1541 resultaten.
radio
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
464 radio
is vol stemmen
ze zingen of
zeggen iets over
het weer of over
de erbarmloze wereld
ik wil mooi weer
en mededogen in deze wereld
heb nu wat pijn
in mijn rug en in m'n ziel
de zon zal weer opkomen
en weer ondergaan terwijl
we weten dat ook dat
gewoon niet waar is
en dat hoor ik op de radio
in al die vrolijke en wanhopige…
Je ziel was vervlogen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
565 jij lag naast het pad
had net ietsje meer
dan de andere stenen
heb je geraapt
met zorg schoon gemaakt
vorm en kleuren bewonderd
maar wilde door
schuren en polijsten
je diepere structuren bekijken
nog kon ik de kern
niet bereiken en heb
je in wanhoop gebroken
jouw scherven
hebben mijn ogen geopend
alleen je ziel was vervlogen…
De dag dat ik verhoutte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 de nerven van dit lijf
laten geen sap meer door,
de levensstroom stagneert,
de wortels in de gortdroge
grond tasten wanhopig naar
water, maar vinden ze niet meer -
geen sloot, geen put, geen wel
meer in de buurt, alles is
droog, droger dan droog,
armen en benen verworden
tot dode bomen, zijn helemaal
van hout,
voorgoed opgedroogd…
Uit noodzaak
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 Zwevend tussen wanhoop en moed.
Daar waar illusies sterven.
Daar waar mensen moeten capituleren.
Daar waar eerlijkheid dwingt.
Daar waar mensen de goede dood,
in de ogen moeten kijken.
Daar worden overlevenden,
tot leven gewekt.
Uit liefde.
Uit noodzaak.…
Visioen van de middag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
275 Mensen overschreeuwen zichzelf
bang voor de zinderende zon
nog ziek van eigen wanhoop
maar het belang van Uw woorden
is met geen eerzucht te herhalen
de zoete droom van waarheid
zal in hen dalen met Uw tranen
was het geen verlaten verdriet
waarin de stilte oorsprong had
was het niet de schreeuw om liefde
die alles zag en overwon
toen…
Ontroostbaar
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
1.155 Na dierbaar komt ontroostbaar
En daarna een diep gat
Waar weinig al teveel is
Een handeling snel zat
Als waarden zijn vervallen
En normen niet bestaan
Gevoel bestaat uit leegte
Waar wanhoop toe zal slaan
Als moed is opgeven
En niets van nut nog ziet
Spreek je dan nog wel van leven
Als je wegteert van verdriet…
Er geen terug zal zijn
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
489 je keek me aan
ik zag dat jij besefte
wat mijn woorden
betekenden in de
wens van waarheid
die vlamde in angst
die wanhoop zuchtte
zonder zuurstof stikte
in verdwenen verten en
opgeloste horizonnen
die gedaan hadden met
leugens en goede wil
die niets meer om
handen zal krijgen
in een tijd waarin wij
nooit meer achterom
durven te…
Bijster
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
958 Buigend op een vraag
slaan plots de stoppen door
kennis lijkt verdwenen
holle stilte achterlatend
krakende gedachten
brekend op problemen
niet in staat te noemen
wat ooit geweten is
tikt de tijd lijdzaam voort
leemte lijkt steeds leger
onder groeiende wanhoop
blijft het antwoord bijster…
Een donker gat
hartenkreet
4.5 met 19 stemmen
1.376 Wanhopig schreeuw ik in stilte.
De laatste voordat ik val.
Bang was ik voor het gat,
waarin ik ben gevallen.
Stiekem bevalt me het goed
te leven in het zwart.
Het enige wat ik mis,
is een heel klein lichtpuntje in mijn zee van duisternis.…
verweesd
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.697 uren turen ademloos
naar hoe jij vloeibaar verder leeft
in water dat jouw ogen weergeeft
wazig, bodemloos broos
bid ik bang in wanhoop
stokt in mijn strot
het woord God
als ik in dromen wegloop
over de groene velden uit jouw vele verhalen
die zich in mij inktzwart kil en hard herhalen…
Uitgewrongen afgunst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.545 Dan giert weer afgunstig door het hoofd
gevoel niet te verdragen niet te verduren
als ik jou nu zo zie met die ander samen
Wringend knijpt de strop rond gedachten
steeds vaster tot alles eendimensionaal
woedend gericht is op dat wanhopige
Uitgewrongen gevoelens blijven achter
duistere negatieven ingekrast met haat
waarom kan het nu wel…
Tot diep in de avond
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.886 Hun schril protest
versplintert het uurglas
van de nacht, geeft stem
aan de stomme wanhoop
van wie door innerlijk
tumult bezocht slapeloos
in het donker liggen.
--------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.…
Op de keien
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
463 ik wist het licht
voelde donker
in slecht zicht
hield me staande
op de keien waar
anderen glijden
nog had ik perspectief
geen wanhoop in ogen
die niets meer geloven
je zwaaide en het
was geen afscheidsgroet
dat deed me goed
jij bepaalde richting
in mijn leven zonder
direct leiding geven
met lieve compromissen
maar naar het…
Astronomische frustratie
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
909 Hier liggen we
op het nog warme gras
omhoog te staren
er vallen zóveel sterren
het is alsof het donker
de aarde in een hand houdt
om wanhopig in de sintels
van je hart te blazen
ik strek mijn vlammende armen
naar je uit teneinde
het ijs van je schouders
te doen smelten
maar zelfs met
vereende krachten
krijgen de nacht en ik…
Als ijspegels
hartenkreet
4.9 met 20 stemmen
1.759 Ik staar in het water
Een bevroren gelaat
Tranen als ijspegels
Voor troost nu te laat
Ik staar in het water
Spiegel van mijn zijn
Verwoestend en kil
De schaduw van pijn
Ik staar in het water
Aura vol met verdriet
Voel enkel nog leegte
Ik ben er en toch niet
Ik staar in het water
Laat mijn leven varen
Golven van wanhoop
Die de dood…
Explosief
netgedicht
4.5 met 39 stemmen
1.260 wanhopig krijst de moeder naar haar
met bloed besmeurde kind
roerloos liggend in het gangpad tussen
de uitgang en de kaartjesautomaat
het geweeklaag van medepassagiers
overstemt het geknetter van vlammen
zich een weg likkend naar het gapende
gat geslagen in het zoveelste bestand
in een strijd om eigendomsrechten
vemeend om het geloof
dat…
vlieg
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
955 de vlieg op zijn arm
zacht zoemend
onbewust van de naderende slag
een achteloze mep
zijn blik niet waard
dichter kom ik niet
observeer als een paparazzo
herken
hoe hij om zich heen slaat
om afstand te scheppen
terwijl alles
om tederheid schreeuwt
zoekt hij warmte in de wijn
en de wilde dans van de wanhoop
mijn armen reiken vergeefs…
wolkenkind en wolkenjager
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
575 wolkenjager jaagt
wolken naar de zon
waar ze oplossen
tot vochtige warmte
schiet losse flodders
naar hun rafelrand
tot slechts lichte nevel
resteert in dunne vlagen
van wolk naar wolk
vlucht het wolkenkind
hulpeloos wanhopig
naar de allerlaatste
waar verder vluchten
niet meer mogelijk is
treedt dan langzaam
uit haar eigen…
OPLEVING
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
738 De laatste tien psalmen van de bijbel
beginnen met wanhopige kreten
in benauwenis of doodsnood geuit
door sterke dienaren van God
maar dit alles maakt spoedig plaats
voor verzen vol blijmoedige eer
en eeuwige dank aan de hoogste Heer
moge de ziel van al die woorden
ons elke dag weer voor de geest staan.…
UIT DE DICHTERLIEFDE
poëzie
2.3 met 6 stemmen
1.950 Uit wanhoop neemt het meiske,
goed kome het uit, een vent,
de eerste de gereedste;
de knecht, hij, is miscontent:
Dat is een oude historie,
maar ze is nog altijd nieuw,
en wie zij voorvalt gaat het
alsof men hem 't hert doorhiew.
October 1879.…
Jij leeft voort in mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.177 En toen werd het plotseling stil in mij
sloeg het duister onverwachts om zich heen
het leven zette jou roekeloos opzij
en daar zit ik dan...helemaal alleen
Zeg mij wat moet ik nou
zonder jou in mijn leven
wat ik nog met jou doen zou
is door wanhoop verdreven
Mijn hele wereld is volledig ingestort
er is niets dat voor mij nog zin heeft…
Optimist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
545 Aan het begin van de hel
het einde van de regenboog
land zonder hoop
Hoe wanhopig moet je zijn
of hoe optimistisch?
Hoeveel brokstukken denk jij
aan elkaar te kunnen plakken?…
(kanker 4) leunen op de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 we trokken langs
met gevaar voor lijf en goed
bewaarden we de moed der
wanhoop in mijn tas
want dichterbij liep niet gelijk
met elke vastgezette pas een
werelddeel te veel
en het ging hard, als we ons draaiden
dus we keerden alles om
zo leunden we
zo steunden we
op dichtgeblazen woorden,
op een schaduw zonder zon…
Tranen van de boom
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
477 Het niets impliceert hier
dat mijn krachtige wortels zwijgen
rumoer van mensheid zegt me
er is niets ernstigs aan de hand
we zoeken het zand
van vergeten dromen
op het verkeerde strand
verdwaalt tussen desillusie
meneren die negeren
mevrouwen die miauwen
voor de kat zijn kut
in de ochtendkrant
en door het licht van nieuwe wanhoop…
Ontprijzing
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 Beprijst
En wanhopig weggezet
De prijskaartjes zijn geschud
Maar verkeerd verdeeld
Onder het mom van
Op hoop van zegen
Als beste getest
Niet tevreden
Liever geen geld terug
Dagenlang zwom ik in die nonsense
Dit draagt niemand meer
Dit kledingstuk
Mijn leven in de opruiming
En toen ik wegliep voelde ik
Vanuit mijn achterhoofd
Haar…
Wie kan er iets aan doen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
179 Het leger schiet op medici, op brengers
van voedsel en op de roependen
die daar verslag van doen
Het leger schiet op kinderen
die het uit hun huizen verdreef
of er laat verhongeren
Het leger schiet op vluchtelingen
martelt hun lichaam en hun wanhoop
doodt hun vitale organen
Het leger schiet op iedereen
in het niemandsland
tot daar niemand…
het grote onbekende
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
405 Het voorjaar hing in de bomen
Het prille zonlicht maakte het leven lichter
De dingen hadden weinig gewicht
Zij liepen door de dagen heen
Toen de blauwe schemering
De lindeboom vond verdwaalden
Haar woorden in de takken
Wanhoop klonk zich vast in de beukenhaag
Tussen de zwijgende zerken
Het fragiele voortgaan over het pad…
Dezelfde taal
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
513 Verdelen
Denken aan het grote plan
Weten dat het voor de armen
Niet zonder een god kan
God en zijn Mythologische Verhalen
Als ondersteuning voor westerse spirituele idealen
Met afbeeldingen
Van heroïek
Schilderijen
De goden gaven ons inspiratie voor
Wonderschone muziek
dan de god van een vluchteling
Die is levensecht
Die ontstaat in wanhoop…
les questions bleues
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
325 Wetende Hannah A. zegt dat mensen opnieuw kunnen beginnen
Nauwgezet en wanhopig schraap je de bovenste laag
van het perkament af…
Pijnlijk verdriet
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.127 Ik probeer jonge mensen te begrijpen
Die het hebben over snijden en pijn
Het doet mijn tenen samenknijpen
Dat iemand zo wanhopig kan zijn
Is de wereld dan zodanig vergeven
Nergens meer een luisterend oor
Het gaat hier om een mensenleven
Waarom krijgen ze geen gehoor
Er moet toch iemand zijn om mee te praten
Ongeacht of de kreet gemeend…