8236 resultaten.
teagan
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.949 pril broos teer fragiel
geraakt was ik
tot in mijn ziel
een wonder voltrok zich
onder mijn ogen
was het of hemel
en aarde bewogen
een geboorte
zo stijlvol
mooi en pracht
zag ik hoe jouw mama
jou ter wereld bracht
het moment dat jij
het levenslicht zag
verscheen er bij mij
een intens warme lach
gevolgd door een flinke huilbui
toen…
Vergruisd
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
426 Als men dalend
plots het vergezicht
verliest en tegelijk
geen merel meer
hoort zingen en de
wind de valse
tonen kiest, waag
ik toch de stap, ook
vandaag blijft de
regenboog buiten
mijn bereik, op het
pad dat naar de hemel
liep, langs een haag van
molens in het vochtige gras.…
Gevaarlijke wapens
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
985 De mens kan “rustig” slapen,
of geen vuiltje aan de hemel was.
Hoe komt men toch aan dat wapen
waar men zelf dikwijls bang voor is?
Ziet men niet de wonden die gapen,
door vernietiging en door gemis?
Niet in laboratorium zijn wapens geboren.
Niet in werkplaats en/of fabriek.
Maar ze ontstaan tussen onze oren.…
Merkstenen
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
676 Het ‘zijn’, heeft
woorden nodig, tot zich gekeerd
om de leegte te verwarmen, de
hemel verliest z’n macht als
ze veroudert, de vinger wijst als
voorteken voor alle leken, althans
wanneer je goed z’n bleekheid leest,
zonder bitterheid, met het tanend
licht als vrijgeleide, naar een punt
waar schaduw wacht, verliest de
stilte van de…
de wereld stuitert
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
696 het witte leven sluiert
de roestige gespen in een
tijdelijk blauwdruk, maat
ongeëvenaard
grote stappen geen vooruitgang
in een wens die ik niet
mag hopen ligt de hemel
uitgespreid op straat, maatje
tweeduizend tien
de aarde warmt, het vriespunt
lijkt hoger te liggen
de koorts zet trage stappen
op het weke water
bleke gezichten,…
OPBOUW
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
646 Is de hemel vertrouwen te gewaagd?
Vrome mensen heten zwak en verwezen.
Godloochenaars geven spottend verwijt
aan gelovigen vol bezielend vuur,
maar zonder kennis der werkelijkheid.
Zij, die voortgaan onder 's Heren bestuur
mogen blij zijn met heidense strengheid,
wijzend op het falen van hun wil of kuur.…
Rorschachs Ongeluk
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
883 Inktvlek aan de hemel
Uitgelopen
Genoeg om de nacht te verduisteren
Voor hen die omhoog kijken
Rusteloos vloeide jij voort
Zwarte rivier
Ik rende langs de oever
Steeds zag ik iets in jou
Spijt droop ten slotte van je gekartelde randen
Haastig gemorst, vermoedelijk
In demonstratieve zorgeloosheid
Zoals onze jeugd het voorschrijft
Verhalen…
De verleiders dans
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.066 Elke dag dan kruipt de tijd,
Van s'ochtends tot s'avonds snel voorbij,
Maar als de maan dan aan de hemel staat,
Dan ligt de tijd stilletjes aan mijn zij.
Want als ik dan weer terugdenk,
Aan de mooiste tijden van mijn leven,
Dan lijkt het echt net gisteren,
Onze liefde had geschiedenis geschreven.…
Jij
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.469 De tijd die trekt zijn sporen
doorheen je donkere haar
de kleur die gaat verloren
en grijs wordt het zowaar
er verschijnen groeven
in ooit een strakke huid
en wil je nu iets proeven
zet je lichaam meteen uit
maar lief je bent nog hemels
voor mij blijf je de man
en weinig jonge kerels
kunnen aan wat jij nog kan
je charisma ging niet…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Maar altijd is er een weg terug -
te vinden tussen de woorden
van ongeschreven brieven die de dag van morgen
met dichtershand op het hemels bas-reliëf optekende.…
Wolkbreuk in de ochtendspits
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
594 Dikke klotsende regenstralen,
die met veel geweld uit de hemel dalen,
vormen met hun waterfonteinen
plassen als vijvers op straten en pleinen.…
Bij een beekje
poëzie
3.6 met 11 stemmen
1.882 Ja, hoge Hemel: Hoe, wie, wat?
Wat wil, wat weet, wat ken ik?
Zie hoe hij lacht – die dwaas, die guit,
Die lelijkerd in ’t water:
Mijn help! mij–zelve lach ik uit
Met wonderlijk geschater.…
Dakloos dromer,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
710 in haar
cellen zonder de ogen
te kwellen die zich
branden op het netvlies,
kind bij een kloppende
rivier, verloren hart in de
illusie van het avontuur, de
aarde bewegen elk kwartier,
te herontdekken bij elke slag,
op te lossen in de mist van
erbarmen, hoogtepunt van
een drankgelag, verstijfd
bij menselijk geblaf, onder
de hemelse…
Een Lange Reis
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
850 Ik slaap onder de blote hemel
in de ijskoude lucht.
Ik steek kolkende watervallen over
en trotseer harde stormen.
Ik vecht met leeuwen en panters,
gewond ga ik verder,
door een donker bos
met spokende wezens.
En als laatst beklim ik
de hoogste berg.…
Ochtendlijk niemandsland
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 wanneer de mistige ochtend
de dageraad kleurt
in eigenwijze grijze tint
verdwaal ik in de straten
mijn niemandsland
waar goden en feeksen
engelen en heksen
eenogen en stommen
in stilte de koning half te rijk zijn
ik voel mij keizer
niet voor lang
de hemel klaart
gedachten vlieden
de ruimte in
onbegrijpelijk ongrijpbaar
voor hen,…
Oktober
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
687 dampt zich
in de eerste kille ochtenden
als voorlopers naar winterse donkerte
af en toe schijnt er een waterige zon
oktober spiegelt zich
in goudgebladerte en grijze wolken
die zachtjes uitvallen in humusrijke aarde
volgende lente weer zinnig groen
oktober verdonkert zich
in bewolkte nachten en benevelde aarde
terwijl de maan aan de hemel…
Eens zo
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.325 Niets kon dit verzachten,
breekbaar en hemels.
Je ogen streelden als een bruine oase
de eenzame woestijn van mijn wezen
en in je overspelige armen vond ik vrede,
alsof ik nooit geboren was en eeuwig
bij jou sliep, tedere duivelin,
ver van de bewuste wereld.…
LENTE SCHOONHEID
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.026 oogden smachtend de wereld in
Lentetopjes, met een roze kruin
kerels droomden van die godin
Blanke borstjes in haar bloesje
juichten uitdagend bij elke stap
Mannen probeerden dat snoesje
aan te raken met een billenklap
Lentekriebeltjes gleden omlaag
over dat goddelijk heerlijk lijfje
Mannen ravotten met de vraag
hoe krijg ik..dit hemelse…
paars licht in zwavel
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
650 geen woord vergeten in het slijk
geen zon verstaan in de tijd
geen woord nog rijp
anders is gewoon steen
de waarheid is veen
waar rook nog niet stijgt is
niemand ooit geweest
wie leest is eenzaam
nooit helemaal alleen in de kamer
een kruis is geen uitslapen
meer
dat meer daar
rustig en kalm
alleen staat de maan aan de hemel
nummer…
Mijn Gemis
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.009 De trillende grond onder mijn voeten, de breuk in de hemel boven mijn hoofd.
Het donker nadert, mijn omgeving door iedereen gekloofd.
Door de dichte mist is niets meer zichtbaar, daarbij verdwijnt mijn tast.
Door het gebrek aan jou, zie ik nu het heldere contrast.
Langzaam reik ik naar het oneindige, de troebele zee.…
Nachtlichtjes
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 vloeren
van verweerde graven
Je leeft verstild met de doden
Ingetogen spreken behulpzame
handen hun zorg uit
Zij strelen rimpelogen
die de nachtlichtjes nog verdragen
in een oud gelaat
en twinkelen
zoals de pimpelmees
die in je schoot geborgen
over liefde zingt
In ompaalde hartelijkheid
strooi je opnieuw de sterren
aan de hemel…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 heeft door
het zuchten van de wind
Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd
als herfstige bladeren
zich naast het mos neerleggen
zich voor altijd in de schoot der aarde nestelen
zal jij mij dansend koesteren en mij nogmaals ontmoeten
op de dunne scheidslijn tussen hemel…
Tegen welke prijs?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
844 Ze betovert de aardse waarheid
met haar hemelse penselen
tot flonkerende stenen in haar
innerlijke kroonjuwelen,die
in schoonheid zijn veroverd.…
WEG IS WEG
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
824 Ik zag de wegen
van alle werelddelen
en van de hemel.
Overal zag ik
de wegwijzers mij zeggen
hun eindelijk doel.
Ik ging de wegen
en zag de massa stromen
naar ieders geluk.
Ik heb gebeden,
gevloekt, verliefd gefluisterd,
geliefden omhelsd.
Ik zie de mensen
verouderen en sterven
zoals de bloemen.…
Alles overtreffende muze
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
545 Ik zag je tussen lentebloemen
elke kleur verbleekte door jou
iedere vorm viel in het niet
hemel straalde dieper blauw.
Ik zag je door zomerzon
alle schaduwen verbleekten
ik begreep ik dat ’t niet kon
toch kwam ’t alleen door jou.…
Onomstotelijke waarheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
538 De hemel splijt
't Gewelf ontlaadt
Haar tepel. De melk
Hun kind
Stadium van rust
Lichtflits. Gerommel
Een fase van schuilen tegen
De elementaire kracht van
De natuur
Gezamenlijk
Gaan vijf eeuwen voorbij
Over de brug met
Vier pijlers te water
De aarzeling
Schroom van de schaduw
In het mooi' licht
Vanaf de tel.…
Sprakeloos begin
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
478 Traag breekt schemer door ochtendnevel
hemel kleurt reeds rood in morgenlicht
steeds duidelijker tekenen zich contouren
vormt zonneschijn een schoon vergezicht
vanuit de stroom stijgen nog de dampen
waarboven sierlijke witte vogels zweven
ontwaart men langs oever pluimen riet
zo’n ochtend beleeft men het mooiste leven
aan elke twijg van…
Praalgraf
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
764 uit de ranke glazen tombe
ontspruit een hemels bloesem
groots toont de schepping
schoonheid van stervende blaren
opdat de ziel gevoelde eeuwigheid
blijvend in ons kan bewaren.…
als donkere chocola
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
826 leg ik mijn vingers op jouw lippen
je kunt nu niet meer terug
het moment verschiet in geuren
elke beweging prikkelt zinnen
Dit is waanzin aldus mijn geest
Heftiger als in mijn dromen
Strelen mijn handen jouw lijnen
Je doet mijn bloed ruisen
Verre gedachten zijn verdwenen
Noem het bitter
Als donkere chocola
Ik wil geen namen aan de hemel…