787 resultaten.
waterig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
451 droge mond snakt moeizaam
naar een kleine dronk,
ze klonk zo stroef toen woorden uitweg zochten
buiten, in de kilte van vandaag
laat ik ze graag
hun gang weer gaan
opeengestapeld staan ze toch te wachten
tot hun korte duur -slechts wetend-
uit mijn stemvorm barst
een lach, een traan
en duizend hartsmomenten, kom
ga negen rozen plukken…
Vijgen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
676 Vlijtig plukken handen
de vijgen van de boom.
Het Turkse fruit dat
zonder schaamte geen
blad nodig heeft voor
openbaar vertoon.
Weldra verhoogt de vrucht
zijn suikergehalte wanneer
het gedroogd wordt onder
een Anatolische zon. Een
proces dat onveranderd twee
duizend jaar aan ervaring
winnen kon.…
Verre verten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
861 ik pluk ze één na één na één.
ze groeien tot: lieveling,
omhels me en… hou je van me?…
Najaarsstilte
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
795 de goud- doordrongen dagen die nu komen
en mij zomaar het rijke plukken geeft...…
Spin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
990 Met andere armen zwom je
naar mij op het eilandje
verborgen in het riet
Ik zag je wel
op het bankje in de boomgaard
van oma en opa een familiegeheim
vertellen aan je zus
ze had de jurk met ruches aan
en was niet geïnteresseerd
Over de bomen heen reikte je
haar jouw zesde of zevende hand
om heidebessen te gaan plukken…
Pomona
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
509 Waarmee kan ik je nog verrukken
Enkel een mand met dode mussen
Wat kruisjes als symbool voor kussen
Niet eens een trap om fruit te plukken
Je hebt mijn Venusbeeld geroofd
Het is gedaan met al mijn ooft
Het rot, is beurs, de bomen huilen
Ik zoek beschot waar ik kan schuilen
Hoe sterk was jij in overwinnen
Mijn tuin was degelijk omheind…
Mijn ster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
485 Ik kijk in het donker vaak naar boven,
pluk mij uit de hemel dan een ster.
Wil in mijn diepste graag geloven,
maar het lijkt een brug te ver.
Voel hem toch altijd branden in mijn hand,
kijk nieuwsgierig naar zijn schitterend licht.
Droom van dat verre vreemde land,
voor mijn ogen verschijnt vaag weer jouw gezicht.…
Carpe a.d. mmxxiv
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
418 "Pluk elke dag in 2M2X4"
Zal ik aan die millennials gaan zeggen
Hèn hoef ik zulke taal niet
uit te leggen
Zij wensen mij 'n gelukkig
twintig vier
Ik vrees alleen dat hun schrijfvaardigheid
Ten koste gaat van hun leesvaardigheid...…
De echte vooruitgang
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
400 de seconden
gaan weer tikken
rondom spijtige en
blijde blikken
introversie vlaagt
en klaagt in prikkels
over het afgelopen jaar
toch glanzen er
ook ogen die het
afgelopen jaar goed
hebben gewogen in
belangrijke beslissingen
en daar nu de rijpe
vruchten van plukken
nog zijn de mouwen
opgestroopt is de
wilskracht niet geknapt…
Lentestorm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.300 Wandelen met de wind mee
geeft minder frictie
Wilde narcissen doen een rondedans
pikken als kippen naar hun eigen grond
De eerste pruimenbloesem strooit
ze blaadjes als zaadjes
Soms is er de lentelage zon,
dan doen rossige pluimpunten
aan je haarkleur denken
Je zou de mooiste plukken
We zouden naar huis gaan
Je zou hen met je…
Metamorfoses
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
348 Van het land pluk ik de zachte dagen,
een regenbui die mijn lichaam masseert;
ik ken de bittere kern die hij vereert,
met mijn jas kan ik hem wel behagen.
Uit mijn arm ontwaakt al een frisse knop,
de melodie van een geurend voorjaar,
die mij bevrijdt van mijn winterse goed.…
snoeien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
117 weet je wat ik had
bedacht mijn lief
het snoeien van jouw
liefde het plukken van
je schroom, de zachte dadels
in je ogenschijn en de klanken
waaraan je bent getafeld
meewarig voor alles die jou
als een stalen frame in een
ogenschijnlijke jargon van
mededogen bezien
daar zou ik iets van willen snoepen
het verheerlijken in de geste…
VERZORG JE LEVENSTESTAMENT, WAT LET JE?!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
714 Je komt nooit op een gespreid bedje
Als de dood je roept, je gaat overlijden
Wellicht soms enkele uitzonderingen
Zoals Staatshoofden die dood gingen
Het sterfbed zelf is wel snel op te maken
Maar heb je je testament opgemaakt
Voor met name geld, goederen en welk deel
Aan wie, wat, wanneer en hoeveel
Heb je je uitvaartwensen vastgelegd…
Dromen........
hartenkreet
4.4 met 24 stemmen
1.388 Ik pluk de bloemblaadjes van 't madeliefje.
Hij houdt niet van mij, hij houdt wel van mij.
Ik voel me weer als een verliefd meisje,
huppelend door de wei.
Ik voel de vlindertjes in mijn buik.
Ze kriebelen onder mijn huid.
Ik kan me even niet bedwingen
en lach heel luid.
Ik zie een vallende ster
en ik heb mijn wens al gedaan.…
Stenen speelgoed
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.337 Bladeren spelen uit twijg ontwaakt
schaduwen in niets ziende ogen
lispelen een lied vol mededogen
nu het beeld zich aan hun schaduw raakt
Het groene kleed dat marmer siert
geeft het doods grimas een lentekleur
het koud witte lijf de valse fleur
van bloeiend leven dat welig tiert
Haar handen plukken het mossig bed
krabbend als verdriet…
De lilarode klaproos
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
850 groene land omzoomde
in drie lagen hoog
daar waar het water
meanderde en stroomde
kolkten in de wielen
onze wildste dromen nooit
hielden wij de voeten droog
in staal van doorgaan
en ervaren tuiden
wij de hang aan grote
opvoedingspilaren een
nieuwe generatie lang
mag ik met jou
het echte groen betreden
de lilarode klaproos plukken…
Carpe diem
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
792 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil laten tonen
ik schud de regen van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil tonen
de regen schud ik van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat…
zo zacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.661 liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde stromen in
schoonheid van vertrouwen
en kus me, kus me steeds maar weer
ik pluk…
zo zacht
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
820 liefste voel je herkend laat alles maar zijn
ik ben de nectar voor jouw oude pijn
ik wil met je dansen door de nacht
waarbij onze lichamen tranen zullen wenen
alleen maar oog voor elkaar
al het andere is dan verdwenen
niets hebben wij meer te vrezen
laat liefde stromen in
schoonheid van vertrouwen
en kus me,kus me steeds maar weer
ik pluk…
Zes hoeden en een grijze sjaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
554 Mag ik jou dragen
Vragen en liefhebben
dat de duinen ons dansen
de schermen achter de paviljoens
de kleur dragen van je ogen
het vroege toch ook al oud augustus
remt mijn drang om in jouw vlucht
het gelag te zijn van mijn rijpe daad
waarin jij mijn appels mocht plukken
glazen vullen, bottelen – het geven
van een fooi - ach ik laat het…
Zo vrij als een vogel
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
831 Ze willen me plukken,
m'n vleugels afrukken
Mensen vallen soms tegen
in weer en geen wind
Mensen voelen zich anders,
ze zijn soms behaarder
Het Rijk is nu armer
de Rijken zijn rijk
maar armer dan een vogel
zo vrij in de luchten
Ik ben slechts één vogel
en ook kogelvrij.…
Vang mij...als ik val
netgedicht
4.6 met 86 stemmen
3.571 Een bloem ontluikt
om te groeien... naar de zon
mijn hart ving dat geluk
verder dan ik kijken kon
in een licht dat lacht
naar later
laat ik die bloem
uit liefde bloeien
en pluk alleen de dag
dankbaar dat ik mag bestaan
drijvend op dromen
van wolken en water
vogels vliegen mij voorbij
opgetogen, deel te zijn
van het lied dat leven…
ontbrekende bloei
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
540 wel vaker slaan stille buien toe
na urenlang rechtop te staan
in de zon
het gegons in mijn hoofd maalt de tijd, keert de richting
en dat wat gehoord werd, tot twijfel gesneden
wat moet ik het meest vrezen, regen of het onafgebroken sterven
dat mij doof maakt wanneer ik vruchten wil plukken
uit deze verwilderde muurverzen
ik zie het wel…
Met dank aan het Academisch Medisch Centrum (Amsterdam)
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Van toen af aan veranderde mijn leven:
‘k pluk elke dag die mij nu wordt gegeven.…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 laat je niet opjagen
je tijd tikt
onherroepelijk
maar soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot…
Feest der herkenning
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
496 Alsof ik zit te broeden op een lied,
waarmee ik wijsheid aan de wereld geef
of uitdraag: ~Mensen, pluk de dag en leef!~
Ach nee, zo filosofisch ben ik niet.
Alsof ik filantropisch overweeg
om al mijn geld te geven -na mijn dood-
aan mensen in de allergrootste nood.
Ach nee, mijn port’monnee is altijd leeg.…
Verboden vrucht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
534 En dan zal het wel lukken,
om hem liefst meteen,
helemaal voor mezelf te plukken.…
De h van herhaling
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
634 Blijkbaar van levensbelang:
hunkerend naar een boterham
van druk-druk-pluk-de-dag-gehalte
waarna het hevig naar huis verlangt.
Uw plicht lijkt nu gedaan.
Helaas - de avond roept.
U haast zich naar een koorrepetitie.
We moeten beter leren ademen.
Morgen staat de dag weer klaar.…
Kersenrood
netgedicht
1.0 met 166 stemmen
496 wij hadden
het nog even
over de oude
kersenboom
waarvan de super-
smaak ieder jaar
terugkwam als
heerlijke droom
jij hebt er
velen gesnoept
ook al waren ze
nog niet rijp
de pluk was
verboden omdat
het oogsten
voor allen was
als kind hoorde
je dat het leven
van de kers vol
gevaren was zoals
bij nacht en
ochtendvorst dan
moest…