9250 resultaten.
Vandaag na 40 jaar in de woestijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Mijn wereld leek lang woest en ledig
ik heb van alles nagejaagd
Mooie beelden zo voorbeeldig
hebben het ware geluk vertraagd
Ik ben gestopt haar na te jagen
Fata Morgana bestaat voor mij niet meer
Tevergeefs haar volgende alle dagen
aantrekkelijk flirtende keer op keer
Vandaag heb ik in jou mijn rust gevonden
jij bent als een oase…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Onwillig model
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
544 Temidden van het kijkgedruis
zien we de kleine jongen
slapend in een soort poseerfauteuil,
één been over de leuning,
het handje steunt zijn hoofd,
zijn kinnetje rust op een boordenknoop,
licht schaduwt plooien in het wit.
Getrokken door dit tafereel
kom ik iets dichterbij,
ontwaar de kwast vol verf
boven de vloer, de vele schetsen.…
op zoek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 sommige dingen laat men
beter rusten
ze komen gewoon te laat
niets meer in te halen.…
Mijn beeld van jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 de vrouw
die ik het langste ken
vroeger altijd voor mij in touw
er was nooit een rem
Nu op dit moment
wat was je gisteren helder
uitbundig goed gemutst
vandaag weer meer geklutst
De slaap die je overmant
na deze enerverende week
het is alsof ik van mijn kant
in de rem fase van jouw leven keek
dank je wel lieve vrouw
rust…
Minder is meer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Is genoeg, een hand is
Snel gegeven - meer hoeft niet;
't Is goed zo als je 't doet, zo,
Neem de ruimte voor jezelf
Die je nodig hebt, en laat hen
De ruimte om in te leven,
Tot dat het leven je kust -
Laat je meevoeren door de
Ragfijne pianomuziek van je eigen dochter,
Ze verlicht de ademtocht
In je longen, en maant je tot rust…
Herfstspleen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 Gekabbel en geflikker
door een zacht briesje,
door een bleke zon,
in een zwaarbewolkte lucht,
op het watervlak,
waarlangs ik rust
na een stevige wandeling,
genietend van een trappist,
een Westmalle Tripel nog wel,
en nog een...
Me langzaam beroezend
in een vergeefse poging
de nazomerspleen te bezweren.…
Zij schaduwen woorden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
465 er zit geen rust
in je handen
zij cirkelen bogen
vingers wijzen bevlogen
naar een mooi perspectief
zij schaduwen woorden
benadrukken klanken
die anders niet
of veel minder lang
blijven hangen
zij dragen de taal
die in je blik
staat geschreven
accentueren het belang
van intensief leven
vinden ontspanning
in het strelen en helen…
Wer jetzt kein Haus hat
gedicht
4.0 met 8 stemmen
8.205 Maar hoe te sterven eerst
hoe weten waar het oog graag rust
waar alles zo dat je besluiten kunt
om weg te gaan.
Is dat je leven fout geleefd werd
af te zien aan geen vertrouwde plaats
die voorbestemd lijkt voor vaarwel?
Als je een huis gebouwd had, dan wist je 't wel.
---------------------------
uit: 'Tirade' 419, 2007.…
Woorden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
709 Zoveel woorden in mijn hoofd
Verlangen naar papier
Zoveel wil in mijn hart
Verlangt naar nieuwe dromen
Een berg gevoel in mijn buik
Ontlaadt als een vulkaan
Magma kruipend door mijn lijf
Een uitweg zoekend
Om zich uit te braken
Lava stroomt langs mijn benen
Stort zich in de zee
Zoekt naar verkoeling
En vindt rust op de bodem
Tussen krabben…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
Jij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
533 Ik merk het aan je doen en laten
hoe het werkelijk met je gaat
Soms helpt het om te praten
maar soms ook wel dat je het even laat
Gewoon de rust in jezelf hervinden
telkens weer terug naar de balans
Het leven is niet statisch maar dynamisch
daarin ligt juist een nieuwe kans
Verandering van bezigheden
transformatie naar waar jij voor leeft…
Actief wachten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
524 Ik wacht op jou,
Maar je komt niet:
Mijn ogen gericht
Op de wijzers van de klok
Die langzaam voorwaarts gaan,
Maar jou zie ik niet verschijnen -
De tijd verstrijkt en ik
Word het wachten moe;
Ik besluit het actieve wachten
Op te geven, en leg mij
Te ruste, sluit de wachttijd
Buiten, heb er niets meer
Mee van doen,
Maar voor…
De wereld leeft
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
522 De wind van zee
De zoute lucht
De zon schijnt
Water verdampt
Een wolk verschijnt
De wolk raakt vol
Regen valt
de natuur bloeit
Door water val
De zon gaat schijnen
De wolk verdwijnt
De wolk verdampt
De maan komt op
De zon verdwijnt
Het is nacht
De wereld rust
De wereld slaapt
Tot de zon weer schijnt
En hij ontwaakt
De wereld…
Ook dichters sterven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
749 Rust zacht Herman, maar niet te lang,
schrijf gerust door want zo was je man!…
Bij het heengaan van Iny Driessen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
767 Bedankt voor wie je was voor velen,
leef nu maar verder, in het Licht
dat wenkt en rust schenkt, vol van vrede;
je hebt hier prachtig werk verricht.…
Voor mijn lieve moeder
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.084 Voor Moederdag zocht ik altijd naar de mooiste kaart
vergezeld van lieve woorden in een mooi gedicht
een bos bloemen en altijd een kado
en was je altijd blij en kreeg je een glimlach op je gezicht
Deze Moederdag heb je niet meer meegemaakt
doet dat zeer
Niet alleen met Moederdag denk ik aan je
maar alle dagen in het jaar des te meer
Rust zacht…
The last post
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Rust zacht mijn broeder!…
In stilte is de kamer
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
552 Geen wijzer wordt bewogen,
alles staat of ligt in rust.
Een stofje dwarrelt,
voor de rest geen zucht.
Op de kast een foto
van omhelzen, van jong geluk.
Een lage zon leest langzaam
zijn en haar gezicht,
vol hoop en verlangen.
Twee levens uitgehangen:
het ging nooit stuk.
Stilte heerst vandaag.…
Toekomstige Romeo en Julia
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 Onze toekomstplannen zouden wij omarmen
we hebben een ticket voor leven in ons paradijs
waar we hartstochtelijk in rust kunnen wonen
we zullen accepteren dat het gaat om één enkele reis.…
BEGIFTIGD (4)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
554 vonken op zoet water prijken
Ze leerde hoe zich in te dijken
Er lag nog veel in het verschiet
Maar telkens als zij zich verried
Wilde de dood niet van haar wijken
Gebood haar te reïncarneren
Totdat ze eindelijk ging beseffen
Dat alleen zij dit op kon heffen
Dat zij alleen het tij kon keren
Dat oefening een kust kon baren
Waarachter rust…
Prikkeling
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
504 je loopt door
alsmaar door
vlug, vlug, zo vlug
geen weg terug…
in je is een ontij
warboel, broosheid
hinderlijke vragen
heb je mee te dragen
luister, luister…
zoek stilte, de rust
als de late herfst
die in de naakte takken
van de bomen huist
zie de laatste appel
in een bleke zon
met rode wangen
aan een dun takje hangen
loop…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind
over de tuin een deken leggen
waaronder niet te rusten…
Geluidloos licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
483 ik
hem met mijn emoties raak
hij wandelt graag
net als ik geniet hij van
een schitterend vergezicht
in zacht geluidloos licht
ook van het bos
waar donkere vennetjes
rimpelloos zuchten
onder klarende luchten
natuurlijk praat ik
schatert mijn lach
om mezelf te voelen in
het niet alleen zijn op pad
totdat hij wenkt
mij zijn rust…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind
over de tuin een deken leggen
waaronder niet te rusten…
Vluchteling zonder gezicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
472 ik wist de weg
naar het land maar een
vale zon scheen pal tegen
wind waaide
vol in ons gezicht
de verte bracht regen
met jou aan de hand
als gidste je mij
stapten we urenlang door
over een pad dat zich na
iedere bocht rechtte
en geen eind leek te krijgen
we rustten in het
avondlijke zuchten van wind
onder koud sterrenlicht…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Lavendel
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
555 Lavendel is rustgevend en als ik
ergens van houdt, dan is het rust.
Mijn aardige buurman heeft onlangs
een luchtballonvaart gemaakt en nu
is hij dus volgens Franse traditie
een baron geworden.
'Maar dichters zijn van nature van
adel!', reageerde ik.
Daarna ging ik aan de lavendelthee.…
Haar magie
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
519 haast
om tot de kern
te geraken geheimen
zichtbaar te maken
tegenwoordig
laat ik stilte overwegen
snijd voorzichtig de partjes
zoals zij ooit zijn geregen
al doende deel ik
het mysterie van
dichtbij in bewondering
komt haar magie tot mij
met respect geopend
straalt haar kracht niet
onverwacht en overweldigend
maar in hemelse rust…
Ik weet niet wat ik voel
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
753 Ik weet niet wat ik voel vandaag
Zo'n vreemd gevoel van binnen
Alsof er daar, het klinkt heel raar
Iets dreigt te gaan beginnen
Ik weet niet wat ik wil vandaag
Ik kan het niet benoemen
Maar alles lijkt gewoon teveel
Teveel om op te noemen
Ik wil de rust waarin ik was
Het liefste niet verstoren
Maar wat als uit dit vreemd gevoel
Iets anders…