11284 resultaten.
Ingeving
gedicht
2.2 met 8 stemmen
6.668 De belofte van voltooiing
klinkt in de diepblauwe wind.
----------------------------------
Uit: 'Deuren', 2004.…
Boezemde ondeugend
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 de felle tik
van hakken klakte
haar verschijnen ver vooruit
het stralend spijkerwit
slankte lange benen
elegante laarsjes tot de schenen
een mouwloos shirt
in zwart boezemde
ondeugend licht ontzag
de wind spon
krullen in het blond
rood sierde haar volle mond
ze keek me aan ik wachtte
op haar blik maar ze kwam
niet achter de zonnebril…
Op muziek in je hoofd
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
572 je ogen
spreken honderduit
over kabouters en kastelen
je stem zingt wind
in stormachtig vlagen
fluistert mythen en huilt sagen
je handen bouwen
sprookjes om je heen
waarin altijd een engel verschijnt
je voeten dansen
op de muziek in je hoofd
je lach vangt een denkbeeldige roos
ik blijf naar je kijken
heb je helaas nooit kunnen bereiken…
boven de waterlelie
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.037 gedicht
zodat ik weet
want vandaag nog
zullen de wachters uit mijn lichaam
vloeien
zal ik het heengaan moeten
aanvaarden
zoals de waterlelie
diep in ’t water haar laatste schaduw
ademt
niets zal zich nog vergissen
geen wens met tijd
of tover
geen woord met sterrenlicht, stamelend
volgestouwd met zachte
stilte
met wind…
Concentratie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
574 vliegt weg bij het minste zuchtje wind
begraaft zich diep onder het zand
laat ik het er maar liggen
omdat ik mijn handen niet vies wil maken
er dwaalt een verloren wereld
afgezonderd van wat niet zou moeten zondigen
probeer ik het vast te houden
ik zal er verder mee moeten komen
focus mijn ogen op aanwezigheid
dwing mijn verstand erbij…
(on)draagbaar
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
523 de wind wervelt
door mijn avonden
wanneer ik terugkeer
naar het begin
de draden tussen
jou en mij
zijn beladen
en ik kan enkel lopen
met wapens
onder mijn ogen
gericht doet het mij schamen
is het een onvermogen
om jou in mij te dragen
of verdraag ik mijzelf niet
verdwaald in een verstand
vol mist
de dood zal mij
niet vroeg…
Afscheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 elke dag
het zat me weer
eens niet mee
ik walgend
van geweld
besloot te gaan
een
laatste blik
op de canapé en het boek
voor twee
jij draait
met de
sleutel het slot
knarst een slag verderom
ik hol
zonder
achterom te kijken
blootvoets
in de aarde
ik liefde en vrede
ik voel de
zilveren
regen
weet waar
de wind…
jongen
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
503 je speelde nog met vuur
het vlot was pas gezonken in het laatste uur
van weten, dat het leven lekt
langs veel te volle bermen en een witte zwanenbuik
wilde haren bleven dwars
ze wilden wel gekamd op hoofdhuid kleven
maar rust ontbrak in harde wind
en het losgeslagen kind
verroerde meer dan zeven sloten tegelijk
kijk
dit is waar ik bang…
Van kroeg tot kaap
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
967 wier waait met de netten mee
de zon rust op een mistbank
boven hare majesteit, de zee
het stromeisje schenkt ruimschoots
wijn en dein, turft de dekzwabbers
geronseld per dozijn
de zeilen bol, het zeeschuim op de rol
recht ze haar rug
met haar kop pal voor de wind
verdwijnt het schip
op de valreep wankelt een vader
schreeuwend om zijn…
Krakende tak
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.152 Springerig geknikte tak,
hangend daar al jaar na jaar,
dor kraakt hij daar in de wind
zijn beverig lied,
zonder blad, zonder schors,
maar kaal en vaal
van een lang uitgerekt leven.
Stervensmoe.
Rasperig en taai klinkt zijn
eentonige zang,
koppig ook, doch vooral toch
heimelijk bang.…
Roulette
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
730 ik wilde je nog vragen
welk spel je speelde
in al die verfomfaaide dagen
de visjes die we deelden
liggen op apegapen
een stapel kleurenblind
en het rad draait
door, ook zonder wind
de bank is blanco
facturen verbrand
jouw inzet een veeg
in mijn blote hand
de laatste champagne
grand cru van een parvenu
verpand aan de tollenaar
rien…
Regen
poëzie
3.8 met 4 stemmen
4.817 nu kan ik nog wel bij u schuilen
maar hoe zal het zijn in die nacht
als de winden als wolven huilen
en de eeuwige vierschaar ons wacht.
o God! sta ons bij in het einde —
wij zelf zijn zonder kracht.…
Regenboogweb
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
482 ik hark mijn gedachten
vang op hol geslagen eikels
die ik in boomholtes verstop
in een heksenkring speel ik
haasje over als een
onbevangen kind
tel de appels van de den
die ze eerder vallen liet
opgaand in de wind
zie de bomen dansen
beklim een regenboogweb
met lichte tred
tot de spin er weet van krijgt
vlug sla ik m'n vleugels…
Leegte - ruimte
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
543 Weidse leegte boven me
voor – achter – links - rechts
vreet me op
zuigt me leeg
angst overheerst
een boom zonder wortels
de stam zweeft als de meeuw op het strand
voor hij landt
zich nestelt
een bolletje veren op het zand
kop in de wind
staat hij stil
roerloos verankerd
zo licht
zonder wortels
ik schrijd de ruimte in
wandelende…
Weemoed
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
684 Waar stilte zich nestelt tussen
de bomen in late zonnestralen
die zachtjes wiegen op de wind.
Strelen mijn ogen weemoedig
de laatste kleurrijke herfstdagen
tot de vergrijzing zal gaan winnen.…
Patricia.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.202 zwevend, dromend denken
aan jouw huis daar aan de plas
ik zou je al mijn liefde schenken
als jij daar nog maar even was
lachend, kussend spelen
in die boot tussen het riet
ik kan dit verlies niet velen
de smaak van louter verdriet
de wind waait over de plassen
verstrooit het stof van jouw bestaan
de urn waar ik op mocht passen
verliest…
Muziek vol hemelse klanken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 ik heb noten gezaaid
uit de losse hand
op het altijd vruchtbare land
zij groeiden
van halve tot heel
speelden in ritmisch verband
kleurden tot een wilde symfonie
in lange zomerse dagen
vroegen de wind hun zaden te dragen
in samenzang
rijpte de melodie
voor de diverse partijen
in de finale mochten wij
deze herfst weer danken…
Vrouwe lente
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
636 leen de woorden van de hemel
schrijf de wolken met de wind
wil weer heerlijk touwtje springen
als een onbekommerd kind
verf de bloemen op de heuvel
tel de mieren in het gras
lekker rollen naar beneden
brullen kikkers in de plas
zoemen bijen om de oren
vliegen wilde eenden op
worden vlinders weer geboren
vrouwe lente loopt voorop…
Jaloezie
gedicht
2.4 met 16 stemmen
5.709 het fluistert aan de hoeken
het gonst in de stilte
het komt langs alle muren omlaag
de wind krijgt vleermuisoren
tot het wantrouwen
een kop met zes ogen opsteekt
en het valse vermoeden vat krijgt.…
Boetseerde met wolken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
619 zij leefde van wind
deed luchten zuchten
boetseerde met wolken haar bui
in ontlading
creëerde zij bliksem
niet zelden zonder gedonder
kinderen noemden haar heks
maar zij schoonde het straatje
knipte de heg van haar paadje
alleen zij kon de hemel klaren
zo dat de boeren
grote oogsten konden vergaren
in een geheim ritueel
deden…
Geluk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 Geluk waait met de wind mee,
om te verdwijnen als je haar net bemerkte.…
bladeren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 gele bladeren
dansen wild
over de straten
bomen
kreunen onder
de hevige wind
weer een nieuw seizoen
dat arriveert
ik kijk nu al uit naar
een windstille dag,
waarop de zon schijnt
in milde herfstglorie
bladeren
in geel, rood
oranje en bruin
kraken zachtjes
onder mijn voeten
witte lichtstralen
schijnen bescheiden
door de torenhoge…
vele dagen, nachtenlang
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
586 een wolk snijdt de maan doormidden
de man opent zijn ogen
welk deel van jouw land ken ik,
vraag ik
waaraan ben je gestorven
aan de waarheid, de wind
witgepoederd door de enorme stilte
van de eenzaamheid
ik vraag waar je bent
en voel het afgesneden deel
de kamer is vol gegons
wanneer je me zwijgend ontmoet
we schrikken van…
Storm op de hei
poëzie
3.0 met 2 stemmen
842 Wijl wind, in zijn woede,
Bij 't ijzeren drijven,
Blind geselt ten bloede
Hun trotsige lijven.…
Alles beter dan...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
775 En zo is November aangebroken is de kou ons land ingetrokken
regen wind hagel alles wat bij de herfst hoort worden over ons uitgestrooid,
maar alles is beter dan wat men in Amerika voor de kiezen kreeg,
in de vorm van Sandy, die huisgehouden heeft op een afgrijselijke wijze,
nee laat ons dan maar stil zijn als het weer eens regent, waait en…
een kokkel legt zij aan mijn voeten.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
763 in de verte de ebbende zee
die fluistert kom , kom maar mee
zich terugtrekt en zachtjes weer opkomt
en dichter en dichter been voor been
drapeert zij een schuimkrans om mij heen
een kokkel legt zij aan mijn voeten
terwijl de wind de wolken roert
en t spiegelbeeld mij zacht vervoert
word ik de wolken en de zee
http://www.youtube.com…
Tijd...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
982 Zwaarmoedige wolken drijven voorbij
gepaardgaande harde regen en wind
Troosteloze blikken
van een natgeregend kind
Waar is de tijd gebleven
van blauwe luchten en een bloemenveld
Op je rug in het gras
alle kleine wolkjes geteld
Niet alleen het jaargetij verdwenen
ook dat kind is niet meer
Net als de onbezorgdheden
weg...de tijd van weleer…
de DOOD van voetbalvader
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
951 De wind raast over het koude veld.
Ineens verandert de wedstrijd van toon.
Vlag omhoog voor buitenspel.
Schelden en ruzie is het gevolg.
De vader die vlagt krijgt lel op lel.
Iedereen kijk toe en kijkt naar de opstoot.
Te laat de VADER krijgt schoppen en klappen tot de DOOD.
SCHANDE…
Dansen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
767 Zie in de woestijn
naar het wuiven
van
het riet in de wind
zend de bode voor je uit
Hij baande de weg
zit als kind'ren
op het marktplein
speel fluit
wilde je niet dansen
tussen twee reien
zing een klaaglied
wilde je niet treuren
door lelies omzoomd
Hij is opgestaan
tussen de bloesems
ontloken
waar zal ik jou beminnen
neem geen aanstoot…
De strakke kragen riet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 mis de ochtendrijp
in roze tinten bij een
rood omkranste zon
het ongerepte
witte landschap waar
de stilte krakend klonk
grijze buien
met hun sluiers sneeuw
die dansen op de wind
krasse schaatsers
langs de strakke kragen riet
verglijdend in het verre niets
eens zal de vorst
zijn winterse entree gaan maken
anders zal de lente nooit…