1973 resultaten.
Ommekeer door poëzie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
805 wilde niet komen
wat was het al weer lang gelee
dat ze heerlijk weg kon dromen
Vakantie, maar niet voor haar
het onderhoud en ook nog schuld
ze had zo graag wensen vervuld
zomaar iets doen met elkaar
De fiets wachtte in de schuur
ze ging een route rijden
plezier was heus niet altijd duur
er komen weer andere tijden
De Ridderkerkse poëzie…
je lach is poëzie
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
673 zet kleuren
op palet
het mes heb ik
maar weggelegd
voor jou is
fijn penseel
vaak nog te veel
je bewoont een
warme achtergrond
in zachte lijnen
schilder ik je mond
de rest van je gezicht
komt op het doek
als een gedicht
ogen glanzen al
zonder vernis
ze spreken aan
en zonder woorden
je lach is parelende
poëzie waaruit
jij…
Hagar Peeters
gedicht
3.5 met 81 stemmen
17.119 Eerst tikt regenwater
tentzeil wakker
even later
valt beheerste intonatie
nieuwe kleuren in poëzie
gespannen lijnen trekken haringen
ritsende gedachten in jouw tent
druppels breken in het hoornvlies
verder malend
stampt het oude bos de voeten -
takken vinden fluisterend licht.…
Cassini-Huygens
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.292 Poëzie is altijd in emotie
je zinnen, een zoektocht
tot in elke verloren hoek
van een gestrekte ruimte
ik dicht wie ik ben
of worden wil
en schrijf daarom
ook de witte regels
waar het denken zich
niet door woorden
kluisteren laat
misschien vul ik wel
die lege ruimtes
als ik afdwaal
naar het ijswater
rond de kale keien
waar lang geleden…
ze dicht mirakels
gedicht
4.4 met 38 stemmen
5.919 poëzie haar zang
tonen dragen verre verten
toomloos temperament
haar letters
houden ’t niet binnen
schreeuwen het uit
schreien zouten over schermen
resoneren
voor eeuw’g
op ’s mensen huid
zelfs dan nog
is zij ingesnoerd
haar zegging
springt buiten zinnen
hangend aan haar mouwen
ziet men haar altaar
alles is uit vouwen
spett’rend van…
Nederlands op straat
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
2.441 Wat een genot
Enkel nog Nederlands op straat
Prachtig uitgesproken
Pure poëzie
Iedereen het ABN onder de knie
Niemand van de dichtkunst verstoken
Als iedereen straks Nederlands praat
Komt de volgende stap aan bod
Iedereen moet lachen
Enkel nog vriendelijke mensen op straat
Een prachtige glimlach, witte tanden
Puur geluk…
mijn mond vol woorden
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
738 woorden
kauwend op taal
met een schoon gedicht op de tong
dat rondjes draait door mijn keelholte
en wonderwaaierd naar buiten
en jij toehoorder, span je tromvliezen
en luister naar de trillingen
van de ijle woorden vanaf mijn lippen
op weg naar jouw gedachten
baar ze innig buitelend
in een tastend raken
van een stoïcijnse rust van poëzie…
ik ben woord, ik ben stilte
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
696 ik ben woord, ik ben stilte
op de grens tussen herinneringen
waarin ik de toekomst zie van het verleden
waar mijn identiteit verscholen ligt
in tedere omlijning,tastend
windend in mijn poëzie
elk woord in gebalanceerd evenwicht
een muze nog zonder gezicht
in de taal van de straat van mijn jeugd
in eenzaamheid van naderende stilte
dat…
luchtgitaarakkoorden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
545 ik plaats de woorden hier en daar
maar waar ik ze ook zet
het blijven woorden naast elkaar
niveau niet je- van- het
gammel als een oude fiets
een sonnet met lekke banden
luchtig ledig helemaal niets
poëzie met losse handen
buiten zinnen ben ik zelden
in de regel helemaal niet
ik schrijf niet om te vergelden
geen exploitatie van verdriet…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
946 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
ode aan Johnny the Selfkicker
netgedicht
2.6 met 66 stemmen
13.529 'een zaal in de branding'
waar wij bijna verdronken
in zijn zee van poëzie
Lejo van Kuijeren…
tussen beeld en nabootsing
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
663 tussen beeld en nabootsing
in de lijnen der ijdelheid
in de sentimentele verbeelding
van het bezopen geheugen
in die kronkels beweeg ik mij
op zoek naar geschikte woorden
het is aan mij wanneer ik mij
aan een frase waag
als een onbevreesd roodborstje
dat tegen het raam tikt
zo tik ik mijn poëzie
in een nest van zinnen
van het brein…
Glassglow
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.031 en ik vloog
hoog
met jou
schaamteloos los van de aarde
wijd op stromen
van stilte
en ik ving
licht
met jou
jaren verder dan poëzie
en de waterbron ademde zacht
melkwit
langs woordenwegen
de openheid van bewegen
binnenin
breek uit, riep je
toen de allergrootste sterren
cirkelden
je mij omwond
met de kosmos…
Druppels honing
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
523 Mooi is muziek
geluk vinden
in een lied
van je één twee drie
hop - sa - sa -
of we dansen de
latijns - amerikaanse
cha - cha - cha -
met gestolde gedachten
bevroren tranen
scherven
van stil verdriet
dwalen
door winterwouden
in woordschalen
vergaren
poëzie
vol hoop
geurende bloesem…
satijnwit
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
1.115 is het de spanning
op het mooi makend
papier
van woorden
in een lentekrul
die geen regen
of sneeuw kunnen verdragen
op kletsnatte voeten
zit de winter dan niet vol poëzie
in een ochtend van
glazen lelies
bewogen door de zeldzaamheid
van stilte
ik zie bomen, vogels, vorsten
in wit en maanverblindend licht
en…
Na ingedronken letters
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
705 tussen vallen en opstaan
kleurt en kruidt poëzie ons leven
zwart-wit bewimpeld
door nevels komt glimp tot glans
vastgezet in geluiden
tussen verwante vingers
na ingedronken letters
aan de hand van het alfabet
ontbreekt soms de juiste melodie
waar klanken niet samensmelten
tot een harmonisch geheel
van woord tot woord…
broodnijd..?
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.332 onlangs op een bijeenkomst
met andere dichters
tot m'n spijt weer eens gemerkt
hoe weinig collegiaal
de meeste dichters zijn
elkaars werk lezen blijkt
voor de meeste van hen een taboe
terwijl goed luisteren naar
andermans verzen al
helemaal uit de boze is
het lijkt waarempel broodnijd
ware het niet dat er met poëzie
geen droog brood…
Het ga je goed
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
2.474 en steeds weer je naam te horen vallen
brengt in mij de wee die met pijn de
poorten heeft gesloten in
een amendement van
het heeft zo moeten zijn
doch wie de vrucht werpt
en zelf met beide handen vangt
is in mijn hart een avant-garde
waarmee ik poëzie bedrijf
in naakte edelkunst
jouw aderen gevuld met
zuiver kristallen bloed
is mijn…
Jij noemde het poëzie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
518 en sloeg als boeg
beelden naar wie
maar wilde horen
taal schreef jij
vele malen dichterbij
eilaas geen enkele zin
sprokkelde kromtaal recht
zelfs aan zee waar jutten
dagelijks brood verwierf
stierven klanken af en raakten
verloren in donderende golven
jij noemde het poëzie…
Laat me je lezen
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.237 Laat me je lezen,
niet als een boek
maar als zachte poëzie,
waarin het allermooiste
van jouw luister,
in woorden is opgeschilderd,
waarin opgetekende
metaforen de kleurige
bloesem dragen, die zo
bij jou past.…
don juan
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
610 hij las ze uit de scherven in hun ogen voor
en noemde het een geluksmoment van venus
heilzaam dronken ze de glazen leeg
lieten huizen naar mooie woorden schikken
het is poëzie en ik de muze zeiden ze tegen vrienden
zelfs toen zijn schoenen bij de buren stonden
verklaarden ze dat hij nog steeds oog had
voor een ander en delen iets is…
de blik van het huis
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
656 spreek met mij
in deze defecte dimensie, ik ben nog niet
heengegaan
geef me poëzie
die dromen bouwt, volle manen, vredig
in slaap
veilig
wanneer de torenklok
zijn wijzers terugdraagt naar het kind
in het ongelijke lijfje, abrupt wakker
met vingertoppen
die de ruwe huid herhalen, als tekens van toen
en hetzelfde gebed
geloof…
zacht en duin
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
900 ik wrijf het stof
dat eens mijn verleden was
uit ogen van de nacht
zoek gezichten
zoals ze zijn, bevrijd
langs de plooien van mijn mond
uit de regen treedt de ochtend
met lange strepen licht en zacht geritsel
een dichter kijkt het noorden tegemoet
ik wijs hem naar mijn gedachten
we eindigen zachtroze
in nieuwe poëzie
“nu is…
Gelijk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
645 (Kees van Kooten (NRC Handelsblad 22 oktober 2010), naar aanleiding van de bundel Zo wordt U gelukkig: “Ik erger me aan critici die zeggen dat bepaalde poëzie te eenvoudig is.”)…
Negentig +
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
675 na 'n telefoontje vol paniek
over 't kwijt zijn van haar pinpas
haast ik mij naar het huis
van negentig plus
daar vlij ik neer op de bank
en vind het boek ' Poëzie op Pootjes'
met daarin mijn naam 'zal ik je
mijn gedicht voordragen ' vraag ik
aandachtig luisterend
wordt ze weer rustig
nu belt ze mij iedere dag
om te vertellen…
Het gedicht schrijft zichzelf
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
548 In de overtuiging van een verhaal,
De zeggingskracht van een gedicht,
Is de verbeelding meester
Over haar eigen werkelijkheid -
De fantasie gaat er met
De maker vandoor, gedicht
Dat niet door hem, maar
Door de poëzie zelf geschreven
Wordt, en de schrijver de
Hoogste toppen laat bereiken,
En daarna laat vallen in bodemloze
Diepten…
Dans
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
663 ongenaakbare oude zee
zal niet met je dansen
In zilte nevels danst zij weg
met de geesten van de dood
Haar rusteloze danse macabre
met donkere despoten van de nacht
De wind blaast onweer in de wolken
strijkt over het hart van de storm
De oude gulzige zee
zingt van zwarte diepte
Van saudade dat vreemde verdriet
van zee en poëzie…
zinloze brieven
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
527 je kunt brieven schrijven
naar de grote poëten die zullen
trachten naar eer en geweten
antwoord te geven op al uw vragen
tenminste dat hoop ik maar
doch dikwijls zullen de dichters
het af laten weten blijven in stilte
verzonken ze zijn het vergeten
poëzie is zoeken en vinden
zoals braille bij blinden steeds
op de tast van muurtje naar…
voor een oeuvre
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
690 een eerste gedicht verplicht
de dichter tot zoveel meer
poëzie als lichte vorm van dwang
een gedicht blijft dikwijls maar
slechts even hangen in de zeef
van het collectieve geheugen
om genoemd te blijven worden
wordt er meer van je verwacht
want bij stilstand zullen de
anderen je voorbijstreven
woorden vervliegen gedichten vervagen…
Bij de grens
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
419 Noch gebed,
noch poëzie
kon de angst
tot zwijgen brengen.
In de duisternis
fluisterden we elkaars naam,
een klein verzet
tegen het moment
waarop de wolven
ineens
ons zullen terugroepen.…