5288 resultaten.
Ik wilde reiken naar een tijd
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.034 De zee geeft vonken, en de hoge zon,
Gaat stralende doorheen de ruimte trekken
En maakt de verte zichtbaar van de bron
En komt de vogels naar de vrijheid wekken.
En deze nieuwe mens, hij ziet het aan,
En voelt zich aan hun allen weggegeven,
En een gebondene aan z’n bestaan,
Weet hij zich tot hun vrijheid opgeheven.…
Wij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 lopende banden bij de kassa
de glimlach die blijft opduiken in de nog verstijfde massa
wij zijn achter de in plastic gegoten versterving
rond gore afvoerbuizen zijn wij de kringen van bederving
aan beide kanten van de scheuren zijn wij in je beton
in je verlaten straten en aan je uitgedroogde bron
wij zijn in de elastische spiralen die je vogels…
Een woede in mijn ziel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
522 Meegesleurd zonder kaptein
moest ik m'n zeilen reven,
als een vogel zonder koers
die in de lucht blijft zweven,
geen boeien houden mij nog hier,
vervloekt zij alle zegen,
lotgenoten zoek ik nu,
welk slot houdt mij nog tegen?…
005. DANK
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
464 Toen ik terug was in San Francisco
en de wilde kleuren van een vrouw me inpakten
en een liefdesoproep van een donkere vogel veroorzaakte
om daarna door daglicht te worden verbrijzeld
toen mijn handen omhoog reikten en een tak van mijn gezicht wegtrokken.…
Voorjaarsblauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 Bovendien is het de plaats bij uitstek waar allerlei vogels
elkaar wegen kruisen en verse klanken worden geademd tegelijk ver-
stoord door een wirwar van getrokken witte strepen die vliegtuigen achterlaten zodat
de prachtige luchtbeelden en haar schakeringen vervagen tot een chaotisch en ongeregeld leven.…
Levensboom
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
530 Vol bewondering en verwondering kijk ik al vroeg
in de morgen hoe jij als een reus lijkt uit te rekken met jouw
reusachtige, gespierde takken waarop de vogels bekken, snavelen onder
elkaar en poetsen hun verenkleed voor de komende vluchten in pastel dageraadlucht.…
Zomer op komst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
570 Bladeren groenen
vogels heel actief bezig
zomer is op komst.
Omgeven door duizend-en-een kleine fonkelingen
wordt de zon vroeg wakker en begint haar opkomend licht te
werpen over gevarieerd landschap met ongerepte natuur vol afwisseling
Zowaar nemen haar stralen mijn inkt evenals in beslag en inspireren mij tot schrijven.…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 Hoe jij enige vlinders, vogels en andere gevleugelden
laat fladderen of zweven in een door jou speciaal ingerichte ruimte
waar ook allerlei bloemen en planten proeven van de verschillende tinten groen
op hetzelfde moment worden sierlijke, speelse penseelstreken gegoten in schilderachtig decor.…
Hemelsblauw
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
466 Bovendien is het plaats bij uitstek waar allerlei vogels
elkaar kruisen en verse klanken worden geademd tegelijk verstoord
door een wirwar van getrokken witte strepen die enige vliegtuigen achterlaten zodat
de prachtige luchtbeelden en haar schakeringen vervagen tot een chaotisch en ongeregeld leven.…
Schemering
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
521 Tinten rood en groen, met zo'n mooie gouden gloed
of een prachtige paarsblauwe hemel met een oranje randje rond-
om haar, bovendien zorgen kriskras door elkaar getrokken witte strepen van
gevleugelde en voorbijtrekkende vogels ook voor een echt en waar openluchtspektakel.…
KON IK WANDELEN BOVEN DE STERREN
hartenkreet
4.8 met 24 stemmen
1.073 zelfs vreemde vlinders en vogels kwamen aangevlogen
in klanken en kleuren die ik nooit had gezien of gehoord
ongekende bloemen en planten, wildvreemde bomen
weelderig in bloei en pracht, die aan mij werden getoond.…
De kracht van buiten zijn
netgedicht
1.0 met 6 stemmen
474 Heerlijk buiten weer
warm en zacht vinden elkaar
zomerhemel heerst
Wanneer in de vroegte blauwe losse
puzzelstukjes worden samengevoegd tot ontwakende
hemel waar ook zon zich weer van haar beste kant laat zien en vogels
van diverse pluimage de luchtlagen strijken of zich laten horen met enig klankenstroom.…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Tranen vloeien
Tranen stromen
Gemis en verdriet
Ontroering en rouw
Een lied
Muziek
Viool
Piano
Een geur
Een bloem
Doet me denken aan jou
Samen wandelen zonder woorden
Dat kon ik met jou
Alleen met jou
De vogels die zingen
Ze zingen jouw lied
Ik hoor jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen…
De beer is los
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
568 De nachtelijke zonden woekeren voort
in tempeesten, de wildste beesten
en de vogelen ‘des velds’,
wier zang streelzacht fluwelige columna’s doet ontwaken,
zuilen der tempelmaagden tot leven wekt
in de drukte der mannenwereld. Steunend
tegen een brede zuil van spetterend ongenoegen.…
Ik wou dat ik wist hoe het voelt vrij te zijn
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
723 ziekte en pijn
Ik wou dat de oorlog nog vandaag stoppen zou
Dat er vrede mag heersen voor mij en voor jou
Ik wou dat ik wist hoe het voelt jou te zijn
Geen tralies of muren, geen afstand of trein
En ik wou dat jij wist hoe het voelt in mijn hart
Dat je weet en nooit vergeet dat mijn liefde daar start
Ik wou dat ik een vlinder of een vogel…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Voeten zakken in het zand, warm nog van nacht,
elke stap een echo in de stilte van het veld,
vogels stijgen op met kreten scherp als mes,
niet om te vluchten, maar om mij voor te gaan.…
Send me the Pillow
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.442 ‘Zal ik nu maar de gordijnen open schuiven, en thee zetten
dan kunnen we naar buiten kijken
naar de vogels, leg ik een boterham in het huisje.’
Moeder zei niks, knikte alleen maar.
Ik stond op en liet eindelijk weer wat zonlicht toe in huis.
‘Een roodborstje moeder, kijk een roodborstje!’…
De wind
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.536 Ik kan spelen dat ik een prinses ben, een monster of een vogel.
Ik kan spelen dat ik droom.
Ik kan spelen dat ik de wind onder je vleugels ben, dat ik je draag en je opvang als je dreigt te vallen.
Ik kan spelen dat ik jou ben.
Ik kan spelen dat ik in je zit, dat ik je voel, dat je mij voelt en dat we samen leven onder de zon van het spel.…
Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
poëzie
4.2 met 16 stemmen
6.175 Zo nu en dan komt er een lichtstraal boren
tot waar ik mijmer, in mijn droef gevang
dan kan ik eventjes de fijne zang
van een verdwaalde Vogel horen,
zo nu en dan…
Het venster is te hoog voor mijn bereiken,
zwak is de schemer, die er binnen dringt,
maar ‘t is somtijds of buiten iemand zingt
dat straks de wrede muren zullen wijken, -
zo nu…
Hee, loser!
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.540 Wat ben jij eigenlijk, man,
voor vreemde vogel?
Jij bent beslist niet een van ons.…
FIJNSTOF (met dank aan Charlotte Huisman)
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
855 Fijnstof, alsof Rembrandt zijn penseel
heeft laten dwalen op zuiver linnen,
maar wees eerlijk, het is verraderlijk,
Fijnstof is dodelijk, kleurt bloed
van rood naar zwart, beneemt de adem
van alles, van het water en de lucht,
Fijnstof is de subtiele moordenaar
van alles wat dit land uniek maakt,
wat dit land schoonheid verleent,
de vogels…
Overwinteren
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
955 Vogel voor aap, de slak zegt gaap,
hij maakt een vlies, valt dan in slaap.
De slak is blij, want vogelvrij,
de lente wekt en zo keert steeds het tij.…
hooggehakt in haar lach
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
663 Je ogen doen vogels verschrikken,
hippend hun poten verschikken.
Ze schreeuwen je na dat je mooi bent
echo’s verstrooiend als veren op straat.
Hun geluid wijst de weg die je gaat.
Wind slaat je rok in vlaag
naar de hemel. Stilte, onthullend,
aansprekend in lijn. Applaus maakt
een eind aan begin van de passie.…
visserslatijn
netgedicht
5.0 met 11 stemmen
1.359 Je hoort er zelfs de vogels niet.
“Deze stek”, zegt hij even later,
(T bootje nu heel beheerst
aan alle kanten vastgezet),
“is na al die eeuwen mijn leven
geworden, dit is waar ik zijn moet”.
Ik heb me aan zijn zijde gezet.
En zo wierpen we ons lijntje in en
dan wacht het lange wachten;
tot het leven zich voordoet.…
verloren vriend
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.598 als ik wakker word is alles stil en vredig
de wereld om me heen zo mooi en volledig
ik voel me vrij zoals de vogels daar buiten
die mij stil de morgen in fluiten
ik draai mijn hoofd naar de zon
en denk aan hoe mijn leven begon
op mijn wekker zie ik dat het tijd is om te gaan
ik sta op en kijk naar de foto die ik zie staan
een foto van een…
Trotzdem
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
606 Wat nou rare vogel? Hij had de juiste vleugels om
over de rand van de aardbol te kijken, zijn val
leek een fragment van Escher, van kraai naar engel
en vooral veel vuur stichten in het tijdloze gekrioel
van een tanende onvoorstelbaarheid.…
De pottenbakker
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.655 Van wolk naar wolk, uiteen vouwt de kapel
't Mystiek wonder van zijn tekenschrift,
Met diamant, op saffier gegrift, -
Dan beeft mijn vinger, wijl de draaischijf snort,
Het blinkend nat over de leemklomp stort,
En onbewust druk ik de weke klei
Tot kelken, lijk de bloemen in de wei,
En rank en pooprend zwelt omhoog de tuit,
Of daar een vogel…
JIJ
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
535 Jij bent de rivier waar ik in zwem
samen stromen we in een niemandsland
zien elkaar en het wisselend landschap
niets verspert ons de weg, vrije loop
vissen schitteren in het zonnelicht
mugjes dansen boven het koele water
vogels zijn bezig met hun dans
de blauwe lucht volmaakt in harmonie
onze ogen verlangen naar vergezichten
blikverruimend…
Ontzagwekkend is deze plaats
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Hij is alleen en boven hem zweeft een vogel
met een geweldige spanwijdte. Geluidloos
houdt deze hem ononderbroken in het oog.
Rillend drentelt hij rond. Hij wil en zal hier op
dit eiland zijn rede voor een wereldwijd gehoor
vormgeven. Regel na regel neemt hij op de
lippen en wat goed klinkt spreekt hij omhoog.…
Lentekamer
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.352 Weg wiekt de vogel. - Loom als bloemenzuchten,
Eentonig-dromig, vult nu hommelgonzen
De kamerstilte... O wáarom wil zó bonzen
Mijn hart en wil de kamer me uit doen vluchten?
Weg wiekt de bij. - En meidoorn en seringen
En gele tulpen geurende als violen,
Zij zingen alle als harpen en violen. -
O lied van lente!…