Alle inzendingen over adem

5143 resultaten.

Sorteren op:

VIJF EN TWINTIG JAREN

poëzie
3.6 met 28 stemmen aantal keer bekeken 7.425
En indien zij herleefde, door de deining der Eeuw uit haar sluimring geschokt, of omdat weer een Adem de snaar overzweefde, die heur zilvren tonen ten wederklank lokt. Wat dan nog zou zij zingen?…

Zen

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.308
van hele hoge orde Van big succes en great comfort ‘t is alles wat je kunt bereiken De beste weg naar écht geluk Slechts enkel naar jezelf kijken En je dag kan niet meer stuk Ik zou het zeker eens proberen Dat leven in het hier en nu Begin maar vast met mediteren En wees een waar individu Probeer de stilte maar te horen En voel de adem…

Aarde, over-oude

poëzie
4.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 2.439
Van u gelijk de zee van u gescheiden, ben 'k ebbe-en-vloed die door uw adem streeft, maar 'k weet hoe 't geurend glanzen der getijden over 't gelaat van tij, van wijke leeft.…

Iedereen

gedicht
2.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 5.486
Ik haal adem en zeg trek vooral geen broeken uit van rugbehaarde heren die grager in verstandshuwelijken blijven zitten. Schilder uw slaapkamer in geborgen kleurstelling, keer het hoofdeinde richting raam en zet de voordeur open, dan komt het goed.…
Micha Hamel1 februari 2023Lees meer >

Wij zoeken 't ver

poëzie
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.193
" Wij zoeken 't ver:- Ik zoek de zegenrijke vrucht Van wijsheid en volkomen weten, Ik zoek de sterren aan de lucht En alle hemelen te meten - Maar ach, hoe hoger of ik stijg, Hoe meer of ik naar adem hijg!…

Ondoofbaar schijn

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 14
De herder en de heilige zijn samen voortgegaan, hun voetsporen vervagen in het zachte ochtendblauw, maar in de stilte blijft hun adem zachtjes staan als fluistering van nieuwe hoop, van vrede en van trouw.…
Avril Gareel21 november 2026Lees meer >

Tot jij nergens kleiner hoeft te zijn

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 5
En voor jou die thuis pas buiten adem raakt van alles wat je niet durft zeggen. Wij kleuren deze dagen oranje. Maar ik gun je meer dan licht op verre gevels. Een tafel waar je uit mag praten. Een deur waarvan jijzelf de sleutel hebt. Een liefde waarin nee geen afstand schept, maar wordt verstaan.…

Ballade van de ter dood veroordeelden

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.868
Heel even ging zijn adem wat benauwder, Toen ging hij rustig mee. Hij was niet bang. Dat dit eens komen moest, wist hij al lang. Wie die de strijd aanbindt, schuwt de gevaren? Menig soldaat sterft in zijn jonge jaren, Maar het land riep en hij volgde dien drang. Op ’t Binnenhof heeft hij heel zacht gezegd: Heer, help de mijnen!…

Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.260
Introitus o, mens, mijn beeld in jou geschapen ik treed nader tot jou beziel je met ademende genade laat ons samen juichen ons op gezamenlijk licht beraden langs verheffende wegen omgordeld door voortdurende bloesem laat ons zoeken naar een scheppende zegen 2) KYRIE mens, ik ontferm mij over jou leg je hand…

De winter

poëzie
3.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.861
Ondankbare vrinden, Wie de adem der winden Zo spoedig verdreef! Maar zeg, wat beminnen, Gegrond op de zinnen, ’t Vermaak overleev’? Nu tracht men de dagen Door ’t spel te verjagen, Door zang en toneel: En ’t vluchtige glimmen Der zon op de kimmen, Schijnt thans nog te veel. — Voor ons, mijne Odilde!…

DE REGEL

poëzie
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
En als wolken wolken jagen Zo is nooit een ding gebleven, Maar ook nooit een ding verzonken Dat niet elders weer zou rijzen Van eenzelfde adem dronken Eender op oneindge wijzen.…
Albert Verwey1 september 2011Lees meer >

De winter.

poëzie
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.965
Ondankbare vrinden, Wie de adem der winden Zo spoedig verdreef! Maar zeg, wat beminnen, Gegrond op de zinnen, 't Vermaak overleev'? - Nu tracht men de dagen Door 't spel te verjagen, Door zang en toneel: En 't vluchtige glimmen Der zon op de kimmen, Schijnt thans nog te veel. - Voor ons, mijne Odilde!…

Het lied van de wijn

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.506
Ik treed naar buiten op 't balkon en adem in de winternacht, nog staat de tafel achter mij gevuld met d' uitverkoren vracht van spijzen kostelijk bereid, der vruchten kleurge overvloed en restend in een enkel glas wat wijn, rood als ons bloed.…

een wandeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 531
voor hij het pad neemt in een stad zonder horizonnen daalt de avond in straten die stilte weigeren gieren draaien hun schaduwloze cirkels en wolken volgen de windpaden voorbij een verdwijnende zon en de tong zoekt verkoeling in een koortsig ademende mond bleke lijven klauteren uit onderaardse gangen zoeken de schaduw van torenhoog beton…
Kees Visser8 december 2021Lees meer >

mij; totaal aan gort (2)

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
dagafwijzingen (48) ‘n gebouwd paleis langs oevers in regenbogen geverfde watten maar voor ratten is de zooi nooit mooi en voltooid genoeg [daar zijn geen tennisballen tegenop te smashen al was de beste seks soms met ‘n matchpoint te vergelijken] (52) en ook ’n droom stort in als de fundering niet gedragen wordt waaroverheen ‘n felle lichtkrans de adem…

Onder de avondzon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 432
Ze leerde een stad dat politiek ook huid heeft, adem, hartslag, dat achter elk dossier een mens verscholen zit die zacht aangeraakt wil worden door aandacht zonder haast. En zo stel ik me voor dat ergens boven Capelle een lampje blijft branden, hardnekkig en zacht, dat niet uit wil, niet uit kán.…

Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.842
Kus mij, mijn zoete; ha, kus mij en kus mij weder, Ha, ha, ik sterf, ik sterf, de ziele mij ontvloog, Na uwen adem zoet mijn hart springt op en neder, En zwoegt nog na de kracht, die mij uw vuur ontzoog.…

Subtropisch erotisch

hartenkreet
4.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.342
zoeken en spelen met zijn heerlijke lijf Ik wil en kan niets meer dan me helemaal geven Haar lichaam verlokkend gloeiend tegen het mijne Lik aan haar harde tepels, streel haar borsten mooi en zacht Glijd langzaam haar esthetische lichaam in extase binnen Nooit eerder zo opgewonden als door haar hoogerotische pracht Zijn warme hete adem…
car en Haico14 februari 2007Lees meer >

- Ik ben zo blij met jou mijn engel -

netgedicht
4.2 met 54 stemmen aantal keer bekeken 2.007
Engel, ik hoor je adem jij raakt mij met je pure zuiver witte vleugelslag..…

Hup Holland Hup 6

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 782
hebben 'm ook geleerd Ik hoor u denken zeg OH nu weten we het wel Ik zal me dus beperken tot beschrijven van het spel Daar ben ik onpartijdig in en dus ik zeg het maar De tegenstander zorgt voorlopig toch voor meer gevaar Een vrije trap van Messi bijna was het hem gelukt Maar wordt door onze doelman uit de rechterhoek geplukt Nog eventjes de adem…

De weduwe te Naïn.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.182
Zij krimpt van wee, de handen dichtgewrongen; Haar bloed verstijft, in 't hart tezaam gedrongen, En de adem stikt in haar benepen longen; Geen traan vloeit af. Vergeefs, vergeefs haar troosttaal toegesproken, Nu de ogen van haar' lievling zijn geloken! De laatste draad haars levens hangt verbroken; Zij hijgt naar 't graf. Ach!…

De traan

poëzie
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.536
Men ziet hem als een nevel zweven: Maar door die nevel speelt de gloed Van 't weder ademend gemoed! De traan van 't smeltend mededogen, Dat in des naasten lijden lijdt, En hem eens broeders zorgen wijdt, Verkondigt in de glinstrende ogen De Godlijke afkomst onzer ziel, Hoe diep zij van zich zelf verviel!…

Een lieve dans

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
Je bidt door eenvoudig te ademen,ik bid met verzuchtingen,angst en zoete liefdeblijken. Jij bent al in het paradijs. Ik ben nog in de grot.…
cornil22 september 2014Lees meer >

de dag is gekomen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 858
De dag is gekomen dat mijn benen het begeven Omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan Laat het loslaten jou niet weerhouden De weg naar de einder verder te gaan De dag is gekomen dat mijn longen leeg zijn Omdat de weg van leven een langere adem vraagt Laat het verlies jou niet beletten Want de vaart der volkeren kent geen einde…

Kinderpartij

poëzie
3.8 met 32 stemmen aantal keer bekeken 4.477
enkele bladen, sprenkelbladen aan kronen stil gerijpt, geglipt van kelken, door wier wanden heen het net en weefselwerk verscheen der aren en hoe het was geribd, nu dat het licht er toegang had; als het onschuldig bloesemblad de omgestulpte, uitgeschulpte kommetjes met een welig vocht, of bootjes op een blijde tocht, de holle, op ademen…

DE MOLEN

poëzie
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.972
De grijze wieken... in de weke lucht is hoorbaar het talmende gerucht van hun arbeiden; zij komen aan, vier vakken in de lucht wegslaan de uitgestokene en zij schrijven hun cirkeling, nu zij weer drijven op stromen, die hebben meegevoerd de zonversplintering, het ontroerd ademen van land en zee, de gave waarvan de kostelijkheid met laven strijkt…

Vertoeven

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 631
als ik zo in de nacht vertoef en even achterom wil zien ervaar ik het licht en tegenlicht de adem waar ik me van bedien vloeit over helder zicht maar ook de zwaarte waarvoor een mens haast zwicht ik zou zo graag willen, ook door mijzelf te verstillen, jou bevrijden van zwijgende doch knagende last wat het hart doet verkillen en de zon…

Gelatenheid

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.200
Slaat hem het ongeluk de stugge nek in 't juk, zijn knieën knakken neer; geen adem rest hem meer. Gesmaald door maag en vrind, schreit hij zich de ogen blind, en bidt het dove graf een haastige uitkomst af. Kortzichtig schepsel!…

Odysseus’ verhaal; Kalypso

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 92
Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat, na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.…
R.E.N.S.3 oktober 2026Lees meer >

Scherzo.

poëzie
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.218
Leven lag ademend in onze schoot neigend naast ons stond de dood, en in de verte zwol een klagen: Wee! dat het licht ging uit de dagen. - Nu zinnen wij af de lange uren en fluisterspreken tot de geburen en wel begrijpende zeggen zij voort het zacht verwijtende dromenwoord.…