22781 resultaten.
De Traan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
713 Het zijn de krassen op mijn ziel
die dieper snijden zonder mes,
en toch zo pijnlijk zijn,
een gevoel dat als een schaduw
vol emotie naast me loopt
me nog elke dag in zorgen brengt.
Ze zeggen dat ik los moet laten,
zeg me dan hoe dat moet.…
Bloem in Barnsteen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
480 Ze verdwenen voor even:
de dingen van de dag
voor de oude Bloem in barnsteen
lange langzame jaren bewaard gebleven
Ver weg ergens in het huis
tikt iemand op het toetsenbord…
einde van het zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
495 in de grote inkomhal van het bekende golft dag na dag het onbekende op de gestolde tranen van het onvermijdelijke en uiteindelijk begeven het dan toch deze aloude parels en zie: het onvermijdelijke barst los in de myriaden gitzwarte glinsters van het ondenkbare.
dat was het dan.
iemand ook een kapsalon?…
Geurtjes verbloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
370 zacht vlagen
duizenden druppels
waarin stukjes lente
hun kleuren al dragen
in het regenbooglicht
van voorbije dagen
geurtjes verbloemen
de namen van bloeiers
die al zon hebben
genoten in vroege en
latere uren op de dag
zij lachen mild nat
onttrekken zich
voor even nog
aan het gebeuren
net op en vlak boven
de aard dat al licht
groeiend…
Achttien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
Achttien
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
483 Een foto, die dag werd ik achttien jaar
Mijn vader heeft zijn arm er om mijn schouders
En mijn verloofde was er niet; heel naar
Was zandhaas, wel aanwezig beide ouders
Een foto, die dag achttien jaren oud
Ik staarde wat weemoedig naar de rozen
En draaide aan mijn gladde ring van goud
Ze waren rood en hij had ze gekozen
Opa's en…
En de tijd - voor C.M.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
555 Bij dageraad lees ik
in slow motion
jouw poëzie
Een grote muur kruipt
in het duister tot boven
het geruis van esdoornbladeren
Nog voor de dageraad
ruisen de kabels van de lift
in de verte knarst een spoorlijn
Vogels ruisen met
opschietende vleugels voorbij
en de dag, ach de dag
Op het binnenplein
jammert een muzikant
een…
Zachte boter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Zomerse lome dagen, jonge mannen die om kusjes vragen.
Herfst met vallende bladeren en de geur van vergankelijkheid.
Winters waarin we de kou moeten verdragen.
We glijden door de tijd: uren, dagen, maanden, jaren.
Herinneringen drijven mee.
We glijden door de tijd.
Voordat je het weet, zijn we uitgegleden.…
zon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 wie is toch die zon
die elke dag velen
verblijdt met haar
zinderingen die
verlangend doch
kuis in ieder vindt
dat wat ze zoekt
wie is toch die
gele ploert die
schrijnend de
aarde vloert met
haar schermutselend
riant vermogen om
zonder gedraal
met één ieder
aan de haal gaat
wie is toch dat
ding die daags
naar beneden
loert,…
STRAND TORREMOLINOS 1-1-2025
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
718 dag 1, de eerste van het jaar 2025…
Januari blues
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
557 Hoeveel gaat het nog regenen
En hoeveel zonneschijn
Wordt dit jaar dan wel beter
En mag het dan leuk zijn
Iets minder stress en zorgen
Iets meer geluk en lach
Ja, als januari om is:
Een zonnig mooie dag…
Kleintje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 Haar lach, humeur, net als fonkelend buskruit
In dode stiltes klinkt haar luide lach
Boos van binnen maar ze maakt mijn dag
Niks verloren, een hele dag, haar luide lach
Alsof ik helemaal alleen met haar was…
Dies Renatalis
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
346 zijn der revival
dag van het weer geboren worden
wij zullen ons dan, unrefurbished
als nieuwe djinns opnieuw vertonen
stap voor stap in metamorfosen
in een vernieuwd Élan Vital …
Verwachting
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
392 De dagen gaan zo vlug voorbij
al tellen alle dagen evenveel uren,
we zijn op tocht naar Kerstmis en
daarna naar de nieuwjaarsvuren.
Wat houdt ons bezig: wachten
en hopen op weer wat meer vrede,
verdraagzaamheid en ook ontferming,
al zien we dat nog niet tot heden.
Wat kunnen we dan zelf toch doen?…
Maatje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
261 kan ik er nu wel twee
Het huis is een bende
en het eten nog niet klaar
maar met mijn maatje
red ik het wel
Het valt niet mee
om een gelukkig gezin te zijn
Morgen weer zo/n dag, maar
met mijn maatje red ik het wel…
Maatje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
247 kan ik er nu wel twee
Het huis is een bende
en het eten nog niet klaar
maar met mijn maatje
red ik het wel
Het valt niet mee
om een gelukkig gezin te zijn
Morgen weer zo n dag, maar
met mijn maatje red ik het wel…
Het kan verkeren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
148 Helaas slijt hij zijn dagen alleen,
Krijgt nooit bezoek,
Ieder uit zijn buurt verdween,
Eens was genoeg.
Tot op zekere dag Marietje verscheen,
Zij was zo’n type
Bij wie altijd het zonnetje scheen,
Zij met hem klikte.
Leven nu gelukkig samen,
Krijgen veel bezoek,
Zijn de gastvrijheid zelve,
Kan ieder beamen.…
ONBEREKENBAAR
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
127 Duizend jaren zijn in
de ogen des Heren één dag
één dag is in Diens gezicht
duizend jaren
deze woorden uit de brief
van apostel Petrus
duiden hoe God
het allerkleinste tot
iets geweldigs kan maken
terwijl het schier mateloze
door Hem beschouwd wordt
als wat nietigs maar
toch alle aandacht verdient
verleden heden en toekomst…
Opeens
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.703 Opeens spook jij door mijn hoofd
Had er zelf niet meer in geloofd
Dat ook ik verliefd kon worden op een dag
De dag is gekomen, de dag dat ik jou zag
Nu probeer ik te werken, probeer ik door te gaan
Maar steeds weer zie ik jou staan
Wat kan een leven toch gek lopen
Kon hier alleen maar nog op hopen
Nog één keer geef je me een kus en knijpt…
voorbij
netgedicht
4.3 met 34 stemmen
1.622 zorg'loos lieve dagen
waar ik blindelings mee stoeide en mee speelde
zou ik er meer van willen vragen
of voelt mijn huid gelijk de aarde schraal
van groen en malse groei ontdaan
biedt mijn weide platgetreden, kil onthaal
zijn al mijn luchtkastelen in wilder storm vergaan
ach, melancholieke dagen van weleer
weerspiegeld in beslagen glas van…
Eleanor
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
2.568 Zo is haar leven dag na dag na nacht.
De mist trekt op, alweer een nieuwe dag,
Uren die grijs zijn, grijzer nog dan lood.
En de agent die haar gisteren nog zag,
Weet nog helemaal niets van haar dood.…
25 januari 2007
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.141 van het gedicht dus in het teken
zouden staan van rust, stilte vrede en concentratie,
het mooiste zou toch zijn dat we elkaar in de waarde
laten het mooiste zou toch zijn dat we geen stille
tochten hoeven te organiseren, het mooiste zou
ja wat zou er nou mooier zijn als we niet maar één
dag mogen hanteren als een rustige, vredevolle
dag waarna…
Nachtschreeuw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.003 de verplichtingen van de dag
Geen houdingen die van mij worden verwacht
Geen minachtingen met een valse lach
Geen valse pijn die maar deels wordt verzacht
In zulke nachten geef ik een schreeuw
Zonder inhouden, op volle kracht
Al het slechte wat de dag in mij stopt
Schreeuw ik weg uit alle macht in de nacht
Geluid draagt vele malen verder…
Ware liefde
gedicht
3.3 met 43 stemmen
29.502 Na drie dagen kwam de vierde dag
als eerste dat ik haar niet zag.
De verwarmingwas aan. De kamer heet.
De vijfde had ik haar weer niet gezien.
De kamer geurde bovendien
naar oliesoep met kippezweet.
De zesde dag rook een hoek helaas
naar hazewol met schaamtekaas.…
Herinneringen zingen, kind
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.869 Herinneringen zingen, kind, uw wit gelaat,
en 't zoet verhaal van úwe dagen en míjne dagen
die vredig in ons leve' als stille tuinen lagen
in 't tere licht van late schemering gebaad,
wijl d'hemel is om tuine-groen een stil gewaad
van trage, kalme schaduwen, en de bomen dragen
een laatste vogel-stem van lang-verglooiënd klagen
dat kwijnt…
De onbekende soldaat
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
773 En door 't gaatje van een naald gekropen zijn,
daar schreven we over aan onze dierbaren
meer malen per dag - en zo gingen de dagen om.
Klagend bonsden klokken, heen en weer,
als de bommen, obussen en shrapnells vielen
dan wilde je wel buigend nadenkend knielen.
Want alles kwam, en alles moest verdwijnen.…
carpe diem quam minimum credula postero
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
939 Ik leef deze dag net als onze mooie natuur,
en beleef en geniet van alles uur na uur.
pluk elke dag en leef het leven,
want geloof me het leven duurt maar even.…
ouder worden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
697 een leuke ouwe dag
zonder veel problemen.
waarom nemen ze je dat af
zo zonder veel problemen.…
daglicht
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
958 Het finale schijnsel van de dag
werpt lange schaduwen
terwijl de herfst
nog één keer wordt aangelicht
verkleurt hemelsblauw
naar zwart geaderd oranje
de wereld staat in brand.
Zo maar een dag
als in een droom
waar sterven mooier lijkt
gemis voor heel even
op afstand blijft
ik gloei tevreden na
als het donker wordt……
het leven fêteert van harte – jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.398 het bijzondere
zoals jijzelf bent
met dat weten
dat leven een feest is
waarvoor de slingers
al de dagen weer
jijzelf ze moet hangen
oefen je het vrolijk hart
soms uitbundig – dan weer bedeesd
vasthoudend ook en dankbaar
voor de volheid van het geluk
vandaag - en morgen ook
elke dag weer
wees en blijf dus wie jij bent
en koster…