5860 resultaten.
Gedachten avontuur
hartenkreet
4.4 met 14 stemmen
1.669 van mollig mos
speelt met glinsterend bruin
van afgevallen takken en bladeren
zachte zomerbries verspreid
prikkelende rijke geuren
de
oud bemoste plank over
brede diepe greppel die als
lange groene laan
gedachten ver het bos
door laat dringen
ziet langs diepe greppel
aan hoge kant de varens staan
hun golvende pluimen buigen
spelen…
The Matrix Unloaded
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
649 De rustige adem,
het open spelen van haar oudhoutgeribbelde hand, hij
krimpt ineen tot hij vergeet dat hij bestaat, staart
voor zich uit, als naar een computerscherm. Staat
als een graf onder de laatste groene bloem. Wortels leggen
zich vriendelijk om zijn arm. Hij durfde zelfs niet meer
bang te zijn.…
de toekomsstad
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
790 Onschuld,vrede vrolijkheid alom
Rood, geel, blank en zwart
Straten geplaveid met vrede
Een natie met hetzelfde hart
Tijdloos spelen kinderen saam
Honger, niemand kent het woord
Langs muur en raam tinkelt muziek
Ik ben nu bijna bij de poort
Ik wandel door een stad die niet bestaat
Verwachting klopt mijn stuwend hart
De eerste steen leg…
Kristalwijze
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 (voor Hans Plomp)
Hij zwom ver de droomzee in,
zonder om te kijken (of even),hij dook
diep,tot de bodem,zonder omhoog te kijken
(pijlsnel),hij nestelde zich voor lange tijd
bij zoenende zeemeerminnen met jonge,stevige
borsten en felgroene staarten,bij speelse roggen,
krachtige haaien en kalme walvissen in trance,
bij verliefde dolfijnen met…
Leven in vogelvlucht
hartenkreet
2.6 met 11 stemmen
1.938 Tederheid, passie, samensmelting
zwangerschap, euforie
geboorte, wonder
met liefde omringd
groei, herkenning
een lieve lach
huilen, kruipen
verkennen
staan, lopen
woordjes
praten, spelen
contact maken,
school, leren, sport
puberteit, opstandig
tegendraads
de andere sekse
verliefd, zoekende
studeren
een carriere
een vrouw een man…
Het schaakspel
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.218 Oh wat een naar gesternte hing er over hun eindeloos spel!
De ene man was zo gek dat hij met een suikerklontje op zijn hoofd moest schaken.
Bijgeloof van hem.
Schaken, schaken, wiedewiedewaken.
De witte pionnen gingen door hun knieën.
De witte zware toren viel om.
En een hysterisch paard vloog blind op de zwarte koning af.…
Kind in mij
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
869 D’r zit een kind in mij
Kind dat wil spelen
Van vroeg tot laat
Vol energie, vrij van blokkades
D’r zit een kind in mij
Kind dat wil fantaseren
Dat het niet zal vervelen
Steeds te proberen
Om lucht groen te laten zijn
Vol magie, vrij van façades
D’r zit een kind in mij
Kind met behoeftes
Kind met verlangens
Bang, kwetsbaar en klein…
BH's
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
830 Tegelijkertijd droomde ik van het malse
borstenpaar, dat in die bollende hoezen
zich dagelijks verstopte, niet om wat
verstoppertje te spelen, nee, het had
echt de bedoeling om zich af te schermen
van de ongewenste blikken. Uit angst. Uit
opgelegde preutsheid.…
S staat voor stilte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
717 de wind speelt het eigen spel
stormachtig
zweept golfslagen
doet bomen kreunen tot in de wortel
maar stevig is houvast
terwijl mijn net gekamde haarbos
wappert
gaan mijn gedachten
naar DNA onbekend
van gisteravond
tja ik heb zo mijn bedenkingen
vroeger werd er veel onder het tapijt geveegd
zou het heden ten dag anders zijn
”hoerenjong…
Dezelfde passen ?
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
616 Te gewillig liet ik mij verleiden,
in een bekoorlijk, tevens gevaarlijk
spel, ik was te gretig, te roekeloos,
ook al wist ik dat wel, ben daarom
de zwakste schakel van ons beiden.…
De Heerboer
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.555 Eens per jaar wanneer de heerboer
weer zijn hooikist liet verdelen
kwamen kroegenlopers samen
om een nachtvlinder te stelen
om te dansen achter maskers
met hun stukken van verdriet
in een omhelzing van een speeldoos
die er dagenlang bleef spelen
Even waren zij onzichtbaar
als de schimmen die zij waren
uit een kijkdoos opgestaan
om benen…
vertel mij
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
511 vogel zweeft
op de thermiek van verlangen zoekend
naar zon die het voorjaar brengt
vertel van de wind die verhalen leest
van huiverend woud en vertel
van het blad dat een bries imiteert
op de zachte deining
van een slaapdronken nacht,
banend een weg in het veld
dat fluistering bergt
vertel van de maan en haar kosmische zilver
dat het spel…
Ons handen
poëzie
3.3 met 3 stemmen
3.020 Tussen der woorden hovaardig spel,
ons handen, zij alleen,
die wisten van elkander wel
’t geheim van ons getween.
Die hebben ’t schoonste deel gekend
van ’t heimwee waar een mens in mint;
die wisten niet waar waken endt
of waar de droom begint.…
Nimmermeer
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.392 Is dan die rode mond
Niet even lief geplooid gebleven,
Kronen haar lokken minder blond
De speelse gratie van haar leven?
Neen, maar wat hiér gescheiden heeft,
Is het onnoembre dat gevleugeld
In ons naar verre ruimten streeft,
Doch sterven moet als men 't beteugelt.…
De Zee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
944 Het water kabbelt rustig op het mooie strand,
Waar enkele kinderen spelen aan de zeerand.
De wind steekt op en het zoute water krijgt meer kracht,
De zon weerspiegeld in de golven wat een pracht.
Geen golf die komt of gaat is hetzelfde om te zien,
Hoogstens de kleur van het zeewater misschien.…
In een zee van ongenade
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 Het werk wordt bemoeilijkt,
de stroming wordt te sterk
ook de wind geeft niet meer mee
Zie dit zielig zootje spartelen,
het spelen is voorgoed voorbij
men zinkt weg in dit zeemansgraf
Tussen dood en levenloos,
tussen Aarde en hel
waant de mens zich zo goddelijk
Hij splijt het atoom en ook zijn ziel
Hij splijt de zee en sleurt de wereld…
Op de kindsheid
poëzie
2.5 met 2 stemmen
1.224 Met recht wordt uw gewaad veelvervig afgebeeld,
Terwijl gij met een aapje of met een vogel speelt:
Maar uw onzondig spel zal nooit u 't hart doen wroegen.
Gij zijt benijdenswaard, al streelt gij u met waan:
Want als we aandachtig 't oog op onze daden slaan,
Zijn wij zo kinds als gij, doch derven uw genoegen.…
zondagmiddag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
679 zon verwarmt het stadion volgestroomd met
levendige gesprekken de behaaglijke geur van
sigaretten warm aangeschurkt tegen jassen
het uitvoerig betoog van tabak de hemel welft
genegen over de opkomst van spelers
na de eerste helft is er een tegenslag een wolk
legt het veld naar een grijs vlak veroordelingen
van de tribune het spel wordt…
Medaillon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
492 hebben verworven in
de kamer voor eeuwig
Bladgoud
Siert wanden in die binnenkamer
Een andere ruimte vergaat
voor een belangrijk deel
heel triest
Het heden snelt naar het verleden
in termijn van kort naar lang
tijd heelt vele wonden
Gedeeld
door twee, is dit dán dus slechts de helft
De memorie speelt met tijd
die met zich laat spelen…
HONEY-MOON.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.075 Nu komt er geen storende duena,
geen hartloze voogd in het spel :
ze hadden malkander lief en
ze huwden en hadden het wel.
Zij wonen in het lachende huisken
vol bloemen en zonneschijn, -
dra zal er in 't mollige nestje
een piepend jong vogelke zijn.…
sluimer
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
940 klaarte binnensijpelt
-voorspel tot de dag begint-
nestelt ze zich dieper in de lauwte van het bed,
de handen in de knusse warmte van haar schoot
waar sluimer van vertrouwd verlangen
weer vloeibaar wordt en zwelt tot aaibaarheid
wanneer een hand zich achteloos tot streling kromt,
en vingers traagzaam in beweging komen,
liefkozend eerst, dan speels…
de witte verslaving
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
597 jij niet blijven wilde, maar toch het was sterker dat witte poeder, vergif
eerst is het koel het voelt lekker, een geestige wekker
dwalend zonder nadenken niet te weerstaan
het houdt mij vast die witte gast, kleurloos hard
het haalt me weg, weg uit wat, de wijsheid
ik wil het haten maar kan het niet laten
jij dacht dat je het wist
een spel…
Kijk dan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Ik kom net van een concert
van Supertramp, ja-ja,
die oudjes spelen nog steeds
en ik ging flink uit mijn dak,
onderdak in Wassenaar,
ik lever wat op vandaag de dag,
doe boeken die grof verkopen,
vlotte business, nix mis mee.
Maar kijk dan, wil je echt
met mij de liefde bedrijven?
Ben je compleet gestoord of zo?…
De wereld is een fluit met zoveel duizend monden.
gedicht
5.0 met 4 stemmen
6.722 ik hield daaruit als onontvreemdbaar deel
de troost van ’t eigen lied, wanneer ik stil gezeten,
des avonds, op de hoge berm een wijsje speel,
niet voor ’t heelal en de eeuwigheid, maar slechts voor ’t heden.
Dat maakt me een blijde dag te meer. En dat is veel.
--------------------------------------
uit: In den zoeten inval. (1955)…
Koerdische vrouw
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.285 Ik zag haar op de televisie,
ze glimlachte als geen ander
en haar haarlokken vielen
speels over haar mooie gezicht
ze kon zo in de Marie Claire
of de Cosmopolitan
maar naast haar zetel stond
een dreigende mitralleur.…
Mijn stad, jouw stad?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 linden werpen met een
hoofse neiging in hun kale
kruinen elkaar de zwarte
jassen van de kraaien toe
boven de daken in een
verbale dramatiek schildert
een zilveren vogel zijn pirouettes
heldere witte sjablonen op de
marmeren portieken van de horizon
de waterzon speelt met mijn blote
voeten op het koude beton, een
uitnodigend spel…
Verlichting
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
585 straalt een innerlijke zon die alle pijn verdooft
er zit een infrarode gloeidraad in ons mensenhart
die zacht gaat branden als we daar een stroompje laten lopen
een warm gevoel welt in je borst: een bloesemknop gaat open
dan smelt de ijslaag die afstandelijk maakte en verward
er woont een symfonieorkest in onze mensenziel
dat zacht gaat spelen…
EENS MEIENS MORGENS VROEG
poëzie
4.6 met 16 stemmen
2.436 Eens meiens morgens vroeg
was ik opgestaan,
In een schoon boomgaardekijn
zoud' ik spelen gaan.
Daar vond ik drie jonkvrouwen staan.
d'Ene zong vore, d'ander zong na:
Harba lori fa,
Harba, harba lori fa,
Harba lori fa.…
Hoe zal mijn woord uw stil bewegen strelen
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.661 - Op de effen lente-Leie zie 'k, blad-weemlend, gaan
't verduisterd even-beeld van roereloze abelen
om 't matte wit en eêle geel der vele water-leel'en
die, bij 't gewieg van trage avond, kallem staan
en teer-aan neigen in het zilver-stil getaan
van schuine zonne-glanze' in bevend schaaûwe-spelen...…
De Retiese Lént
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
619 Nog steeds spelen
kinderen onder de bloeiende linde,
geliefden geven elkaar rendez-vous,
ouderen worden niet moe
gezapig of fel,
onder de dorpsboom
woorden te uiten
van leven en dood,
terwijl de kerkklokken luiden,
zoals van oudsher.
Kostbare parel,
ware oase
waar allen zich laven,
alom geliefd en gekend:
ons Retiese Lént!…