Alle inzendingen over onrust

1231 resultaten.

Sorteren op:

Het zit in mijn geest

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
ik ben bang niet voor een vlieg maar voor iets dat je vanuit de ooghoek nauwelijks ziet het beweegt geeft onrust omdat het leeft zonder dat ik er macht over heb ik veeg en probeer het te pakken maar kan het niet vatten het zit in mijn geest alsof het er altijd is geweest als ik de ogen sluit dwarrelt het voluit groeit steeds…

IN STILTE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
het is er nog steeds komt langs op vergeten momenten de onrust het verdriet de verwarring is er nog steeds stiekeme tranen wachten op mijn zware hart maar niemand die het zien mag, of horen een brede glimlach lopend over straat altijd alert om niet te vallen de zorgen die mijn zuurstof stelen me doen verstikken ik ben radeloos…

Aarde stort in

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
De aarde stort in zee de zee bespoelt de aarde zekerheden storten in onrust, chaos, alles weg westers Japan verschrikt bang. Plaatsloze emotie gevoel geruïneerd hoe te redden wat te redden verstoorde wereld opgeschrikt. Watervloed na watervloed Tsunami ongekend. Niemand weet wat deze stroom nog later doet.…

Sporen van mijn ziel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 568
De waterkant, met spiegel van de zomer bood weinig soelaas tegen de innerlijke onrust die zomermiddag op het adolescentenkamp voelde ik de heimwee dieper dan ooit naar het land waar ik geboren was als klein kind verkocht aan Hollanders maar door ‘t Indische bloed in mijn aders stroomde rivieren van weemoed voeren zielenboten tegen de wind…

Striemt haar gladde huid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 436
waar golven rollen en gestuit worden door basalt striemt de zee haar gladde huid kolkt met hoge witte kuiven onrust in het tij zuigt en trekt haar eigen weg in mui en onderwaterstromen weet zij de agressie in te tomen om daarna hoog de kanten op te komen met een donderend geweld gaat zij de confrontatie aan zoekt een nieuwe vrijheid…
wil melker28 augustus 2012Lees meer >

Mooie vrouw

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 800
Zonder twijfel is er geen onrust geen dapper moment om de droom te verkennen jouw avonturen woekeren als onkruid ze vergaan niet, blijven dapper zonder kerk, of economie, bestaan daarom plak ik je vast aan de nagelmaan, mooie vrouw in schemerjurk van ochtenddauw ik vertaal het fladderen van jouw ziel met mijn eenvoudige lichaamsbeweging…

Verjaren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 657
De buurvrouw veegt haar stoep en daarbij haar onrust in de goot, ze kijkt de bomen kaal van 's ochtends vroeg tot avondrood. Ze heeft hem al zo vaak bij ‘t oud vuil gezet ook nadat hij is weggegaan, ze zoekt haar jas en voelt, de winter komt er aan.…

Rozenboog

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 500
Zo stekelig ooit Jouw ranken waren, Zo pijnlijk het contact Terwijl ik het overbodige Bij je wegnam, weggenomen Wildgroei die alleen Mijn eigen ik ten goede Kwam waarvan ik geleidelijk Aan vervreemd was, Onthecht van de mens Die ooit ik heette - Ben jij na eeuwen van Onrust een bloeiende oase Van orde en regelmaat Geworden…

Zonder controle

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Net toen alles onder controle leek sloeg het noodlot weer toe altijd dichterbij dan verder weg onvoorspelbaar als een voorspelling onbeheersbaar als een natuurramp Meegaan in de vloedstroom van onrust en negativiteit is primair de reactie evenals vechten tegen het lot dat altijd een sterkere vijand is Ben je een controlfreak in het diepst…
geeraardt14 september 2013Lees meer >

ZORGVULDIGHEID

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
De zorgvuldigheid ligt in de met zorg vervulde eeuwigheid waarin de onrust tot rust de zorg berusting zal worden in het waardevolle even dat het leven vertegenwoordigt in de aanwezigheid van de naaste die het begrip heeft, dat nodig is om het leven te vervolmaken zo huldig met de bloemen des velds neurie de hemelliederen die door hun…
HANS UDING7 december 2013Lees meer >

Alleen verder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.000
Mijn gedachten onrustig vragend niet levenslustig Mijn gevoel verdrietig waarom alles zo nietig Mijn doen en laten afwezig en stil waardoor het is koud en kil Want jij moet nu zonder je lief, je maatje hij was bijzonder Alleen blij om wat er is geweest alleen verdriet om hem het meest Je moet verder maar hoe de tijd…
Leidy27 februari 2015Lees meer >

aftakeling

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
vandaag trekt de wind aan hij blaast deuren heen en weer het bovenlicht klapt onrust door de gang buiten loopt een regenjas gevuld met de terloopsheid van een regenachtig uur aan het stuur van en passant vecht een tas om stil te blijven hangen is een werkwoord dat zijn lading dekt vanuit de natte bomen trekt een koppel spreeuwen luidkeels…
switi lobi4 november 2016Lees meer >

Niet zichtbaar

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 521
ik voel dat je tegen beter weten in de tijd bent vergeten dat zijn sporen zich even niet zichtbaar in je huid hebben vastgebeten dat je gewoon degene bent die uit de spiegel zijn glimlach herkent nog steeds bevrijd van de donkere schaduwen uit de laatste tijd toch heeft de onrust van de nacht je niet echt uit balans gebracht…

Elk moment opnieuw

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 444
Voorbij onrust heerst innerlijke vrede. Voorbij tegenstrijdigheid groeit saamhorigheid. Voorbij de tijd, voorbij gisteren en morgen, leeft eeuwigheid. LUISTER! aandachtig, naar vogels die blijven zingen. ZIE! met open ogen, hart en ziel, hoe witte wolken blijven drijven. GENIET! van het wonder van muziek. Elk moment opnieuw.…

Rondom mij

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
Als ergens donder raast Bliksemflitsen klieven duister En gierend briest de storm Denk ik aan jaren terug Toen ik angstig wegkroop In een hoekje van de kamer Mijn handjes beschermend Voor mijn ogen Maar donder raasde boven al En ’t licht zeefde Tussen mijn vingers De onrust was overal Om mij heen en in mij Nu is er Zelfs ook zonder…

Midnacht gedachten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
observerende ogen niks dat hun ontgaat Ze proeven van mijn verdriet ze leven van mijn angsten en voeden zich aan mijn wanhoop en machteloosheid Ze zijn genadeloos ze kleineren me en beangstigen me tot ik alleen maar kan verlangen naar het einde van de nacht Ik vlucht niet meer ik wacht geduldig tot ze gaan slapen en mij in stilte en onrust…
S.16 juni 2018Lees meer >

Hij wil zo graag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 588
met divans en tuinen om me neer te vlijen mijn schoonheid te vieren met zijn liefde en mij weg laten glijden naar de zevende hemel hij wil zo graag met mij wonderen ontdekken in de wereld waarvan hij droomt (nergens ligt er iemand in nood of in tranen) Hij wil zo graag nooit wordt hij oud want hij is nog te jong met zijn onrustige…
Zywa4 februari 2019Lees meer >

Tijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 407
De nacht was te kort Tijd ging te snel Volledig ontspannen Lekker in mijn vel Draai de wijzers Terug naar elven Normaal zo onrustig Vannacht de rust zelve Genoten, maar voorbij De dag is weer begonnen Het geluid dat we straks weer horen Wie heeft de tijd verzonnen Stilstaan bij dit moment Is alles wat ik wil Het is nog even donker…
Din4 januari 2026Lees meer >

DE STAF.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.219
Onrust en donker alomme, Bang als een dove-en-stomme, tastend als blind ga ik omme - Waar is mijn staf? Ik lijd en moet velen verdrieten, ik geniet ook en doe wel genieten, maar alle vreugd zie ik vlieten in een graf.…

leven heeft een soundtrack - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 667
als het leven een soundtrack heeft dan klinken toegenegenheid en liefde doorheen hartstocht en drama klingelt aandacht verfrissend haar bries door teder betoverende klanken die onrust en angst trachten te ontmoedigen dan prikkelen de elan blussende noten van verdriet en melancholie vriendelijk maar zelfbewust de verrukking van optimisme en…

Mist

hartenkreet
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.711
Zo ’s morgens in de mist Een sluier van zacht wit Daar kijk ik naar en denk Aan wat er was en wat er komen gaat Wat er nou in verborgen zit Soms schemert het Soms waait het hard Dan regent het weer dat het giet Dan is er iets van onrust bij de mensen Een heldere dag Een openstaand vizier Begrip en medeleven Zonder geweld Als dat eens…

De vissen vliegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
zee schuimt onstuimig De schepen worstelen zich er doorheen, duiken steeds weer op uit de golven op weg naar de haven die het wilde water temt De vissen vliegen uit de handen van de schippers snel aan wal, tot hoge stapels onder de bruinrode hemel van de ondergaande zon en de schepen veren op Aan de donkere horizon droomt onrustig…
Zywa26 november 2021Lees meer >

Mijn Grote Liefde ...

hartenkreet
2.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.650
Weer die onrust in mijn donder weer dat jagen in mijn lijf waarom ben ik niet wat blonder scheelt mij toch een hoop geschrijf !…
metha23 december 2003Lees meer >

leven volgt de vloedlijn

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.211
leven met d'overgang is onrust aan de vloedlijn stormen woeden eb is onbekend van alle kanten slaat ontketend golven op je teder ongestel steeds wilder aan nooit uitgerust reeds lang naar verre doemeilanden weggewenst resteert d'uitwijzing naar nieuwe oorden zonder woorden weg met d'herinnering onweg gewoven vrijheid moet…

De fobische wind

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
gevoelens het spreiden van strak geleide emoties naar een glad oppervlak dat rust in zijn spiegeling had waar niets zomaar buiten zijn oevers trad een diepe zucht gaf eindelijk lucht aan al tijdenlang steeds weer oplopende spanningen even vrij zijn zonder belaagd te worden door de fobische wind die in een niet te traceren onrust…

(onder) indruk van IJsland

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.010
enorme bergen als slapende reuzen in zwarte woestenij van as en lava verwrongen gesteente uitgespuwd door vurige monden vertellen verhalen uit een onrustig verleden grimmige wolken hangen boven een dessolaat landschap felle stukken groen omringd door een muur van ijs rijdend tussen beeldhouwwerken van moeder natuur bekruipt mij…
melanie remers25 september 2005Lees meer >

Sonnet voor een koele avond vol bevrijding

hartenkreet
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 894
Koel kust de avond en mijn ogen, open, sluit ik vaag vervloeit een zinderende dag en over de blanke lissen van mijn geloken ogen, wipt de ijle vogel, die onrust heet, naar ver over de verre vijver glijdt een lied en mijn keel ontglijdt een langgerekte klacht dan, zo langzaam, opent het donker de maandoos, mijn ogen, mijn oren, mijn…

Hanenpoten

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 710
op hoge stelten door het donker wachten tot de zon doorbreekt de wolken uit elkander schuiven en zelfs het roodste rood verbleekt al bij het allereerste straaltje gooi je je kop in je kippennek schud je al je veren los en opent zelfvoldaan je bek het geluid zit verborgen in de diepte tot jij het naar buiten zwaait onrustig ga je weer zitten…

ZORGVULDIGHEID

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 607
De zorgvuldigheid ligt in de met zorgvervulde eeuwigheid waarin de onrust tot rust de zorg berusting zal worden in het waardevolle even, dat het leven vertegenwoordigt in de aanwezigheid van je naaste, die het begrip heeft, dat nodig is om het leven te voltooien zo huldig je met de bloemen van het veld zing de liederen van de hemel,…
Hans Uding14 november 2010Lees meer >

Vergeet mij niet

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 889
genegenheid uit mijn hand ik fluister in het riet: “Vergeet mij niet” zucht een wens door het lied van de kleine karekiet ik zie hoe planten uiteendrijven of dicht bij elkaar blijven hier is niets wat me kan beklijven mijn hart nog doet verstijven ja, knikken de wilgenbomen blijf nog maar even dromen laat het water naar je toekomen de onrust…