35704 resultaten.
Afscheid is moeilijker dan ik dacht
hartenkreet
3.8 met 42 stemmen
6.031 Maar nu het bijna zo ver is,
begin ik die gedachten te haten.
De laatste dagen vliegen voorbij,
vol spanning en stress,
met de examens.
En dan de laatste les.
Ik heb spijt van dingen die ik heb gedaan,
of juist niet.
Dit afscheid,
doet me toch verdriet.…
Siberiatska
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
1.975 het donker zijn de ogen niets ontziend
ik proef hoe zij hun zinnen zingen in zacht gebrom
tandengoud beantwoordt mijn gebrabbel in de taal
die ons volmaakt tot een Siberische drie-eenheid
ze dragen mij op handen als hun broeder en zoon
en lig ik een evenaar rijker in een gekantelde kamer
waar plafondbalken mijn droomvlucht barricaderen
ver…
Depressie
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
1.388 De verte vangt de leegte
van je starre stille blik
ontkent het vurig leven
dat eens het jouwe was
Hoe diep moet je graven
om te zien waarom
Hoe ver moet je lopen
om te vinden wat je zoekt
Hoe hoog moet je vliegen
om het licht weer te zien
Je werkelijkheid van waan
van grijze stof geweven
waar leven verdween
in kille klamme grotten…
Waasland
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
819 De zon gaat stralend op
boven ’t wijdse, Wase land
zo ver je kijken kan
lopen voren naar de einder.
‘l Landschap, af en toe gebed
in enkele verloren kreken,
afgezoomd door hoge bomen
die ruisend zingen in de wind.…
mams
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.295 jij nu zo ver weg,
en toch heel dichtbij.
jij blijft een steunpunt voor mij.
in tijd van verdriet,
jij bent er,
ook al zie ik je niet.
hoef niet meer te leven met al die pijn,
weet dat jij er altijd zal zijn.
in nagedachtenis,
schrijf ik aan jou.
mams je was een geweldige vrouw.…
woorden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.688 Ze staan er nog
de woorden gesproken
tussen jou en
de muren horen
de mussen vragen
de meeuwen vliegen
de luipaarden liggen
op het dek een stoel
en ver aan de einder
het laatste licht
dat nog woorden
zag en niet
vergat.…
Verliefd
gedicht
2.6 met 90 stemmen
26.071 Parken te nat, hotels te vol, Parijs te ver.
Liefde als een veelvoud van vergissingen.…
je naaldhakt in een lenteritme
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
949 poëzie
je naaldhakt in
een lenteritme en zet
klikkend puntjes op de ï
je lippen zetten rood
aan het eerste kleuren van
de zon ontwakend in de dauw
rijzend naar het stralend blauw
je lach doet vogels zingen
die hun dag beginnen als
een pluisje zwart dat vrolijk
opvliegt in zijn eerste start
je heupen dagen uit
lopen wiegend ver…
Bedreigde huismus
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.998 de huismus komt vanuit het verhaal
in de krant onze tuin ingevlogen
blij verwelkomd door de roodborst
de kwetterende winterkoning verbaal
door de merel van Groninger komaf
die bromt: bist d'r weer mien jong
alleen de zwart-witte kat van de buren
van onze buren staat eventjes paf
ik moet me al op verschillende veren
concentreren en nu komt…
Het puiteke
poëzie
3.4 met 19 stemmen
2.341 Geen kloef en kletst er
in krakende kruid
of plompe daar pletst er
een puiteke uit
Men dompelt in 'water
Zo potig ter per
en een kringetje
gaat er een voetje ver
Het schiet er zo stille
en het rept er meteen
Zijn buik en zijn bille
En zijn achterbeen
Het strekt en het strijkt, en
Hoe dieper het duikt
Hoe lomper het lijkt
Hoe dikker…
Heilloos verlangen
gedicht
3.5 met 28 stemmen
6.777 Om meer te doen dan louter liggen staren
om vat te krijgen op dit tijdsgewricht
leg ik wat woorden vast in een gedicht
als poging om de onlust te verklaren
maar leven in een vers stuit op bezwaren
vandaar dat ik mij anderszins verplicht
en mee zal trekken met het wijkend licht
tot in de eeuw die dichters mocht ervaren
een eeuw waarin blank…
ik zoek jou
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.622 dan zoek ik jou op takken
en tussen het gebladerte
ik droom
mijn handen achterna
hoe zij het nutteloze linnen strelen -
kleine kinderen
die naar de regenboog grijpen
heel dikwijls nog
zoek ik jouw zachte mond
jouw geur vereeuwigd op mijn vel -
ik ween mijn hart
heel wond
en de wind draagt
het hunkerend verlangen naar jou
in ver…
De Schone Kunst der Letteren
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
688 verveling te verdrijven
als tijd of vrijheid neigt naar overdaad
is ’t nemen van een toevlucht tot het schrijven
daar dit nog vaak te wensen overlaat
Een woord op schrift zal lezers lang beklijven
en lettervreters zijn erbij gebaat
een leven lang van zin voorzien te blijven
en dat dan weer het liefst met regelmaat
Dan droom ik soms van ver…
Dit zal het einde zijn
poëzie
3.6 met 13 stemmen
2.755 Dit zal het einde zijn: een witte doek
Wordt over mijn lichaam uitgevouwen,
Ik lig languit, de handen saamgevouwen,
Ik ben zeer ver, ergens op vreemd bezoek.…
Van wolletjes en pluis
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
695 gemaakt van wolletjes en pluis
gedragen door de wind
alleen en ver van huis
langzaam naar de grond gegleden
waar haar wortel houvast vindt
rustig klimmend met de jaren
als verdienste schaduw sparend
vrienden zijn er al bij bosjes
bang voor eindigen als klosjes
samen groeien naar een bos
de seizoenen als een kleuring
draaiend om je bast…
Opdracht
gedicht
3.2 met 16 stemmen
14.013 Mijn ogen wegens verbouwing sluiten
en haarfijn dromen
dat ik een ver verwant werd van mijzelf.
Van mijn verveling grote vliegers vouwen,
van de vissen de schaliedekker zijn
en van de mens de mens.
Een steentje in de diepte van mijn droefheid gooien
en tellen tot ik de tel kwijt ben.…
wonder van liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.612 wie kent
een liedjeszanger, troubadour
zoals berton de fleur
die met vier steentjes
van heel ver
verstild verdriet tot leven wekt
en om kan vormen tot geluk
zoals
een echt jongleur
hij zingt
van vlindervleugels op het water
van leven en van dood
hij toont de winter in zijn ziel
met steeds de zomer in zijn ogen
de herfst soms in zijn…
tijd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.124 wervelend
kleurenspel van regenbogen
bundels zonnestralen
doorbrekend in een
koel en donker dennenbos
omgeven door gouden zonlicht
paarsviolette heuvels
geheven door
mistige velden
vogels in formatie
als miniaturen
tegen het blauw
boven een stille diepte
wegwijzers naar de kosmos
naar onze oorsprong
sterrennevels lichtjaren ver…
GOEDLAND
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
9.698 gesnoefd
Is prat gegaan op Goedlands grote bossen
Haar heldere sterrenhemels, voortbestaan
Van voren in de akkers, eigen graan
Notenlikeur, inheemse druiventrossen
Het Letzenburg waarvoor zovelen vielen
Oktober toont hoe rood het was, het bloed
Het is straks Halloween; dus Allerzielen
Ook hier pompoen en spin en heksenhoed
Er liggen verse…
Niets meer...
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.313 de laatste nacht zijn
dat je in verwarring raakt
Je lijf rilt en gilt om coke
Niets anders dat je nog smaakt
De nacht drijft langzaam weg
Zonlichtstralen strepen op je handen
In rust ben je zachtjes weggegleden
Je lichaam zweeft over verre landen
In deze vroege morgen
ben je zomaar heengegaan
Langzaam vaar je weg
naar een land hier ver…
TERRA PROMESSA
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.073 niemand die me iets te drinken gaf
ik sloeg op rotsen met mijn herdersstaf
en leste mijn dorst met gulzige slokken
maar onbevredigd ben ik weer vertrokken
ik gaf de sporen, bracht mijn paard in draf
onwetend waar de weg mij heen zou lokken
voorbij de velden doemde reeds mijn straf
het onheil, begeleid door torenklokken
de zandhoop van een vers…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 Ver weg
begraven in noordelijk duister
schopt 'n Inuït nukkig om zich heen
en doolt depressief richting
winterblues
Ondertussen laait een
brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n…
waar is mijn hoekje
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
965 waar is mijn hoekje
in de zon waar planten
groeien die niets weten
en door mensen en commercie
zijn vergeten en hun tijdloos
spel met de seizoenen spelen
ik wil weer leven en
aan hen mijn aandacht geven
niet aan de bollebozen in
techniek en zeker niet in politiek
wat zij u steeds beloven daarover kom het
schaamrood mij en u te ver…
Cirkel des tijds
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.225 Vooral het gevoel het niet te zijn
Wat een ongelooflijke pijn
Perfect voor wie
Niet in woorden uitgesproken
Maar meegegeven door de tijd
Vanuit een ver verleden
Onuitgesproken woorden doen zo’n pijn
Het alfabet der gevoelens telt geen 26 letters
Balast die verzwaard
In tijd aanwezig
Wanneer is daar het einde
Eindelijk klaar
De…
Diminuendo
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
911 De beste dingen worden zó gegeven,
je hoeft er echt niet heel ver voor te gaan;
geniet gerust en laat je dromen leven,
en laat het onkruid ook nog even staan.…
Dierenlogica
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
838 De luis is voor de kleine spruit
De vliegende rechter
Zegt verbaasd echter
Die pruimenboom is groot
En is blij met hun dood
Van luis en worm
In elke vorm
Dus vogels verdeel
En laat zijn bloesem heel
Verspil geen tijd met vechten
Ik moet dat al berechten
Ik ben wel razend snel
Maar vogelnijd beslechten
Is voor mij een brug te ver…
Bevrijd de duivel
hartenkreet
3.8 met 36 stemmen
3.555 Je praat met de engel
Je lippen weven elk woord
De duivel ligt te slapen
Maar elke zin wordt gehoord
Je danst met de engel
Je schoonheid een lied zonder eind
Veren trillen van genot
De duivel geeuwt, z’n slaap verdwijnt
Je flirt met de engel
Elke streling een avontuur
De duivel wordt wakker
Door de hitte van je vuur
Je verleidt de…
Bloesem
netgedicht
3.4 met 23 stemmen
2.530 Ik heb geen cadeautje en jij bent ver.…
PREPARATIE
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.086 Zijn ogen puilen uit, hij huilt of lacht,
telt op z'n vingers, dit is pas het acht-
ste vers, nog zes om zich op te verheugen.…
romig ijs
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.007 koude gedachten
aan romig ijs
koelen mijn hoofd
iedere stap
onder bloedhete zon
groeiend verlangen
een visioen
drie gifgroene bollen
romige pistache
krakend vers hoorntje
druppels smeltend ijs
hangen afwachtend
wanneer komt
die bevrijdende lik
de tong?…