1757 resultaten.
Stilleven
gedicht
3.6 met 35 stemmen
24.684 Geheimen zijn ongeneeslijk,
de duisternis onder haar rokken,
de armoedige broek bij haar dood,
de knoop in zijn zakdoek gevonden,
het machteloos lid op zijn lijk.…
gebiedende wijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
30 in plaats van kaarten
of dingen die er niet zijn
slapend voorlopig
totdat rook in waarde daalt
is ginds een kamer vrij
met de gordijnen geopend
voor elke bedevaartganger
zo hevig onderweg
zonder bezittelijk te zijn
zeer bestaanbaar desondanks
de weg te vervolgen
slaapwandelend desnoods
over land, in de taal
die voor ons ligt…
Nacht
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
671 Kruip tenslotte,
uit jouw geboortenaam
mijn kracht, geriefelijke
verzenman van mijn ziel
in het stille woorden duister
sla die oevers maar te samen
maak van die oerkreet een optelsom
knijp nogmaals in die tepels
laat haar rok op de stenen vloer vallen
en voel haar heupen
voel haar heupen.…
Zo anders
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.032 We zijn als een rok en een broek,
en toch als een stel samen.
We zijn als water en vuur,
maar onafscheidelijk, kan ik beamen.
We zijn als een pen en een potlood,
en toch als een schoenenpaar.
We zijn zo verdomde anders,
maar kunnen echt niet zonder elkaar!…
Keuzes
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.727 Een keuze om niet te willen kiezen
doet je keuzes opgaan in rook.
Toch bestaat er geen keuze
als je niet anders kunt.
De keuze wordt voor je gemaakt,
als de keuze je het leven niet gunt.…
Nooit meer schrijven
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
560 Nooit meer schrijven
Stoffige inkt uit het verleden
dwarrelt als rook in mijn neusgaten
Het prikkelt
Vage excuses vermengen zich met mist van opties
Ik zou nooit meer schrijven
Verse woorden vormen zich op het papier
onwennig
De muze slaat me keihard in mijn gezicht
alle stof dwarrelt
Het prikkelt…
De dode beminde
poëzie
4.1 met 10 stemmen
3.587 Ruiste haar rok niet?
Kom, kom toch terug!…
ZINGEN
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
552 Laat het roesten en roken
en dan op een goede dag
of nacht: een gedicht dat
op zichzelf staat als een
scheve fabriek.-…
De oorlog als vlag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
599 het prikkeldraad
haakt weer
in rafels historie
buigzaam gerold
om het regime
strak te schragen
bomen groeiden seizoenen
proefden de dood
in de rook der verdoemden
zij getuigen hoe mensen
door afkomst en ras als
minderwaardig zijn omgebracht
met de oorlog als vlag
is de lading verdwenen
nog ruisen zij zacht…
in een oogopslag
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
759 langzaam
als sneeuw voor de zon
alles wordt vaag
mischien is vergeten
beter
alweer een kilometer
in één oogopslag
achter ligt een hal
een monster vol klanken
totdat het stopt
rook verdwijnt
zo fijn
muziek en mensen
blijf nog even
en ik denk ooit
terug…
Voor Chloé
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
722 Kabouters klauteren haar bedje in
en zoete dromen nemen traantjes mee
Kleine fee slaapt
Terwijl tegen het plafond
rook van eerste uitgeblazen kaarsje
nakringelt
Kleine fee slaapt
Sssssssttt.....
't fee...st is over en uit…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
Mijn broer vraagt naar een herinnering
gedicht
3.5 met 2 stemmen
21.923 En kijk en luister naar
het geluid van rook
in een zwerm.
---------------------------------
uit: 'Parmentier', 12/3 2003.…
Haar ogen nog wenken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
784 zag weer
een vlinder
donker van kleur
rook de geur
van hooien de
grassen het rooien
zij dwarrelde
zacht op een
oppertje neer
zag op vleugels
van boven haar ogen
nog wenken in laatste keer
warmte heeft ze gesloten
maar haar leven en dood
zal onze lente weer oogsten…
Licht dat geen klaarte brengt
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
468 Ineens weet ik dan ook: je hebt niet veel te willen,
het leven is een diep geheim dat je verplicht
en dat ook verder gaat als vuur en rook
en dat je nimmer zomaar uit kan leggen.…
Op goedkoop toneel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
968 ben geen tovenaar
stok niet met magie
en glinsters op
goedkoop toneel
zaag geen mensen door
illusie is mij al teveel
ben wel gevoelig
voor mysterie
het onoplosbaar zijn
ken de klappen van
venijn en ongeloof maar
weet ook de historie
zij brandstapelde
het vreemde
wiste zo realiteit
nog kringelt rook
uit al die eeuwen
door naar…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
720 Jij zag niet
en ik evenmin
Braille kregen we niet onder de knie
en die blindengeleidehond
kefte iets te dreigend
De winkel
die witte stokken verkocht
rook vreemd
We maakten ruzie
over de herkomst en samenstelling
van die geur
We kwamen er niet uit
waardoor de winkel instortte
op de brokstukken die we waren…
Nepnieuws ?!?!?
snelsonnet
4.3 met 6 stemmen
1.285 daar niet meer roken.…
Stil staan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
828 Mijn blik wordt vertroebeld door al die rook,
het is een vuur dat dagelijks opnieuw wordt opgestookt.
Ik blijf hierdoor in het verleden hangen,
in mijn oude gewoontes, in het terugverlangen.
Waardoor ik niet naar voren kan,
maar als bevroren in het donker stil blijf staan.…
De regenpianist
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
135 Wanneer de rode, witte en blauwe auto's
zijn gepasseerd,
klinkt er klassieke muziek
door de lucht,
gehuld in een deken
van rook.
De trampoline,
nu vol regendruppels
die op en neer deinzen
als melodieën.
Een onzichtbare pianist
bespeelt de druppels
en maakt langzaam
de lente
onaangenaam.…
DIE SCHÖNE HIGH-MAT
snelsonnet
3.9 met 30 stemmen
2.504 Tien joints per dag, dat zijn er nogal wat,
en die dan zomaar van mama gekregen.
Nu, tussen ons gezegd en ook gezwegen,
ik wou dat ík zo’n moeder had gehad.
Want ik verwierf daarvoor het aardse slijk
met vakken vullen en een krantenwijk.…
Wijzing
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.747 Het woord viel,
op een ordinaire woensdagmiddag
bij de koffie
Jij glimlachte
dat ik voortaan je dienster zou zijn,
met witte schort
En ik zag mezelf in zwarte rok
en tranen, half april
Tussen bloemen
op jouw erf, waar onkruid woekert
als carcinomen
je stem,
nevelig als een zomermorgen
beloofde…
Mijn pen vloekt...
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.064 Mijn pen is boos, niet weinig ook,
voor ik het weet, gaat hij
op in rook, want wéér heeft een
idioot een prachtig mens met een
eigen mening in koelen bloede
vermoord....
En dus vloekt mijn pen.....…
‘Afscheid in Auschwitz’
gedicht
4.5 met 87 stemmen
18.669 Eenzaam staart een vrouw
Naar het rimpelloos water
Van een plas in het veld
Vocht vult ook haar ogen
Waarachter herinneringen
Zich geleidelijk opdringen
Het verleden rust als as
Op de vruchtenloze bodem,
Haar hemel blijft zwart
Als de rook van toen
En haar tweede afscheid
Fluistert lieve woorden:
“Dag moedertje…”…
nacht
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.133 dag nacht, neem je duisternis
maar als rokken bij elkaar
vlucht weg op hoge benen
de horizon nemend
als laatste horde
daarmee plaatsmakend
voor een kille winterzon
hul ons weer in nachtelijk zwart
als de zon haar avondrood
om zich verzameld heeft
en in roze mijmering
achter de kim verzinkt…
wilg en water
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
779 en weer
getuigt de nacht
de dagen voorbij
de gezichten in het licht
bedrieglijk in de jij – vorm
ik keek mee
en naar de wonden
boven wenkbrauwen
rook de geur, de worsteling
van uitgespuwde woorden
het geluid trok naar de wolken
met een kind, hand in hand
het regende wilgenbladeren,
in de diepte, dagenlang…
dramatisch
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
754 wat je vandaag de dag
een boskoper gaaf nog
ook aan wilt doen
je stuurt hem niet
te keur naar griekenland
je ziet daar door rook
de boom niet meer
alles woedt en ziedt
er lijkt geen keer
voor mens of dier
stel zo waar niet boud
hij komt om
zo niet vermist
stuur een kist
bij as
met gebrek aan hout
een zak van herbruikt papier…
Aanraken
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.361 Het liefst zou je wegkruipen
achter duizend zwarte rokken,
glurend met je ogen dicht
loop je schoorvoetend
totdat je echt niet langer,
kunt doen, alsof je niet ziet
dat de schaamte, de pijn en het verdriet
langs je lichaam stroomt
met elke stap kom je dichterbij
kijk naar mij
zonder ogen dicht.…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
De sigaar
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.851 Dan blies hij een rookgordijn,
viel fel mijn stelling aan
en zag ik steeds mijn kansen
geheel in rook opgaan.…