11284 resultaten.
Vergeten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
762 Alleen ikzelf
weet nog
wat ik toen zei
en dat geen mens
ja, zelfs niet jij
mijn roepen heeft gehoord
mijn woorden,
die niemand
heeft verstaan
verwaaiden in een wind
van ongehoorde tekens
die ook al in die tijd
verloren zijn gegaan.…
Wilgen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
574 Het taaie fluithout, weerbarstig als de wind
geworteld in drassige grond
op de oever waar de dode snoek lag
een droom over jou en mij
en de zwanen, omdat het zwijgen verstilde
in pasteltinten kleurde jouw hart
omdat mijn ziel geen stem had
wie kon ik zijn, zo hier alleen
een lief konijn, een derde been
een beeltenis van serene vrede…
Aanleg voor het zoete duister
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
481 Tijd is het onderkomen van de nacht
als dat zo blijft, laat ze je niet meer los
laat ze je nooit meer gaan
omdat ze je mist
in de stille momenten
die voorbij zijn gegaan
nooit meer stoffig zwijgen
nooit meer afwachten
jullie zijn verloren wind
achter een melancholieke stem
vergankelijk en geest
tijd is haastig dromen
ze mist je…
in wiens armen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
431 de wind slingert
tollend al het tere los
hamerende regendruppels
teisteren de weerloze huid
ik kan moeilijk
net als de planten
mijn wortels in
de aarde vasthouden
ineengedoken op de rand
van waken en slapen zit
de stormvogel op het dek
verstekeling aan boord
in gesloten hartkamers
blijft het duister
de taal van het gaan
is wat…
Kan het zo eenvoudig zijn?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
568 Kan het zo eenvoudig
als twee stemmen die zingen
waarvan de klanken
zich om elkander winden
tot één liefdeslied...tot beminnen.…
Droom van werkelijkheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
576 Wind suist door de hoge bomen,
als muziek die dove oren streelt.
Ik droom van werkelijkheid,
die nooit hoeft uit te komen.…
Vanaf nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 vanaf nu
schrijf ik vanuit
een andere wereld
eentje waarin
mijn glimlach
niet meer weg
te poetsen valt
waarin ogen
weer mogen
twinkelen
waarin het leven
mij uitnodigt
voor een dans
die onweerstaanbaar is
zodat ik mij mee
laat voeren
op het ritme
van de wind
zelfs als de zon
niet schijnt
straalt mijn hart
uit duizenden
en hoop…
Hoogpolig herfsttapijt
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
474 het zijn geen
vlaagjes wind
die spelen met
afgevallen bladeren
maar beelden uit
voorgaande seizoenen
die nog lente dansen in
het naar de zomer groenen
geen afval uit
voorbije tijd maar
kleurrijke herinneringen aan
toen bomen nog vol hingen
nu dwarrelend gedragen
en bijeen gescharreld
door de droge lucht
op hun laatste vlucht…
fantastische vrouw
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
686 kun je mij helpen
met het zoeken
naar plekken,
mooie oorden
voor ons beidjes
ontdekken
waar we kunnen
luisteren naar de wind,
hoe die mooie melodieën
voor ons zingt
waar we kunnen
kijken naar het mooiste licht,
hoe de zon de zee kust
wat een fraai gezicht
waar onze dromen
ongetwijfeld
uit zullen komen
ja, daar wil ik
leven met…
Noordereiland
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.201 Toen in die hoek
waar eerdere wind dood blad had vergaard
bracht onverhoeds een stormvlaag werveling teweeg
die als een bruine tol de lucht inging.
En uit de top daarvan
ontsprong vervolgens een fontein, een zwerm
voorheen verscholen, luid
kwetterende mussen.
Ze leken meer te twisten dan te zingen.…
Naar buiten
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
5.275 Wind staat om de monden en oren!
veel gaat verloren, flarden
zijn verstaanbaar, afzonderlijk-
heden nu treden naar voren
Olie op het asfalt, hier
stond een auto, smeulende peuk
op het trottoir daar
gaat een man
------------------------------------
Uit: 'Alle bundels gedichten', 1979.…
Winterviooltjes
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
603 winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
in uitbundige kleuren sieren ze onze wintertuin
bij wind en regen gaan ze zelfs nog bijgroeien
winterviooltjes staan al in de herfst te bloeien
zelfs bij vorst en sneeuw gaan ze niet uitbloeien
wijl struiken en heesters verloren hun zomerkruin
staan winterviooltjes al in de herfst te bloeien…
Eer de tuin 't vertrouwen vindt
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.221 Eer de tuin 't vertrouwen vindt
Zich de volle bloei te geven,
Staan de meisjes er in, beven,
Willen wel, neen nog niet leven
En uit enge angsten streven
Tengre handen tegen wind.…
Geheugen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Wanneer geheugen langzaam verdwijnt,
wanneer je niets meer onthouden kunt,
wanneer "gisteren" verdween, zomaar
is het " denken" verdwenen,
wanneer herinneringen weg waaien,
zonder dat de wind aanwezig is
je niet meer weet welke dag er komt
of zelfs welke maand het is,
wanneer geheugen oplost in het niets
je ons ook niet meer herkent,
is…
De stilte, ergens
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
512 Stil, er ruist een zachte wind door de kruinen
Stil, een roep van ver laat zich horen
Stil, hoor je de zee bruisen achter de duinen
Stil, luister naar dat carillon in een toren
Ergens zingt een vogel in de bomen
Ergens klinkt een vrolijke kinderlach
Ergens zit een paartje op een bank te dromen
Ergens, zomaar op een mooie pinksterdag.…
De zee
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
488 De wind streelt nog even de golven van de zee.
Zonsondergang geeft waanzinnig avondlicht.
Rust neemt steeds, meer toe.
De zee raakt langzaam uitgeraasd tot een nieuwe morgen.
Wat brengt de nieuwe dag weer met zich mee?
Daar hebben wij geen invloed op.
Waardig is de zee, geeft vaak nieuwe levendigheid.…
God en de wetenschap
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
615 Geen stem wordt gehoord
God gooit het allemaal overboord
Hij luistert niet
Alleen de wind kan het je zeggen
Of de vogels
In de lucht
Ondoordringbaar
God
Kan niet kapot
Blijft
Zijn stem
Overheersend
Bindend
Regerend
In alles aanwezig
Omdat men zoeken moet
Anders stopt het met het stromen
Van het bloed
Alleen als de wetenschap hem kan…
Kameleontisch van kleur
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 ik zie gedachten
rafelen in wit
oplossen in het
warme licht van zon
sommige donkeren
pakken zich samen
om in een dreigend
gebeuren te ontladen
daartussen dansen
anonieme woorden
op wind zonder keuze
kameleontisch van kleur
nog onbepaald
is hun voorkeur voor
het spinsel van beelden
onder regie van humeur
ik draai me om
lach tegen…
Zand....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
697 door aanhouden van wind
tot golfjes en golven gebracht
Samengedromde dennen
verdedigen zich
uit alle macht
tegen het stormlopen
Zwarte vogels
zetten zich schrap
op oude takken
ze lijken me bezopen
Wennen...
zal ik niet
aan dit landschap
zand schuurt
tussen m'n tanden.…
Wie zaait
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
591 Strooi woorden in het rond
kijk ze meegaan met de wind
tot ze ergens ver weg landen
als zaailingen voor een gedicht
spuug zinnen in het water
zie hoe ze meedrijven naar zee
tot ze ergens ver weg stranden
als oogst voor een jutter
al die letters
duizenden letters
laat ze maar komen
laat ze maar gaan
wat blijft hangen
is soms de moeite…
De blauwdruk
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
461 waar kleuren
langzaam nestelen
in grijs van
grauwe maanden
slaapt wit in pas
gevallen sneeuw
zijn winters
maagdelijk rusten
toch zal er iets
gaan broeien in
leven dat door snoeien
kort gehouden wordt
het zijn geen
stemmetjes die soms
winden kleuren wel
de klank van samenspraak
die over het mysterie
van de blauwdruk gaat…
daar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
487 voor hen die struweel bezoeken
takjes in het haar
en hij die denkt aan de vorige
waar de tijd bij stil blijft staan
en morgen wanneer alleen de afdruk
rest in plat gewalste laagjes gras
gestaag en staand soms nog buigend
als de wind er even langs heen
enkel de deur nog op een kier
licht scharnierend als jouw adem
mij schielijk toch bezoekt…
Februarivers
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
569 Pas op: reken niet buiten de wind.
Klokjes en krokussen zijn er zómaar,
zorgen alvast voor een glimlach.
Een handreiking aan wie het ziet.
Tijd om dingen bij hun naam te noemen.
Overtolligheid in de ban te doen.
Volop puur te ademen.
Straks zal er weer een lach uitbreken:
de aarde is ook een aardige mop!…
Verstilde wereld
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
614 Een lange stille laan,
een sneeuw verlichte weg
de bomen, de oud
geworden dromen, het
water, bevroren rimpels
verstillen tijd, ingeblazen
door de wind, nergens
enig geluid, het is een
wondere wereld die me
omsluit, het bruisend
bloed dat het hart van de
aarde omsluit en wat
uit mijn verdoving wekt,
de zintuigen gescherpt op
de…
Leesadem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 Zoals de wind soms
mijn buik tekent
in de stof van mijn jurk
lees ik met de adem
van mijn ziel de jouwe
ontdekt mijn hartstocht
de jouwe, wie jij bent
en de jongen die je was
lees ik jouw verlangens
en jouw liefde voor mij
af aan de golvende gloed
over jouw kloppende lichaam
in het geurig broeiende bed
van herfstbladeren waarin jij…
Een gouden gloed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
414 sereen wolkt
avondlicht met
lange schaduwen
voorbij de drukte
van een hectische dag
nog speelt
een gouden gloed
door je krullend
haar waar wind zijn
laatste adem blaast
vaag ritselt
wat verdwaald
papier op luwte
plekken in het
definitieve setten
een verre schreeuw
wiekt weg in echo
kaatst de kreet het is
voor vandaag wel…
Loes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
456 lokken speelden
langs jouw gezicht
vrienden ontmoet
in stilte afscheid genomen
met vastberadenheid onder jouw arm
fietste je door het maanlicht
op weg naar nergens
verdween zij achter de wolken
al tijden opzoek naar de sleutel
bleek je gevangen
in een doolhof zonder uitgang
dit leek dit de enige uitweg
om te ontsnappen aan
de wind…
Onooglijk
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
376 ik zag je
dacht je
onooglijk
tussen het
droge gras
ontdekte je
vanmorgen pas
maar bij
nader inzien
besefte ik
dat jij het
mooiste
stukje van de
schepping was
nietig maar
zo schoon
geschapen
dat wind jou
wakker waaide
zon je liefjes
warm zwaaide
jij hebt echter
nooit op de
voorgrond
willen treden
bescheidenheid
is een…
Goud
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
423 De wind maakte het
behoorlijk fris, maar dat
neem je gewoon voor
lief.
De gevoelens aan zee
zijn prachtig, zeker als
het goud
de overhand heeft in
onzekere tijden.
Je waant je toch even in
een andere wereld.…
De regen voorbij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
386 De wind heeft de regen
meegenomen naar de stad,
maar uit de immer voortjagende
wolken vallen
de seconden,
rood als herfstbladeren
van een Amerikaanse eik,
dit schiereiland
in de tijd in.
Volgend jaar
zullen ze er weer zijn
als rode russula’s
tussen andere bladeren.…