9588 resultaten.
Sarah
netgedicht
3.7 met 52 stemmen
7.569 poëzie
zoals het geluid
van de zomer
een dans door wind
met zicht op zee
ik luister
steeds dichter
naar jouw meisjesdromen
de vrouw in later
en verlangend vertrouwen
ik zeg: ik zie je graag
heel de tijd en nu
kwetsbaar
jouw schoonheid
die mijn hart weet te
raken
als pure stilte…
bekentenis
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
1.025 vingers vol
zwarte vlekken tikken
de vloedgolf op mijn lijf
dwingen tot woorden
en verdraaide schaduwen
onder een bewolkte lucht
ik zink
naadloos van dag naar nacht
wanneer honderd ogen van de zee
mij verdoven
met ijzige koude
als gehuil van stilte
het is niet jouw tijd
die me alles vertelt
noch de adem van het scherpe water…
Parasolde lunch
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
829 ik at schaduw
toen jij zon en zee
koos als ontbijt
gegarneerd met stilte
de lege stoelen
kaatsten eenzaamheid
parasolde lunch
temidden van de
zonverbrande lijven
nam drankjes die
de hitte en wat kou
toch niet konden verdrijven
donkerde jouw tafel
met de zomerzotheid van
je aangeschoten vrienden
ik had het wel gehad
eindigde…
suizen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
488 zilver en schaduw
langs de felwitte berken tegen de vriesheld’re herfstlucht
over de giftig rode geheimzinnigheid van vliegenzwammen daaronder
het glinsterend lover van felrode vossenbessen
aan de bosranden juichen de bomen ruisend in een stemmig herfstkleed
slechts de wind
de klaaglijke roep van de buizerd
zijn hoorbaar in de suizende stilte…
JUNIORENLEED
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.323 De bal was hard en glad
al 9 maal ging hij naar het net
en niemand die wist dat hij in stilte bad
o, heer, lag ik maar in bed.
De kleine keeper in het grote doel
werd nog 7 maal gepasseerd
en toen, in het algemeen strijdgewoel
is hij hem heel stilletjes gesmeerd.…
al het groen is van ons
gedicht
3.3 met 48 stemmen
22.463 manen van het witte paard
dat hinnikt aan de rand
aan de rand van wat ik ben
wie ik ben
vervreemding
stilte
eenzaamheid
Tegen de bergen omhoog
geruisloos - wat een moed!
Gesel van zorgen,
woedende stem die stamelt,
hakkelt, schreeuwt,
makker, kameraad!
In de donkere spelonken
van dit vreemde oord.…
Je hoorde lief te hebben
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
996 woorden wachten
in een doolhof van
donker zinkende
gerechtigheid
het roesten
van je gelaat
tekent het zwerven
langs smalle kieren
en verbannen hoeken
je aders
beitelen al zo lang
de stilte in de morgen
en in je zwart-witte ogen
sterft de dichter
een verborgen dood
nu je leven
later wordt en
je alle woorden vergeet
stroomt…
Dood gaan
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.038 Er heerst stilte in de zaal
en ook verslagenheid
hard en zacht verdriet
een houding aannemen
dat hoort nu niet.
Bijeengekomen
voor een laatste keer
met deze ziel erbij
familie, vrienden en aanverwanten
iedereen een dagje vrij.…
Het meisje aan het strand
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.269 Ik zie je daar al staan
heel alleen starend naar de zee
kijkend, wachtend op de golven
verlangend naar de rust en stilte.
Je was aan het zoeken
maar kwam niet verder
genieten zat er niet meer bij
het werd je allemaal te veel.
Nu staar je vanuit de hemel
en kijk je op ons neer
je voelt de liefde
waar je wist dat die bestaat.…
bloedmaand 1918
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
672 de oorverdovende stilte van de vrede
plooit zich als luizige rafelige dekens
over de verwoeste en verkrachte landen
heel laat in het nieuwe voorjaar
wagen de eerste bloemen zich toch
uit de bedorven en bebloede aarde
in die zomer bloeit een golvend tapijt
van papavers bloedrood onder de zon
bloemen voor miljoenen doden
een slagveld vol…
fluister de morgen
netgedicht
4.1 met 22 stemmen
1.410 lente
waait stilte alsof er
geen dagen meer
komen
vertel me over liefde
voor je weggaat
of voor vogels bewegen
in het gebladerte van
de nacht
vertel me over duinen
en open huizen
zweefmolens
die rond de klok draaien
en bogen borduren op blauwe vlinders
vertel me over dromen
die gedichten naar
zee wiegen
alsof het zwijgen…
Afscheid
hartenkreet
3.3 met 11 stemmen
2.637 misschien is dit jouw bedoeling geweest
ben je blij dat je dit hebt bereikt
mij maakt het niets meer uit
ik ben moegestreden tegen deze demonen
deze windmolens zonder bewijzen
hier heb je mijn pen en schrift
mijn plezier dat ik er aan beleefde
ik hoef het niet meer
berg het op in een doosje
dan kun je soms op lege dagen
in alle stilte…
Strofe
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.454 Zij moeten tot het grote rijpen komen,
In wijde stilte wezen, en voortaan
Zwaarder leven, en schielijk verloren
Gaan aan zichzelf, aan alles vergaan.
Bloemen en jeugd ... een kort rood gloren
Zien wij langs onze tranen slaan.
God, als zij U niet toebehoren,
Waarom blaast Gij hun lichten aan?…
Herder
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
820 Kijkend naar de overkant
van de zilver groene rivier
zie ik een bewegende hand
ik geniet van de stilte hier
toch wil ik het water over
want de hand fascineert mij
maar het is nog niet zover
die hand maakt mij blij.…
Eenzame Kerk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
778 laatste gelovige legt zich biddend neer
Het binnenste niet langer opgetogen
Want God is dood en herrijst niet meer
Een laatste kiek wordt nog genomen
Door een toerist die het heilige niet raakt
Geen pelgrimstochten zijn er langsgekomen
De kerk is oud en zwartgeblaakt
En de dominee schuifelt voorzichtig
Geeft zijn laatste zegening
De stilt…
Winter 06
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
2.156 ik overstuur en jij
vat vier seizoenen samen
winter over leven
ik vis lelies uit het donker
jij kneedt waanzinschetsen
metaforische zwaktes
het zwart van diepte
ontdaan zomervel
transparant bevend
nazuchtend
stomend
alle stilte stond verzameld in een hal
stromend dubbelloops verlangen
blies de herfst uiteen
gespleten keerpunten…
In golven gefluisterd
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
838 behoedzaam tast ik aan schelpen
die in diepere lagen van de nacht
zich verzamelen in het sleepnet
van volkomen stilte
vinger na vinger volg ik het bloedspoor
van vergankelijkheid langs
de scherpe, gebroken randen
ik strooi nog zand over de dag
en verdwijn als jouw stem sterft
op de loodlijn van mijn lippen
druppels binden mijn handen…
Brandschilder jou
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
704 ik ga kloosteren
brandschilder jou
in alle ramen
de ochtendzon
geeft mij ons samen als
ik de vroegte knokig kniel
jij hebt mijn ziel
en ik leef daar
aanbid je zonneklaar
in metten en de lauden
hoor ik je stem in koren die
uit mijn stilte zijn geboren
zal ontwaken in de dagen
dat ik je liefde
weer zal kunnen dragen
ik omgord…
Ooit hebt u er al van gehoord
netgedicht
1.8 met 9 stemmen
9.467 ooit hebt u er al van gehoord:
opgewekt gemaakte stemmen die als lichte
champagne bruisen
lege aanval op de stilte, als verdediging
van hun keel
dat immer de weg naar het hart verstopt
ooit hebt u er al van gehoord:
het afgesloten hart in schimmelachtig donker,
achter gecamoufleerde namen,
gemaquilleerde koppen
ooit hebt u het al gehoord…
Verlaten
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
3.695 Zijn ogen zwijgen
en zijn lippen kleuren de stilte.
De tijd van woorden en antwoorden heeft hem alleen gelaten
in het koude moment
waarin
hij ons heeft verlaten.…
alles op zijn tijd
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.718 eenzaam was ‘t strand en leeg
in een opgaande zon golven warme gevoelens
banen zich verstolen
een weg naar je hart
meten de liefde aan ’t licht
jij komt uit het duister van nacht
gaat met lange schreden
naar waar schepen dromen
en jouw verlangen
tijd en ruimte overbrugt
in voelbare stilte
wandelt decemberzon
met jou over de zee.…
kom maar
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.501 mijn handen steek ik uit
gedragen door vragende armen
kom maar, fluistert mijn stem
ik til je naar mijn rozenbed
zal je tere huid verwarmen
ik strijk langs je kwetsbaar lijf
mijn ogen op je gericht
verlegen zie je naar binnen
dat verraadt je glimlachend gezicht
kom maar, fluistert mijn stem
voel de stilte in ons dalen
kijk ook naar…
Zijn zoals een ander
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
1.040 Ieder gaat in stilte
al er is nog zoveel lawaai;
ieder moet zijn eigen lessen leren
en zijn eigen verhaal vertellen,
niemand is zoals een ander,
niemand is als jij.
Toch wil ieder ergens bijhoren,
niet alleen staan, niet alleen.…
Ritmisch verwond
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
967 Het graf richt zich op,
de stilte valt,
geen enkel verweer
Ritmisch trillend beweegt mijn blik.
Duisternis verwondt mijn gehoor,
de rotsen zijn scherp,
de nacht is wedergekeerd…
Schaduwzijden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
941 Stilte.
Schoonheid op een paard
en duizend zielen in een machtige adem
voortgestuwd en gedreven
aan de rand van schemerige tijd.
Duistere geheimen bliksemen
in een flits voorbij, gebroken wit
verdwijnt door kieren van bestaan.
Ik proef een eeuwige gouden schijn,
streel wat rest in relikwieën
en verdwaal als licht in de verte.…
Mijn levenstuin
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.222 Donkere dagen, donkere nachten
in kilte
vele vragen, vele gedachten
in stilte
diepe gevoelens, diepe wonden
inwendig
leren vechten, leren gronden
ellendig
snoeien in je eigen tuin
groeien in je leven
ruimen al het puin
waarmee je bent verweven
je hart en ziel ontdekken
met een verschoonde blik
zonder wazige vlekken
om te zijn je…
Op het ritme van de nacht
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.015 Ik hou van de nacht,
van haar stilte, van haar geur.
Vaak legt ze mijn dromen bloot
en schenkt ze mij haar zoete hoop.
Soms loop ik verloren in haar rust
en dan kom ik mezelf tegen.
Ik duik onder in een doodse kleur
en bezwijk, lig helemaal uitgeblust.…
De voordracht
netgedicht
2.8 met 19 stemmen
1.996 overigens warm
het luistervolk omarmt
ik zie je woorden spelen
de aandacht van de zaal
haal na haal
naar je toe
bewegen
ik zie de krop in de keel
bij menigeen verschijnen
en ik slik zelf
emoties door
ik hoor ook
het ritselen
van dorre bladeren
die je vertellen
dat hun bruine nerven
traag verbrokkelen
tot er nog enkel
stof en stilte…
daarna
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
612 de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor gemis
regisseur…
los van jou
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.384 vol ononderbroken zinnen over vrijheid van leven
geïllustreerd met foto’s, wolkenluchten boven zee
al weet ik zeker dat ik dat ben, je weigert mij te kennen
dichtbij jou zong ik notenbalken vol eenzaamheid
toonladders van wanhoop met hoge tonen liefdevol
de partituren op de vloer - bewijzen van mijn goede wil
ooit kon het nog maar toen de stilte…