8372 resultaten.
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Ogen als kolen flakkerden weerglans
van bevroren luchten als ijsbergen.
Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid. Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
na de noen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
694 hij zit wijs en grijs
tussen de rijen boeken
en keuvelt over het leven
het geven en het nemen
als de nestor die hij is
vergeelde pagina's kijken mee
over zijn gebogen schouders
wanneer hij anekdotes oprakelt
het stof deert hem niet zo
onverschillig in de lucht
vult hij minzaam de glazen
met het vocht dat in het verleden
zo liefdevol…
Langzaam sluitend voor de zon
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
970 Langzaam door de bomen
Zie ik heel mooi licht
Het blijken maar mijn dromen
Dus hou ik mijn ogen dicht
Langzaam droom ik toekomst
Over dingen die ik mis
Ik vind het nog het stomst
Dat die gedachte er niet is
Langzaam zie ik verleden
Zwevend door de lucht
Concentrerend op het heden
Sluit ik af met een zucht
Langzaam komen alle dingen…
Als jij huilt
hartenkreet
2.9 met 16 stemmen
1.668 Als jij huilt,
Dan bouw je luchtkastelen van kristal
En maak je belletjes van lucht.
Da’s een slecht moment dat beteren zal
Dat waait wel over met een snik en een zucht.
En toch
Heeft dat moment van zich even minder voelen
Voor jou een beetje weg van schoonheid brengen.…
QUEEN VICTORIA
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
535 De weduwe van Windsor zucht
Sinds hij zijn laatste adem blies
Koestert ze een intens verlies
Het rouwen is niet van de lucht
Ze is pro puriteinse tucht
Hult zich decennia in zwart
Gebroken is haar vrouwenhart
Negen maal droeg ze zedig vrucht
Negen maal baarde ze nieuw leven
Ze heeft geschiedenis geschreven
Na ‘t heengaan van haar echtgenoot…
Droezelen
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
807 strippenkaarten bestaan
alleen in mijn geheugen
het park aan de rechterzijde
loopt met mij mee langs het
water en de bloesembomen
die nieuw leven rosegetint
zo maar laten vallen
zelfs de honden in het gras
lachen naar sterretjes in het
grijsgroene, uitzicht vervaagt
en beneemt inzicht tergend
langzaam haar vochtige adem
schoonheid snakt naar lucht…
Oerbaltheorie
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
908 Een kerstbal met een kuikenklein haakje
aan waarlangs water en lucht kunnen kolken tot
uitgebloeide wolken.…
Zo ver van huis
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.824 Er is de hete lucht, het dromen
van altijd weer een ander licht,
de stilte soms tussen de woorden,
de klanken van een nieuw gedicht,
maar ook het zoeken naar de namen
van ander fruit, van zoveel vreemds,
er is het ongekend verlangen
om zomaar mens te zijn, ook hier,
het heimwee naar echt durven leven,
en weet ik veel, maar alles went
al hoop…
het blad beweegt
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
915 wind snoeit dode stammen
over mythische velden
waar druppels bloed
van schimmige helden
in het ijzige morgenrood kappen
de doodstrijd breekt los;
scherp geslepen zwaarden
zijgen in de geur
van warme huid als
uit honderden monden
kreten verbranden
tegen de verbasterde lucht
herhaalt het kletteren
het duivels vuur boven
bange ogen…
zwaarte in het bos
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
1.611 alle luchten waren blauw
uren schreden voort in kerks groen
de paden op met zachte demping
spelden in gebroken witte knop oeverloze zwam
het hoofd loodzwaar vol voos bezinksel
stevens recht vooruit moe en klam
een bord zei dit is natuur
gevallen bomen gaan gewoon rotten
er kwam een paard met mens voorbij
soms een hijgende trimatleet…
wil met jou kastelen bouwen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
718 chaos schept in korte zinnen
wartaal uit begrip
brengt wanhoop bij mij binnen
in een leven zonder grip
ik lach maar voel wantrouwen
loop maar ben de weg steeds kwijt
wil met jou kastelen bouwen
maar de lucht krijgt altijd spijt
zie me in je ogen breken
mijn woorden hard en vol venijn
dwing je zo mij te vergeten
dat denkt de chaos in mijn…
Gedachtesprong
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.740 Waarom zo traag gelijk een winterslaap
Terwijl pas herfst en stortbuien slaan ruiten
Waarom zo leeg als luchten blauw
Terwijl blijkend blij en vol van menszijnde
Hoeveel ik kan niet doe en zeg
Omdat normaal en schijn moet schijnen
Hoeveel ik denk en schrijf als dromer
Liefst ver weg denkend gevonden zou willen
Worden
Het woord me achtervolgt…
defloratie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 Zijn zweet: de dauw
Geilt op de nacht
En blad na blad
Valt sensueel
En ritsel ritsel
Vlijtig neer
De aarde schokt
In zijn genot
Zo spettert spastisch
Slijk elastisch
En door’t splijten van de aardkost
Hier Schaamteloos en gutsend neer
ZO OOK
Het naakte tafereel
Van de bruingezonde notelaar
Naakte struiken
Kale grassen
Grauwe lucht…
Kamperduin
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
682 het daagt in ‘t oosten, de oranje
zomerzon klimt uit ‘n heiige kim
in een aura van warme kleuren
groter dan z'n stoffelijk lichaam
belooft ’n mooie dag aan de kust
zon en wind schonen boven zee
de lucht tot strak hemelsblauw
in m'n korte broek uit de sixties--
lig ik breeduit in 't warme zand
mijn vrouw reikt zonnebrillen uit
zodat…
de vogel ziet hoe klein wij zijn
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
580 wereldleiders
heilige huisjes
op een fragiel akkoord
van eindeloze consessies
lacht de clown
zijn roodgeverfde lach
naar het kind in ons
dat zich nog onschuldig waant
breekt een ijsschots in tweeen
smelten tranen naar de zee
waar het water stijgt
voorbij de lippen
soms
zijn we even stil
zien we door het leven heen
de vogel in de lucht…
De oude aarde.
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
554 Geef haar terug haar soorten dieren,
nu met uitsterven bedreigd,
geef haar terug haar regenwouden
en haar ongerepte zee,
geef haar terug 't verdwenen poolijs
en haar onbevuilde luchten,
dan gaat deze oude aarde
vast nog vele eeuwen mee!…
Dode stad
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
1.679 Dode dode stad
het licht waarin je bent geboren
helemaal zoek
zoals verloren
toch ben ik gekomen
naar hier door de sneeuw
door sporen en voren
niet om te zoeken
maar wel om te vinden
mijn liefde voor jou
ooit was het hier mooi
sterren stonden hoog
wolken knielden voor blauwe lucht
en jij was het zonnetje
het zonnetje in mijn droom…
onmachtig
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
954 ik lig te ver van bomen af
om het roerloze spreken te bezitten
het heeft ook geen zin
om eerder dan woorden de wind
te bevelen
of de blauwe plekken in de lucht
die langzaam wegtrekken als halsgesnoerde
lichtjes
wat uit kruinen valt
zijn jaren, samen gewaaid rondom een mond; dichtgestopt
met schedels en afgestorven bloesems…
II
gedicht
3.0 met 22 stemmen
7.752 angstvallig daalde de zee
tot paradijselijk eb waar wolken het water verlieten
en blustanks vervoerden met verdrinkingsdood
door de lucht,
rode paarden voorop,
strijdkreten uitgooiend op het dorp
dat zich hevig verzette tegen het vierendelen.…
Tsunami in mij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
542 stormwind van uitlaatgassen
verregent alle kracht,
ik zak ineen als natte leem,
beef op dit mensdom,
ondergedompeld in bad
zie ik vingers in de lucht.
door beraden hand
zinkt al het swingen weg,
slaat mijn ziel op de vlucht.
wilde anemonen wringen
zich uit mij naar adem,
gegrift door de zee vloei ik nieuw…
Gewonde adelaar
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.041 heerser van ‘t blauwe ruim
Zag hem gaan in duikvlucht
een vliegende assegaai
boven de Oostvaardersplas
Op z’n schitterend verenlijf
de strengste kop in dierenrijk
die ons toont wie en wat hij is
De page van Jupiter, de god
van hemel, donder en bliksem
kent geen onderdanigheid
Hij zit voor me op armafstand
zijn geest hoog in de lucht…
Inauguratie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
917 Zij trapwentelt
me een woord
pa-pa-pa-pa
Steeds maar hoger
van onder naar boven
Ik schiet vol bezinksel
van veel te lang naamloos zijn
Ik kom naar beneden
van mijn zelfschakelende rugtrap
maar ik kom steeds hoger
in het knikken van lucht
daar achter boven onder mijn hoofd
mijn keelgat kleppert open
met een kinderlijk kreetje
Gezonken…
Lekker bakkie
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.122 Lekker bakkie hè - zei hij
terwijl hij rondkeek naar de meiden
met hun veel te strakke billen
die zij holden langs de pier
en zij knikte - keek er naar de lucht
waarna zij niets meer zeiden
in gesprekken zonder woorden
met zichzelf - drie kwartier
Het is hier mooi hè - zei zij toen
waardoor een eind kwam aan hun zwijgen
en zij pakte hem…
Kwelgeest
hartenkreet
2.2 met 15 stemmen
1.888 spijt hem zeer
Desondanks gebeurt het echt
Hij was mijn kwelling en zelfs meer
Natuurlijk sta ik in mijn recht
Zoveel jaren mij ontnomen
Zoveel dagen naar de maan
Omdat hij steeds maar langs bleef komen
Bij mij bleef, niet weg wou gaan
Noem het dapper, noem het vluchten
Hoe je het ook ziet, het is mijn besluit
Ik kan hem niet meer zien of luchten…
Ik wou
hartenkreet
4.4 met 25 stemmen
1.294 M’n armen zijn te kort
als ik alles wil omhelzen
alle bomen van het verre bos
de geuren van het gemaaide gras
de glinstering van de stromende beek
de witte wolken drijvend in de blauwe lucht
het edelhert, met zijn trotse blik in d’ogen
het mos liggend aan de voet van de eik
muis knabbelend aan een beukenoot
wuivend riet, de wortels kletsnat…
witte wolken
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
797 Vandaag zweven ze weer de lucht in
Heerlijke mooie ronde witte dekens
Die mij doen denken aan schapen
Met hun zachte dons vacht
Morgen hoop ik ze weer te zien
Niet alleen te tellen als ik slaap
Maar ook buiten zien zweven
Als ik zachtjes verlangend kijkt,
Maar helaas zijn ze overmorgen weg
Door een harde regenbui
Die de schaapswolken verdreef…
Vrij met mij
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
660 stappend in de sneeuw
zie haar fluister
in witte ademwolkjes
verlangend naar de lente
oh heerlijk voorjaar
dat ijsbloemen om haar hart
doet smelten
ze wil meewiegen
op de vleugels
van de adelaar
vrij zijn dartelen in de wind
met klaarte
op kinderlijke trant
in de zonnegloed
vloeit het lentegetij
in een opwaartse vlucht in de lucht…
Ik leer schrijven
gedicht
2.0 met 135 stemmen
21.525 Ik sta op een bed en schrijf op de muur,
spring op het bed op en neer om de woorden waarmee
ik wil beginnen zo hoog mogelijk op de muur te schrijven
De maan in de lucht als een letter uit een doos letters,
als ik misschien geen tijd meer heb om te leren schrijven.…
In aarden vaten
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
681 Hoe groen is alles nu: de mei
vult duizend tinten in die later
niet meer te vinden zijn; de wei
bezaaid met madelieven, wortels water
drinkend uit de bron of uit de lucht.
Mijn hart wacht wel nog, kent verlangen,
soms heimwee ook, maar zang en zucht
ze blijven hier aan kleine dingen hangen.…
Binnen-kamers
netgedicht
4.6 met 31 stemmen
743 er klinkt een schreeuw
om aandacht zonder
geluid wanneer zij
deuren en ramen sluit
snakkend naar lucht,
op zoek naar het licht
liever doet zij de
gordijnen dicht,
een vlucht naar
de veilige stilte
binnen het buiten
van angstig vergeten
waar stemmen roepen,
blikken doden
en vingers wijzen
naar bomen
die krijsen...…