5288 resultaten.
Boswandeling
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
2.182 bevolken
Ver geblaat van Drentse heideschapen met graasplicht
Het pad zandgeel, onregelmatig door stronken
Hoefafdrukken van paarden s’morgens vroeg
Ik struikel, wankel verder… bosgeurdronken
Laat in de middag, zon zakkend.. maar licht genoeg
Dennengeuren, spar, jasmijn, vogelkers en conifeer
Een vennetje, rottend riet en ander zompig groen
Vogels…
Souvenir apathique
poëzie
3.4 met 8 stemmen
2.107 Ik zie je handen
rustloos zoeken en verstranden
in ’t doelloos uur der lege dagen,
of heel je tenger wezen
half opgerezen
gebogen naar de schemering
aan ’t lezen,
waaraan gedachte geenszins hing;
de losse vellen, vogels lamgeslagen
vervlarden op de grond.…
BLOOTAKKER
poëzie
4.3 met 6 stemmen
3.279 ‘t En wonen meer geen vogels in
de bomen! Zo gij, wepel,
nen overjaarse aksternest
entwaar nog hangen vindt,
van boven in de abelen, ‘t is
een wiege zonder kind,
die waagt, en geen geluid en geeft:
een klokke zonder klepel.…
de dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.043 wordt als het ware uitgerekt
gaat langzaam aan verdwijnen
tot slechts de resten in het gras
op bladeren van het struikgewas
als parels gaan verdwijnen
in tal van kleuren laat het bos
de schoonheid van de bomen los
en onderaan de stammen
valt af en toe een straaltje licht
en brengt de charme in gezicht
van paddestoel en zwammen
een vogel…
Karel de Merel
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.812 het stunten zat Karel al vroeg in het bloed
Het publiek was dankbaar en de beloning goed
Zo stortte onze Karel zich van menige toren
Totdat in huize Merel kleintjes werden geboren
Moeder de vrouw greep Karel bij zijn veren
Het werd nu eens tijd andere zaken te leren
Al dat stunten was leuk, maar eerst kwam 't gezin
En zo schoot de vrije vogel…
Vaarwel in het heden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
606 Al diezelfde blikken op de weg
die me met dezelfde ogen aankijken
ik huiver slechts
alles is van glas
schud wat leven in het stilstaande
betraande zilveren, behoud je
speel buiten als het windekind
in de frisheid van je ogen het kleine het gave
wonderlijke en spontane sprankel je vrij
met het schuwe diertje in mij
de vogels vliegen…
Het verzonken eiland
poëzie
5.0 met 2 stemmen
3.646 Alleen wat drijvend hout en ook
een jammerlijk-verdronken dier,
zwermende vogels, over 't graf
hun krijsen en hun hees getier.
Hij werd weerom - zo zegt 't verhaal -
een ziel die zwierf van kust naar kust,
een mens ten dode toe vermoeid,
vervreemd van vrede en rust.
Maar welke vloed - en dan waarom?…
Alledaags
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
752 Vogels fluiten
Een dag ontstaat
Een mens stopt met dromen
Een wekker stopt
Tandpasta glorieert
Pindakaas popelt
Jan de Hoop groet
De mok kleurt
Een hond blaft
Een man groet
Als altijd
Mogguh
Een klap valt
Een steen vliegt
Een vrouw kermt
Een gedachte sluit
Een lampje gaat uit
Dag en dauw lacht
Groen is rechtdoor
Snelbinder…
De kracht van mijn vader
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
649 Jij werkte zo, maakte op jouw manier,
plande de dag met oog voor mens en dier,
verzorgde zo de vogels en honden
met evenveel aandacht, vlijt en plezier
als kinderen van jou krijgen konden.…
Zwaar weer op komst
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
668 Ik hoorde valse verlossers
geloof prediken en de waarheid verminken
ik hoorde een schorre vogel
die zong dat de tijd begon te dringen
ik hoorde honderd trieste verhalen
in een donkere eenzame kroeg
en ik hoorde een waarschuwing
die zichzelf in de wind sloeg.
Wat heb je geleerd mijn dierbare vriend?…
De rivier heeft ook geen goesting meer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
473 Tjilpende vogels, ritselende blaadjes,
dat soort achtergrondgezever waar mensen met wandelstokken opgewonden van raken.
Maar ik dacht alleen maar aan de natte sokken die ik straks zou hebben
en aan de vrouw die me gisteravond voor de derde keer dit jaar had genegeerd
alsof ik een taxichauffeur was die naar knuffels rook.…
Nonstop
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
374 Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…
In de zwarte nacht is een mens aangetreden
poëzie
4.2 met 22 stemmen
7.350 kolk,
en de vaders en de voorouders
stonden omhoog,
in stille wolken met hun schouders,
tot de voeten in zwarte toog,
en de kinderen die ze had willen baren,
kwamen rondom
tegen de bomen staan, ze waren
klein en stom,
en één ding dat ze in haar leven
altijd had gehad,
kwam nu heel hoog boven haar zweven
lichtend mat,
een grote vogel…
Gedachtes...
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.133 Ik hoor geluiden, vogels die fluiten, het ruizen van de wind door de bomen en het hoge gras.
Een glimlach speelt over mijn gezicht, wetend dat ik het donker van de stad achterlaat, inruil voor het licht.
Hier ben ik in mijn eigen wereldje.
Hier ben ik bijzonder, speciaal, opmerkelijk.…
KINDERSPROKE
poëzie
3.7 met 60 stemmen
15.644 ‘k Zou heel graag eens boven gaan,
Als ‘k wist hoe daar te komen…
Vogels hebben vleugels aan,
Die vliegen boven de bomen.
Bouwen ze boven ook hun nest?
Of zou hun dat niet bevallen?
En lopen ze altijd alleen? Je zou best
Uit je open huis kunnen vallen!
Hebben je boven ook een tuin,
En bloemen… en kersen… en bijen,
Die brommen zo!…
Minnelied
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.163 Al zijn het seizoen en de vogels triest,
toch kan de echte minnaar zich wijden
aan de liefde, gepaard met lijden:
Hij weet maar al te goed
-Zoet en wreed,
lief en leed-
wat de liefde met hem doet.…
EMILY DICKINSON 824
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
578 dreigende en lage toon
Wierp hij een angstbeeld naar de aarde
Een waanvoorstelling in de lucht
Blad haakte zich van bomen los
En ijlde richting verderop
Het stof schepte zichzelf op
Strooide zich uit over de wegen
De karren snelden door de straten
De donder rolde en zwol aan
Bliksem toonde een gele muil
En toen op slag een scherpe klauw
Vogels…
Het kind in mij
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
943 levend voor mij
En waar ik ook ben, daar ben jij altijd
In m'n hoofd, in m'n hart, ik raak je nooit meer kwijt
Je reist steeds met me mee, naar landen overzee
In elke boot of trein of arreslee
Je houdt me op de been, nee ik ben nooit alleen
Je zingt in mij, je maakt me vrij
Je schrijft in mij, je dicht in mij, het kind in mij
De vogel…
De laatste zwaluw
poëzie
4.7 met 3 stemmen
1.522 men vindt hier op den akker
Geen vogel meer die zingen wil,
Niets schijnt er levendig, niets wakker,
Maar alles is er dood en stil
Alleen, op bomen hooggewassen
Zit eenzaam soms een raaf te krassen;
Alleen, bij ’t windrig, buiig weer,
Hoort men van verre een jachtroer knallen,
Of ’t rundvee loeien op de stallen; -
Hier is op ’t veld geen vreugde…
Ik ben te moe
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
682 En buiten vliegen de lieve vogels
En ik mag nu moe zijn,moe zijn,moe zijn en slapen zolang als ik nog leef…
Het nieuwe continent
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
610 blijkt net als de rest van het eiland
giftig en uiterst brandbaar te zijn
Er is ook een grot, pal onder de heuvel
met plexiglas ramen en een teflon portaal
met trappen van kevlar en gangen van nylon
en precies in het midden een donkere zaal
het heeft gangen en nissen van plastische stoffen
en in iedere erker een kristallijn vat
waarin vogels…
Lamot, bevlekt met regen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
298 met natte haren, open monden
ze fluisteren door mijn longen:
ren
ren
ren
zelfs als de bergen je naam al hebben ingeslikt
zelfs als de wind je gezicht heeft gestolen
zelfs als de maan alleen nog maar een natte doek is
ik rijs op
als stof dat brandt
als een ei dat eindelijk breekt
en uit de scherven komt geen vogel…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 en wat al nietjes
zo bezig waren zij
met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin
snel gaven zij ons te verstaan
met klapperende vleugels
hun ogen felle kogels:
alleen ‘roekoe’ was toegestaan
‘gereserveerd voor vogels…
Nonstop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Vogels klinken
alsof ik ze voor het eerst hoor.
En heel even
wordt het stil
in mijn hoofd.
Even trots zijn op wie ik ben.
Bijna weten wat ik wil.
Vooruit willen
na al die tijd van struikelen.
Niet luid.
Niet lang.
Maar aanwezig.…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 De stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels in de verte.
Klokken luiden vroom gebed.
Geluiden van de boerenerven, koeien,
honden, paarden, schapen vullen
en verluiden een schitterend decor.
Mijn tas gevuld met dromen.
Ik leg me neer op bed en laat ze komen.…
En de Engel knikt
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.398 Van vogels klinkt de mooiste zang. Wat ooit vaal was wordt helder,
Wat lelijk is lijkt het mooiste wat er bestaat.
Haar woorden klinken als het prachtigste gezang, haar prachtige gezicht straalt als goud.
In haar ogen lees ik angst, twijfel. Maakte ze een fout?
In haar ogen lees ik angst. Maakte ze een fout?…
Een augustus-avond
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.683 En 't liedje, dat die vogel zingt,
't is of 't mijn eigen ziel ontspringt
in 't lauwe duister!
'k Leef heel een eeuw in éne stond....
o Zoen mij, zoen mij wang en mond,
maar wilt gij spreken, - fluister, fluister!
o Hart, wat zijt gij arm en bloot,
zie! 'k wilde wenen...
o Hart! wat zijt gij ruim en groot!…
Muziek die liefde speelt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
869 in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
immense gewelven en bogen
sterren in een sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
de kamertjes zijn knus
de lucht is koel
kleurt en geurt naar bloemen
hooi en zonnig zomerfruit
de ramen open laten vlaagjes
natuur naar binnen lopen
stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels…
Kom droom maar mee
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
668 droom in mijn kasteel
muren van fictie torens van kristal
gewelven en bogen
sterren aan het sprookjesheelal
mijn toren is geriefelijk
kamertjes zijn knus
de lucht is koel kleurt en geurt naar
bloemen hooi en zonnig zomerfruit
door open ramen waaien
vlaagjes natuur naar binnen
de stilte is gevuld met klein gezang
van bonte vogels…
De lente
poëzie
3.8 met 5 stemmen
2.752 Nu juichen de bossen,
Nu leven de weiden;
Wat aantal geluiden
Doorgalmen het luchtruim;
En roemen als goedheid
De Schepper der lente,
Die de aarde verheugt,
Nu loeien de koeien;
Nu briesen de paarden;
Nu blaten de lammren,
En geitjes en schapen;
Nu snorren de insectjes;
Nu zingen de vogels;
't Geroep van de koekkoek,…