5143 resultaten.
VIJF EN TWINTIG JAREN
poëzie
3.6 met 28 stemmen
7.425 En indien zij herleefde,
door de deining der Eeuw uit haar sluimring geschokt,
of omdat weer een Adem de snaar overzweefde,
die heur zilvren tonen ten wederklank lokt.
Wat dan nog zou zij zingen?…
Zen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.308 van hele hoge orde
Van big succes en great comfort
‘t is alles wat je kunt bereiken
De beste weg naar écht geluk
Slechts enkel naar jezelf kijken
En je dag kan niet meer stuk
Ik zou het zeker eens proberen
Dat leven in het hier en nu
Begin maar vast met mediteren
En wees een waar individu
Probeer de stilte maar te horen
En voel de adem…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Van u gelijk de zee van u gescheiden,
ben 'k ebbe-en-vloed die door uw adem streeft,
maar 'k weet hoe 't geurend glanzen der getijden
over 't gelaat van tij, van wijke leeft.…
Iedereen
gedicht
2.2 met 14 stemmen
5.486 Ik haal adem en zeg trek vooral geen broeken uit van
rugbehaarde heren die grager in verstandshuwelijken
blijven zitten. Schilder uw slaapkamer in geborgen kleurstelling,
keer het hoofdeinde richting raam en zet de voordeur open, dan
komt het goed.…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 "
Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek de zegenrijke vrucht
Van wijsheid en volkomen weten,
Ik zoek de sterren aan de lucht
En alle hemelen te meten -
Maar ach, hoe hoger of ik stijg,
Hoe meer of ik naar adem hijg!…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
14 De herder en de heilige zijn samen voortgegaan,
hun voetsporen vervagen in het zachte ochtendblauw,
maar in de stilte blijft hun adem zachtjes staan
als fluistering van nieuwe hoop, van vrede en van trouw.…
Tot jij nergens kleiner hoeft te zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
5 En voor jou
die thuis pas buiten adem raakt
van alles wat je niet durft zeggen.
Wij kleuren deze dagen oranje.
Maar ik gun je meer
dan licht op verre gevels.
Een tafel waar je uit mag praten.
Een deur waarvan jijzelf de sleutel hebt.
Een liefde waarin nee
geen afstand schept,
maar wordt verstaan.…
Ballade van de ter dood veroordeelden
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
1.868 Heel even ging zijn adem wat benauwder,
Toen ging hij rustig mee. Hij was niet bang.
Dat dit eens komen moest, wist hij al lang.
Wie die de strijd aanbindt, schuwt de gevaren?
Menig soldaat sterft in zijn jonge jaren,
Maar het land riep en hij volgde dien drang.
Op ’t Binnenhof heeft hij heel zacht gezegd:
Heer, help de mijnen!…
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.260 Introitus
o, mens,
mijn beeld
in jou geschapen
ik treed nader tot jou
beziel je met ademende
genade
laat ons samen juichen
ons op gezamenlijk
licht beraden
langs verheffende wegen
omgordeld door
voortdurende bloesem
laat ons zoeken
naar een scheppende zegen
2) KYRIE
mens,
ik ontferm mij over jou
leg je hand…
De winter
poëzie
3.3 met 18 stemmen
3.861 Ondankbare vrinden,
Wie de adem der winden
Zo spoedig verdreef!
Maar zeg, wat beminnen,
Gegrond op de zinnen,
’t Vermaak overleev’?
Nu tracht men de dagen
Door ’t spel te verjagen,
Door zang en toneel:
En ’t vluchtige glimmen
Der zon op de kimmen,
Schijnt thans nog te veel. —
Voor ons, mijne Odilde!…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 En als wolken wolken jagen
Zo is nooit een ding gebleven,
Maar ook nooit een ding verzonken
Dat niet elders weer zou rijzen
Van eenzelfde adem dronken
Eender op oneindge wijzen.…
De winter.
poëzie
3.5 met 6 stemmen
2.965 Ondankbare vrinden,
Wie de adem der winden
Zo spoedig verdreef!
Maar zeg, wat beminnen,
Gegrond op de zinnen,
't Vermaak overleev'? -
Nu tracht men de dagen
Door 't spel te verjagen,
Door zang en toneel:
En 't vluchtige glimmen
Der zon op de kimmen,
Schijnt thans nog te veel. -
Voor ons, mijne Odilde!…
Het lied van de wijn
poëzie
4.5 met 4 stemmen
2.506 Ik treed naar buiten op 't balkon
en adem in de winternacht,
nog staat de tafel achter mij
gevuld met d' uitverkoren vracht
van spijzen kostelijk bereid,
der vruchten kleurge overvloed
en restend in een enkel glas
wat wijn, rood als ons bloed.…
een wandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 voor hij het pad neemt
in een stad zonder horizonnen
daalt de avond in straten
die stilte weigeren
gieren draaien hun schaduwloze cirkels
en wolken volgen de windpaden
voorbij een verdwijnende zon
en de tong zoekt verkoeling
in een koortsig ademende mond
bleke lijven klauteren
uit onderaardse gangen
zoeken de schaduw van torenhoog beton…
mij; totaal aan gort (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
511 dagafwijzingen (48)
‘n gebouwd paleis langs oevers in regenbogen geverfde watten
maar voor ratten is de zooi nooit mooi en voltooid genoeg
[daar zijn geen tennisballen tegenop te smashen
al was de beste seks soms met ‘n matchpoint te vergelijken] (52)
en ook ’n droom stort in als de fundering niet gedragen wordt
waaroverheen ‘n felle lichtkrans de adem…
Onder de avondzon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
432 Ze leerde een stad
dat politiek ook huid heeft,
adem, hartslag,
dat achter elk dossier
een mens verscholen zit
die zacht aangeraakt wil worden
door aandacht zonder haast.
En zo stel ik me voor
dat ergens boven Capelle
een lampje blijft branden,
hardnekkig en zacht,
dat niet uit wil,
niet uit kán.…
Amoureus liedje (Ai, schone dochter blond)
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.842 Kus mij, mijn zoete; ha, kus mij en kus mij weder,
Ha, ha, ik sterf, ik sterf, de ziele mij ontvloog,
Na uwen adem zoet mijn hart springt op en neder,
En zwoegt nog na de kracht, die mij uw vuur ontzoog.…
Subtropisch erotisch
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
3.342 zoeken en spelen met zijn heerlijke lijf
Ik wil en kan niets meer dan me helemaal geven
Haar lichaam verlokkend gloeiend tegen het mijne
Lik aan haar harde tepels, streel haar borsten mooi en zacht
Glijd langzaam haar esthetische lichaam in extase binnen
Nooit eerder zo opgewonden als door haar hoogerotische pracht
Zijn warme hete adem…
- Ik ben zo blij met jou mijn engel -
netgedicht
4.2 met 54 stemmen
2.007 Engel, ik hoor je adem jij raakt mij met je pure zuiver witte vleugelslag..…
Hup Holland Hup 6
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
782 hebben 'm ook geleerd
Ik hoor u denken zeg OH nu weten we het wel
Ik zal me dus beperken tot beschrijven van het spel
Daar ben ik onpartijdig in en dus ik zeg het maar
De tegenstander zorgt voorlopig toch voor meer gevaar
Een vrije trap van Messi bijna was het hem gelukt
Maar wordt door onze doelman uit de rechterhoek geplukt
Nog eventjes de adem…
De weduwe te Naïn.
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.182 Zij krimpt van wee, de handen dichtgewrongen;
Haar bloed verstijft, in 't hart tezaam gedrongen,
En de adem stikt in haar benepen longen;
Geen traan vloeit af.
Vergeefs, vergeefs haar troosttaal toegesproken,
Nu de ogen van haar' lievling zijn geloken!
De laatste draad haars levens hangt verbroken;
Zij hijgt naar 't graf.
Ach!…
De traan
poëzie
3.8 met 13 stemmen
3.536 Men ziet hem als een nevel zweven:
Maar door die nevel speelt de gloed
Van 't weder ademend gemoed!
De traan van 't smeltend mededogen,
Dat in des naasten lijden lijdt,
En hem eens broeders zorgen wijdt,
Verkondigt in de glinstrende ogen
De Godlijke afkomst onzer ziel,
Hoe diep zij van zich zelf verviel!…
Een lieve dans
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
608 Je bidt door eenvoudig te ademen,ik bid met verzuchtingen,angst en zoete liefdeblijken.
Jij bent al in het paradijs.
Ik ben nog in de grot.…
de dag is gekomen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
858 De dag is gekomen dat mijn benen het begeven
Omdat de weg van leven langer is dan ik lopen kan
Laat het loslaten jou niet weerhouden
De weg naar de einder verder te gaan
De dag is gekomen dat mijn longen leeg zijn
Omdat de weg van leven een langere adem vraagt
Laat het verlies jou niet beletten
Want de vaart der volkeren kent geen einde…
Kinderpartij
poëzie
3.8 met 32 stemmen
4.477 enkele bladen, sprenkelbladen
aan kronen stil gerijpt, geglipt
van kelken, door wier wanden heen
het net en weefselwerk verscheen
der aren en hoe het was geribd,
nu dat het licht er toegang had;
als het onschuldig bloesemblad
de omgestulpte, uitgeschulpte
kommetjes met een welig vocht,
of bootjes op een blijde tocht,
de holle, op ademen…
DE MOLEN
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.972 De grijze wieken... in de weke lucht
is hoorbaar het talmende gerucht
van hun arbeiden; zij komen aan,
vier vakken in de lucht wegslaan
de uitgestokene en zij schrijven
hun cirkeling, nu zij weer drijven
op stromen, die hebben meegevoerd
de zonversplintering, het ontroerd
ademen van land en zee, de gave
waarvan de kostelijkheid met laven
strijkt…
Vertoeven
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
631 als ik zo in de nacht vertoef
en even achterom wil zien
ervaar ik het licht en tegenlicht
de adem waar ik me van bedien
vloeit over helder zicht
maar ook de zwaarte
waarvoor een mens haast zwicht
ik zou zo graag willen,
ook door mijzelf te verstillen,
jou bevrijden van zwijgende
doch knagende last
wat het hart doet verkillen
en de zon…
Gelatenheid
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.200 Slaat hem het ongeluk
de stugge nek in 't juk,
zijn knieën knakken neer;
geen adem rest hem meer.
Gesmaald door maag en vrind,
schreit hij zich de ogen blind,
en bidt het dove graf
een haastige uitkomst af.
Kortzichtig schepsel!…
Odysseus’ verhaal; Kalypso
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
92 Happend naar adem, spartelend als ik dat had gekund, lag ik
weerloos als een vis, ongewis, op het strand van een land dat,
na de zeven jaar die ik uiteindelijk ben gebleven, zomaar
van de wereldkaart lijkt te zijn verdwenen. Het moet zichzelf
met opzet verborgen hebben in een eenzaamste oneindigheid.…
Scherzo.
poëzie
4.2 met 8 stemmen
2.218 Leven lag ademend
in onze schoot
neigend naast ons
stond de dood,
en in de verte
zwol een klagen:
Wee! dat het licht ging
uit de dagen. -
Nu zinnen wij af
de lange uren
en fluisterspreken
tot de geburen
en wel begrijpende
zeggen zij voort
het zacht verwijtende
dromenwoord.…