Bij de grens
Ik greep jouw hand,
vast in de mist
vol verborgen wolventanden.
Onze ogen
kenden de nacht,
maar niet de weg
naar vrijheid.
Noch gebed,
noch poëzie
kon de angst
tot zwijgen brengen.
In de duisternis
fluisterden we elkaars naam,
een klein verzet
tegen het moment
waarop de wolven
ineens
ons zullen terugroepen.
Geplaatst in de categorie: emoties
de grens 3.0 met 5 stemmen 
292
292
Er is 1 reactie op deze inzending:
die laatste is werkelijk.. mystiek
Bedankt!