheid af te strippen
de moede ogen niet meer aangezet
toonden gedoofd het heilig vuur
van bloedeloze lippen was
het schromelijk taalgebruik verdwenen
maar onder aangebrachte lagen
toonde de huid zich kwetsbaar zacht
liet zich de ziel doorzichtig…
Represaille 1
gedicht
3.0 met 6 stemmen
5.414 Het is een vorm van Japan
die gevuld wil
Hij wordt eruit gezet
en vecht zich dan terug naar binnen
Hij is bijzonder kwetsbaar
vooral aan de hoeken
waar nagels zitten
Wat doet hier toch dat leger
buigzwammen?
Maken ze geen misbruik
van hun peen en van hun
slag?…
De blazer van het glas
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 nee ik was niet
de blazer van het glas
dat jouw kwetsbaarheid omhulde
jij vulde al een ganse stad
met tal van heilige huisjes
vaak gaf ik in betreden
al mijn signalen af maar
de luiken gingen regelmatig
naar beneden in de antwoorden
die jij altijd in voorraad had
toch is nog onverwacht
je onbereikbaarheid gebroken
we hebben de scherven…
Walkuren
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
703 Een glimp, waarin het
eerste licht als traan
geboren wordt, handen
verleggen schaduwen over
mijn verweerd gezicht,
geleefde wraakgodinnen
verhangen zich aan gouden
ringen, alles afgewogen,
blijft zonder gewicht, de
maat van kwetsbare dingen.…
Onafhankelijk en vrij
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 ik wil niet meer
dat een ander
aan de touwtjes trekt
mijn benen heft
en armen laat bewegen
wil geen marionettenleven
heb de draden doorgeknipt
mijn oude ik vaarwel geknikt
deuren achter me gesloten
het voelt kwetsbaar
koud en kaal om eindelijk
weer op mezelf te staan
maar ik heb doorgezet
oude gewoontes afgelegd
voel me onafhankelijk…
De afkoelende huid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
489 zuiver als kristal
wilden wij ons
glazen universum blazen
in vuur draaide
waarheid tot transparantie
louterde liefde puur
we konden niet voorkomen
dat er belletjes met dromen
scherfden in brekend licht
kwetsbaar vloeiden we uit
spiegelden elkaars kleuren
op de afkoelende huid
nog spelen schaduwen
op het warme kristal
en danst…
Uluru
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 ontdaan van kledij
ontdaan van huid
ontdaan van schuld
sta ik voor u
naakt
puur
mijn levenslicht stroom vrij uit
kwetsbaar
maar sterker dan verwacht
mijn sterrenstof
droom
verteerd al
heel het heelal
implodeert in mijn hoofd
explodeert in mijn licht
alles aanrakend
dwars door basalt
kom ik tot jou
wij vervagen
lossen op
verder…
vleugelloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 als een vogel
die niet meer
vliegen kan,
gewond en kwetsbaar
zo ga ik
door het leven
de vraag die
me bezig houdt
zal ik ooit terug
kunnen vliegen?
mag ik hopen
of is het beter
van niet?
begrijp je dat?
ik wil niet weer zo
diep vallen...
en toch
zal ik blijven
vechten,
alleen...
ik weet niet hoe?…
Broos..., fragiel..., licht...
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 En bij elke ademhaling
beluister ik haar kwetsbaarheid
die zich ontrimpelt
in de warmte
van ons wonen...!…
En zoogt mijn dromen
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
515 mijn kleur
is als een jas
omsluit het stukje leven
dat van niemand was
ik warm me
in onzekerheid
aan buien voor de zon
de jas aan bij gelegenheid
ik sla in
kwetsbaar zijn
mijn vleugels uit
en toon mijn lijf
wacht tot
niemand kijkt
als naakt verleidt
gaat open komen
mijn woorden
strelen langs je borst
je legt mij aan
en…
Bondgenoot
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
557 lente
ze gaf pijn
ze troost
in tere kleuren
in het kwetsbare
van spikkeltjes
op vogeleitjes
lente
ze laat tranen
ze droogt
met zachte wind
ontvouwt, plooit
haar helder licht
over een winterhuid
lente
ze laat sterven
ze laat leven
een nieuw begin
groene blaadjes
uitlopers slingerend
langs de steen
lente
ze bezingt
ze omringt…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
Waterlelie
netgedicht
3.7 met 69 stemmen
5.963 Zachtjes deinend op het water
Ontsluit zij traag haar schoonheid
Gelijk met de eerste zonnestralen
Haar hele pracht en openheid
Bewaart zij voor de dag iets later
Dan in al haar kwetsbare schoonheid
Laat ze haar hele pracht ontluiken
Haar hart vol stuifmeelstampers
Voor snoepers die haar ongezien ruiken
Gulzig smullend van haar heerlijkheid…
Cyclus: groei deel 3
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
780 Mens
geheel van beige stoffelijkheid
kwetsbaar en verwoestend
mens
geheel van subtiele verlangens
en rauwe lusten
mens
geheel van
hebben en zijn
strijd
7.
Droef
beziet zij
in spiegeling
haar verwelkende schoonheid
in haar reflectie
ontluikt een passie
sterker dan
vergankelijkheid…
Roes
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
890 Ik roes van jou
zweef over paden
verdwaal in tuin
raas in overdaden
ik bloos van jou
schilder vissen rood
water warm paars
planten bont en blauw
ik kook van jou
snij pink in vuur
rook brood zwart
vergeet etensuur
wij zijn glas
mijn hobo hart
jouw serene snaar
kwetsbaar helder…
Onmacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
575 Per slot van rekening ben ik maar een
kwetsbaar liefheersbeestje en kan ik
amper nog met mijn vliesvleugeltjes
opstijgen.
Natuurlijk hou ik het lijntje met de
Godenwereld intact, maar hoezeer ik
ook smeek, er blijft zoveel stilte,
onvermogen en leegte achter.…
femme fatale
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.911 strak strekt
de sluier langs
haar schrale lijf
waar ruimte
krimpt tot
een smalle
engte
en bottenbenen
een lange
weergave zijn
van een
kwetsbare lengte
ene vrouwe met
ontspruitende borsten
in een sobere gratie
op nakende voeten
wie wil niet
haar uitpuilende
pruilende bolle ogen
ontmoeten
doch,
in een
voorbijgaand moment…
wilskracht
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
720 gedachtes dwarrelen rond in
abstractie van mijn dromen
pulserende emoties in
aura van kwetsbaarheid
ik leef het léven,
ik leef in verlangen
in kleuring van het pad
waar mijn geest mee geplaveid is
observerend de volheid van mijn bestaan
waar soms stukjes afspringen
in golflengtes van mijn onwetendheid
vallend…