7604 resultaten.
Tergende pijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.139 O meisje, meisje
zo klein, zo kwetsbaar en zo teer
je hart gekrenkt
vol van lijden en verdriet
een lijdensweg van dag tot dag
en leven doet zo`n pijn
emoties overheersten je leven
teveel verdriet onder je lieve lach
en meisje, mijn respect voor jou
eindelijk, uiteindelijk
de keuze voor jezelf
het einde van je leven
dat bepaalde jij…
Is die zoen van jou wel echt?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
945 Die hand, die lach?
Ben je werkelijk zo aardig
Dat iedereen je mag?
Was dat geen zenuwtrek
Die je onrust haast verried?
Ligt er onder deze maskerade
Een diepe leegte niet?
Of is het wezenlijke dat ik van je ken
Of denk te weten
Zo vervormd door de tijd
Dat het is vergaan, versleten?…
Wat zoeken al die mensen?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
818 Ik zie niet velen lachen,
ik zie niet veel plezier,
maar drukte en bedruktheid,
en ernst en veel vertier,
maar staks komt weer de avond
en komt de weemoed ook,
dan vallen weer de maskers
en veel vergaat in rook.…
Uit de veren
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
815 ik pluk de dag weer uit de veren
al kijkt ze me nog slaap’rig aan
te verbaasd om te protesteren
ontwaakt ons lachen simultaan
ik douche me in de laatste bui
om mijn gezicht te schonen
van ‘t zout dat hier ooit spoorde
maar zich niet meer wil tonen
de regen schud ik van me af
‘t heeft lang genoeg geduurd
warm me aan een restje zon
dat…
Patatje mèt
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.459 De mayonaise lekker smeuig
geur verleidt, mijn buik geniet
daar op het Damrak, Amsterdam
voor echte Vlaamse friet
Een vieze vent, lang niet gegeten
ziet mij smullen, kijkt en wacht;
ik stop met eten, lik het zout
ik kijk eens terug en lach.…
roseet een glaasje
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
680 niet schelen
en gooit de borsten ferm vooruit
toch is er ook berekening
telt de stappen voor de kijkers
voelt de hete adem van buurvrouwen
en de mannen in stil hijgen
als deuren weer gesloten zijn
parasols paraat en luxaflex omlaag
dan voelt simpelfijn het eten klaar
de koelkast bijgevuld vandaag
roseet een glaasje
en je lach…
NAZOMER
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.241 gelukkig leven:
Nachten wit van dauw,
Die laat optrekt,
En als water zonnelauw
Langs ’t gewas lekt;
Om bezonken klaarte
In vogellied en bruine sloot;
Vruchten vol zoete zwaarte:
Ons blozend brood;
Om groene levensbomen,
En loof in vlam,
Als de engel die ons dromen
Het paradijs nam;
Om een teder etgroen
Na regen in de zon:
Een lach…
En nu 'k mijn mensenleed
poëzie
3.0 met 8 stemmen
2.070 Geen stilte is zo diep, als die volgt op tranen;
En, weggevlucht voor lach, komt dichterbij
De schuwe wijsheid van vred'ge brahmanen:
Schijnbaar gescheiden lijdt, die sloeg, in mij.
En 't is, als hoorde ik Iets zichzelf vermanen:
'Mijn liefde was ikzelf'. - Zo werd ik vrij.…
Bij elkaar
hartenkreet
4.5 met 30 stemmen
3.682 Even troost bij elkaar zoeken
dicht tegen elkaar aan
samen zwijgend gaan slapen
en stilletjes de nacht ingaan
Samen ook weer wakker worden
genieten van een nieuwe dag
niet in zelfmedelijden zwelgen
maar 't leven tegemoet zien met een lach
Samen praten, soms even janken
want voor alles is een tijd
het leven gaat gewoon z'n gangetje
maar…
teagan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.949 pril broos teer fragiel
geraakt was ik
tot in mijn ziel
een wonder voltrok zich
onder mijn ogen
was het of hemel
en aarde bewogen
een geboorte
zo stijlvol
mooi en pracht
zag ik hoe jouw mama
jou ter wereld bracht
het moment dat jij
het levenslicht zag
verscheen er bij mij
een intens warme lach
gevolgd door een flinke huilbui
toen…
Zwingend oor
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
708 wil ik met roken stoppen
M’n hele leven kan ik al m’n
oren bewegen; gebeurt ook
onbewust blijkt als de arts zegt:
je oor wijkt voor de naald en ik
prik zojuist ‘n gaatje in je nek
In m’n schrik zie ik de arts als
Don Quichotte, m’n oren als
wieken, en knijp er tussen uit
In het cafe schok ik nog na
van ‘n langdurige slappe lach…
Succes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
965 In droom en spijt haar herinnerde lach.
Een leven verdaan, het geluk onbenut.…
In pijn geboren zijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
628 hart klopt kunstig
woorden bij elkaar
emoties in een loos gebaar
je frutselt met gevoel
knijpt teksten fijn die
ooit in pijn geboren zijn
de afstand is te groot
om mensen van dichtbij te zien
slechts koelheid geef je bloot
je denken is meer zwart dan wit
nuances maak je dood
je reacties zijn nooit warm rood
kom geef me eens een lach…
Opwekking
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 zon aanbaden en hoe zomerwind
golven blies in het hoge gras
kom, dan neem ik je in mijn armen
en lees het verhaal van een donderkopje
die zich verschool tussen het riet
bang voor de glasharde vissenogen
tot ze weifelend het water verliet
eenmaal op de wal zag ze zichzelf
helder en klaar in haar ware gedaante
een kikker met een brede lach…
Vergeetboek
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
588 alweer het doek
voor de artiesten
die we spelen
het publiek
versteent in haar
applaus handen
stukgeslagen verlangen
vult hun dagen
naar het zinloos
van het leven
zo vluchtig
neergeschreven
op maagdelijk wit
tusen de lijnen
punten komma's
accentueren wat
liefde moet ontberen
in het doolhof
van frustraties
waarom niet een lach…
Afscheid
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.372 verdriet over het gemis, laat ik achter mij
hiermee sluit ik het nu eindelijk af
deze periode nu voorgoed voorbij
Vol hoop kijk ik de toekomst in
bevrijdt van mijn verleden
het erkennen van de pijn
waardoor veel van mij is afgegleden
Nu is het tijd om te bloeien
als een bloem geurend en blij
net als een boom steviger groeiend
kan ik weer lachen…
LENTE
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.907 Zon op dunne lenteblaren,
Dans van schaduw voor de voeten,
Wind door opgehuifde haren,
Kushand, lach en vluchtig groeten…
Moet de druk van lange dagen,
Moet de gaaf der ogenblikken,
Dan zo zwaar zijn om te dragen,
Dat die last de knie doet knikken?…
Levend sterven
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
821 over vele jaren heen
de weg was blind
het doek viel
in mij is iemand
als de dood
verlaten door het leven
een hart in nood
weer neemt
de schaduw mij mee
eigenlijk al vele, vele jaren
ik volgde ontkennend gedwee
immers er was ook oud verdriet
het kwam niet tot bedaren
het kleurde zwart
maar kende hoop
in schepping en daad
in lachen…
weg
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.270 weg vallen steeds dieper
wakker zeker nog niet
de zon zakt langzaam weg
achter het veld
waar geen stem nog horen kan
sluw is die wereld
compleet is geen verhaal
zoek niet niet zoek
rond die ogen
nat de lippen
verder vergeten
lachen heeft geen geweten
tranen wel
moeten valt me zwaar
maar op de wolken lopen licht
de zwerk voorbij…
DAT IN ONZE HUIDEN BRANDT?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 De lach maakt plaats voor de strijdvlag.
De vreugde wijkt voor het geraamte.
Is het jouw blinde verlangen naar de eindeloze liefde
Dat in onze huiden brandt?
De naderende bestemming is nimmer het einddoel.
De tekenen ontnemen elke zekerheid haar glans
En benoemen de reis tot koning van ons geluk.…
- De knoop van wit Porselein -
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
555 wit doorschijnend, klinkt helder fijn
verbrijzeld je bittere lach ...
poreus...en smakeloos van klei
de voornaamste ziel, ik voel wat ik wil
zo onaantastbaar vervaardigt,
de exclusieve waardigheid gebleven,
gebrand en toch verheven..…
Engel van God
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
961 Verlangen naar regen
een zeldzaamheid in mijn hart
Omdat niemand dan zal zien
dat die traan wordt gebracht
Draai in een kans evenwichtig
als een ballerina in volle toonaarden
Een innerlijke kracht geeft antwoord
in liefde en geloofswaarden
Jouw liefde vertelde me keer op keer
bij elke hand een toekomstige lach
Een hartelijke warmte telkens…
Vingers van mijn dromen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
532 mijn angst heeft vingers
van een droom gekregen
ze aaien teder en ik lach
heel onverhoeds verkrampen ze en
scheuren dat wat ik als kwetsbaar zag
ze graaien buiten zinnen
met nagels giftig in mijn geest
wat heel voorzichtig
was geheeld blijkt nooit
echt dicht te zijn geweest
ik gil de werkelijkheid te hulp
jank badend in mijn zweet
verbijsterd…
'k Verkoop je wat...
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
741 ‘k Verkoop je wat: een zonnestraaltje
dat laag over de weide valt,
het lachen van een kind dat dartelt,
een dwarrelend blaadje op de grond.
‘k Verkoop je wat: een bruin kastanje
die ik daarnet toevallig vond,
een avondzon die traag wat kleur brengt,
de herfst die draagt wat weemoed rond.…
Recepten voor echte mannen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.566 lach even naar het kakelverse ei
en dompel het –hoe wreed- in kokend water
daarna en dat is vier minuten later
ontdoet u het van schil, wat zout erbij
een broodje, donkerbruin, dat is gezond
een blaadje groen is goed voor uw geweten
vervolgens slaat u lekker aan het eten
veeg wel die gele smurrie van uw mond
dan gaat u naar de koelkast,…
"Die Sterretjes"
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
744 Ze dansen in je ogen
wanneer je naar me kijkt
en maken pirouettes
als je lach je mond bereikt.
Die sterretjes die stralen
elke dag weer meer,
'kan het bijna niet geloven
maar kzie er méér en méér.
Blijf altijd zo vól liefde
en straal mij tegemoet,
dan zal ik laten merken
hoeveel dat met mij doet!…
Hij bleef nog even
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
850 Hun lach bitterzoet, minimaler.
Hun tranen zouter, godswil.
En de rimpels in het water
herinneren aan gestorven gedachten.
Aan een wereld zonder later
waar oude geliefden wachten.
Maar nog even niet!…
voor jou LB
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 ach meisje van de foto,
lachend voor de lens,
ooit gedacht eens niet te lachen
want zelfs in pijn verzonken,
strijk je teder,
je hartenzeer van je af
spreek je zoete woorden,
tot het avondduister,
of prille bundels van de dag
vaag je weg, met één veeg,
je ranke handen,
boze gedachten in de lucht
en zal je eens in lompen gestoken…
HET KONINGSGRAF
gedicht
2.4 met 63 stemmen
20.114 Met een gezicht uit zuiver goud geslagen,
Zoals herinnering mij heeft gebeeld
Naar al de nachten dat wij samen lagen
En lach en traan gelijk hebben gedeeld,
En mond aan mond en oog in oog verzonken
De adem en het licht hebben gemengd,
En van die volle liefdesbeker dronken
Ons aan elkanders hart hebben verzengd;-
Naar die herinnering, in…
In een distillaat van liefde
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
629 Ik steel je lach als een pril ontwaken
In een zee van tijd zal de liefde
warmte aan onze vriendschap binden
ik leun mijn loom verliefde lichaam
tegen je vastberadenheid aan
we zwijgen intiem
in ogen die gedachten aaneen rijgen
tot de winter
als ouderdom
wijsheid
verworvenheid
ons deel is geworden
en gebreken de vruchten zijn…