11284 resultaten.
Puur genot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
542 Er waaide een bijzonder
koude wind, maar het was
wel schitterend.
Een kitesurfer durfde het
aan om over de hoge
golven mooie sprongen
te maken.
Het is prachtig, hoe de zee
ademt en beweegt.
Alleen was ik er niet, dus
deelde ik samen met anderen
mijn blijdschap over al het
moois dat zich voor mijn
ogen afspeelde.…
Geef mij het lichaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 Geef mij het lichaam
met de kleur van de zee
dat in wind staat
waarin vogels nesten bouwen
waarvan de voeten groen zijn
dat slaapt in het oog
van de wereld
Geef mij het kwetsbare
het lichaam uit de schelp
dat alle gevaren van de wereld
weet en toch zijn plek vindt
Geef mij het lichaam
nat van regen
dat schaduw zoekt
en wachten kan…
Talend graan
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
656 Wind en water
deden het graan wassen
onder zon en maan.
Talig staat het graan nu
te wuiven als ware
haar aren woorden
om te lezen.
Als dan de aren zijn gelezen,
blijft het puin
voor een volgende generatie,
een volgende oogst.
Raak je
hier dan nooit
uitgelezen?…
dromen in wit
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
525 de zon was zich vergeten
er was niet één zuchtje wind
wolken hingen in files
boven, in't blauwe gebint
ik kon altijd tekenen
met wolken drijvend op een vlaag
een figuur of wat ik wilde
maar vandaag was alles vaag
het uur hield halt, de dag stond stil
de lucht kon zo niet blijven
tot ineens het grijs wit kleurde
en jouw beeld boven kwam…
American Dream [2]
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
433 Er staat een frisse wind
er waait een nieuwe wereld
door de stad, ik zie
mijn leven in de verte
aan mijn voeten liggen
Jongemannen dingen naar mij
ze geven me alles wat nodig is
voor de nieuwe tijd
Zij zijn de belofte
ik draag haar fakkel
Zij zijn de daad
ik ben de belofte
Ik beloof de hemel
op aarde, mijn borsten
zijn vol, mijn…
Symbolisch (II)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
469 Zonlicht, wind en water
boetseren hem doelgericht:
met wat tijd en geduld
staat daar een Megazuil...
Trots gaan de wortels akkoord:
'Dit is het specifiek
door ons gegenereerd
uitbundig iepenlicht!'
Glorieus opgericht.
Voor een bijzonder Iemand.…
Stille Meeuwen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 hier in het mij zo vertrouwde UMCG
hangt tegenover mijn bed
een poster van plafond tot benee
van boven zee zwevende meeuwen
hoog langs het zwerk
vannacht namen ze mij met zich mee
ik voelde de wind als
het föhnen van mijn haren
en onder mij de wild
opspattende woelige baren
en toen ik wakker werd
van het tijdens het nachtelijk uur
beleefde…
zonnewagen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
458 onze taal eens ruim en
doorzichtig nu kleurloos
en kaal sterft aan
ondergrondse vertering
nu wankelt hij op
droge grond in het spel
van de vrije wind die
gonst van hoon en misverstand
vergeefs tastend naar
vegetatie verdwijnen
onherbergzame passages
in wolken van stof
klauter in je zonnewagen
verlaat dit kale land
rijd in…
Laat elegantie leven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 je bewegen
laat subtiel
elegantie leven
in het licht
dansante dat
gras en planten
doet wiegen
op een warme
zomerse wind
in voorzichtig
raken lijken
vonkjes te
ontwaken die
overspringend
hun energie
ontladen om de
aantrekkingskracht
intenser te maken
er zijn natuurlijk
meer paren die
scharen om
jouw lach te
onderscheppen…
Wekker
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
507 Tast met mij de zee af naar een vast punt aan land
Proef de smaken van zee en zout
Er zijn nog miljoenen zonnen te geef
Luier met mij in het gras weg van de koele stenen
Vertrouw op de gevleugelde liefde
Laat los in de maalstroom van de wind
Vlieg met mij de zomerhemel tegemoet
Tril mee met de toonladder-loze spotvogel
Word niet wakker…
Herfstbladeren
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
788 Herfstbladeren dwarrelen naar beneden
Worden heel even opgetild door een vlaagje van de wind
Voordat ze hun weg vervolgen naar de door zon verwarmde grond
En ik kijk toe met blije open mond
Dan knisperen de blaadjes door de aanraking
van kleine, dansende, blote kindervoeten
Die alle blaadjes voelen moeten
En ook ik geniet als een klein kind…
zomerende weide
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
552 of ben jij
nog altijd
voor mij
een verre moeder
ik
voor jou
een breekbaar kind
zijn wij
elkaars gemis
elkaars ontbreken
ik je molen
jij mijn wind
laten wij dan maar
de wilde wintertuin verlaten
de verdwaalde lichten in het duister
de gestolde lavastromen
de blauwe bloemen
en samen
in tijdeloze traagte
terug
naar de zomerende…
Woordenhoning
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
693 Is er hier iemand die mij kan vertellen
wat ik hier aan het doen ben
terwijl de tijd verstrijkt
speelt het zoete leven
theater zonder winstoogmerk
met armoede en stilte
na een flinke regenbui
openbaart zich fragiel de zon
de dag breekt eindelijk open
heldere lichtvlekken dansen
met schaduwen door de wind
ik lees steeds nieuwe gedichten…
Zandpendel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
164 Op dragende tonen trekt
de stoffelijke wereld uit een fles
die scheef aan zijn navelstreng hangt
en leegloopt over de blauwe mat
van het bewustzijn
van iedereen die erbij is
in sierlijke lussen een spoor -
een pendelende gedachte
Er schijnt steeds meer licht
door de fles en de wind
in onze zintuigen
wist de patronen uit
die we herhaald…
Vlakbij de hemel
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
190 teer en zacht
ruizelen de duizend
bladeren hun herfstige
kleuren weg van het
donkere laatste
zomerse groen
dat al droog klinkt
in het ijle gewieg
van de hoogste top
vlakbij de hemel
waar noten
en tonen vaak voor
het symfonisch
samengaan nog
uitgebreid dromen
en de wind zijn
kunsten laat
dirigeren met kleur
en ritmiek in de…
Het zwijgen van de bomen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
427 Hij betreedt regels der heimwee
in denkbeeldige waarheid
door kinderlijke verbeelding
hij struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn zielenlijf
iedere verjaardag in september
de herfst kent nu alle zwijgtalen
van diep gewortelde eenzaamheid
wanneer ruige wind zijn zoektocht vindt
in de vergankelijkheid van vallend blad
tussen…
Weidse luchten
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
279 Longen voelen zilte lucht
langs oude lanen en wegen
in mystiek van wrange stilte
witte meeuwen in hun vlucht
zoekend naar de juiste winden
wat is er waar van de geruchten
het landschap gaat ten onder
of gebeurt er toch een wonder
groeien er spoedig nieuwe bomen
komt er bloei in de gehuchten
waar de stervelingen dromen
weidse luchten…
Dicht bij mij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
445 Ik voel dan rust,
zoals water rustig wordt
wanneer de wind gaat liggen.
Je woorden hoeven niet groot te zijn—
één blik van jou
kan al genoeg zijn
om mijn dag te dragen.
En als het even moeilijk wordt,
weet dan:
ik sta naast je,
met stille kracht,
tot de zon weer schijnt.…
Wortels en vleugels - vier natuurhaiku’s
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
393 Wortels diep in rust
vleugels openen naar licht
stilte draagt mij zacht
Zacht rijst de zon op
adem van de aarde stroomt
vleugels vinden rust
Wind streelt mijn gezicht
bladeren fluisteren zacht
vrij, maar stevig staat
Hemel vol adem
wolkjes dansen in de zon
hart vindt thuis in lucht…
Kom gauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
276 Er is altijd wel een manier
om het anders te doen
en naar huis te komen
Niet in gedachten, maar
rennend, op de wind
op stroom of kerosine
Ik droom je naar mij toe
Je komt op wandelschoenen
op de fiets, op een slee
of van liaan naar liaan
Je steekt de bergen over
de zeeën en alle grenzen
om bij mij te komen
om bij mij te zijn
Ik droom…
Oude schilder
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
324 Tijdens een leefbare droom
met als zielgewichten
wind, maan en sterren
filosofeerde hij ijverig
over de kleine genoegens
van zijn werkzame leven
alsof hij de vitale kwast
nog in zijn oude hand had
gedreven en onbevreesd onderweg
naar het doek dat spoedig zou vallen
naast de bomen die hij had geschilderd
voor het drama van het wilgenwoud…
WAREN NIET EERDER
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
303 waren niet eerder
zo dichtbij zoals spreeuwen rakelings
net op tijd elkaar ontwijken
stil concert van smalle strepen
bijeen in hun verzamellust, spelend
op een ingehouden lucht
moet wel flinterwit geluk zijn
dat hier tussen de linden vliegt, de wind
en soms de zon erdoor, twijfel
aan de duur van dingen, nooit vliegt
er een zonder de…
De nieuwe wereld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
196 in de lucht, bij wat inventaris
op de kinderkopjes
stapten we uit
de oldtimer, achter ons
stond mijn oudere ik
op de ijzeren brug te kijken
hoe wij met de hond rond-
keken in de nieuwe wereld
die half gedroomd
half in baksteen oprees
uit de mist van het oude
Belgische land onder
de wolken van de tijd
en de dreiging
van de wind…
Mijmering
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
247 De zee woont in mijn adem
al sinds mijn eerste dag
ik groeide op met haar golven
haar stormen en haar zachte lach
waar de horizon de hemel raakt
daar voel ik mij het meest thuis
en zolang de wind mij dragen wil
blijft de zee mijn huis
want in het ritme van het water
vind ik telkens weer mijn rust
alsof de zee mij stil omarmt
met elke golf…
Gewortelde stilte
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
169 Hij loopt op paden van een oud verlangen
door kinderlijke dromen blind geleid
en struikelt over zijn naïviteit
te weinig eelt op zijn beschadigd lijf
de eenzaamheid wortelt nu diep en stijf
wanneer juli warme winden zendt
en elke boom zijn bladeren toont
is dat het breekpunt dat de man herkent
nu de zoektocht aan een waarheid went
waarin…
Twee mannen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
175 Liefde wint altijd
twee gelijke harten slaan
trots en openlijk
kleuren in de wind
hand in hand de straat op gaan
vrij om te bestaan
trots op wie we zijn
geen geheimen voor de buurt
puur en ongeremd
samen verder gaan
samen bouwen aan de tijd
liefde die beklijft
kracht in wie we zijn
onze harten onbevreesd
vrij voor iedereen.…
in de beruchte streken benoorden Schagen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
785 Texel. 1927 (Verkadealbum)
Rondeel
In de beruchte boomloze streken benoorden Schagen
Zoals de vogelaar Jac Thijsse schrijft
Zijn zelfs geen houtwallen die de wind van zee vertragen
De wind, die enkel voor het duin soms liggen blijft
Maar zie hoe in de vroege voorjaarsdagen
De bloemen uit de bollen barsten en de kleur beklijft
In de beruchte…
Buitengewoon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.360 Buiten malende gedachten te kunnen staan
Vrij en los van het vergruizende stenenrad
Zo in niet vermoede sferen naar binnen gaan
Binnen in de wind en boven de lage stad
Als een vogel vliegend boven het perspectief
Met een overzicht gelijk aan een hoge vlucht
Boven stille muren zwevend, beproefd massief
Uitgesproken haat verwekkende ijverzucht…
Waar droogte huilde
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.140 vlakten
zag ik netten vissen in de lucht
het zwart gespannen sluierspel
als laatste weduwen op de vlucht
uit het niets bracht een jonge visser
gevonden kisten proviand aan boord
zijn sterke schouders tilden de zon
kracht die de warmste liefde toebehoort
hoog boven mij spreidde ik armen
vroeg erbarmen aan overvolle zeeën
schreeuwde de wind…
Herfst
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
950 De bladeren van de bomen verkleuren
Nu gaat het weer gebeuren
Het wordt weer herfst koud en nat
Ik wou dat ik warme kleding aan had
Het is snijdend koud en kil
De wind die weet niet wat hij wil
Hij waait alle kanten uit
Papiertjes en bladeren vliegen vooruit
Vallen op het mooi gemaaide gras
Van het schooltje van de kleuter klas
De vogeltjes…