35889 resultaten.
de dood als nerf
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
524 mijn wil, de dood die ik zoek
al staat het gekrast in mijn nagelriem
de gesp, de gesp was te scherp en wellicht
te begaafd om mij te personaliseren
in een besef dat geen geweten kent
terugkomend op de dood, de nacht is geen
huiler maar oogt zeer voldaan nu het blad
in haar nerf het sterven heeft herkend, ik hoor
een galop, de herfst davert…
Mijn zwarte sprookje
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.063 ben overgegaan op dromen
van kobolden en gnomen
de wereld gaat toch naar de maan
de groene spirit
staat in bijna ieder huis
met engelenhaar behangen
maar hun wortels
blijven duurzaam thuis
in aardse grond gevangen
de mensen zingen
kerst en vrede
doen toch vaak heel andere dingen
ieder jaar wordt weer
het kind geboren
zijn boodschap…
Diepste gevoelens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.747 In de ziel van mijn hart
Zit je op mij te wachten
Ik hoor je, zonder bij je te zijn
Je angsten kan ik zien, ik voel je pijn
Ik weet waar jij wilt zijn
Diep in mijn gevoel, daar ben je het liefst
stil zonder iets te zeggen, ben je toch in staat om je liefde uit te leggen
Zonder iets te doen, weet je mij te raken
Kan ik zomaar blij worden…
Een boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
518 Met liefde kerfde jij je naam
in de bast van een jonge boom
bleef daar toen een tijdje staan
vertraagde tijd als in een droom
Vaak kwam jij daarna nog spelen
speels lachend in het vrije veld
en wat alleen de jeugd kan velen
de dagen werden niet geteld
Nu, staat de boom op eigen erf
volgroeid en rijk aan vruchten
geeft schaduw aan mensen…
oud papier
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
833 De dag loopt naar haar einde
Woorden reflecteren op de wand
Het kleed beroert de letters
van de uitgelezen krant
Die oud en moe is van het nieuws
en veel te gul verslonden
Ik pak het dagblad van de vloer
en zwijg met al mijn monden
De rode gloed van de avondzon
slaat een bres in mijn gedachten
Een borrel staat al koud en
vol geduld op…
Russisch kerkhof [Amersfoort]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
540 Op ééntje na die ontdaan van de aanslag van de tijd
oogverblindend staat te blinken in de voorjaarszon:
alleen kinderen of kleinkinderen kunnen het zijn geweest
die gewapend met schoonmaakmiddel en schuurspons
helemaal uit Rusland zijn gekomen om dit zinloze wonder
te verrichten, maar waarom toch en waarom alleen zij?…
Idylle
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
694 op de Veluwe
Door het rulle zand
Loopt een vader met een kind
Samen hand in hand
De avondzon glinstert stralend
Door het groene bladerdek
Nog even en de zon
Wordt door de maan opzij gezet
Beiden genieten zwijgend
Op dit late uur
Van het mooie en het tere
De schoonheid der natuur
Dan staan ze roerloos stil
Want op een open plek
Staat…
Twee voor elf
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Het spoor scalpeert het
landschap
heerst en verdeelt groene
weiden
grijze oorden onherbergzaam
wit
Wagons vol onzinnige
gedachten
stiltecoupés zwaar van
gedwongen zwijgzaamheid
Razen onder lage luchten
en hemelsblauwe daken
van stad naar stad
van klok naar klok
gedragen door geduld van
het ijzeren web
Op het perron staat een man…
Delfzijl
gedicht
3.8 met 5 stemmen
3.672 Hier staat men eenzaam op de brug
in 't holst van deze morgen,
om op het eb te zien weerspiegeld
de Soda dreunend aan de overzij.
Hier komt een fietser koud voorbij.
Hier heerst een stille regen
------------------------------------
uit: 'Hollands Maandbad', 6 1965.…
de klok valt stil
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.073 Zij jaagt voorbij door
storm en regen langs 's Heren
en langs stille wegen
langs geboorte
een verjaardag
een examen
langs diepe eenzaamheid en
hemels samenzijn
op weg naar de onontkoombare
staat van de ultieme stilte
van de dood.
Niemand houdt haar tegen en
dat terwijl ze niet bestaat.…
Gif
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
631 - op een kruispunt staat ze stil -
Uren zijn te klein voor woorden
en lossen op in een lege ruimte.
- ze prevelt een gebed -
De blinden rennen om de trein te halen.
De doven schreeuwen langs elkaar heen.
- de hemel zwijgt -…
Enkele reis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
609 ben weer ingestapt
heb het perron verlaten
er was geen hond
wel verval in alle staten
mijn kaartje enkele reis
had geen prijs voor veel bagage
letters spiegelen in het donkere raam
bestemming einde zonder naam
voort denderen we weer
de conducteur komt nog een keer
hengelt voorzichtig naar een praatje
verlegen in zijn eigen plaatje…
Als engelen dalen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
609 te halen
ze willen gewoon jouw gezicht eens van dichtbij bekijken
niemand die immers zoveel op hen kan lijken
jij krijgt van hen geen vleugels omgebonden
jij blijft hier op aarde
de Lieve Heer heeft hen niet met die opdracht hier naartoe gezonden
jij bent hier van groter waarde dan daarboven
laat anderen dat maar anders geloven
dat staat…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil ploffen
die schuin voor de TV staat…
Perzisch rood
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 (Stad zonder rivier*)
Deze stad staat droog
spoelt niet schoon als de
stenen in een rivier die
uiteindelijk gevormd van de
aarde rollen, terwijl de zon
zich spaarzaam laat zien
Deze stad danst niet
Door trauma van op-
gelopen oorlogswonden
zuigt misschien wel laatste adem
door katoenen lappendeken
over haar mooie huid
Haar liefde…
Sonnet ontpopt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 nee, overdag raak ik geen druppel aan
behalve dan als regen mij passeert
hetwelk mij van nature is geleerd
verbeelding overkomt en heel spontaan
de lucht ontpopt in menselijke staat
zal er toch eens duidelijk opletten
zichzelf ontwikkeld in het adequaat
hoe uitzonderlijk dit beeld kan zetten
waar ook ons schrijven eigen wegen gaat
zoals…
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 Voor ieder die in zwijgen staat
Dit land in zuchten achter laat
Waar windstil alles over slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels…
Seizoenen
gedicht
4.0 met 3 stemmen
3.626 mijn seizoen
De toon van 't groen werd diep
de tuin kwam vol geluid
wat wat mij riep
bedrieglijk riep
liep met de knoppen uit
Hoe kort o argeloze
voel je de zon maar branden
nog tuimelen rozen
over rozen
ze roesten aan de randen
Straks valt niets meer te doen
dus schoffel nog maar even
't wordt wel weer groen
boven mij groen
staat…
Encore
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
775 Daar staat hij
op de bok
duizenden grijze
krullen
sieren zijn
kop
hijzelf en
de musici
vol overgave.…
Het ongelofelijke verbijsterende verhaal
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
564 TV staat aan, een week lang,
SR voor het Rode Kruis,
reden is op te komen
voor vrouwen en kinderen
die sexueel worden misbruikt,
dan komt er een vrouwtje
in de uitzending
met haar eigen verhaal.…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 ze staat aan mijn deur
haar vingers bewegen zacht;
de poort naar morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden…
Ik kan niet wachten!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Ongeduld staat op mijn
voorhoofd,
ik kan niet wachten,
of dat nou om de post gaat,
of wanneer ik de honden uitlaat,
ik kan niet wachten
tot ze " klaar" zijn.
Wanneer het eten moet
worden opgezet,
kijk ik het bijna gaar
het duurt te lang.…
Handen af!
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
565 De Staat weet me van alles te beroven,
edoch mijn vrouw daar blijven ze vanaf.
Nee Dijsselbloem, zelfs niet over mijn graf!…
Ik doe niet mee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 De kringloop van het leven
is al zo vaak beschreven,
je weet dus dat je er alleen voor staat
wanneer het om je eigen einde gaat.
Maar eerlijk vind ik dit alles niet
want tot mijn groot verdriet
heeft men mij indertijd nooit iets gevraagd:
mijn geboorte, hoe heeft mijn moeder het gewaagd.…
Nooit meer vrij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
599 tussen ons kunnen staan
nooit zal de intense liefde afnemen
ondanks dat ik bij je weg ben gegaan
Mijn grootste pijn is dat jij je nu afkeert
terwijl ons afscheid liefdevol was, niet boos
wij geen vrienden meer kunnen zijn
omdat je een rancuneuze nieuwe liefde koos
Je verdwijnt weldra uit mijn leven
vol ingefluisterde wrok
op een dag staat…
70 jaar verder
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
526 Wat zou het mooi zijn als de doden
hun verhaal zouden kunnen ver-
tellen en wij mensen
allen
aan oorlog paal en perk gaan stellen
alles valt enof staat met
niet meer dan dat ene woord
respect
Eerbied voor de wereld en elkaar
waarom oeverloos oorlogen
om iets dat uiteinde-
lijk niets...?…
Consequenties
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
531 De consequentie van het levend feit
dat ieders naam staat op z'n vingerspits
is: Let op! Hier leeft een unieke flits
in een domein van soevereiniteit
De consequentie van het levend feit
dat wij aanraakbaar en gevoelig zijn
is: Let op!…
FIETSEN-OPRUIM-DAGEN, NATIONALE
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 Ik hou van fietsen
ik hou van buiten
ik hou van opgeruimd
maar
ik hou ook van de buitenruimtes
met name die van grote steden
van Amsterdam tot Zierikzee
Hoe zijn ze ingericht
hoe staat het straatmeubilair
hoe funtioneert het
hoe ziet het eruit
maar
het ziet er niet uit
het is niet meer te zien
want
duizenden geparkeerde…
En dan nog dit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
465 Zij zijn
zich niet bewust
van geac-
cordeerde
feiten
Media
reppen met
heel veel woorden
over
nieuwsitems
die toch al
enige tijd
in lucht
hangen
Staat de radar
niet scherp genoeg
afgesteld
of leren
zij niet(s)...?…
De Dingo
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
497 Dingo, roodbruin, borstelige staart;
Zo bijna een huiselijke hond in zijn
Wilde staat; Dingo kent vijanden,
Voetklemmen en een heus hek, die
Bedreigen zijn recht op een eigen plek.
Dingo, die wolf zonder schaapskleren;
In de wildernis is hij lang niet altijd een
Mensenvriend.…