1055 resultaten.
Holland, ik heb je lief ...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.725 Roodbonte koeien
in 'n groene wei
gele boterbloemen
natuur maakt blij
Dieprode klaprozen
'n blauwe lucht
soms 'n witte wolk
ik slaak 'n zucht
Bruine wollige schapen
paardebloemen heldergeel
donzige eendjes
'n kleurrijk geheel
Donkerpaarse distels
verdwaalde madelief
'n kleurenpallet
Holland ik heb je lief !…
Aarde
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.083 Witgekleurd drinkt mijn huid van
het zuivere water,
zoals het verdorde blad,
verdwaald op haar levenspad.
Mijn handen wiegen de zon.
Verkleumd verwarmt mijn huid zich in
het pure licht,
zoals een gesloten roos,
gevlekt en oh zo kleurloos.
Mijn armen openen in de wind.…
Schilderspapier
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
632 Er bewegen stille blonde mensen
in de geschilderde hoofdstad
van een onbekend land
voor de verdwaalde kwast
naast een onbemind bed
het schilderspapier wacht geduldig
op een nieuwe natte verfstreek
en groene bossen vol natuur
onder een strak gestreken lucht
beamen in dat stille verdriet
tranen die de verf verdunnen
voor oude mensen…
Leven
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
877 Ontsproten uit wellust
Organisch doch nog onbevangen
Een blik, onbewust veracht door hen
Zij, ooit bewust levenslustig
Nu verdwaald in alle lessen
Die tastbaar houvast boden
Patronen vormden het labyrint
Die velen cyclisch delen
Bedachtzaam streven zij
Ontwetend vergeten zijn
Het voortschrijdend natuurlijk gift
Dat nu zo onopvallend…
orde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
798 tandeloos hooggeëerd
afgemeerd en uitgeteerd
doorgeneukt al afgelikt
gebromd toch geflikt
schadeloos aangeklampt
geschaakt en ingedamd
gekraakt al verkrampt
verzuurd toch uitgekuurd
liefdeloos teruggekneld
verdwaald en afgezeken
doorgedacht al ongesteld
afgetikt toch uitgelezen
dadelloos geruïneerd
gekotst en uitgevreten
liefgehad…
Leegte
hartenkreet
4.3 met 23 stemmen
2.015 jij zo veilig
en gaf jij deze stad warmte en
gezelligheid
Het leek een schrijn
die vol met jou liefde was
Opeens verdween jij
Naar overal en nergens
de stad begon te vergaan
en de lust verging me om te leven
het is nu een lege stad
Ze verdwaasde om zich heen
zo vervaarlijk
de schrijn is nu leeg
wie weet of ooit zo
een verdwaalde…
humeur
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.081 Hebt u ook wel eens zo'n gevoel
ik laat de boel de boel
en dat je enorm baalt
je voelt je een beetje verdwaald
in je hoofd is het warrig
je bent chagrijnig en narrig
en waarom, dat kun je niet vertellen
misschien is het een kwestie
van je humeur een beetje bijstellen
maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan
je weet niet eens hoe dit gevoel…
-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
536 Plamuurlaag hertogin van Obninks
vogelzang mijn bevlogen favo artiest à première vue, c’est curing a disease
bangste bang banger
Mijn hazentand uitgegroeide lengte
je bent mijn wereld enige
maakt minderwaardigheidscomplex als levensdoel
Je geeft heimelijke pijnen
hartverwarmend ik lig op de vloer
knuffel
Hoe bereik ik u hertogin
met verdwaald…
Yper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
823 Gebroken
geknakt
regenererend
des leven
lijdzaam
overleden
Doods
toekomstloos
brutaal
door eigen hand
aangerand
Fragmenten
rond
gesmeten
sieren
ondergekregen
nooit
wederkerenden
De nacht slaakt
verdwaalde schoten
verschillend de
tussen
liggende tijden
De wacht schrikt op
bezweet
bleek
trekkend
Mijn god
het gaat…
uitgelicht
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
698 onder de platanen
tegen het goud geblakerd
van een ondergaande zon
rookt een man zijn pijp
gehurkte eenvoud in het dorp
dat vandaag zijn water vond
het gekrijs van wilde apen
verstoort het blikken radiogeluid
Coca Cola uit de koelkast
smaakt toch overal hetzelfde
ergens in de wereld
brandt een lamp verdwaald
er is geen mens in huis…
Vluchtig als een droom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
560 ik heb de prullen geraapt
van verdwaalde woorden
een kleine schets gemaakt
vervlogen ideeën
een bewogen lach in een
nacht die geen einde had
wat snuisterijen
en bling bling om
alles even op te pimpen
de diepgang van een kind
in een volwassen wereld
met oppervlakkige dingen
het vlaagje wind dat
de dode vogel beweegt
alsof hij nog…
Ik vraag me af
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
556 die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
in verdwaalde…
De drup van regen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 zag de klinkers
glinsteren in het neonlicht
verdwaald door koude regen
had haast maar
wist niet meer waarheen
kwam verder niemand tegen
hoorde stemmen in paniek
uit een groezelig portiek
in passeren werd gezwegen
voelde hoe de wereld sloot
kou het bot verkilde
omdat de dood mij wilde
zag licht bewegen
in een opklarend raam
de wenk…
RAMSBECK
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
620 een de naam nog weet
Van wie niet een de verzen las
Versvoeten vol versplinterd glas
Spoorden het dier aan dat hij reed
De schrijftaal die hij openreet
Vormde een incompleet karkas
Het vakwerk dat het stadje sierde
Kenmerkte hem nu niet bepaald
Tot hij een kleine kerk bezocht
Waarin een stilte open kierde
Die maakte dat een man, verdwaald…
Pigmenten van de geest
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 heb mijn leven geschilderd
jaren in kleur aangezet
maar kon er uiteindelijk
geen juiste vorm aan geven
penseelde lijnen
in verlopende einden
cirkelde speels met
pigmenten van de geest
het doek was te groot
verdwaalde in miniaturen
van creaturen die
leefden van de goot
schetste in blauw
mijn ontsnappen
moest terug door de kou
met…
Droombestaan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
557 leven bekeerd
ik geloofde eerst de woorden niet
zo tegengesteld als ze waren in uitersten
was de ooievaar waarschijnlijk blind
en de boerenkool weer vol met rupsen
in zichzelf gekeerd in automatisme
droomde ik bewegingen, beweringen
veranderingen die niet voorgesteld werden
als een God boven een vastgeroest gezin
toen mijn vader verdwaalde…
Ze strompelt daar
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
493 Zo voel ik soms mijn eigen ziel
heel erg verdwaald in zorgen
alsof plots alles tegenviel
en nooit meer komt een morgen.
De wind blaast nu ook pijnlijk schriel
en ‘k weet me ongeborgen.…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je aan te raken maar raak, in mijzelf verdwaald…
Mama
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Zijn we met z'n allen verdwaald
in de jungle van machteloos en mateloos?
wat is nog niet verkracht
en houdt nieuwe kaalslag de wacht.
wou dat ik zelf eigenhandig
een woestijn kon verhinderen
voor onze geliefde kinderen.
Och neen, we zoeken gewoon de zon
want al dat gebrom vinden we erg dom.…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 in labyrinten verdwaald
zoekt ze met het kind
naar een luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de…
Zij steelde in rozet
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
841 je zag die bloem
ze bloeide heel alleen
op kale rots tussen
verdwaalde stenen
je ging er heen
zij steelde
in rozet van
stugge bladeren
bang om zon en warmte
te missen in haar aderen
je rook haar strijd
de geur van overleven
zij had haar pracht
kleurde praal voor even
met warm geopend bloot
in donkerrood heeft zij
zich aan de…
Onbezorgde bureaucratie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Verdwaald duidt u verborgen ontroering
bij emoties met een onwetend gevoel
waarom beslist de bureaucratie in deze fase
terwijl ik alleen staar in mijn sta-op stoel.…
Vreugde in januari
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
620 Ik weet nog dat jij
net als ik verdwaald
in een pijnbomenbos
verschrikt door het geblaf
van een troep honden
een jacht begonnen
Mijn rug tegen de stam
jou in mijn armen, voelen
hoe de boom tegen mijn rug
door de wind bewoog
jouw angst verdwenen
ontspannen onze handen
Maanden later ruik ik
nog steeds de geur van hars
bij het dragen…
Lockdown
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
749 De dagen gingen hun eigen weg,
we konden ze niet volgen,
we verdwaalden.
Eén ding stond voor mij vast:
die anderhalve meter
was nooit nog bij te benen.…
Bekend pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
verdwaalde…
Een bekend pad
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
544 alle dingen
die je deed of
niet hebt gedaan
nu komt er bij mij
ruimte vrij om
geluk te hergeven
ik voel en ik zie
dat de nevel van vragen
het gevoel dat ik faalde
optrekt
in een tijdloos even
ben ik eindelijk los
voortaan loopt er
een bekend pad
met liefde bedekt
door dat ooit
dichtbegroeide
onbekende bos
waar ik zo vaak
verdwaalde…
omloop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 gisteren nog kerfde ik je naam
steeds dieper uit mijn lijf. toen
bleef alleen je hart ongeregeld
slaan en in die holte kamers
waarin wij verdwaalden.
in die dagen snakten wij
naar elkaar. ik sloeg je boezems
over. we stroomden elkaar
tegen, waren lek, verstijfd en hard.…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Voor een kind in een krib verdwaald
boetseerden wij een stukje voor een kaars
en devoot leerden wij een lied
voor na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Onze band vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad…
ik orakel labyrinthen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
695 zon
en wolken om me heen
de hemel is gesloten
de ruimte is te groot
maar ik ben vastbesloten
een weg te vinden uit de dood
handen reikten
trokken terug omdat de hitte
te intens was om te leven
ze keerden mij de rug
nog zie ik je lach,
ogend naar de horizon
herinner ik me hoe het was
en in genieten niet meer kon
ik ben verdwaald…