Alle inzendingen over zwart

7174 resultaten.

Sorteren op:

Het spoor naderbij...

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 744
echo uit mijn oor te wrijven De letters tot een woord te schrijven, van de kribbe tot de min Met kapitalen en schreven het kille wit omarmd Met koudvuur het hart verwarmd van een levenloze steen Ik heb gepoogd het schrale licht te kleuren in een hoger perspectief Maar het lood verzwaarde zich en het prisma brak en morste zwart…

PAPEGAAIENBUURT

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 769
Ook bescheiden schemergrijs en diep zwart mogen het aanzien der gevels opbeuren. Wil de wandelaar het kunstminnend keuren? Zijn denken zal deinen, aangenaam verward. Lorres bonte veren verblijven hier sinds voorstel van een speelse vernufteling zorgen voor levendig ogenvertier.…

ACHTER HET MASKER

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.029
Achter haar maskermuur huisden de droeve tranen Bij ’t stille nachtelijk uur openden zich hun kranen Onder ‘t lachend gezicht woonde er treurnis alleen Ze huilde via een gedicht onder ogen kreeg ’t geen Achter de muur van lach verbleef de eenzaamheid Ogen betaalden het gelag van de grote onzekerheid Onder ‘t zwart der nacht zakte…
Ton Rijkers8 november 2012Lees meer >

verwintering

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
dwars door ledematen duurt mijn pijn nog langer dan de scherpte van een mes de wind snijdt… onzichtbaar weggewreven tussen sparren en het leven dat zijn dagen telt kou velt vele vormen in mijn wollen normen schuilt de zwarte nacht hij had gewacht op dat, wat immer weer dit leed meebracht gezoet met licht, gezouten door een witte maan…
switi lobi26 december 2012Lees meer >

De vogels fluiten

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.393
Een vroege fietstocht over paarse hei, wij oogsten zwijgend uit zwarte grond, handen vol paarse bessen. Aanmoedigen langs de lijn, terwijl jij wist, inzicht wint van techniek. Mijn jeugdjaren, kort, een aaneenschakeling van onopvallend leven. Nu een hapering in dit schijnbare rimpelloze bestaan. Hoor jij de vogels fluiten?…

Vrede

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 556
Na zwarte dagen, uren vol van pijn en vragen, schijnt nu de zon zo vredig sterk. 't is winter en de dagen lengen, en plots is er weer vrede met heel dit klein bestaan. Waar ook die vrede plots vandaan, ik kan alleen maar danken en vanbinnen juichen.…
Adeleyd11 januari 2013Lees meer >

HOORT GIJ DE EIK?

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.261
Hij ruist daar, zwaar en zwart! Hij droomt zijn donkere dromen, de boom van mijn hart! Zijn stam is rond, zijn kruin nog ronder, zijn schors is ruw en hard. Hij plooit noch boven noch onder, de boom van mijn hart! Waai stout, mijn eik, alover 't blode, uw hoge vreugd en smart, gij levende onder de dode, gij, boom van mijn hart!…

Badwater

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 560
Hij schudt de modder en de druppels van z’n huid, ik schudt het hoofd maar de gronderige gedachten willen er niet uit, door de polder over akkers, in het riet fluiten zwarte kraaien maar ik zie ze niet.…
Pama30 januari 2013Lees meer >

Gretigheid ?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 500
Balancerend tussen de vlakken van zwart en wit, vrees de houdbaarheid van ieder stuk op het ongeschonden schaakbord van de Poëzie, herken de samenloop van letters tot aan de laatste zet, waarin mijn pionnen in het defensief elke keer wordt mat gezet,zonder de gretigheid te verliezen.…
Pama9 februari 2013Lees meer >

Adieu

gedicht
1.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 24.603
Je leek een Florentijnse doodspage met je sluike, halflange haar, je matte, sombere gelaat, je engsluitende zwarte tuniek zelfs je ogen schenen git. Je zong met een metalen alt. Ik kon mijn ogen niet van je afhouden en jij keek telkens terug tot ik bloosde.…
Hans Warren21 oktober 2023Lees meer >

JONGE OUDERDOM

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Gehuld in een zwarte mantel kijkt hij neer op dichte mist: een verborgen veld of meer? In die wolken wordt zijn verleden gestoofd: "Al wat ik beleefd heb, wacht als rijpend ooft, gestreeld door dampen, sprekend van weleer. Vreugde verdrijft eens geleden hartzeer. Mijn werken en streven zijn speels verdoofd."…

Voorjaarsextase in het bos

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 578
het klaverblad, de slijmerige slome slak op ’t pad, ik ben de nieuwe knop, de honinggeur, de strakke hemel en haar blauwe kleur, de lichte zang van vogelfluit, de zachte twijg, zijn nieuwe huid, ik ben de dans, de sprong, de frisse lucht, de lichte vlinder op zijn vlucht, het hert ben ik, dat heel stil naar mij staart, ‘k ben ook de zwarte…

Aan dat kleine meisje

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 844
Er is niets loos, Maar de feeën zijn weg en mannen komen, Die openen Pandora’s zwarte doos. De lange lijdensweg moet jij verduren Zoals je moeder en vader voor jou, En luchtkastelen zijn enkel hopen muren, Jij bent geen prinses, maar gewoon een vrouw.…

Mat gezet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 510
Balancerend tussen de vlakken van zwart en wit, vrees de kracht niet van ieder stuk op het ongeschonden schaakbord van de Poëzie, ik herken de samenloop van letters tot aan de laatste zet, waarin mijn koning in het defensief door de dame wordt mat gezet, zonder aan gretigheid te verliezen.…
Pama30 mei 2013Lees meer >

Wind, water en herinneringen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 562
Niet spannend, niet spectaculair, zwart-wit beelden gaan voorbij. Het leven, niet altijd even fair, het liet zijn sporen na bij mij. En toch, na bijna 57 lange jaren, blijf ik het zien: de zonnige kant. De wind speelt zacht door m'n haren en veegt sporen weg hier in 't zand.…
Jos Witteman20 augustus 2013Lees meer >

Web

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
niet meer weet wanneer de steken zijn gevallen Met verbeten mond lig ik onder mijn deken van vlinders hun vleugels wijzen mij het pad waar ik met mijn blote voeten de aarde weer kan voelen Door mijn eigen tralies om mij heen te solderen voel ik de kilte van het staal onwetend hoe de warmte van de zon op mijn huid zal voelen Met zwarte…

Het leven buiten de waas

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Ik zeul de lasten met mij mee, gebukt onder het juk van de wereld, zwarte waas. Ik lach, ik denk, ik gedraag. Zeul mee de alles verslindende leegte Om hen het voor mij verlorene te laten bereiken. Zonder dank, excuses of lof onderga ik het leven buiten de blije mist. Verloren om nooit meer terug te willen gevonden.…

Die lichtvoetig dansen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
donkere delen van het bos hoog struikgewas met open plek het vijvertje met oevers mos sterren en een volle maan fee en elven die lichtvoetig dansen de droomprins op het witte paard maar de kinderen zijn los gegaan in stemmen die relaties kwekken met vrienden uit hun digitale sfeer nooit hebben zij natuur geëigend beloftes van de zwarte…

Paasfeest vandaag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 460
Het zwarte huis dat Zich kennen laat door Ramen van angst En muren van schuld Waarin ik stijf bevroren Gevangen zit - geen Spoor van leven meer te zien, Op het magere omhulsel na Van de persoon die Ik genoemd wordt - Vanmorgen is alles anders, In de vroege ochtend van Paaszondag is er die vrouw Die nietsvermoedend op De…

Warmte

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
En ’s nachts in bed -getreiterd door fantomen- waar ik nog steeds die zwarte spinsels vlecht in plaats van kalm en rustig weg te dromen, voel ik haar warmte naast me en ze zegt heel zachtjes met haar lippen bij mijn oor ~Slaap lekker schat, het wordt wel beter hoor.~…

Het biezen hart?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
gelopen verkenningen, het glimmende harnas van de toekomst is onbereikbaar tot aan de laatste versleten jas om de magere hals van een onderhuidse droomwereld blinkt de loper die de teleurstelling van doof – en blindheid met euforie opent en nivelleert een dagelijkse strijd, de stroom waarin ik mezelf blijf bedotten in de as van zwart…
Pama4 juni 2014Lees meer >

Cirkels van het hart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
Je woont onder huid van een groene fles je blijft verscholen als mini danseres je wilt niet uit de ziel van tijdloos marmer vol fruit en gedrapeerd door zwart satijn geaderd voedsel voor het hart Plagerig verstop je de beloften achter de sluier van de nacht opent de met kool omringde ogen, brengt het licht van gisteren dichterbij…
Pama10 juli 2014Lees meer >

Myosotis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Was er dan toch nog weg tussen de bakens zwart van barricaden waarlangs een voet nog ongestoord kon verder gaan? Het einde leek zo einder-loos bevroren en verloren vol ondergraven bloemen met neergeslagen koppen.…
Chatfant14 september 2014Lees meer >

Woorden als ruis?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 409
Op de rug van mijn geest werd met zwarte inkt geschreven als graffiti op een verouderd hart en op ongerept papier, maar ook wat de prullenbak niet vrat, ontdaan van alle franje en een kortstondig leven had nimmer bleef een onbeschreven blad waarmee de blanco muren van de wereld zijn volgeklad, onverschillig voor de dood…
Pama1 oktober 2014Lees meer >

Vooruitzicht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 598
Door je tijd, zo spaarzaam, voel ik me in no time op het spoor hoe kort 't moment van huid en haar en stem, om mij gewaar van het blijvende in alles wat verandert, gaat en komt, gewaar hoe onze bron dezelfde is eender als die van dier, insect, het blad, zwart vastgeplakt op straat, dan oplost in de regen en ook de as, maar ons huis in het…
Ralameimaar7 november 2014Lees meer >

Kwetsbaar instrument?

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 484
virtuositeit bespeeld een natuurlijkheid om wars van alles de klarinet te behagen in de animositeit van de fluit, zonder de snaren te harsen, geduid in de gaten van de eenzaamheid stroomt oprechtheid van puur geluid de perfectie van de universele toon verspreidt, tegenstelling in de schaduw van de stemming op de strakke toetsen van zwart…
Pama26 november 2014Lees meer >

DE SCHILDERIJEN VAN KAREL ...

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.059
En de etsen van Gerrit en Japik zijn mooi in zwart wit verdeeld, gevoelig van lijn, hun droge naalden zijn als fluweel. En wat is er met de compositie? De compositie is origineel.…
Alain Teister14 december 2025Lees meer >

Mehmet Sucru Sener

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Van Zwarte Zee naar Noord Zee; Van orient naar pierement; Van de moslim Mehmet Sucru Sener Tot een cultureel levend monument.…

Geen tijd deel 3&4

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 533
Maar ‘k draag nog steeds die zwarte jas als ’n klerk! Die me beknelt: ik voel me erdoor betast Voorzichtig voel ‘k de grond, waar her en der ‘k Nog glas en veren vind; ‘k ben niet verrast Dat dit gebeurt: de molen van Tietjerk Staat in de rouwstand: dit is duivels werk. O, Swarte Prinsch, jouw geestverschijning was ‘t Fantoom verdwijn!…

De Klokke.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.732
Ons vrouwkens met hun zwarte mantels aan Gaan zwijgend, de ene na en de andre voren, Processionaal op de okere eerdebaan - En tripplen wuivend om de luide toren.…