6661 resultaten.
Verweven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
518 ik knip een stukje uit mijn dagelijks bestaan
speld haar op degene die ik zo graag mag
de dagen vervliegen en ik voel ontzag
onze handen gaan een verbintenis aan
ik ploeter door de lijntjes van haar hand
terwijl ze de nacht van mijn gezicht afstrijkt
ze voelt nog mijn vele angsten zoals blijkt
samen turen we weer naar dezelfde kant
mijn…
Wat angst is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 Soms 'Heer van de nacht'
Een wijze man zei:
'Jullie doen hem bestaan,
hij is jullie eigen angst'…
Lichtgevende symbiose
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 sprokkelde in
een narrige wind
streepjes licht
tussen herfstig
natte takken
met zwammen
en paddenstoelen
als kameraad
met goede neus
wat wij zochten
was eetbaar en
vochtig met een
schimmelkleur
in de rood met
witte stippengeur
van uiterst gevaarlijk
toch leefde ik nog
samen met bacteriën
die met het bleke
wit als schutkleur
hun bestaan…
Ode aan de Heelsumse Beek
netgedicht
4.6 met 18 stemmen
602 Haar bestaan bedreigd
door wateronttrekking en
klimaatopwarming.
Behoud en herstel,
water en bodem sturend,
staan daarom voorop.
De beekloop verlegd,
van naaldbossen naar heide,
en vistrap geplaatst.
Ook vrijwilligers
druk doende met onderhoud
van beek en oever.…
Prinsjesdag, waar ga ik zo naar kijken?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 intrinsieke werkelijkheid
van het Monarchistische 'Old Boys Netwerk'
verbonden in loges, vrijmetselarij, netwerk-
clubs en nog intiemere bijeenkomsten
Ik kijk er bij hen nu dwars doorheen
flinterdun is hun macht voor mij
en hun kracht als gesmolten boter
bewonderingswaardig is hun onderlinge solidariteit
Als die nu eens ook zou ontstaan, bestaan…
KAST
gedicht
4.4 met 7 stemmen
1.364 Hoe dingen binnen hem bestaan.
Planken boordevol wasverzacht
linnengoed. Als uitgedroomde zeilen
schurken lakens tegen elkaar aan.
Op stijve stapels rusten nog
in overijverige vouw gestreken
zakdoeken van voor de wegwerptijd.…
Het donkerde
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
449 kou
met flarden mist
tussen de bomen
ze raakten mij
met lange vingers
van de grond kroop
het vocht lanzaam op
en vergezelde mij
zo ook de anderen
die mij al eerder
hadden verlaten maar
die altijd rond deze
dagen hier waren
om even aandacht
te vragen ookal waren
zij ons al jaren voorgegaan
toch bleef de herinnering
aan samen bestaan…
Verrijzenis
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
754 Vliegt de blauwvoet
storm op zee,
dichterlijke liederen, stadsvlaggen,
kruisbeelden,
zeemeeuwen landen
liefdevol omarmen
't kruisteken blijft in
het dagelijks bestaan
nooit ongedaan.…
Vuur van hart en handen
netgedicht
4.0 met 31 stemmen
346 pijn in mijn hart
kan ik jou
mijn schuld
terug betalen
van het niet
doortastend zijn
wij dachten zo
het paradijs
in te stappen
dachten dat de
wereld echt op
ons zat te wachten
verliefd a la moment
er was veel te regelen
wij aten het
wittebrood
aanbaden de zon
zonder zorgen
en leefden
beseften langzaam
maar zeker dat
zo bestaan…
OUDEGA ´S KERK
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
428 Klokken, jong of bedaagd, doen hun stem gaan
over het dorp, laten de Boodschap horen,
die in elke tijd, trots alles blijft bestaan.…
Sasha het paard
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
857 Slechts een boogscheut van ons vandaan
graasde Sasha in haar bestaan
Vaak alleen alsof ze achter
was gelaten
kwam ze in draf als
z' iemand zag
Haar machtige prachtige manen
Indiaans bevlekt
fraai als een wereldster
Verblijvend op het gras
had Sasha last van de vliegen
op haar vacht
kon het niet zo goed verdragen
schudde het van…
Erfenis
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
696 Negentien jaar geleden
Moesten we jou laten gaan
Maar zoals dat vaak gaat
Als iemand reist
Naar die andere kant van ons bestaan
Werd je aanwezigheid hier niet minder
Je energie bijna nog sterker
Altijd bij ons
Altijd bij mij
Alle adviezen die je me ooit gaf
Ze leven in mij
In iedere vezel
En van al die adviezen was er één…
Ik mag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
265 Ik mag ook vertellen
wat zijn persoonlijkheid doet
met en bovenop mijn
dankzij bepaalde indicatoren
relatief rustige bestaan.
Ik mag hem zeker
beperken in zijn continue stroom
aan opborrelende verhalen
waardoor ik overdonderd raak
én vaak opgewonden.…
Een dag die komt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
300 Bestaan er dan geen mensen die vrede willen
bestaat de mens uit lauter weerbarstig verzet
valt wraakzucht en hebberigheid niet te stillen
ieder voor zich, niemand die op anderen let.…
OERMOEDER
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
315 door allen uitgewoond
Dat aan het protesteren slaat
Met een veranderend klimaat
Dat chronisch lijden aan ons toont
Ze waarschuwt, maar wij horen niet
De woede waarin ze ontsteekt
De vurigheid waarmee ze spreekt
Het noodweer waarin ze voorziet
Ach Gaia, Moeder, oergodin
Wie trekt u straks uw doodskleed aan
Wie baart u op, kan het bestaan…
Zonder jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Kijken in je ogen doet mij weer weg dromen en hopen dat al dit eeuwig kan blijven bestaan en nimmer gaat vergaan. Voor mij ben je de perfect vrouw waar ik nu om rouw door de kilte die je in mij achterlaat in mijn hart die alleen maar nog klopt voor jou.…
DECEMBER
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
574 zeer bizarre tijd
Een tijd waarin de kunst van boeken drukken
Langzaam vervangen wordt als dat gaat lukken
Door de technologie en - wereldwijd
Naar kunst en namaak is al jaren vraag
Nepplanten, bloemen, kaarsen, dennenbomen
Toch blijft het zaak om tegemoet te komen
Aan zorg, klimaat, natuur en ozonlaag
Religie, kerstzang, blijven die bestaan…
ik ben gemaakt
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
512 over de slagschaduwen hoorde ik
van tegenvallend licht
waar geen touw aan vast te knopen viel
en met niet meer dan
een verlangzaamd verlangen
blijkt mijn lot daar
aan opgehangen te zijn
ik las objectpermanentie
en het besef kwam direct
dat ik toen al begreep
in essentie
dat zij bleven bestaan
voordat mijn geheugen
ruwweg geslepen was…
Eenzame vreugden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
348 Ons bestaan liep vast
op details,
op timing,
op mij.
Alleen zijn
en van jou dromen
is geen troost,
maar een gewoonte
waaraan ik mij vastklamp,
zoals een leuning
in een huis dat al brandt.
Jij bent geen persoon meer,
maar een idee
dat mij langzaam verteert.
Niet jouw schuld.…
Donkere gedachten
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
421 In donkere gedachten heb ik mezelf gevonden
een theatrale clown voor een anoniem publiek
een deken van grijze mist over mijn denkwereld
die zich dapper uitstrekt, maar op de vlakte blijft
wanneer het gaat om echte stoere mannenzaken
iedere avond hetzelfde doorzichtige toneelstuk
ik ben mezelf, een ziel als deel van het bestaan
in de hoofdrol…
De mensheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
410 Wat hebben we geleerd,
alle mensen bij elkaar,
in de honderdduizenden jaren
van ons bestaan?
Wat hebben we allemaal beleefd,
bij elkaar opgeteld,
de meer dan honderd miljard
van ons die er zijn geweest?
Wat hebben we allemaal
gezien en gehoord
en wat hebben we
daarmee gedaan?…
Het buigpunt
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
373 ik ben een anomalie
een stille afwijking in lijn
geen buigpunt dat zich voegt
geen scharnier zegt
zo moet het zijn
maar in mij keert iets om
een trager innerlijk bestaan
verdragen wordt hier Anders
geen last die buiten blijft
staan
maar een dalen naar binnen
waar elke stap zich herschrijft
want voor zij wordt gezet
lost de beweging…
Grondelijk ondiep
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
314 Spiegelend in een waterplas
ziet zij niet wat er is
maar wat
achterblijft
wanneer het kijken zelf
verdwijnt
het oppervlak liegt niet
het herhaalt slechts
wat zich aandient
zonder het te
begrijpen
daarin herkent zij
zich
een bestaan dat geen
kern draagt,
alleen weerkaatsing
alleen het lenen van
vormen
wanneer de wind opkomt…
tussentijds
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
196 vooruitgang te boeken
maar wat moet worden beleden
doet pijn maar is zeker geen falen
alles wat ieder overkomt
is soms een samenballing binnen een lot
waar bewustwording sterk is verdund
en een vurige wens en de rede
het ademen verstomt
achterom kijken en terug beleven
is een hardnekkig pad,
aan niemand gegund
maar eigen, zeker aan mijn bestaan…
De onderkant van het raam
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
244 Misschien is bestaan
niet meer dan dit,
een tijdelijke samenhang,
een vorm die zich
een tijdlang verzamelt
en daarna weer uiteenvalt.
De peer weet dit niet.
Ik weet het evenmin.
Toch zijn wij beiden onderweg
naar dezelfde onzichtbare
bestemming.
Ik kijk naar haar
en merk dat beschouwen,
altijd ook zelfbeschouwing is.…
Geen nummer voor noodgevallen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
153 dag, die niet meer week
er was niemand aan wie de stilte
zich kon vastgrijpen
geen stem, geen hand achter
een telefoon, geen nummer
dat op haar wachtte,
alsof een mens pas verdwijnt
wanneer verbindingen,
verbannen één voor één,
hun licht doven
ergens tussen de vloer
en verwarming
bleef de vraag liggen
hoeveel pijn kan ongezien
bestaan…
D 66: DE REKENSOM VAN DE MACHT! een samenwerkingsverband tussen AI en EI (EIGEN INTELLIGENTIE)
hartenkreet
1.7 met 6 stemmen
151 D 66 had veel vroeger slechts 3 zetels
nu met 26 zetels een cijferklucht
dat met CDA en VVD een 66 minderheid
door en in Den Haag het land bezucht
met de jongste premier ooit: Rob van 38
de 1ste van d'mannenliefde die d'hamer vasthoudt
met zijn partij gochelen ze nu met ons bestaan
verplicht gezond van Paternotte naar de 90 gaan…
Dagdromerijen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
93 Onder duistere stenen
en verstampte gronden
verzand in de wereldse chaos
ligt naast elk vuur als een schaap
een bestormd brein op het nadir
in een dalende lijn
Van bemoste rotsen
tot sterrenbeelden
verstrengelt al
als luidruchtig alomvattend
het wrange verplichte donker
welk na dagdromerijen
gekromde lijnen
nooit vergaan kan
maar bestaan…
De trechter van tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
46 Het café zit vol sterke verhalen
geluk ploetert door modder en moeras
geen liefde kan bestaan zonder traan
alles verdwijnt in de trechter van tijd.…
Dood
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
2.596 Alleen jij mijn vriend,
jij leidt mij daar dan vandaan
Ik ken nu reeds 't gevoel
te kunnen vliegen zonder vleugels
te kunnen zweven als een blad
dat langzaam neer daalt
op de bodem van het menselijk bestaan…