5388 resultaten.
Mijn Vriendin...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.101 De zon rijst, ik kijk nog een keer om
naar de schaduw van het verleden,
daar staat ze, mijn oude vriendin.
Maar ik draai me om,
naar een nieuw leven, een nieuw begin.
In het licht van de reizende zon
vertrek ik met mijn nieuwe vriendin.…
DE DROEVIGE VRIJER
poëzie
4.1 met 20 stemmen
5.268 Een schaduw en een schijn,
En geen ding min als die ik ben,
Als ik bij u mag zijn.…
Terugkeer uit den Vreemde
poëzie
3.5 met 8 stemmen
4.220 want al deze dingen die ik bestreefd en gehad
heb: trots en verwoedheid, en een moed als men zelden bezat,
zij verdwijnen in een onstilbaar verlangen
als de schaduw des doods wast...…
iets van waarde op dag zeven
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.029 huizen door
stramme knieën
en een hoge haag die me de weg verspert
dit is waarschijnlijk de reden waarom hier geen mensen wonen
dag zeven
ook hier word ik versperd
uiteindelijk zet men een punt
het houdt nooit op de oeverloze intenties
vandaag wordt door mij niet meer geschreven
de letters liggen altijd te krullen, reikend
naar de schaduw…
De krokusjes
poëzie
3.3 met 9 stemmen
2.638 Uit donker gewemeld,
In straling verhemeld,
Hun eigen schaduw tot gloor;
Verdrievoud, ontstoken,
Gemond en vol sproke,
Ze blinken hun bloeidag door.
Hoe stijf ze er prangen
En dringen ze en drangen
Al winterse winter voort.
0, dat is wel zeker,
Dat nooit gouden beker
Als zij bij het ogenblik hoort.…
Sinds jouw dood
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.053 te gaan
het navelstaren voorbij
toekomst gereed
maar een ziekte moest jou neerslaan
een sterven bracht jou voorbij de horizon
o was ik maar bij jou
in die andere wereld
we zouden dansen
en genieten dagenlang
maar er is zoveel veranderd
zoveel in gedachten herwerkt
sinds jouw ellendige dood
sta ik sterker in mijn schoenen
is de schaduw…
Volle maansmagie – 5-
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
529 O-vervolg-O
Hun dans slapen ze uit
in de schaduw van overhangende rotsen
-Kom, er is water en eten nodig
Ze loopt naar de rand van een krater
giet tien druppels uit haar veldfles op wat maanstof
maakt met haar vingers een bolletje modder
-De waterspreuk graag
Terwijl hij de woorden spreekt
gooit ze het bolletje in de krater
Waar het…
bedankt mevrouw de secretaris
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
3.194 Je was de steunpilaar om
voorbereidingen te organiseren
in de schaduw van de voorzitter.
Je agenda en correspondentie
deelde je met ons allen.
Je eeuwige glimlach, was voor ons
een uiting van tevredenheid en blijdschap.
De genegenheid en je toewijding
was onuitputtelijk.…
Schilderde heimwee
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
782 hart op straat
in zoete vakantieherinneringen
woorden voor de ernst gehoord
signeerden onze betekenisloze liefde
achter dikke verweerde muren
stuk gelezen boeken
met hoge doorkijk ramen
onder het half gesloopte dak
van een oude suikerfabriek
in een boerenland vol dromen
viel het maanlicht door
gebroken glazen ruiten
zag ik de schaduw…
AMIGO
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
679 door steden
proef ik de smaak
van vrijheid en geluk
aanschouw
ik elke dag een
nieuwe wereld
veilig
aangemeerd geven
steigers
mij rust
en bieden bolders mij
geknoopt houvast
geborgen kabbelend
in de glinstering
van het nachtelijk licht
klimt
's avonds in het vooronder
de schemering
een nieuwe tijd
van zomer
die al schaduwend…
Verlangen naar hoogtewandeling nr.1 Dolomieten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 Hier zou ‘k weer willen wandelen
vanaf het spiegelende meer,
langs 't pad de schuine afgrond peilen,
stappen in de schaduw
en onverwachte sneeuw.
het eenzaam maanlandschap ervaren
en na een lange dag
eindelijk, om een bocht,
de herberg in de verte zien,
waar een bord spaghetti wacht.…
Tussen grijs en donker,
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
601 Bladergoud van dekens markeren het verouderd bos
wind in koperen regens, nevels beheersen de gedachten
oktober spreidt z’n ziel in het eerste schrale licht,
Schaduwen, nog begraven onder het natte mos,
ze woelen als tentakels tussen wortels, hongerig
naar voedsel wat de laatste zomer heeft gebracht,
roerloos drapeert de mist zijn vitrage…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Geen schaduw weet wanneer hij droomt
waarom zijn dode lippen lachen.…
Haar aanraking
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
557 De verbinding leeft met haar schaduw zin
Mijn aanraking verlicht jou waar jij continu woont
Zelfs als de weg kruist in een flauwe bocht
waar ik in één adem door jou werd gekroond.
Maar wegen splitsten, tegen het licht in.
Stralende ogen, verlaten met een kuch.
Haar silhouet wijst, als een bliksemschicht.…
Geportretteerd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
522 Het daglicht verblindt mijn pupil
de schaduw van mijn dagdromen.
Ik beschilder jouw contouren
om toch steeds bij je te komen.
Ik leef terwijl ik aan jou denk
met herinnering en wijzers.
Ze staan stil in verleden tijd
deze wond kent geen pleisters.
Vier woorden die jij fluisterde
broos in mijn oor als porselein.…
daar juicht een toon, daar klinkt een stem
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
851 voor en uit duizenden
- in goede en kwade dagen -
altijd was ze er
op het juiste moment
want waar zij is
- zeker en vast –
daar juicht een toon
daar klinkt een stem
zij leefde het leven
zoals je leven moet
door het te léven
van minuut tot minuut
en waar zij is
- als zomerstralen -
daar juicht een toon
daar klinkt een stem
de schaduw…
Wij
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
615 uit alle holen
in de mooiste registers van oude onvermolmde altviolen
we zijn die gezichten die lachen in je marmeren tegels
die patronen van je fantasie tussen de regels
we zijn de wolken die nieuwsgierig kijken en somber
maar de hele belommerde bestaansdrift zien wij monterder
wij zijn het opgeklopte schuim dat op capucchino’s staat
de schaduw…
Mijn liefste lief
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
453 Zie ik je staande turen uit de grote raampartij
naar die stammenrij met hun kalende kruinen,
het gefonkel in de heg van weer dat verse dauw
zie ik je sjansen om waar ook schaduwen dansen.
Dit kostelijke plekje is voor kinderen en ons een lust
'n uitzicht dat ons steeds met verse moed wakker kust.…
Gelijkmoedigheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Huizen werden toen vaak onder schaduw gebouwd
met eiken en linden planten kon men warmte ontwijken,
de populieren gaven getemperd temperaturen voor dijken
naast in woonwijken dacht men nog toen en teelde katoen.
Groente spreekt nu domweg met ook een ander accent
we raken steeds meer aan robots en computers gewend.…
Winteravondlicht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
520 Geleidelijk toenemend wordt zij gekleed in ander jasje
daar een natuurlijke schaduw haar zal toedekken met een verdonkerings-
folie zwartgrijs omgeven door een lang satijn gewaad van maneschijn en sterrenbeelden
Al met al was het een intense beleving waarbij ik elke keer opnieuw hoopvol wacht op haar terugkeer…
Ze is mijn roos
netgedicht
2.8 met 29 stemmen
455 Als avond voor jou is gevallen, laat schemering
zich van zijn aantrekkelijkste kant zien, tinten en tonen zodat
jouw bloem blijft geuren zonder eender welke vorm van schaduw te werpen
maar wel om haar uitzonderlijke mooiheid en schoonheid te behouden; een onvolmaakt nabij.…
Zomerlandschap
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
492 Gepaard met verblindend licht van de opkomende
zon die zich voortbeweegt in ritme en tempo naar een ongekend
hoogtepunt ergens midden op de dag om uiteindelijk langzaamaan uit te doven
naar een diepte van schaduwen en kleuren die nooit egaal donker zijn gedurende de nacht.…
Waarom ik zoveel van jou hou
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Op welke wijze je evenals mindful en verbindend bent
jij staat altijd klaar om iemand of iets met open armen te ontvangen
tegelijk adem ik verse creativiteit en inspiratie maar wanneer tijd is gekomen dat
schaduwen toenemend regeren dan zal ik geen groen en wind meer voelen in jouw vrij land.…
Schemering
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
521 Langzaam tikt tijd door, zij wordt verpakt in ander jasje
Een natuurlijke schaduw bedekt haar met laagje verdonkeringsfolie
zwartgrijs omgeven door een satijn gewaad in dimensie en uitgestrektheid van
maneschijn en sterrenbeelden waarin ik hoopvol verbindend zal wachten op haar terugkeer.…
tussen fantasie en werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 complot en diep geloof
waar logica buigt en fantasie weer ontwaakt
wij wonen in verhalen, vormen onszelf,
weven een wereld, elk met een eigen beeld
de een ziet de hemel, de ander de hel
maar waar begint het sprookje, waar het spel
een psychoot bouwt kastelen van stof
zoals een dromer de toekomst bedenken kan
want alles wat leeft, is een schaduw…
Amsterdam voor altijd in mijn hart
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
647 Op de Wallen gonst het van stemmen, van flarden taal uit heel de wereld,
waar het rode schijnsel niet alleen verleidt maar ook een schaduw werpt,
en verderop in het Vondelpark, vrij van rumoer en haastig gewoel,
ademt de stad in, als een moment van rust in de roes van het leven.…
Koester elk moment
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
340 velden vol goud, bossen diep en geheimen in de schaduw van het groen.
Ze nodigt ons uit om te voelen, te zien, te zijn en nooit te rusten in het toen.
Het water glinstert in de ochtendzon, een dansend spel van licht en tijd,
rivieren snijden door valleien, altijd zoekend naar hun oneindigheid.…
Weer opstaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
344 (Een poëtische destillatie van Ricardo’s verhaal)
Er was een tijd dat de wereld scheef hing,
dat achterdocht mijn schaduw was
en angst mijn adem stal.
Mijn hoofd een storm, mijn hart een kamer zonder raam.
Ik viel – vier keer zelfs –
en iedere val liet een litteken van inzicht achter.
Tot ik, tussen medicatie en muren,
stil werd.…
DE HOFVIJVER
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
448 Aan de overkant
van het Torentje,
daar gebeurt altijd iets:
of zijn er twee stoelen
of staat er – geparkeerd –
alleen maar één fiets
Twee lege stoelen
in stil gesprek
tegenover elkaar
Ooit zaten er
twee mensen op
Tijdens hun avondwandelingen
langs een rij straatlantaren
haalden twee schaduwen
hen herhaaldelijk in
Héél benauwd…
De Roep
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
279 Maar zie, een wending: in de schaduw van een haag
ligt een steen, gebarsten als oud gelaat,
en uit die scheur groeit een bloem, onverwacht,
die bloeit in kleuren van gemis en nieuw begin.…